Ε ναι λοιπόν! Την «πιάσαμε την επενδυτική βαθμίδα». Σαν μάννα εξ ουρανού έπεσε στο mail της εφημερίδας το Δελτίο Τύπου του νεοφιλελεύθερου σούπερμαν (κατά κόσμο Κωστής Χατζηδάκης), σύμφωνα με το οποίο μετά από τόσα χρόνια η ελληνική οικονομία επίσημα θεωρείται «κανονική». Σύμφωνα με τον οίκο αξιολόγησης DBRS Morningstar, η πιστοληπτική αξιολόγηση της χώρας αναβαθμίστηκε από ΒΒΒ (κρατικά ομόλογα σκουπιδαριό) σε BB (ίσα που βγαίνει από την χωματερή).
Στον θεωρητικό κόσμο των αστών οικονομολόγων η πιστοληπτική αναβάθμιση και δη από την κατηγορία των junks (BBB και κάτω) σε ανώτερη, σημαίνει μικρότερο κίνδυνο αθέτησης του χρέους και επομένως μικρότερη πιθανότητα κρατικής χρεοκοπίας. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί περισσότερους επενδυτές-δανειστές να αγοράζουν τα κρατικά ομόλογα, αφού πλέον η χρεοκοπία απομακρύνεται σαν σενάριο, καθώς και το ίδιο το κράτος να εκδώσει ομόλογα μεγαλύτερης λήξης (σε πόσα χρόνια πρέπει να αποπληρωθεί το ομόλογα).
Για να έρθουμε στον πραγματικό κόσμο, ας δούμε τι αξία έχουν αυτές οι πιστοληπτικές αξιολογήσεις.
- Στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, η SVB αξιολογούνταν από τον οίκο αξιολόγησης Moody’s με βαθμό Α (ρίσκο χαμηλότερο του μέσου όρου) μέχρι και λίγες μέρες προτού καταρρεύσει. Η συνέχεια είναι γνωστή.
- Τον περασμένο Νοέμβρη, ο οίκος Standard & Poor’s αξιολογούσε την Credit Suisse με βαθμίδα ακριβώς ανώτερη από τα junks. Υπενθυμίζουμε πως αυτή η βαθμίδα είναι η αιτία των κυβερνητικών πανηγυριών στη χώρα μας.
- Τέλος, τόνοι άρθρων έχουν γραφτεί για το ρόλο των οίκων αξιολόγησης στην κερδοσκοπική φούσκα του 2008, όταν το χαρτοφυλάκιο των ενυπόθηκων δανείων αξιολογούνταν με την καλύτερη δυνατή βαθμίδα έναντι αδρής αμοιβής.
Τι μας λέει ο Χατζιδάκης; Οτι θα δανειζόμαστε πλέον φθηνότερα. Για το αν αληθεύει ο συγκεκριμένος ισχυρισμός το είχαμε αναφέρει τον Ιούλη. Ελεγε ο Στουρνάρας: «Οι κίνδυνοι για τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους παραμένουν οριοθετημένοι μεσοπρόθεσμα, υπό την προϋπόθεση ότι τα δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί στο πλαίσιο της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης έχουν προσωρινό χαρακτήρα και ότι αξιοποιούνται αποτελεσματικά οι ευρωπαϊκοί πόροι. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα εκτιμάται αυξημένη αβεβαιότητα, καθώς η σταδιακή αναχρηματοδότηση του συσσωρευμένου χρέους προς τον επίσημο τομέα με όρους αγοράς θα αυξήσει την έκθεση του Ελληνικού Δημοσίου στον επιτοκιακό κίνδυνο και στον κίνδυνο αγοράς, γεγονός που εξαλείφει τα περιθώρια δημοσιονομικής χαλάρωσης των συμφωνημένων δημοσιονομικών στόχων».
Αναρωτιόμασταν τότε: Δηλαδή η ελληνική οικονομία είναι εξασφαλισμένη; Και αν ναι, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει δημοσιονομική χαλάρωση, που σε απλά λόγια σημαίνει αύξηση των κρατικών δαπανών; Και αφού εν τέλει η ελληνική οικονομία είναι εκτεθειμένη στον επιτοκιακό κίνδυνο γιατί κοιμόμαστε και ξυπνάμε με το άγχος αν θα «πιάσουμε την επενδυτική βαθμίδα;»
Αρα, σε ένα καπιταλιστικό κόσμο που οι κεντρικές τράπεζες ανά τον πλανήτη ανεβάζουν τα επιτόκια για να «χτυπήσουν τον πληθωρισμό», είναι αδιάφορο αν τα ομόλογά σου αξιολογούνται ΒΒ, ΒΒΒ ή ΑΑΑ. Δεν αποτελεί απαύγασμα οικονομολογικής σοφίας: αν ανεβαίνουν τα επιτόκια, το κόστος δανεισμού θα είναι μεγαλύτερο.
Ολη αυτή η προπαγάνδα που θα μας λούσει τις επόμενες μέρες είναι σχεδιασμένη εδώ και καιρό. Πρώτος, βέβαια, ο πρώτος των αρίστων, ο Μητσοτάκης, μεσούσης της καταστροφής στον Έβρο έλεγε: «Αν κάτι μπορεί σήμερα να αντισταθμίσει αυτό το -θα έλεγα- σκοτεινό κλίμα, το οποίο λογικό είναι να επικρατεί στην ελληνική κοινωνία λόγω των καταστροφικών φωτιών, ειδικά στην περιοχή του Εβρου, αυτό μπορεί να είναι μόνο η πολύ καλή απόδοση της οικονομίας μας». Και καθώς πνίγονταν άνθρωποι στη Καρδίτσα, ο ανάλγητος ακροδεξιός τηλεπλασιέ πανηγύριζε στο τουίτερ. Φανταστείτε τι φιέστες θα βλέπαμε, αν δεν καιγόταν η μισή Ελλάδα και αν δεν πλημμύριζε ο θεσσαλικός κάμπος. Εδώ τώρα με το ζόρι κρατιούνται.
