«Είναι απαράδεκτο να μην έχουν γίνει διορισμοί τα τελευταία 6-7 χρόνια. Κοντεύουμε σχεδόν 10 από τους επιτυχόντες στον ΑΣΕΠ. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε ένα σύστημα που έχει όλο και περισσότερους αναπληρωτές καθηγητές, που η νομοθεσία μας επιβάλλει να έχουμε μαζί τους συμβάσεις εργασίας που αγγίζουν πραγματικά το απαράδεκτο…
Εμείς, ως κυβέρνηση, έχουμε αποφασίσει έναν, κατά τη γνώμη μου, αρκετά μεγάλο αριθμό προσλήψεων. Αυτό, είμαστε στην τελευταία φάση συζήτησης των προσλήψεων με τους ‘’θεσμούς’’. Νομίζουμε ότι θα ολοκληρωθούν θετικά αυτές οι συζητήσεις…
Θα προχωρήσουμε, λοιπόν, ως προς τον Σεπτέμβριο για το άνοιγμα των σχολείων με το σύστημα που ακολουθήσαμε πέρσι.
Και μόλις ολοκληρωθούν οι συζητήσεις με τους ‘’θεσμούς’’, αλλά και καταλήξουμε σ’ ένα δίκαιο σύστημα πρόσληψης, θα ανακοινώσουμε τον αριθμό και το σύστημα μαζί.
Τι εννοώ ‘’δίκαιο σύστημα πρόσληψης’’; Αυτή τη στιγμή έχουμε πολλούς αναπληρωτές, οι οποίοι έχουν υπηρετήσει άλλοι πάνω από 10 χρόνια, άλλοι 10 χρόνια, κ.λπ. Δεν μπορούν αυτά τα άτομα να μείνουν έξω απ’ τις προσλήψεις… Εδώ, λοιπόν, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Ερχονται οι νεότεροι και σου λένε καλά εγώ θα μείνω έξω; Και αυτοί έχουν δίκιο… Εδώ, λοιπόν, πρέπει να βρεθεί ένα σύστημα κοινωνικά δίκαιο και νομικά σύννομο, για να ανακοινωθούν οι διορισμοί. Και ξέρετε, δυστυχώς, κάποιοι θα αδικηθούν. Πού θα σταματήσουμε ως προς την προϋπηρεσία;…
Να δούμε τρόπους, ώστε, τουλάχιστον, η αδικία να μειωθεί. Και αυτό, ομολογώ, ότι ακόμη δεν το έχουμε καταλήξει, γιατί καταλαβαίνετε ότι είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα».
Τώρα πλέον, ακόμη και στους πιο αφελείς, δεν «πιάνουν» τα κλάματα και η οδύνη των συριζαίων για την κατάσταση που βιώνει ο ελληνικός λαός, και στην περίπτωσή μας, οι αναπληρωτές που οργώνουν τις εσχατιές της Ελλάδας με μισθούς πείνας και εργασιακές σχέσεις-λάστιχο. Αυτοί που θα έσκιζαν τα Μνημόνια, που θα τα καταργούσαν με ένα άρθρο, έχουν γίνει οι πιο στυγνοί εκμεταλλευτές, οι σημαιοφόροι της φτωχοποίησης της εργαζόμενης κοινωνίας. Γι’ αυτό και η συντριβή του υπουργού Παιδείας θεωρείται τουλάχιστον υποκριτική.
Ας πάμε, τώρα, σε αυτά που ομολογεί ο Γαβρόγλου:
υ Ομολογεί, πρώτον ότι μόνιμοι διορισμοί θα γίνουν εάν και όταν το επιτρέψουν οι «θεσμοί». Το παραμύθι της διαπραγμάτευσης με αυτούς έχει πλέον ξεφτίσει. Οι ιμπεριαλιστές δανειστές υπαγορεύουν τους όρους τους και οι διαχειριστές του ντόπιου καπιταλισμού (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) σπεύδουν να τους ικανοποιήσουν. Η τρόικα/κουαρτέτο έχει κάνει ξεκάθαρο ότι η δημοσιονομική πειθαρχία συνεχίζεται, ενώ το δημόσιο χρειάζεται περαιτέρω «εξορθολογισμό».
Το παραμύθι έχει ξεφτίσει και γιατί όλοι οι υπουργοί που έταξαν μόνιμους διορισμούς (Λοβέρδος, Φίλης και τώρα ο Γαβρόγλου) έχουν γίνει «ψεύτες βοσκοί».
υ Δεύτερον, ότι ο αριθμός των διορισμών (εφόσον γίνουν) πάει «πακέτο» με το σύστημα διορισμού, που ακόμη είναι υπό σκέψη.
Το βέβαιο είναι ότι ένας σημαντικός αριθμός αναπληρωτών, που προσφέρει χρόνια τώρα στο δημόσιο σχολείο, θα μείνει απέξω. Εξ ου και η αναφορά του Γαβρόγλου να «μειωθεί η αδικία». Οι προεκλογικές εξαγγελίες των συριζαίων για κατάργηση «του διαγωνισμού της ντροπής» έχουν σταλεί και αυτές στα αζήτητα. Ανευ σημασίας και υποκριτικές είναι και οι αναφορές ότι δεν φταίνε για την κατάσταση οι εκπαιδευτικοί, αλλά όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις που έφτιαξαν αυτό το απαράδεκτο σύστημα με τους διαφορετικούς πίνακες των εκπαιδευτικών.
Το ένα και μοναδικό αδιάβλητο σύστημα διορισμού, αυτό της επετηρίδας, δεν έχει γυρισμό για τους συριζαίους (η κατάργησή της υπηρέτησε συγκεκριμένους σκοπούς, την αμφισβήτηση των πτυχίων και το ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων και στην εκπαίδευση, ενώ δεν έλυσε και το πρόβλημα της αδιοριστίας, που αποδείχτηκε περίτρανα ότι είναι θέμα άσκησης της πολιτικής). Κάποιο «μπαλαμούτι» και πάλι θα επινοήσουν μαζί με το ΣτΕ. Που τελικά θα διαιωνίζει τους διαχωρισμούς των εκπαιδευτικών και θα στρέφει τη μια μερίδα εναντίον της άλλης, αφού η «ταμπακιέρα», δηλαδή ο αριθμός των μόνιμων διορισμών θα είναι σταγόνες στον ωκεανό.
-Τρίτον, ότι και την επόμενη χρονιά (και πόσες ακόμη) τα σχολεία θα λειτουργήσουν με αναπληρωτές και ωρομίσθιους.
Και φυσικά θα συνεχιστεί ο «κόφτης» με κάθε μέσο, ώστε τα κενά (όχι τα πραγματικά) να καλύπτονται όπως-όπως σε βάρος των μαθητών, των εκπαιδευτικών και της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Γιούλα Γκεσούλη
