Στημένο παιχνίδι θυμίζει η «διαμάχη» της κυβέρνησης με την Κομισιόν και την Τράπεζα της Ελλάδας σχετικά με τις προβλέψεις για την πορεία του ελληνικού καπιταλισμού και τους ρυθμούς υλοποίησης του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης (η λέξη «ανάπτυξη», βέβαια, ακούγεται πλέον σαν κρύο ανέκδοτο). Η παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ, που προβάλλεται πλέον ως η αυριανή κυβέρνηση και όχι σαν ένα κόμμα που ουδείς του δίνει σημασία (τρανή απόδειξη η αναζήτηση συναίνεσης εκ μέρους του Βγενόπουλου για την αγορά της Ολυμπιακής), κάνει τα πράγματα πιο καθαρά επί της ουσίας, αλλά ταυτόχρονα πυκνώνει την αποπροσανατολιστική ομίχλη που λειτουργεί σαν κοινωνικό αναισθητικό. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα.
Κυβέρνηση, Κομισιόν και ΤτΕ εμφανίζονται να διαφωνούν στις προβλέψεις τους για το ρυθμό ανάπτυξης (1,1%, 0,2%, 0,5%, αντίστοιχα). Στην πραγματικότητα, κάθε πρόβλεψη δεν αποτελεί παρά ένα σενάριο. Η Κομισιόν το τελευταίο τετράμηνο έχει αναθεωρήσει τρεις φορές τις προβλέψεις της. Η κυβέρνηση το Δεκέμβρη ψήφισε προϋπολογισμό και κατέθεσε ΠΣΑ και το Γενάρη τα αναθεώρησε και τα δύο. Δηλώνει δε ανοιχτή σε νέες αναθεωρήσεις. «Σε κάθε περίπτωση, ούτε οι δικές μας προβλέψεις, αλλά ούτε και οι προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διεκδικούν το αλάθητο», δήλωσε ο Παπαθανασίου, συμπληρώνοντας με νόημα: «Η ελληνική κυβέρνηση θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και είναι αποφασισμένη να υλοποιήσει σε κάθε περίπτωση τους στόχους που έχει θέσει». Μ’ άλλα λόγια, αν χρειαστεί θ’ αλλάξουμε τα «πακέτα» και θα πάρουμε νέα «μέτρα». Στην ίδια γραμμή ήταν και ο Καραμανλής στην ομιλία του στην Ενωση Ασφαλιστικών Εταιριών και ο Σουφλιάς στις δηλώσεις του την Τετάρτη («είμαστε αποφασισμένοι αυτό το πρόγραμμα να το εφαρμόσουμε και βεβαίως, αν κριθούν αναγκαίες ορισμένες προσαρμογές, να τις κάνουμε». Αυτό αποφάσισε και η Οικονομική Επιτροπή που συνεδρίασε την Πέμπτη υπό την προεδρία του ίδιου του Καραμανλή. Μετά τη λήξη της ο Παπαθανασίου ανακοίνωσε ότι το ΠΣΑ θα εφαρμοστεί πλήρως με αυστηρότητα και άφησε ανοιχτή την προοπτική για νέα μέτρα, ανάλογα και με τις αποφάσεις των Βρυξελλών
.
Η κυβέρνηση, βέβαια, κατανοεί ότι έχει πολιτικό κόστος από το γεγονός ότι η Κομισιόν απορρίπτει επί της ουσίας το ΠΣΑ, όμως επ’ αυτού δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Σκοπεύει να μοιράσει μερικά φιλανθρωπικά φιλοδωρήματα, σαν το γελοίου ύψους «επίδομα θέρμανσης», που ήδη άρχισε να καταβάλλεται, και μ’ αυτά να δείξει πως η ίδια είναι σε μια φιλολαϊκή γραμμή, αντιστεκόμενη στη σκληρή γραμμή των στυγνών τεχνοκρατών των Βρυξελλών.
Επειδή, όμως, «τα γάλατα σφίγγουν», η κυβέρνηση επί της ουσίας επιζητά την επιτήρηση, η οποία ως διαδικασία έχει ξεκινήσει όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για άλλες τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Ιταλία. Το μόνο που μένει είναι η συγκεκριμενοποίηση του χρονοδιαγράμματος της επιτήρησης, που θα συγκεκριμενοποιηθεί από το Ecofin, αφού προηγηθεί το μεγάλο παζάρι της έκτακτης συνόδου κορυφής της 1ης Μάρτη. Γιατί όταν στο παιχνίδι παίζουν ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ, τα πράγματα δεν μπορεί να είναι τα ίδια όπως όταν αφορούν χώρες της «δεύτερης ταχύτητας», όπως η Ελλάδα.
Κυβέρνηση και Κομισιόν διαφωνούν (αν διαφωνούν) μόνο ως προς το ρυθμό υλοποίησης των μέτρων. Η Κομισιόν θέλει σάρωμα από τώρα, γιατί βλέπει ότι πολιτικά η κατάσταση στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά ασταθής, ενώ η κυβέρνηση θέλει να κερδίσει λίγο χρόνο, γιατί έχει σίγουρα ευρωεκλογές μπροστά της και πολύ πιθανόν εκλογές την άνοιξη του 2010, αφού το ΠΑΣΟΚ το ξεκαθάρισε και στον Παπούλια (επίσκεψη Γιωργάκη την Τρίτη) ότι θα τον στηρίξει αλλά αφού πρώτα γίνουν εκλογές.
Το ΠΑΣΟΚ σπεύδει να συμφωνήσει και με την Κομισιόν, όπως επί της ουσίας συμφώνησε και με το διοικητή της ΤτΕ! Αμέσως μετά τις στυγνές προτάσεις Προβόπουλου ο εκπρόσωπος Τύπου Γ. Παπακωνσταντίνου «είδε» σ’ αυτές «ζητήματα ευρύτερων διαρθρωτικών αλλαγών», που «ως επικαφελίδες μπορεί κανείς να τα συζητήσει», ενώ την Τρίτη η τομεάρχης Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας Ε. Χριστοφιλοπούλου παρουσίασε σε συνέντευξη Τύπου πρόταση για το Ασφαλιστικό που στηρίζεται στο διαβόητο σύστημα των «τριών πυλώνων» (κατώτατη προνοιακή σύνταξη για όλους – κύρια σύνταξη αυστηρά ανταποδοτική – ιδιωτική ασφάλιση).
Η Κομισιόν απαιτεί «λήψη καθορισμένων μονίμων μέτρων για την περιστολή των τρεχουσών δαπανών, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η άσκηση συνετής (sic!) μισθολογικής πολιτικής» (δηλαδή, σκληρή λιτότητα και εξασφάλιση μόνιμων εσόδων, που μόνο με αύξηση του ΦΠΑ μπορεί να γίνει). Η Κομισιόν απαιτεί την προώθηση «ολοκληρωμένου προγράμματος μεταρρυθμίσεων με σκοπό την ανάκτηση των απωλειών ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση των υφιστάμενων εξωτερικών ανισορροπιών» και όποιος έχει την ελάχιστη εμπειρία καταλαβαίνει ότι απαιτεί σάρωμα των εργασιακών δικαιωμάτων. «Ολα στο κεφάλαιο για να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητά του» είναι το σύνθημα. Και τι απαντά το ΠΑΣΟΚ; Δεν βρίσκει ούτε μια λέξη κριτικής για την Κομισιόν, αλλά σχολιάζει θετικά την ανακοίνωσή της για να καταλήξει στο ότι αυτή η ανακοίνωση «μας λέει» ότι η κυβέρνηση χαρακτηρίζεται από «αποτυχία, αναξιοπιστία και ανευθυνότητα». Το ΠΑΣΟΚ ενδιαφέρεται να φθείρει την κυβέρνηση και να τη σπρώξει (βάζοντας πλάτη στις απαιτήσεις των Βρυξελλών) να πάρει όσο πιο γρήγορα γίνεται τα πιο σκληρά μέτρα, για να μην αναγκαστεί να τα πάρει το ίδιο.
