Ρωτήθηκε ο Τσακαλώτος, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τον Σταθάκη την περασμένη Τρίτη, για να παρουσιάσει τη συμφωνία με την τρόικα, αν αληθεύει «ότι υπήρχε μια σκέψη για την αύξηση του ΦΠΑ στο μοσχαρίσιο κρέας και ότι υπήρξαν αντιδράσεις από τους Γάλλους για να μην επιβαρυνθεί η γαλλική κτηνοτροφία».
«Αυτή η συζήτηση είναι του καλοκαι- ριού» απάντησε. Ομολόγησε έτσι πως είναι η γαλλική αντίδραση που τους ανάγκασε, ενώ είχαν βάλει ΦΠΑ 23% στο μοσχαρίσιο κρέας, να το πάρουν πίσω μέσα σε λίγες μέρες και να βάλουν ΦΠΑ σε όλες τις μορφές της ιδιωτικής εκπαίδευσης (σχολεία, φροντιστήρια, κέντρα ξένων γλωσσών, σχολές μουσικής και μπαλέτου κτλ.). Και ξεκίνησε η πολιτική περιπέτεια της κυβέρνησης, που έφτασε στη λύση «βάζουμε φόρο στα παιχνίδια του ΟΠΑΠ και ψάχνουμε για άλλα 100 εκατ., που θα τα πάρουμε μάλλον από το κρασί».
Στη συνέχεια, ο Τσακαλώτος προσπάθησε να τα μπαλώσει, νομίζοντας ότι απευθύνεται σε ηλίθιους. «Αν έχεις ένα κρέας στη μια τιμή και τα άλλα κρέατα στην άλλη τιμή, δημιουργεί πολυπλοκότητα και γι’ αυτό δεν προχώρησε» είπε! Τι είδους πολυπλοκότητα, όταν πρόκειται για σαφώς διακριτά προϊόντα; Απλά, δεν ήθελε να παραδεχτεί σε τι βαθμό έχουν προσκυνήσει τους ιμπεριαλιστές δανειστές. Σε βαθμό που αυτοί να τους υπαγορεύουν ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο θα μαζέψουν τον παραπανίσιο ΦΠΑ. Τα περιβόητα «ισοδύναμα» ισχύουν, φτάνει να μην ενοχλούν κάποιον παραγωγικό κλάδο των ιμπεριαλιστών δανειστών. Το μοσχαρίσιο κρέας δεν πρέπει να πάει στο 23%, γιατί αυτό θα έπληττε τις εισαγωγές γαλλικού βοδινού στην Ελλάδα. Αφού αυτό εξασφαλίστηκε, η κυβέρνηση αφέθηκε ελεύθερη να αποφασίσει πού θα ρίξει το χαράτσι. Επαθε πολιτικό πατατράκ όταν αποφάσισε να το ρίξει στην ιδιωτική εκπαίδευση (πανηγυρίζοντας, μάλιστα, ότι αποφάσισε ένα… αντιπλουτοκρατικό μέτρο). Τώρα, κατέληξε στα τυχερά παιχνίδια του ΟΠΑΠ και επειδή οι δανειστές δεν πείθονται ότι θα βγουν 300 εκατ. απ' αυτόν τον τομέα (φοβούνται ότι ο κόσμος θα παίζει λιγότερο), υποχρέωσαν τους τσακαλωτοσταθάκηδες να δεχτούν ότι πρέπει να μαζέψουν άλλα 100 εκατ. Και ξεκινούν από το κρασί, πλήττοντας έτσι έναν ελληνικό αγροτικό κλάδο.
Εμείς δεν λέμε ότι ο φόρος έπρεπε να μπει στο βοδινό κρέας και όχι στα τυχερά παιχνίδια και το κρασί. Απλά καταδεικνύουμε πώς ενεργεί η συγκυβέρνηση. Πόσο υποταγμένη στους ιμπεριαλιστές δανειστές είναι και πόσο αδίστακτα συμπεριφέρεται προς τον ελληνικό λαό. Γι' αυτό να είμαστε σίγουροι ότι στο μέλλον θα δούμε περισσότερα, όταν οι στόχοι δε θα πιαστούν.
