Σύμφωνα με την ΟΛΤΕΕ (Ομοσπονδία Λειτουργών Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης), με την αριθ. πρωτ. ΙΒ/377/13-1-1988 εγκύκλιο του υφυπουργού Παιδείας «ορίζεται κατανομή των κονδυλίων με βάση τον αριθμό των μαθητών που φοιτούν σε κάθε σχολείο, με την πρόβλεψη ότι ο αριθμός των μαθητών που φοιτούν στα σχολεία της ΤΕΕ υπολογίζεται στο τριπλάσιο», επειδή οι μαθητές της ΤΕΕ «βιώνουν ακόμη πιο δύσκολες ώρες, λόγω των αυξημένων αναγκών τους σε αναλώσιμα υλικά εργαστηρίων, επισκευή και συντήρηση συσκευών και μηχανημάτων, κλπ, που είναι απαραίτητα για τη διεξαγωγή του εκπαιδευτικού έργου».
Τα σχολεία, λοιπόν, καλούνται να μοιραστούν τη φτώχεια τους και οι δήμοι να μοιράσουν τα ψυχία.
Το μοίρασμα της φτώχειας, ως αποτέλεσμα του σκυψίματος της κεφαλής σ’ αυτή την άγρια κατάσταση, στην πολιτική που εξαθλιώνει τη δημόσια Παιδεία, πυροδοτεί ανθρωποφαγικά αισθήματα μεταξύ των σχολείων, τα οποία διαχειρίζονται είτε συνδαυλίζουν οι δημοτικοί άρχοντες με την τακτική τους.
