Μαθημένοι στα ψέματα και μην έχοντας κάποια έστω και λίγο πειστικά επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν τη δωσιλογική εταιρία ξεπουλήματος του συνόλου της κρατικής περιουσίας, οι συριζαίοι επιδόθηκαν σε μια απεγνωσμένη άμυνα με κουτοπονηριές και λαθροχειρίες. Το βασικότερο επιχείρημα αυτής της άμυνας ήταν πως η μεγάλη διάρκεια της εταιρίας (ένας αιώνας!) επιλέχτηκε για να μπορεί αυτή να κάνει σχεδιασμό μακροπρόθεσμης αξιοποίησης, ενώ αν η διάρκεια ήταν μικρή, η πίεση θα ήταν για ιδιωτικοποιήσεις και όχι για αξιοποίηση.
Το επιχείρημα είναι από μόνο του γελοίο, αν σκεφτούμε ότι τα «φιλέτα» έχουν ήδη βγει για πούλημα. Για παράδειγμα, οι 19 ιδιωτικοποιήσεις του ΤΑΙΠΕΔ εξαιρούνται από τις ρυθμίσεις για τη νέα εταιρία και τα λεφτά απ' αυτές τις ιδιωτικοποιήσεις θα πάνε στο σύνολό τους για την αποπληρωμή χρέους. Αν δεχτούμε, όμως, ότι έκαναν την εταιρία αιωνόβια για ν' αποφύγουν τις ιδιωτικοποιήσεις, γιατί δεν προέβλεψαν αναμόρφωση του διοικητικού σχήματος μόλις αποπληρωθούν τα συγκεκριμένα δάνεια, αλλά έχουν κάνει τους ιμπεριαλιστές δανειστές κυρίαρχους στη διοίκηση της εταιρίας και των θυγατρικών της για τέσσερις δεκαετίες και μετά τη λήξη των δανείων;
Ομως το ίδιο το επιχείρημα της αξιοποίησης (και όχι ιδιωτικοποίησης) δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, γιατί τα λεφτά της αξιοποίησης πάλι θα περάσουν από τον έλεγχο των δανειστών και κατά το μεγαλύτερο τμήμα τους θα πηγαίνουν στα ταμεία τους. Οπότε αυτοί θα έχουν κάθε λόγο να καθορίσουν τη μορφή της «αξιοποίησης». Για να μην φανεί αυτό, ο ίδιος ο Τσίπρας κατέφυγε στη λαθροχειρία, λέγοντας: «Από τα έσοδα του Ταμείου το 50% θα πάει στις επενδύσεις και στην ανάπτυξη και το 50% στο χρέος. Προσέξτε όμως: μόνο σε ό,τι αφορά το χρέος που προκύπτει από τις υποχρεώσεις της τρέχουσας δανειακής σύμβασης, που υπογράφηκε το καλοκαίρι του 2015, όχι του συσσωρευμένου χρέους».
Στην ίδια λαθροχειρία κατέφυγε και ο Τσακαλώτος μιλώντας στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής: «Υπενθυμίζω, επίσης, ότι το σκέλος των εσόδων του Ταμείου που πηγαίνει στην απομείωση του χρέους, αφορά μόνο τις υποχρεώσεις του ν. 4336/2015, δηλαδή, αφορά μόνο το δάνειο από το ESM και όχι τα παλαιότερα δάνεια, όπως έχω ακούσει». Και ο ένας και ο άλλος «ξέχασαν» να πουν ότι οι ιδιωτικοποιήσεις του ΤΑΙΠΕΔ θα γίνουν και τα λεφτά θα πάνε κατά 100% στη μαύρη τρύπα του χρέους.
Ο νόμος που ψηφίστηκε προβλέπει ότι τα κέρδη του περιβόητου Ταμείου (για να ακριβολογούμε, δεν πρόκειται για Ταμείο, αλλά για ανώνυμη εταιρία με τίτλο «Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ»), μοιράζονται σε δυο ίσα κομμάτια. Το πρώτο 50% «καταβάλλεται ως μέρισμα στο Ελληνικό Δημόσιο και διατίθεται σύμφωνα με το ν. 4336/2015». Το υπόλοιπο 50% χρησιμοποιείται «για τις επενδύσεις της Εταιρίας».
Τι προβλέπει ο ν. 4336/2015 (ο νόμος για το τρίτο Μνημόνιο); Παραθέτουμε το σχετικό χωρίο του Μνημόνιου (σελ. 1031 του νόμου, όπως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ): «Σύμφωνα με τη Δήλωση της Συνόδου Κορυφής της Ζώνης του Ευρώ, η ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων θα αποτελέσει μία από τις πηγές για την πραγματοποίηση της προγραμματισμένης εξόφλησης του νέου δανείου του ΕΜΣ και θα αποφέρει κατά τη διάρκεια του νέου δανείου επιδιωκόμενο συνολικό ποσό 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 25 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν για την επιστροφή της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και άλλων περιουσιακών στοιχείων και το 50% κάθε εναπομένοντος ευρώ (τουτέστιν, 50% των 25 δισ. ευρώ) θα χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της αναλογίας χρέους/ΑΕΠ, το δε υπόλοιπο 50% θα χρησιμοποιηθεί για επενδύσεις».
Η πρόβλεψη είναι πεντακάθαρη. Το μισό των κερδών της νέας εταιρίας θα διατίθεται: σε ποσοστό 50% και μέχρι να συμπληρωθεί ποσό 25 δισ. ευρώ, για να αποπληρωθούν τα δάνεια της τρίτης δανειακής σύμβασης. Σε ποσοστό 25% (ήτοι 12,5 δισ. ευρώ) για την αποπληρωμή του χρέους γενικά και όχι μόνο για τα δάνεια του τρίτου Μνημόνιου, όπως ψευδώς ισχυρίστηκαν οι Τσίπρας-Τσακαλώτος. Και σε ποσοστό 25% για (τα υπόλοιπα 12,5 δισ. ευρώ) για επενδύσεις, οι οποίες δεν προσδιορίζονται, αλλά σίγουρα δεν αφορούν κοινωνικές δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού. Το πολύ να αφορούν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Επομένως, αν η συγκεκριμένη εταιρία βγάλει κέρδη 100 δισ. ευρώ, τα 50 δισ. θα ξαναγυρίσουν στην εταιρία, τα 25 δισ. θα διατεθούν για την αποπληρωμή των χρεών της τρίτης δανειακής σύμβασης, τα 12,5 δισ. για την αποπληρωμή άλλων δανείων, ώστε να μειωθεί η αναλογία χρέους/ΑΕΠ και τα 12,5 δισ. για επενδύσεις του ελληνικού κράτους. Αν τα κέρδη που θα παραχθούν θα είναι περισσότερα, τότε τα προβλεπόμενα από το τρίτο Μνημόνιο θα εφαρμοστούν αναλογικά. Τα δάνεια είναι μεγάλα, οπότε υπάρχει περιθώριο για να συνεχιστεί η αποπληρωμή και του δανείου από τον ESM (τρίτο Μνημόνιο) και των προηγούμενων δανείων.
Μήπως, όμως, το 50% που «θα χρησιμοποιείται για τις επενδύσεις της εταιρίας» θα συμβάλλει στην ανάπτυξη και μάλιστα «με κοινωνικό πρόσωπο», όπως λένε οι συριζαίοι; Την επενδυτική στρατηγική της εταιρίας και των θυγατρικών της θα την ελέγχουν ασφυκτικά οι ιμπεριαλιστές δανειστές. Θα έχουν μόνιμο παρατηρητή στο διοικητικό συμβούλιο και δύο μέλη με δικαίωμα βέτο στο εποπτικό συμβούλιο. Επομένως, αυτοί θα αποφασίζουν τι θα πουλιέται, τι θα πουλιέται εν μέρει (επιλογή «στρατηγικών επενδυτών») και πού θα κατευθύνεται το 50% των κερδών.
Ο υπουργός Οικονομικών δεν έχει κανένα λόγο στην εκλογή του ΔΣ της εταιρίας, που θα ασκεί την άμεση διοίκηση (μάνατζμεντ). Τα μέλη του ΔΣ θα ορίζονται από το εποπτικό συμβούλιο, στο οποίο οι δανειστές θα έχουν δύο στα πέντε μέλη (μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος) και δικαίωμα βέτο σε όλες τις αποφάσεις. Ο υπουργός Οικονομικών θα εγκρίνει το στρατηγικό σχέδιο της εταιρίας, αλλά μόνο μετά από πρόταση του ΔΣ. Και δε θα έχει λόγο στο στρατηγικό σχεδιασμό του ΤΑΙΠΕΔ και του ΤΧΣ. Οπως και να το δει κανείς, εκείνο που κατάφεραν οι ιμπεριαλιστές είναι να βάλουν στο χέρι τους όλη την κρατική περιουσία. Θα έχουν άμεσα λόγο για το τι θα πουλιέται, τι συμφωνίες θα γίνονται με ιδιωτικές εταιρίες, τι επενδύσεις θα γίνονται κτλ.
