Νέα πανηγυρική δήλωση Σταϊκούρα: «Η Ελλάδα, σήμερα, προχώρησε, με επιτυχία, στην έκδοση 30ετούς ομολόγου, για πρώτη φορά από το 2008. Εκδοση που σηματοδοτεί την πλήρη επιστροφή της χώρας μας στις διεθνείς αγορές. Με αυτήν, η επανασύσταση της ελληνικής καμπύλης αποδόσεων εξομαλύνεται και προστίθεται βάθος, παρέχοντας ασφάλεια στους επενδυτές, αφού χρονικά ξεπερνά – κατά πολύ – την περίοδο που εκπνέουν τα συμφωνημένα με τους θεσμούς μέτρα διευθέτησης για το χρέος. Επίσης, η έκδοση συμβάλλει – σημαντικά – στην περαιτέρω βελτίωση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους» (oι εμφάσεις δικές μας).
Καταρχάς, να σημειώσουμε το… ψεματάκι του… σοβαρού Σταϊκούρα. Εξέδωσαν ένα 30ετές ομόλογο, πράγμα που σημαίνει λήξη το 2051. Ομως, οι ρυθμίσεις με τους «θεσμούς» για το χρέος φτάνουν μέχρι το 2060. Αρα, η λήξη του 30ετούς ομολόγου δεν ξεπερνά την περίοδο της σκληρής επιτροπείας. Κι αυτό σίγουρα περιλαμβάνεται στους παράγοντες που συνυπολογίζουν τα κοράκια του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου για να «τοποθετηθούν» στην έκδοση ενός ομολόγου. Για να το πούμε απλά, έχουν τη σιγουριά ότι δεν πρόκειται να χάσουν τα λεφτά τους. Οχι μόνο την πολιτική σιγουριά που τους δίνει η αποικιοκρατική επιτροπεία υπό την οποία βρίσκεται το ελληνικό κράτος, αλλά και οικονομική σιγουριά, καθώς στα χέρια των «θεσμών» (δηλαδή, της τρόικας ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ) βρίσκεται όλη η περιουσία του ελληνικού κράτους, η οποία έχει περάσει στο Υπερταμείο Ξεπουλήματος (με το τρίτο Μνημόνιο, των Τσιπροκαμμένων).
Από τότε που το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο έκλεισε τη στρόφιγγα του δανεισμού στο ελληνικό κράτος, έχουν συμβεί τα εξής:
- Το ελληνικό κράτος, μέσω κυβερνήσεων όλου του αστικού κοινοβουλευτικού φάσματος, δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει να πληρώνει τα χρέη προς τους ραντιέρηδες «εις το διηνεκές».
- Το ελληνικό κράτος, μέσω κυβερνήσεων όλου του αστικού κοινοβουλευτικού φάσματος, εφάρμοσε ένα σκληρό πρόγραμμα συντηρητικής ανασυγκρότησης του ελληνικού καπιταλισμού, αποδεχόμενο τρία διαδοχικά Μνημόνια και ψηφίζοντας δεκάδες εφαρμοστικούς νόμους. Στραγγάλισε εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, έστυψε εισοδήματα, πέρασε ολόκληρη την κρατική περιουσία σ’ ένα αποικιοκρατικού τύπου Υπερταμείο, το οποίο διαχειρίζονται οι θεσμικοί ραντιέρηδες των μηχανισμών της ΕΕ.
- Το ελληνικό κράτος, μέσω κυβερνήσεων όλου του αστικού κοινοβουλευτικού φάσματος, αποδέχτηκε μια διαδικασία αυστηρής εποπτείας μέχρι το 2060, ώστε καθ’ όλη αυτή την περίοδο να αποπληρώνει κανονικά τους δανειστές του.
Ετσι, τα κοράκια του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου δεν έχουν κανένα λόγο να μην «τοποθετηθούν» στο νέο ελληνικό χρέος, ανεξάρτητα από τη διάρκεια των ομολόγων που εκδίδει το ελληνικό κράτος. Εξέδωσε πενταετή, εξέδωσε δεκαετή, ήρθε η ώρα να εκδώσει και τριακονταετή ομόλογα, που τα επιλέγουν τα λεγόμενα «συντηρητικά» fund, για να διαμορφώσουν την παλέτα των χαρτοφυλακίων ομολόγων που διαθέτουν.
Σε όλα τα παραπάνω, πρέπει να προστεθούν και συγκυριακοί λόγοι. Η καπιταλιστική κρίση, η οποία βάθυνε απότομα λόγω της πανδημίας, δημιουργεί περισσότερα λιμνάζοντα κεφάλαια, λόγω μείωσης των επενδύσεων. Σε συνθήκες κρίσης, δε, τα κρατικά ομόλογα αναπτύσσουν στους «επενδυτές» μεγαλύτερο αίσθημα ασφάλειας σε σχέση με τις μετοχές των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Ιδιαίτερα όταν τα ομόλογα έχουν και «καλό» επιτόκιο. Να θυμίσουμε ότι το Γενάρη είχε εκδοθεί δεκαετές ομόλογο του ελληνικού κράτους με επιτόκιο 0,82% (ιστορικό χαμηλό). Το τριακονταετές που εκδόθηκε χθες, παρά τη μεγάλη ζήτηση (ανακοινώθηκε ότι υπήρξαν προσφορές ύψους 26 δισ. ευρώ για ζήτηση μόλις 2,5 δισ. ευρώ, που ήταν και το ποσό που άντλησε τελικά ο ΟΔΗΧ), «έκλεισε» με επιτόκιο 1,9% (υπερδιπλάσιο του δεκαετούς του Γενάρη).
Σήμερα τα επιτόκια διεθνώς έχουν πέσει, από τη μια λόγω κρίσης και από την άλλη επειδή η Λαγκάρντ ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η ΕΚΤ θα αγοράσει περισσότερα ομόλογα το επόμενο τρίμηνο, επειδή διαπίστωσε αδικαιολόγητη αύξηση στις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων της ζώνης του ευρώ (αυτό λέγεται κερδοσκοπία) και θέλει να την ανακόψει. Τότε γιατί το ελληνικό κράτος δε δανείζεται από τις «αγορές» μεγαλύτερα ποσά σήμερα, που η ΕΚΤ δρα σε κατεύθυνση μείωσης των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων, αλλά ο δανεισμός του κυμαίνεται μεταξύ 3,5 δισ. ευρώ (δεκαετές του Γενάρη) και 2,5 δισ. ευρώ (χτεσινό τριακονταετές); Δε θα ήταν λογικό και οικονομικά ορθό, να δανειστεί περισσότερο σήμερα, ώστε να έχει «καβάτζα» για την περίοδο που θα λήξει η παρέμβαση της ΕΚΤ με το πρόγραμμα έκτακτης ρευστότητας;
Μπορεί να είναι οικονομικά ορθό, όμως οι «θεσμοί» τόσο δανεισμό επιτρέπουν. Αποδέχονται μόνο την αντικατάσταση κάποιων δανείων του ΔΝΤ με ισόποσα δάνεια που συνάπτονται με τις νέες εκδόσεις ομολόγων. Μ’ άλλα λόγια, την πολιτική δανεισμού καθορίζουν πλήρως οι «θεσμοί», ως εκπρόσωποι του EFSF/ESM και του ΔΝΤ, που είναι οι μεγάλοι δανειστές του ελληνικού κράτους, και της ΕΚΤ, που εκδίδει το ευρώ.
Θα το ξαναπούμε: Η είδηση δεν είναι ότι οι «αγορές» εξακολουθούν να δανείζουν το ελληνικό κράτος. Η είδηση είναι ότι το ελληνικό κράτος εξακολουθεί να συνάπτει νέα δάνεια για να αποπληρώνει τα παλιά. Το χρέος μεγαλώνει, η θηλιά του σφίγγει. Ενα μεγάλο μέρος του εισοδήματος που παράγουν κάθε χρόνο οι εργαζόμενες τάξεις συσσωρεύεται με τη μορφή των τόκων στα χρηματοκιβώτια των κατόχων χρηματιστικού κεφαλαίου.
Από το βραχνά του χρέους ο ελληνικός λαός θα απαλλαγεί όταν απαλλαγεί από τον καπιταλισμό. Μόνο μια Ελλάδα της εργατικής δημοκρατίας και του κομμουνισμού μπορεί να διαγράψει μονομερώς το δημόσιο χρέος, εξωτερικό και εσωτερικό, απαλλάσσοντας τον ελληνικό λαό από αυτό το ετήσιο δυσβάσταχτο χαράτσι.
