Στο βρακί του επιχειρεί το σύστημα να βάλει τους νέους, ώστε ν’ αποφεύγεται με κάθε τρόπο η αμφισβήτησή του στο δρόμο με μαχητικές μορφές. Για τούτη τη λοβοτομή δεν του αρκούν μόνο το σχολείο, τα τηλεσκουπίδια, η κατευθυνόμενη προπαγάνδα μέσα από τις διάφορες μορφές τέχνης κ.λ.π. Δημιουργεί και «θεσμούς» ενσωμάτωσης, που πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα, καθώς τα άγρια ξεσπάσματα τύπου γαλλικής νεολαίας των προαστίων το ανησυχούν σφόδρα, ιδιαίτερα σήμερα που η ανεργία των νέων καλπάζει και η περιθωριοποίηση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού παίρνει τεράστιες διαστάσεις.
Μετά το καραγκιοζιλίκι της Βουλής των Εφήβων, τη σκυτάλη παίρνουν τα Τοπικά Συμβούλια Νέων, που αποτελούν έμπνευση της ΕΕ και ανταποκρίνονται «στους στόχους και τις προτεραιότητες της Λευκής Βίβλου». Χρησιμοποιείται η Τοπική Αυτοδιοίκηση, γιατί δίνει την αίσθηση ότι είναι «πιο κοντά στον πολίτη και την καθημερινότητά του», ώστε να «εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη συμμετοχή των νέων στην πολιτική ζωή της τοπικής κοινωνίας, αλλά και στο σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας».
Στόχοι είναι «η ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής» (δηλαδή η ταξική ειρήνη), «η εξοικείωση της νεολαίας με τις διαφανείς δημοκρατικές διαδικασίες και γενικότερα με τη λειτουργία των θεσμών» (δηλαδή η εμβάθυνση στον κοινοβουλευτικό κρετινισμό), «η ενθάρρυνση της συνεργασίας και των επαφών με αντίστοιχα ευρωπαϊκά όργανα» (δηλαδή η καλλιέργεια της ευρωλαγνείας και της υποταγής).
Τα Τοπικά Συμβούλια Νέων, συμμετοχικός θεσμός εκμαυλισμού νεανικών συνειδήσεων, αφορούν όλους τους νέους ηλικίας 15 έως 28 ετών, που είναι εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια του οικείου δήμου ή της κοινότητας. Παυλόπουλος και Στυλιανίδης πανηγυρίζουν γιατί στις πρώτες εκλογές για την ανάδειξη των μελών των δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων πήραν μέρος 866 δήμοι και κοινότητες και –κατά τα λεγόμενά τους- 90.000 νέοι που έκαναν εγγραφή στους σχετικούς καταλόγους. Τα Τοπικά Συμβούλια Νέων θα ακολουθήσουν και άλλες αναλόγου περιεχομένου δραστηριότητες των υπουργείων, όπως π.χ. η Κάρτα Νέων, η Νεολαία σε Δράση, κ.λπ. που αποσκοπούν στην καλλιέργεια «συνείδησης επιχειρηματικότητας» και στην επαφή με «τους κόμβους της επιχειρηματικότητας».
Ο καπιταλισμός μετέρχεται όλα τα μέσα για να φτιάξει ανθρώπους υποταγμένους στις αδηφάγες ορέξεις του και δυστυχώς βρίσκει «ανταπόκριση», με τις ψευδαισθήσεις που σπέρνει, συνεπικουρούμενες από την προσπάθεια για ατομικό βόλεμα. Σημεία και αυτά των καιρών και της υποχώρησης της συλλογικής συνείδησης και δράσης.
Γιούλα Γκεσούλη
