Τα γεγονότα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ο.Π.Α.) τις προηγούμενες μέρες ανέδειξαν τον πραγματικό στόχο της κατάργησης του Ασύλου που ήταν η καταστολή της ενεργής πολιτικής δράσης στους χώρους των ΑΕΙ, η έξωση των κινητοποιήσεων και των αγώνων από αυτά, η δημιουργία μιας υγειονομικής ζώνης απαλλαγμένης από κάθε φωνή που θα μπορούσε να διαταράξει τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου μέσα στα Πανεπιστήμια. Το Ο.Π.Α. (πρώην ΑΣΟΕΕ) είναι εμβληματικό από αυτή την άποψη: διεκδικεί επάξια τη θέση του στην πρωτοπορία της (ανα)παραγωγής γνώσης και έρευνας στην υπηρεσία επιχειρηματικών συμφερόντων. Οι Πρυτανικές Αρχές του Ο.Π.Α. φρόντισαν να αποσαφηνίσουν αυτές τις μέρες ότι, σ’ αυτό το πλαίσιο λειτουργίας, δε χωράει ούτε η διεξαγωγή μιας γενικής συνέλευσης φοιτητών. Συντασσόμενες πλήρως με το δόγμα «Νόμος και Τάξη» της κυβέρνησης της ΝΔ, μπήκαν επικεφαλής στη συντεταγμένη επιχείρηση πανεπιστημιακών, πολιτικών και άλλων παραγόντων για την κατασκευή μια εικόνας (ΑΕΙ = χώροι «ανομίας»), με στόχο την πλήρη παράδοση ΟΛΩΝ των πανεπιστημιακών χώρων στις αστυνομικές δυνάμεις και το κεφάλαιο.
Ολο το προηγούμενο διάστημα, οι Πρυτανικές Αρχές του Ο.Π.Α. με την κυβέρνηση προχώρησαν σε μια ολοένα εντεινόμενη επιχείρηση καταστολής:
– Στις 02/11/19, με εντολή του Πρύτανη, εκκενώνεται η στεγαστική και πολιτική κατάληψη (σε χώρο ιδιοκτησίας Ο.Π.Α.) Βανκούβερ Απαρτμάν που μετράει 15 χρόνια ζωής, σε συνέχεια του πογκρόμ εναντίον κατειλημμένων χώρων στα Εξάρχεια και όχι μόνο.
– Στις 10/11/19, ημέρα Κυριακή, αστυνομικές δυνάμεις εισβάλουν στο Ο.Π.Α., κατόπιν εντολής για έρευνα και εκκένωση του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Φοιτητών που βρίσκεται στο υπόγειο του κτιρίου.
– Την ίδια ημέρα, η Σύγκλητος ανακοινώνει γενικευμένο lock out του Πανεπιστημίου έως τις 17/11/19.
– Στις 11/11/19, φοιτητές επιχειρούν να σπάσουν το lock out που είχε επιβάλει η Σύγκλητος, ώστε να πραγματοποιηθεί προγραμματισμένη τους Συνέλευση στο Ο.Π.Α. Τα ΜΑΤ με χρήση χημικών και βίας εισέρχονται στο Ίδρυμα, περικυκλώνουν τους φοιτητές που διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους, τους χτυπάνε και τους απειλούν με συλλήψεις. Τελευταία στιγμή, κι ενώ έχουν επιστρατευτεί πούλμαν για την προσαγωγή τους στη ΓΑΔΑ, επιτρέπεται η αποχώρηση των φοιτητών. Κατά τη διάρκεια της όλης επιχείρησης οι Αστυνομικές Αρχές προχωράνε σε 3 προσαγωγές και μία σύλληψη.
– Το ξημερώματα της ίδιας μέρας, οι αστυνομικές δυνάμεις απαγάγουν φοιτητή έξω από το σπίτι του στο Χαλάνδρι, οδηγείται στη ΓΑΔΑ, παραμένει απομονωμένος επί ώρες, για να του απαγγελθούν στη συνέχεια κατηγορίες για τη συμμετοχή του στην πρωινή κινητοποίηση στο Ο.Π.Α.
– Ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δηλώνει πως «το πανεπιστήμιο αποδόθηκε στους φυσικούς του χρήστες», οι οποίοι προφανώς δεν είναι οι φοιτητές. Καθώς παρότι «η Κυβέρνηση θέλει ανοιχτά Πανεπιστήμια», το Ο.Π.Α. παρέμεινε ερμητικά κλειστό επί μία βδομάδα.
Ολο το προηγούμενο διάστημα, από κοινού, κυβέρνηση και Διοίκηση του Ο.Π.Α., με την αμέριστη υποστήριξη ΜΜΕ και άλλων παραγόντων, κατασκεύασαν ένα ΜΥΘΟ περί «χώρου ανομίας». Για να αντιστρέψουν πλήρως την πραγματικότητα, για να εμφανίσουν τελικά την αστυνομία σαν «απελευθερωτή» του Ιδρύματος. Καμιά πρωτοτυπία. Το ίδιο ακριβώς είχε επιχειρήσει να κάνει και η χούντα, το 1973, όταν τα τανκς εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο για να το «απελευθερώσουν» από τα «αναρχικά στοιχεία που διασάλευαν την έννομη τάξη». «Η Ελλάς ήτο άλλωστε ασθενής» και χρειαζόταν γύψο. Σήμερα, κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, η κατάσταση είναι «νοσηρή». Το 1973, κατά τον Παπαδόπουλο επρόκειτο για «μια οργανωμένη μειοψηφία». Κατά τη σημερινή κυβέρνηση πρόκειται για «ισχνές μειοψηφίες».
Δεν είναι η πρώτη φορά από το 1973 μέχρι σήμερα που χρησιμοποιείται το ίδιο μοτίβο. Κάθε φορά όμως, όσοι επιχείρησαν να καταργήσουν κινήματα και αγώνες, να περιστείλουν κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, μας βρήκαν απέναντί τους. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα.
Το πραγματικό πρόβλημα του Ο.Π.Α. (και κάθε ΑΕΙ) δε βρίσκεται σε στέκια και συνελεύσεις. Βρίσκεται σε κεντρικά γραφεία και αίθουσες, εκεί που εκπαιδεύονται γενιές φοιτητών στην υποταγή τους σε κράτος και κεφάλαιο, εκεί που παίζονται χοντρά παιχνίδια εξουσίας, εκεί που, εν κρυπτώ και μακριά από κάθε έννοια δικαίου και παιδείας, αποφασίζονται οι πολιτικές και οι πρακτικές των ΑΕΙ, εκεί που αυτοί που έχουν τον πρώτο λόγο έχουν συμφέροντα συγκεκριμένα και αδιαπραγμάτευτα τα οποία απαιτούν την έξωση κάθε φωνής διαμαρτυρίας από τα Ιδρύματα.
Οσο για κάποιους παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ που όψιμα θυμήθηκαν τους αγώνες, δεν ξεχνάμε ότι η δική τους κυβέρνηση κατάργησε δικαιώματα και ξεκίνησε την εκστρατεία καταστολής που σήμερα συνεχίζει εντεινόμενα η ΝΔ. Δεν ξεχνάμε την εκκένωση 27 καταλήψεων. Δεν ξεχνάμε την εκκένωση της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ το 2015. Δεν ξεχνάμε τις Αύρες που επί κυβερνήσεώς τους σάρωναν τους δρόμους. Δεν ξεχνάμε τη Μόρια. Δεν ξεχνάμε την Πέτρου Ράλλη. ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ.
Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε εχθρό της ελευθερίας
Θα μας βρουν μπροστά τους
Οι αγώνες δεν καταργούνται με νόμους και διατάγματα
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο Μ.Β. που κλήθηκε στις 15/11/19 στην Κρατική Ασφάλεια για να «δώσει εξηγήσεις» ως ύποπτος για «διατάραξη λειτουργίας υπηρεσίας» σύμφωνα με το άρθρο 168/1 του νέου ποινικού κώδικα, για την κατάληψη της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ το 2015. Την ίδια στιγμή που οι δίκες των συλληφθέντων της περιόδου βαίνουν προς το τέλος τους, με τη μία αθωωτική απόφαση να ακολουθεί την άλλη, η έρευνα για το 2015 ξανανοίγει. Ξανανοίγει παραμονές της επετείου της εξέγερσης του 1973, σε μια περίοδο έντασης της καταστολής προς όλους τους αγωνιζόμενους χώρους. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Σχήμα διοικητικών υπαλλήλων του ΕΚΠΑ
