Με νύχια και με δόντια προσπαθούν να επιβάλουν την αξιολόγηση

Οι εργαζόμενοι δεν είναι τόσο αφελείς όσο πιστεύει η συγκυβέρνηση. Βιώνουν καθημερινά μια απίστευτη βαρβαρότητα σε όλα τα επίπεδα και στα μάτια τους έχει απαξιωθεί η υποσχεσιολογία των αστών πολιτικών. Τα πρακτικά αποτελέσματα της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» (ανεργία, αδιοριστία, ελαστικές σχέσεις εργασίας, περικοπές μισθών και συνεχείς περικοπές συντάξεων, κ.λπ) τα ζουν και αντιλαμβάνονται τη σημασία τους, έστω κι αν οι διαχειριστές του συστήματος προσπαθούν να τους περδικλώσουν με γενικούς και «ουδέτερους» οικονομικούς όρους.
 
Ειδικά, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, πέραν όλων των άλλων που υφίσταται γενικά η εργαζόμενη κοινωνία, έχουν βιώσει τον μπαμπούλα των «διαθεσιμοτήτων» και των μαζικών απολύσεων εν μια νυκτί (π.χ. ΕΡΤ, εκπαιδευτικοί τεχνολογικής εκπαίδευσης, διοικητικοί υπάλληλοι Πανεπιστημίων) και κατόρθωσαν να ακυρώσουν αυτήν την πολιτική με σκληρό, μακροχρόνιο αγώνα, που τους εφοδίασε με πολύτιμη εμπειρία.
 
Οι προσπάθειες όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων, τελευταία στη σειρά των οποίων μέχρι στιγμής είναι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καλύπτονταν πάντοτε πίσω από έννοιες και φράσεις, όπως «κινητικότητα», «αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα», «αξιολόγηση ώστε το δημόσιο να επιτελεί το έργο του της προσφοράς στον πολίτη», «μη τιμωρητική αξιολόγηση, αλλά βελτίωση της απόδοσης», «προγραμματισμός και αποτίμηση», κ.λπ. Με τη «γλώσσα» αυτή, οι πολιτικοί υπηρέτες του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου επιχειρούν να θολώσουν τις πραγματικές προθέσεις τους, αλλά και να καταστήσουν συμμάχους τους στο έργο των διαθεσιμοτήτων, των απολύσεων στο δημόσιο και της συρρίκνωσης των υπηρεσιών (που τελικά θα πλήξει τους εργαζόμενους στο σύνολό τους), τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Πατούν πάνω στο γεγονός ότι η πλειοψηφία της εργαζόμενης κοινωνίας δεν έχει ταξική συνείδηση και επομένως συγχέει την οργάνωση και λειτουργία του δημόσιου, που είναι ευθύνη του αστικού κράτους, καθώς και τη συμπεριφορά επίορκων δημόσιων υπάλληλων, με το σύνολο των εργαζόμενων στο δημόσιο, που στο κάτω-κάτω είναι ανήμποροι να υπερνικήσουν το γραφειοκρατικό τέρας που στραγγαλίζει και τους ίδιους, ενώ ζητούμενο είναι και ο συλλογικός ταξικός αγώνας.
 
Ο «κόφτης» στο δημόσιο τομέα -σε προσωπικό και υπηρεσίες- είναι ψηλά στην ατζέντα της «δημοσιονομικής στρατηγικής» και όχημα για την εφαρμογή του είναι και πάλι η «αξιολόγηση». Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπάθησαν -ανεπιτυχώς- να την εφαρμόσουν με τις γνωστές ίντριγκες της Γεροβασίλη και τώρα επανέρχονται ενόψει και της τέταρτης αξιολόγησης από τους ιμπεριαλιστές δανειστές. Μάλιστα, προκειμένου να πείσουν τους εργαζόμενους στο δημόσιο να αποδεχθούν την αξιολόγησή τους που υποκρύπτει την μελλοντική καρατόμησή τους, θεσπίζουν ρυθμίσεις τάχα «αυτοαξιολόγησης» (εκπαίδευση) ή και συμμετοχής τους στην αξιολόγηση των προϊσταμένων τους.
 
Παρόλ’ αυτά δεν είναι και πάλι βέβαιη η θετική έκβαση των προσπαθειών τους, διότι, όπως προείπαμε, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο είναι «ψυλλιασμένοι».
 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κείμενο της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, που παραθέτουμε:
 
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
 
 ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΘΩ
 
«[Η] πρώτη αξιολόγηση το 2016 […] ολοκληρώθηκε ικανοποιητικά, χωρίς να έχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα […] Δεν είπαμε ότι […] ολοκληρώθηκε σε όλο τον δημόσιο τομέα […] Οταν αντιμετωπίσαμε πια όλο αυτό το δαιδαλώδες τοπίο […] είδαμε ότι ένας είναι ο τρόπος […] Δημοπρατείται το έργο της ηλεκτρονικής αξιολόγησης […] ακριβώς για να υπερκεράσουμε όλες αυτές τις αγκυλώσεις».  Ο. Γεροβασίλη, 25/1/2018
 
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ δεν κατάφερε πέρσι να ικανοποιήσει τη μνημονιακή απαίτηση για αξιολόγηση στο δημόσιο, παρά την επαίσχυντη τροπολογία Γεροβασίλη, με την οποία για πρώτη φορά θεσμοθετήθηκε τιμωρία για απεργούς (αξιολογητές). Η αξιολόγηση ακυρώθηκε στην πράξη από το αρραγές μέτωπο των εργαζόμενων που συμμετείχαν στην απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ, σε ποσοστό άνω του 70%.
 
Οι «θεσμοί» αντιλήφθηκαν το ολοκληρωτικό φιάσκο και το μνημονιακό αυτό προαπαιτούμενο μεταφέρθηκε από την 3η στην 4η αξιολόγηση του Μνημονίου.
 
Η κυβέρνηση ομολογεί ότι για να σπάσει το μέτωπο της συλλογικής δράσης των εργαζόμενων, υιοθέτησε τις μεθόδους Αρβανιτόπουλου-Μητσοτάκη: δημιούργησε ηλεκτρονική πλατφόρμα μέσω της οποίας θα γίνει η αξιολόγηση.
 
Θυμόμαστε πολύ καλά ότι για πρώτη φορά ηλεκτρονική πλατφόρμα χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά ενάντια στη μεγάλη απεργία μας το 2013. Οταν είδαν ότι δεν μπορούσαν να πάρουν τα στοιχεία μας από τις υπηρεσίες των ΑΕΙ λόγω απεργίας, άνοιξαν μια πλατφόρμα «αυτό-απογραφής» για να υπερβούν το εμπόδιο και να σπάσουν το συλλογικό μας μέτωπο. Κι όταν συνεχίσαμε να αντιστεκόμαστε, προχώρησαν και σε μια εκβιαστική τροπολογία. Οι τότε κυβερνητικοί συνδικαλιστές, πλειοψηφία του ΔΣ, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να αυτό-απογραφούμε. Για να καταλήξουν τελικά στη θέση που τους άξιζε, καθαιρεμένοι από τους εργαζόμενους.
 
Θυμόμαστε πολύ καλά ότι τότε, η υποβολή των στοιχείων μας στην πλατφόρμα άνοιγε το δρόμο για την εφαρμογή του μνημονιακού μέτρου της διαθεσιμότητας. Αντίθετα, η άρνηση αυτό-απογραφής και τα δικαιώματά μας διασφάλιζε, και μπλόκαρε τις διαθεσιμότητες-απολύσεις: μείωσε τον αριθμό των διαθέσιμων κατά τον αριθμό των μη απογραφέντων και παρεμπόδισε τις απολύσεις, για να φτάσουμε τελικά στη νίκη: και την επιστροφή όλων στη δουλειά και την ακύρωση της τροπολογίας κατά των μη απογραφέντων.
 
ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ
 
«…Ξεκινήσαμε, λοιπόν, από μια ηλεκτρονική πλατφόρμα, πάνω στην οποία συνεχώς προστίθενται τα ψηφιακά οργανογράμματα όλων των φορέων του Δημοσίου […] μαζί με τα περιγράμματα θέσης εργασίας και την αξιολόγηση των δομών. Στην ίδια πλατφόρμα στηρίζεται το Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας και το σύστημα της ηλεκτρονικής αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων […] το ίδιο αυτό σύστημα οδηγεί στην ορθολογική κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού […] Προκειμένου η Δημόσια Διοίκηση, […] να απασχολεί όσους χρειάζεται, εκεί που πραγματικά τους χρειάζεται. Παράλληλα, εργαζόμαστε για το νέο Σύστημα Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού (HRMS). Τις επόμενες ημέρες δημοπρατούμε ένα έργο ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο […] θα δημιουργήσει σε μία ψηφιακή πλατφόρμα τον υπηρεσιακό φάκελο κάθε υπαλλήλου».  Ο. Γεροβασίλη, 6/6/2018.
 
Η αξιολόγηση εργαζομένων και υπηρεσιών, οι Οργανισμοί φορέων του δημοσίου, το ψηφιακό οργανόγραμμα της Δημόσιας Διοίκησης, ο νόμος περί υποχρεωτικής κινητικότητας, κ.α. ένα στόχο έχουν όπως ευθαρσώς λέει η κυβέρνηση: «μικρό, ευέλικτο δημόσιο», με τις εν δυνάμει κερδοφόρες υπηρεσίες να ξεπουλιούνται στους ιδιώτες, και τις υπόλοιπες να λειτουργούν με μεταφερόμενους υπαλλήλους, από φορέα σε φορέα κι από νομό σε νομό. Ηδη οι συνάδελφοί μας από τα ΑΕΙ-ΤΕΙ που συγχωνεύονται, ενημερώνονται για την προσεχή υποχρεωτική μετακίνησή τους («κι άμα σας αρέσει, αλλιώς παραιτηθείτε»…) που θα συνεπάγεται ακόμα και την αλλαγή νομού εργασίας και κατοικίας.
 
Η ένταξη του υπηρεσιακού φακέλου μας σε μια ενιαία βάση προσωπικών δεδομένων (ηλεκτρονικό φακέλωμα με την εμπλοκή και ιδιωτικών εταιρειών), θα διευκολύνει και τη σημερινή και τις επόμενες κυβερνήσεις να τον χρησιμοποιήσουν κατά το δοκούν: διαθεσιμότητες, απολύσεις, μαζικές υποχρεωτικές μετακινήσεις, περικοπές μισθών, υπηρεσιακών εξελίξεων, κ.α. Ο,τι στο παρελθόν μπορούσε να μπλοκαριστεί με απεργίες και κινητοποιήσεις, θα είναι στη διάθεσή τους πια για να αποφασίζουν κεντρικά το εργασιακό μας μέλλον.
 
Εχοντας την εμπειρία της πλατφόρμας αυτοαξιολόγησης επί απεργίας, ξέρουμε πολύ καλά τι συνεπάγεται το να δίνεις τη συναίνεσή σου στην επεξεργασία των στοιχείων σου. Ξέρουμε πολύ καλά ότι κερδίζεις μόνο όταν αντιστέκεσαι.
 
ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΜΑΣ, ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ
 
ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΘΟΥΜΕ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΣΙ, ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΣΤΟΙΧΕΙΟ «ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ» ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ
 
ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΟΙΧΙΣΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΚΠΑ
 
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ, ΑΠΟΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΩΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΙΣΗΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ, ΣΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ
 
ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
 
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΟΡΓΙΟ ΠΙΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΙΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ, ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΔΕΔΥ
 
ΥΓ: Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με άλλο κειμενό της ενημερώνει για την άθλια τακτική των μελών του ΣΥΡΙΖΑ στη συνεδρίαση του ΚΣ της Ομοσπονδίας, όπως και για την τακτική των μελών της ΠΑΣΚΕ, που επειδή έχουν αντιληφθεί τον εξευτελισμό τους λόγω της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, το παίζουν ότι ψηφίζουν «κατά συνείδηση» και επομένως δεν μπορεί να τους χρεώσει κανείς ότι στο σύνολό τους είναι υπέρ της αξιολόγησης.
 
Η δε παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ ( ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Εργαζομένων στο Πανεπιστήμιο Αθήνας) έχει βγάλει ένα επαίσχυντο κείμενο, δηλώνοντας ότι είναι υπέρ της αξιολόγησης «για να μην επικρατήσουν οι πρακτικές της ευνοιοκρατίας για τους λίγους του συστήματος» και καλεί σε «μάχη για δίκαια και αντικειμενική αξιολόγηση», διότι, λέει, οι νόμοι 4369/2016 και 4533/2018 «έχουν πολλές σύγχρονες καινοτόμες διατάξεις προοδευτικού χαρακτήρα, που στοχεύουν στην ανασυγκρότηση και τον εκσυγχρονισμό της διοίκησης για να μπορεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες των πολιτών».
 
Τελικά, η απόφαση που βγήκε από τη συνεδρίαση του ΚΣ ήταν κατά της αξιολόγησης με ψήφους 6-5 (στους 15) της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στο ΕΚΠΑ και του ΠΑΜΕ.