Ηρθε ο Ομπάμα και μας είπε: «Η Ελλάδα συνεχίζει να μεταρρυθμίζεται, το ΔΝΤ είπε ότι η ελάφρυνση του χρέους είναι ζωτικής σημασίας και εγώ θα συνεχίσω να ενθαρρύνω, να παροτρύνω, τους πιστωτές να κάνουν ό,τι απαιτείται για να επανέλθει η Ελλάδα στο δρόμο που οδηγεί στην οικονομική ανάκαμψη». Δήλωση προσεγμένη λέξη προς λέξη, ώστε και την προπαγάνδα των Τσιπραίων να ικανοποιήσει, και με τους ευρωπαίους δανειστές να μην ανοίξει μέτωπο.
«Καταγράψαμε ότι ο αμερικανός πρόεδρος επισήμανε τη σημασία της ελάφρυνσης του χρέους της Ελλάδας», απάντησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στο Βερολίνο, παραπέμποντας στην απόφαση του Eurogroup του περασμένου Μάη, στο οποίο αποφασίστηκε «ένας σαφής οδικός χάρτης ακριβώς γι' αυτό το θέμα», ο οποίος μιλά «για βραχυπρόθεσμα μέτρα και αργότερα το 2018 η προοπτική για μεσοπρόθεσμα μέτρα».
Ο Σόιμπλε, που δεν πολυγουστάρει τις διπλωματικότητες (κάποιος πρέπει να κάνει και τον «κακό», για να κρατάει τα μπόσικα απέναντι στη γερμανική ακροδεξιά), δήλωσε «Οποιος λέει “θα ανακουφίσουμε τα χρέη σας“ προσφέρει κακή υπηρεσία στην Ελλάδα».
Ο Ντεϊσελμπλούμ, που πρέπει να φροντίσει και για τα συμφέροντα της ολλανδικής κεφαλαιοκρατίας, έκανε μια «κεντριστική» δήλωση, σύμφωνα με την οποία στο Eurogroup της 5ης Δεκέμβρη θα γίνει σοβαρή συζήτηση για το ελληνικό χρέος. «Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να είναι πολύ δεσμευμένη και να εργάζεται πολύ πιο εποικοδομητικά από προηγούμενες κυβερνήσεις» συμπλήρωσε με νόημα.
Η ίδια ιστορία για μια ακόμα φορά. Οι «καλοί» και οι «κακοί». Ο Τσίπρας που μιλάει για «απομείωση του χρέους» (ενώ έχει υπογράψει από το περιβόητο Eurosummit στις 12-13 Ιούλη του 2015 ότι «ονομαστικό κούρεμα του χρέους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί»), ο Ομπάμα και όλοι οι υπόλοιποι που μιλούν για «ελάφρυνση του χρέους», τα «βραχυπρόθεσμα» μέτρα που είναι έτοιμα και τα «μεσοπρόθεσμα» που αφορούν την περίοδο μετά το 2022 και ο μεν Σόιμπλε λέει ότι έχουμε όλο το χρόνο να τα αποφασίσουμε το 2018, ο δε Τσίπρας λέει ότι μπορούν να οριστούν από τώρα και ας ισχύσουν μετά το 2018 κτλ. κτλ.
Αν κάναμε την υπόθεση εργασίας ότι τα περιβόητα «μεσοπρόθεσμα μέτρα» καθορίζονταν από τώρα, τι θα περιλάμβαναν; Θα πήγαιναν πιο πίσω κάποιες λήξεις ομολόγων, ώστε το χρέος να είναι «βιώσιμο», δηλαδή να μπορεί να το αποπληρώνει το ελληνικό κράτος. Γιατί έτσι όπως είναι οι δόσεις μετά το 2022, το κράτος θα χρεοκοπήσει αμέσως. Αυτό προβλέφτηκε επακριβώς από το Eurogroup τον Μάη, που αποφάσισε:
«Μεσοπρόθεσμα: το Euro-group ζητά από το EWG να διερευνήσει ειδικά μέτρα (όπως μακρύτερη περίοδο χάριτος και αποπληρωμής) που μπορεί να χρησιμοποιηθούν, αν χρειαστεί, στο τέλος του προγράμματος του ESM, υπό τον όρο της επιτυχούς εφαρμογής του προγράμματος του ESM, καθώς και μέτρα όπως η χρήση των ισοδύναμων κερδών από τα SMP και ANFA.
Μακροπρόθεσμα: το Euro-group είναι έτοιμο, αν χρειαστεί, και υπό τον όρο της επίτευξης των στόχων για το πρωτογενές πλεόνασμα, να εκτιμήσει περαιτέρω στο τέλος του προγράμματος την ανάγκη για πιθανά πρόσθετα μέτρα για το χρέος για να διασφαλίσει ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας θα παραμείνουν σε βιώσιμη τροχιά».
Ορισαν μάλιστα και ποσοστό του ΑΕΠ που πρέπει να πληρώνει για τοκοχρεολύσια το ελληνικό κράτος, ώστε το χρέος του να θεωρείται «βιώσιμο», δηλαδή να μπορεί να το πληρώνει: 15% μέχρι 20% του ΑΕΠ. Σε σημερινές τιμές ΑΕΠ αυτό σημαίνει ότι κάθε χρόνο θα πηγαίνουν για τοκοχρεολύσια από 27 μέχρι 36 δισ. ευρώ! Και τα ποσά θα αυξάνονται όσο αυξάνεται το ΑΕΠ.
Τα ποσά αυτά είναι υπερδιπλάσια απ' αυτά που πληρώνει σήμερα το ελληνικό κράτος. Δε χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για ν' αντιληφθεί ότι για να πληρώνονται κάθε χρόνο αυτά τα ποσά θα πρέπει να μην υπάρξει η παραμικρή χαλάρωση στη σκληρή δημοσιονομική λιτότητα και στην κινεζοποίηση. Μισθοί, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες θα πρέπει να διατηρούνται στα σημερινά άθλια επίπεδα και να σπρώχνονται πιο κάτω (ιδιαίτερα οι συντάξεις), ενώ οι φόροι (ιδιαίτερα οι έμμεσοι) πρέπει να παραμείνουν στα ίδια επίπεδα. Και βέβαια, οι ιδιωτικοποιήσεις να εξακολουθούν να προσφέρουν έξτρα έσοδα στους ιμπεριαλιστές.
Αυτή είναι η ουσία των λεγόμενων μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μέτρων για το χρέος. Θα απλώσουν τη σημερινή πολιτική σε μεγαλύτερο χρόνο. Θα αλυσοδέσουν τον ελληνικό λαό στο ζυγό των ιμπεριαλιστών δανειστών για πολλές δεκαετίες ακόμα. Αυτό ζητούν οι συριζαίοι και δεν το αρνούνται οι δανειστές (απλά θέλουν να το κάνουν με το δικό τους χρονοδιάγραμμα).
Αυτό είναι που θέλει ο ελληνικός λαός; Να πληρώνει μια ζωή ένα χρέος που το έχει πληρώσει πολλές φορές μέχρι τώρα; Να πέφτει στην παγίδα του κάθε Τσίπρα, δένοντας με τα ίδια του τα χέρια τη θηλιά γύρω από το λαιμό του; Καιρός είναι να φωνάξουμε πως δεν χρωστάμε τίποτα στους ιμπεριαλιστές τοκογλύφους και να στρατευθούμε στην υπόθεση της επαναστατικής ανατροπής, της μόνης ρεαλιστικής λύσης από την άποψη των λαϊκών συμφερόντων. Γιατί χωρίς επαναστατική ανατροπή, θα έχουμε το χρέος ως εργαλείο αντιλαϊκών ανατροπών.
