Ερώτημα αφελούς πρώτο: Γιατί έτρεχε στο Κατάρ ο Καραμανλής για να παρακαλέσει τον εμίρη να αγοράσει την Ολυμπιακή, όταν είχε δίπλα του τον κατάλληλο άνθρωπο και μάλιστα των ίδιων ποδοσφαιρικών αισθημάτων;
Ερώτημα αφελούς δεύτερο: Πώς ο Α. Βγενόπουλος, ο οποίος από τη σημερινή κυβέρνηση είχε κριθεί αναξιόπιστος και εμποδίστηκε, με μέτρα που αντιβαίνουν την κοινοτική νομοθεσία (για τα οποία η Ελλάδα έχει καταδικαστεί με πρόστιμο), να πάρει την πλειοψηφία των μετοχών του ΟΤΕ, κρίθηκε τώρα αξιόπιστος και του εκχωρήθηκε η Ολυμπιακή και μάλιστα όχι μέσω χρηματιστήριου, αλλά μέσω απευθείας ανάθεσης στο κατώτερο τίμημα που είχαν ορίσει οι σύμβουλοι-εκτιμητές που είχε προσλάβει η κυβέρνηση;
Ερώτημα αφελούς τρίτο: Πώς ο Βγενόπουλος, που από το ΠΑΣΟΚ είχε κατηγορηθεί σαν λαμόγιο που έστησε κομπίνα με την κυβέρνηση και κονόμησε 200 εκατ. ευρώ με τη μπίζνα του ΟΤΕ (θυμίζουμε ότι ο Βγενόπουλος κατέθεσε αγωγή κατά του Γ. Παπανδρέου γι’ αυτές τις καταγγελίες), κρίνεται τώρα σοβαρός επιχειρηματίας που καλώς αγόρασε την Ολυμπιακή;
Τις απαντήσεις μπορεί να τις δώσει εύκολα ο καθένας, δεν χρειάζεται να τις δώσουμε εμείς. Η MIG παίρνει την Ολυμπιακή με τις ευλογίες κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης και χωρίς ν’ ανοίξει ρουθούνι από τη μεριά των εργαζόμενων, που οδηγήθηκαν μεθοδικά από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε μια ταπεινωτική ήττα.
Η διαφωνία του ΠΑΣΟΚ ούτε σαν φερετζές δεν μπορεί να λειτουργήσει. Πριν «χτυπήσει» την Ολυμπιακή, ο Βγενόπουλος είχε συναντηθεί με τον Γιωργάκη και είχε δηλώσει ότι είναι ανοιχτός στην επαναπώληση μετοχών στο κράτος, εάν αλλάξει η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ επιμείνει στο μικτό ιδιοκτησιακό σχήμα (ιδιώτες και κράτος). Μέχρι τότε, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχει ξεχάσει το μικτό σχήμα (η έλλειψη κρατικών κονδυλίων είναι μια πρώτης τάξης δικαιολογία για την περίπτωση) και ο Βγενόπουλος μπορεί να έχει πουλήσει την Ολυμπιακή. Αυτή είναι η δουλειά του. Γι’ αυτό, άλλωστε, στη συμφωνία που συνήψε με την κυβέρνηση, η οποία έχει ήδη εγκριθεί από τα αρμόδια κοινοτικά όργανα, που επέβαλαν την πώληση, προβλέπεται ότι η MIG μπορεί να πουλήσει την Ολυμπιακή ακόμα και μέσα στο επόμενο εξάμηνο που αναμένεται να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες μεταβίβασης. Είναι σφόδρα πιθανό να το δούμε αυτό, οπότε θα έχουμε τη MIG να βγάζει έναν ωραιότατο «αέρα» και το κράτος να έχει χάσει ισόποση αξία.
Ανεξάρτητα, όμως, από τα επιχειρηματικά κόλπα που θα γίνουν, τρεις είναι οι ορατές συνέπειες αυτού του ξεπουλήματος:
Πρώτο, θα χαθούν πάρα πολλές θέσεις εργασίας (ο Βγενόπουλος θα «στύψει» τους εργαζόμενους) και θα ανατραπούν εργασιακές σχέσεις που αποτελούσαν ένα είδος ατμομηχανής στο εργασιακό τοπίο της χώρας. Ο Βγενόπουλος ξεκίνησε ήδη να κάνει προσλήψεις με ατομικές συμβάσεις και δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει ότι κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να επιβάλει μισθό και εργασιακές σχέσεις όταν διαπραγματεύεται ατομικά.
Δεύτερο, τα εισιτήρια θα καθορίζονται με διαδικασίες «καρτέλ» ανάμεσα στις δυο ιδιωτικές εταιρίες του κλάδου, οι οποίες, πέρα από τους ταξιδιώτες, θα εκβιάζουν και το κράτος για όλο και μεγαλύτερες επιχορηγήσεις για τις γραμμές των νησιών, όπως γίνεται και από τους ακτοπλόους εφοπλιστές.
Τρίτο, η ασφάλεια των πτήσεων, για την οποία καμάρωνε η Ολυμπιακή και η οποία είχε επιτευχθεί χάρη στην ειδική σχέση που είχε αναπτύξει η εταιρία με το προσωπικό της, θα αποτελεί σε λίγο μακρινή ανάμνηση.
