Είναι τόσο το θράσος της κυβέρνησης Μητσοτάκη που δεν υπολογίζει ούτε τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές. Τις αντιδράσεις τους, όταν πρόκειται για καίρια ζητήματα προώθησης της στρατηγικής της, τις πετάει στον κάλαθο των αχρήστων.
Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής είναι για την κυβέρνηση σημαντικότατο εργαλείο δραστικότατης περικοπής της ιστορικά διαμορφωμένης τάσης της ελληνικής εργαζόμενης κοινωνίας και της νεολαίας της για πανεπιστημιακή μόρφωση. Και επειδή θεωρεί ότι τώρα είναι η ευκαιρία, εν μέσω πανδημίας, να πετσοκόψει αυτήν την τάση, που θα τσακίσει τα όνειρα ειδικά των παιδιών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, δεν κάνει πίσω.
Από την άλλη, η προώθηση με κάθε μέσο των συμφερόντων των καπιταλιστών, μεταξύ αυτών και των σχολαρχών, είναι για τον νεοφιλελεύθερο Κούλη ιερό χρέος.
Ετσι και την πρωτοβουλία 41 Εργατικών Κέντρων απ’ όλη την Ελλάδα και της ΟΙΕΛΕ, στην οποία συμμετέχουν τα δυο μεγαλύτερα ΕΚ (Αθήνας και Θεσσαλονίκης), με κύρια αιτήματα την κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής «που ακυρώνει επί της ουσίας πάνω από 25.000 εισακτέους», τον δημόσιο έλεγχο στους προαγωγικούς και απολυτήριους τίτλους που χορηγούν τα ιδιωτικά σχολεία (ειδικά σε Γυμνάσιο-Λύκειο) «με την εξέταση των μαθητών των ιδιωτικών σχολείων σε δημόσια σχολεία από μικτές επιτροπές δημόσιων και ιδιωτικών εκπαιδευτικών, όπως συνέβαινε πριν το 2000» και τη μη εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων, η κυβέρνηση την αγνόησε, την πέταξε στα σκουπίδια.
Μπορεί για τους αστογραφειοκράτες συνδικαλιστές η κίνηση αυτή να είναι απλά μια κίνηση εντυπωσιασμού, την οποία μάλλον δεν έχουν καμιά πρεμούρα να ενισχύσουν με κινητοποιήσεις, για τον Μητσοτάκη, όμως, είναι ένα «χαστούκι», το οποίο προτιμά σε αυτήν τη φάση να αγνοήσει, αφού μάλιστα δεν συνοδεύεται από πιο δραστικές ενέργειες.
Σύμφωνα με το ψήφισμα που συνυπογράφουν τα ΕΚ-ΟΙΕΛΕ:
- «Είναι αναγκαίο οι εκπρόσωποι της κοινωνίας, εργαζόμενοι, εκπαιδευτικοί, γονείς, συλλογικότητες των πολιτών, να εμποδίσουν με κάθε τρόπο την εμπορευματοποίηση του εκπαιδευτικού αγαθού που θα αποβεί οδυνηρή για το εκπαιδευτικό και εργασιακό μέλλον των επόμενων γενεών…».
- «Η περικοπή χιλιάδων θέσεων από τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα μέσω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής σε συνδυασμό με την πολύ πιθανή μελλοντική εφαρμογή της ποσόστωσης των βαθμών του Λυκείου για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, θα καταστήσει σε βάθος χρόνου εξαιρετικά δύσκολη την πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο αλλά και στο δημόσιο ΙΕΚ για τα παιδιά των εργαζόμενων, των μη προνομιούχων, των αγροτών, των ανέργων.
Η κατάργηση χιλιάδων θέσεων από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα θα φέρει μοιραία το ‘’λουκέτο’’ σε πολλά τμήματα και σχολές κυρίως στην περιφέρεια με δραματικές συνέπειες για την ακαδημαϊκή κοινότητα και τις τοπικές κοινωνίες…».
- «Είναι γνωστό σε όλους μας το σκάνδαλο της έκδοσης χιλιάδων παράνομων τίτλων σπουδών από ιδιωτικά λύκεια στην περιφέρεια, θέμα που απασχόλησε πριν από 7 χρόνια και τις ευρωπαϊκές αρχές. Σε όλη τη χώρα λειτουργούν ιδιωτικά εκπαιδευτήρια που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα εφαρμογής της εκπαιδευτικής, της εργατικής, της ασφαλιστικής και της φορολογικής νομοθεσίας. Κεντρικό, όμως, ζήτημα για το χώρο της Παιδείας είναι το θέμα της νομιμοποίησης των τίτλων σπουδών που τα ιδιωτικά σχολεία πλέον θα εκδίδουν. Πρόκειται, ίσως, για το κρισιμότερο θέμα που σχετίζεται άμεσα με τις εκπαιδευτικές ανισότητες. Ιδιωτικά σχολεία, λειτουργούντα σε ένα απόλυτα ασύδοτο καθεστώς και με τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς χωρίς καμιά νομοθετική προστασία, θα εκδίδουν σωρηδόν δήθεν άριστους τίτλους σπουδών. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν συνθήκες ακραίας ανισονομίας για τους μαθητές των δημόσιων σχολείων… Οι δήθεν άριστοι τίτλοι των ιδιωτικών σχολείων πριμοδοτούνται με την ανώτατη δυνατή μοριοδότηση στον ΑΣΕΠ, επομένως οι κάτοχοί τους θα καταλαμβάνουν τις θέσεις σε όλους τους δημόσιους διαγωνισμούς, αλλά και σε ακαδημαϊκές θέσεις ή θέσεις εργασίας στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα των αποκλεισμό των παιδιών που έχουν μοχθήσει για το απολυτήριο τους στο δημόσιο σχολείο.
Η λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων ως αμιγών επιχειρήσεων (σ.σ. με επαίσχυντο νόμο η Κεραμέως κατέστησε τα ιδιωτικά σχολεία κυριολεκτικά ξέφραγο αμπέλι για τους σχολάρχες και μεσαιωνικές γαλέρες για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, αφού τους μετέφερε στο υπουργείο Εργασίας και απάλλαξε τα ιδιωτικά σχολεία από την εποπτεία του υπουργείου Παιδείας) είναι αδύνατον να μη συμπαρασύρει σε ανάλογη κατεύθυνση και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, με δραματικές συνέπειες για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, αφού η Εκπαίδευση θα αποτελεί προνόμιο για τους οικονομικά ισχυρούς…».
