Εισαγωγή
Κατά τη διάρκεια δύο βασανιστικών ετών, ο παλαιστινιακός λαός μας σμίλεψε ένα έπος σταθερότητας και αντοχής απέναντι στις πιο λυσσαλέες στρατιωτικές εκστρατείες που στόχευαν στο να κάμψουν τη βούλησή του, να διαλύσουν την ενότητά του και να τον εξαναγκάσουν σε παράδοση. Παρέμεινε ακλόνητος στην ταυτότητα της αντίστασής του μέχρι να γραφτούν οι τελευταίες γραμμές αυτού του έπους.
Ήταν δύο χρόνια κατά τα οποία η ισραηλινή κατοχή διέπραξε τις πιο άγριες σφαγές και γενοκτονίες που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα, διεξάγοντας έναν από τους πιο βίαιους πολέμους εξόντωσης της σύγχρονης εποχής. Έναν πόλεμο που εντάσσεται στο πλαίσιο μιας αιματοβαμμένης εποικιστικής-αποικιοκρατικής ιδεολογίας, η οποία συνεχίζεται από τη Νάκμπα του 1948. Δεν επρόκειτο απλώς για μια πρόσκαιρη αντίδραση, αλλά για την ενσάρκωση του κεντρικού στόχου ενός εγκληματικού σχεδίου: την άρνηση της παλαιστινιακής ύπαρξης, μέσω του εκτοπισμού, της λιμοκτονίας και της βίαιης καταστροφής σπιτιών, νοσοκομείων, σχολείων, τζαμιών και εκκλησιών σε ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας.
Ο πόλεμος στη Γάζα ανέδειξε μια ξεκάθαρη εξίσωση: όσο πιο έντονη ήταν η επίθεση, τόσο πιο συνεκτικός και αποφασισμένος γινόταν ο παλαιστινιακός λαός στην επιδίωξη της ελευθερίας του. Καθώς συμπληρώθηκαν δύο χρόνια γενοκτονίας, οι Παλαιστίνιοι αναδύονται πιο βέβαιοι για την ικανότητά τους να επιβιώνουν, ενώ η ισραηλινή οντότητα εμφανίζεται βαρυνόμενη από ψυχολογική ήττα και απώλεια αποτρεπτικής ισχύος. Το αφήγημά της έχει καταρρεύσει και έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε μια απομονωμένη οντότητα και οντότητα παρία.
Η 7η Οκτώβρη του 2023 δεν ήταν ένα αιφνίδιο γεγονός· ήταν ένα ακόμη κεφάλαιο στον συνεχιζόμενο αγώνα με την ισραηλινή κατοχή. Η επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα» δεν αποτελεί μια παροδική ανάμνηση, αλλά το θεμέλιο ενός ιστορικού και καθοριστικού σταδίου στην πορεία της υπόθεσής μας — ενός σταδίου στο οποίο το σιωνιστικό αφήγημα αποκαλύφτηκε ακόμη και στα ίδια του τα οχυρά σε όλο τον κόσμο. Η αληθινή φύση αυτού του εχθρού απογυμνώθηκε ενώπιον των λαών της ανθρωπότητας, τέθηκε στο εδώλιο των διεθνών δικαστηρίων, αποδείχτηκε ότι η ήττα του είναι εφικτή και η Παλαιστίνη προχώρησε στην παγκόσμια μάχη για τη συνείδηση, προαναγγέλλοντας μια αλλαγή στο άδικο περιβάλλον που επέτρεψε σε αυτή την οντότητα να αναπτυχτεί μέσω προδοσίας και επιθετικότητας.
Για δύο χρόνια, ο παλαιστινιακός λαός ανέδειξε τις υψηλότερες ανθρώπινες αξίες: πίστη, θυσία, σταθερότητα, επιμονή, υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια. Σήμερα, ο λαός μας βρίσκεται στο κατώφλι του τερματισμού του άδικου πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, με στόχο να επουλώσει τις πληγές του και να μεγιστοποιήσει τους καρπούς της αντοχής του. Έχοντας συγκλονίσει εκ βάθρων τη σιωνιστική κοινωνία στην κατεχόμενη Παλαιστίνη και βυθίσει την οντότητα αυτή σε κρίση στρατιωτική, ασφάλειας, οικονομική, πολιτική και ηθική, ο κόσμος άρχισε να κατανοεί την αληθινή εγκληματική και βίαιη φύση αυτής της Κατοχής.
Δεν θα ξεχάσουμε το αίμα των παιδιών μας, των γυναικών μας, των ηλικιωμένων και των ασθενών μας, ούτε τους πόνους των κρατουμένων μας που υπέστησαν τις πιο σκληρές μορφές κακοποίησης. Η ολοκληρωτική καταστροφή δεν θα μας κάνει να ξεχάσουμε τις πόλεις μας, τις γειτονιές μας και τους προσφυγικούς μας καταυλισμούς· τα σπίτια μας, τα τζαμιά, τις εκκλησίες, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τους κήπους μας ή τις θορυβώδεις ακτές μας· ούτε τις ταφόπλακες των αγαπημένων μας που ισοπεδώθηκαν με μπουλντόζες. Τίποτα δεν μπορεί να σβήσει τη μνήμη μας ή την ταυτότητα των ονείρων μας, που είναι βαθιά ριζωμένα σε αυτή τη γη στην οποία ανήκουμε δικαιωματικά και επάξια.
Αυτή η παράφρων επίθεση αποκάλυψε μια οντότητα που δεν ανήκει στην ανθρωπότητα και δεν γνωρίζει το νόημα της ειρήνης. Πρόκειται για μια ρατσιστική, άγρια και επιθετική οντότητα, που υποστηρίζεται από δόλιες και καταπιεστικές χώρες, οι οποίες εξαπατούν τον κόσμο με συνθήματα περί ειρήνης, δικαιοσύνης και ανθρωπιάς, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν άμεσους εταίρους στο έγκλημα.
Αυτές ήταν μεγάλες θυσίες από έναν μεγάλο λαό. Εδώ και 77 χρόνια, η κατοχή δεν έχει καταφέρει παρά να ενισχύσει την αποφασιστικότητα του παλαιστινιακού λαού να συνεχίσει τον αγώνα του για την ανάκτηση της γης και των ιερών του τόπων. Η προδοσία, ο φρικτός αποκλεισμός και η περιφερειακή και διεθνής αδράνεια απέναντι στην κατοχή έχουν ενδυναμώσει ακόμα περισσότερο την πίστη του στον Θεό και την αποφασιστικότητά του να συνεχίσει το δρόμο της απελευθέρωσης και της επιστροφής.
Η επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα» απέδειξε ότι ο λαός μας δεν μπορεί να αφανιστεί, ότι η δράση του δε θα σταματήσει και ότι η επανάστασή του δεν θα φιμωθεί. Αποκάλυψε μια κοινωνία εντυπωσιακής ανθεκτικότητας και γενναίους ιππότες (μαχητές της ελευθερίας), που δεν φοβούνται τις φρικαλεότητες του κατακτητή τους. Αυτό το ορμητικό κύμα της αντίστασής μας —που διαρκεί εδώ και 77 χρόνια— δεν βλέπει στον ορίζοντά του τίποτε άλλο πέρα από την απελευθέρωση, την επιστροφή και την Ιερουσαλήμ, με ακλόνητη θέληση, αλύγιστη σταθερότητα και βεβαιότητα στη νίκη του Θεού και στην ενδυνάμωση των αγωνιζόμενων μουτζαχεντίν Του (μαχητών της ελευθερίας).
Το σιωνιστικό σχέδιο απέτυχε να κατανοήσει τη φύση του παλαιστινιακού λαού, την αραβική και ισλαμική του ταυτότητα, τις βαθιές ιστορικές του ρίζες, καθώς και το πολιτισμικό και ανθρώπινο βάθος του. Δεν συνειδητοποίησε ότι η μοίρα του θα είναι ίδια με εκείνη κάθε δύναμης εισβολής που στοχοποίησε αυτή την ευλογημένη και ιερή γη στο πέρασμα της ιστορίας: είτε θα εκδιωχτεί από αυτήν είτε θα θαφτεί μέσα της.
Περιεχόμενα
Κεφάλαιο Πρώτο: Τα κίνητρα
και τα συμφραζόμενα του Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα ………………………………. 6
Κεφάλαιο Δεύτερο: Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα –
Η Ημέρα της Ένδοξης Διέλευσης (7 Οκτωβρίου 2023) ……………………………….. 11
Κεφάλαιο Τρίτο: Έρευνα για την
επίθεση της 7ης Οκτώβρη – Ναι στην αποκάλυψη της αλήθειας ……………. 14
Κεφάλαιο Τέταρτο: Η πορεία του πολέμου στη Γάζα ……………………………….. 16
Κεφάλαιο Πέμπτο: Οι προσπάθειες της Χαμάς
για τον τερματισμό του πολέμου και το Σχέδιο Τραμπ ………………………………. 22
Κεφάλαιο Έκτο: Τα σημαντικότερα
επιτεύγματα του Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα ……………………………………………….. 26
Κεφάλαιο Έβδομο: Η Χαμάς δεν μπορεί να απομονωθεί …………………………. 35
Κεφάλαιο Όγδοο: Οι προτεραιότητες της τρέχουσας φάσης ………………….. 38
Με λίγα λόγια… ……………………………………………………………………………………………………… 41
Κεφάλαιο Πρώτο:
Τα κίνητρα και τα συμφραζόμενα του Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα
1. Ιστορικό Υπόβαθρο
Η 7η Οκτώβρη δεν ήταν η αρχή του πολέμου· ήταν το φυσικό αποτέλεσμα μιας κατοχής που διαρκεί εδώ και 77 χρόνια, από το 1948, κατά τη διάρκεια του οποίου ο λαός μας εκτοπίστηκε από τη σιωνιστική κατοχή. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, η σιωνιστική νοοτροπία υπήρξε εξοντωτική, εποικιστική-αποικιοκρατική και επιθετική, ασκώντας απαρτχάιντ και εθνοκάθαρση. Τις τελευταίες δεκαετίες χρησιμοποίησε κάθε μέσο για να ξεριζώσει και να εκτοπίσει τον παλαιστινιακό λαό, αρνούμενη κάθε μορφή κυριαρχίας επί της γης του και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, επωφελούμενη από τη δυτική —και ιδίως την αμερικανική— πολιτική κάλυψη. Ο «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα» ήρθε ως μέρος της νόμιμης κατάστασης αντίστασης που διεξάγει ο λαός μας ενάντια στην κατοχή, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμά της υπό τη φασιστική δεξιά κυβέρνηση. Υπήρξε μια φυσική απάντηση στην αντιμετώπιση της στρατηγικής πρόκλησης που αντιμετωπίζει η παλαιστινιακή υπόθεση.
2. Η Αποτυχία της Οδού του Διακανονισμού
Οι Ισραηλινοί υπονόμευσαν συστηματικά και σκόπιμα την πορεία του πολιτικού διακανονισμού με την Παλαιστινιακή Αρχή, χρησιμοποιώντας το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων για να εντείνουν τον εξιουδαϊσμό και την απαλλοτρίωση της παλαιστινιακής γης. Πολλαπλασίασαν τον αριθμό των εβραίων εποίκων στη Δυτική Όχθη από περίπου 280.000 το 1993, μετά την υπογραφή των Συμφωνιών του Όσλο, σε περίπου 950.000 το 2023. Ο Νετανιάχου —ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός την περίοδο 1996–1999 και στη συνέχεια για το μεγαλύτερο διάστημα από το 2009 έως σήμερα— έχει επανειλημμένα δηλώσει την αντίθεσή του στις Συμφωνίες του Όσλο, επιδίωξε ανοιχτά την υπονόμευσή τους και δήλωσε ξεκάθαρα ότι θα αποτρέψει την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους, κάτι που πράττει ενεργά επί του πεδίου. Ως αποτέλεσμα, οι Παλαιστίνιοι έχασαν κάθε ελπίδα για την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους, έστω και σε μέρος της γης τους. Αυτό έφτασε στο σημείο όπου η ειρηνική Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής το 2018 απηύθυνε κραυγή προς τον κόσμο για να του υπενθυμίσει τα παλαιστινιακά δικαιώματα, αλλά δεν βρήκε ευήκοα ώτα.
3. Η Άνοδος του Ισραηλινού Εξτρεμισμού και η Στοχοποίηση της Δυτικής Όχθης και της Ιερουσαλήμ
Στα τέλη του 2022 σχηματίστηκε η πιο ακραία ισραηλινή κυβέρνηση, καθώς το δεξιό Λικούντ συμμάχησε με τον Θρησκευτικό Σιωνισμό και άλλα ακραία, φασιστικά κόμματα για να καθορίσουν τη μοίρα του Τεμένους Αλ-Άκσα, της Ιερουσαλήμ και της Δυτικής Όχθης, επιβάλλοντας το σιωνιστικό όραμα διά της βίας. Οι πιο ακραίοι υπουργοί ανέλαβαν τα πιο ευαίσθητα για το Παλαιστινιακό χαρτοφυλάκια: ο Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ ανέλαβε το υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για την καταστολή του παλαιστινιακού λαού και διευκολύνοντας τα σχέδια εισβολών στο Τέμενος Αλ-Άκσα και τον εξιουδαϊσμό της Ιερουσαλήμ. Ο ρυθμός εξιουδαϊσμού του Τεμένους Αλ-Άκσα επιταχύνθηκε, προμηνύοντας καταστροφικές συνέπειες, μέσω καθημερινών εισβολών και προσπαθειών επιβολής χρονικού και χωρικού διαχωρισμού στο τέμενος υπό την προστασία του στρατού κατοχής — μια εικόνα που αναπαράγει τη Νάκμπα στην καρδιά της Ιερουσαλήμ.
Ο Μπετσαλέλ Σμότριτς —πέρα από το υπουργείο Οικονομικών— έλαβε εξουσία επί της λεγόμενης Ισραηλινής Πολιτικής Διοίκησης στη Δυτική Όχθη, επιβλέποντας την επέκταση των εποικισμών και τη διαχείριση των φυσικών της πόρων. Δεν έχει παύσει ποτέ τις προσπάθειές του για την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και τη μετατροπή των πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών της σε απομονωμένα καντόνια, εξαλείφοντας κάθε πιθανότητα ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Επιπλέον, ο Νετανιάχου εμφανίστηκε ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών λίγες ημέρες πριν από τις 7 Οκτώβρη του 2023, παρουσιάζοντας χάρτη ολόκληρης της ιστορικής Παλαιστίνης (συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας) με την ονομασία «Ισραήλ» — μια προκλητική δήλωση των προθέσεων και των σχεδίων του.
4. Η Γάζα: Φυλακισμένη υπό Ασφυκτικό Αποκλεισμό
Η Γάζα δεν έμεινε εκτός αυτής της ισραηλινής στοχοποίησης. Την 1η Οκτώβρη του 2023 — μία εβδομάδα πριν από την επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα» — ο τότε επικεφαλής της Σιν Μπετ, Ρόνεν Μπαρ, παρουσίασε σχέδιο στον αρχηγό του στρατού κατοχής Χέρζι Χαλεβί και σε άλλους ανώτερους αξιωματούχους ασφαλείας για την εξόντωση της ηγεσίας της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας και ζήτησε την έγκριση του Νετανιάχου, η οποία δεν δόθηκε τότε. Όλα αυτά συνέβαιναν ενώ η Λωρίδα της Γάζας υπέφερε υπό έναν ασφυκτικό αποκλεισμό που είχε επιβληθεί επί 17 χρόνια, με τον πληθυσμό της να στερείται τα στοιχειώδη δικαιώματα μετακίνησης, ταξιδιού και φυσιολογικής ζωής, καθώς και την πρόσβαση σε βασικά αγαθά, ως τιμωρία για την εκλογή κυβέρνησης αντίστασης. Η Γάζα είχε μετατραπεί στη μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου και ήταν ζήτημα χρόνου οι κάτοικοί της να «χτυπήσουν τα τοιχώματα της δεξαμενής», όπως είπε ο μάρτυρας συγγραφέας Γασάν Καναφάνι, απορρίπτοντας τον αργό θάνατο μέσα σε αυτή τη μεγάλη φυλακή.
5. Τα Βάσανα των Κρατουμένων
Χιλιάδες παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις φυλακές της Κατοχής υπέστησαν κάθε μορφή καταστολής, κακοποίησης, εξευτελισμού και αργού θανάτου, χωρίς κανέναν πολιτικό ορίζοντα απελευθέρωσης. Όλα αυτά συνιστούσαν κατάφωρη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των πλέον βασικών δικαιωμάτων των κρατουμένων βάσει του διεθνούς δικαίου. Όταν ξεκίνησε η επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα», περίπου πέντε χιλιάδες κρατούμενοι βρίσκονταν ακόμη στις φυλακές της ισραηλινής Κατοχής.
6. Η Αποτυχία της Διεθνούς Κοινότητας
Οι διεθνείς θεσμοί, ιδίως ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας, απέτυχαν να αντιμετωπίσουν σοβαρά το ζήτημα της Παλαιστίνης. Οι θεσμοί αυτοί υπέφεραν από παράλυση και αναποτελεσματικότητα, ενώ το «Ισραήλ» ενεργούσε ως κράτος υπεράνω του νόμου υπό την αμερικανο-δυτική στήριξη. Ο ρυθμός του εξιουδαϊσμού, της «ομαλοποίησης» και των σχεδίων διαγραφής της παλαιστινιακής υπόθεσης επιταχύνθηκε, καθώς η αμερικανο-σιωνιστική συμμαχία επιδίωκε την ενσωμάτωση της Κατοχής στην περιοχή, την ταφή της παλαιστινιακής υπόθεσης και τη μετατροπή της σε «φάκελο του παρελθόντος» μέσω διαδοχικών κυμάτων συμφωνιών ομαλοποίησης. Παρά το τεράστιο οπλοστάσιο αποφάσεων του ΟΗΕ υπέρ της Παλαιστίνης — έως τα τέλη Σεπτέμβρη του 2023, η Γενική Συνέλευση και το Συμβούλιο Ασφαλείας είχαν εκδώσει 1.180 αποφάσεις — καμία δεν εφαρμόστηκε σε διάστημα 75 ετών. Τι θα περίμενε λοιπόν ο κόσμος από έναν λαό με αξιοπρέπεια που επιδιώκει να ανακτήσει την ελευθερία και τα δικαιώματά του;
7. Η Συνέχιση της Παλαιστινιακής Επανάστασης
Ο παλαιστινιακός λαός συνέχισε τις επαναστάσεις του από το 1920 και έως τον Μάη του 1939 εξασφάλισε επίσημη βρετανική δέσμευση για την κατάργηση της Διακήρυξης Μπάλφουρ και την ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους σε ολόκληρη την Παλαιστίνη εντός δέκα ετών· όμως η Βρετανία αθέτησε τις υποσχέσεις της. Στη συνέχεια, υπό δυτικο-αμερικανική επιρροή, ο ΟΗΕ ψήφισε το 1947 την διχοτόμηση της Παλαιστίνης σε δύο κράτη (εβραϊκό και παλαιστινιακό), με απόφαση που στέρησε από τον παλαιστινιακό λαό το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, χωρίς να ερωτηθεί και παρά το γεγονός ότι κατείχε το 94% της γης. Παρολαυτά, οι Σιωνιστές ίδρυσαν το «Ισραήλ» διά της βίας και της εθνοκάθαρσης στο 77% της ιστορικής Παλαιστίνης και δεν επετράπη η ίδρυση παλαιστινιακού κράτους. Οι παλαιστινιακές επαναστάσεις και εξεγέρσεις συνεχίστηκαν σε κύματα που υποχωρούν και επανέρχονται, αλλά δεν παύουν ποτέ. Η επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα» είναι απλώς ένα νέο κύμα μέσα σε αυτά τα διαδοχικά κύματα. Η Παλαιστινιακή Αντίσταση είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι αυτή η έκρηξη ήταν αναπόφευκτη αν συνεχιζόταν η επιθετικότητα και ο αποκλεισμός· έτσι, το πλήγμα της 7ης Οκτώβρη του 2023 ήρθε με δύναμη ανάλογη του πόνου που επιβλήθηκε στον λαό μας και του μεγέθους της αδικίας που υπέστη, επιβεβαιώνοντας σε ολόκληρο τον κόσμο ότι καμία συνωμοσία και καμία πίεση δεν θα κάμψουν τη βούληση αυτού του λαού.
Κεφάλαιο Δεύτερο:
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα – Η Ημέρα της Ένδοξης Διέλευσης (7 Οκτώβρη 2023)
1. Η Στιγμή της Αλήθειας
Η επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα» στις 7 Οκτώβρη του 2023 αποτέλεσε τη στιγμή της αλήθειας που αναδιαμόρφωσε την εξίσωση της σύγκρουσης ύστερα από χρόνια πολιορκίας και διεθνούς αδιαφορίας. Η παλαιστινιακή οργή ξέσπασε σε μια πρωτοφανή πράξη, υπό την ηγεσία των μαχητών της Αντίστασης, αφού ο κόσμος είχε κλείσει όλες τις πόρτες σε έναν λαό που διεκδικούσε το στοιχειώδες δικαίωμά του στη ζωή και την ελευθερία.
Η επιχείρηση αυτή δεν ήταν μια περιπέτεια ούτε μια συναισθηματική παρόρμηση, αλλά ένα υπολογισμένο βήμα που εκφράζει τη βούληση για ελπίδα και τη διόρθωση της ιστορικής πορείας. Οι γιοι της Παλαιστίνης την ανέλαβαν με επίγνωση, σχεδιασμό, πίστη στον Θεό και βεβαιότητα για το δίκαιο του σκοπού τους, πιστεύοντας ότι η θυσία είναι ο δρόμος προς τη λύτρωση και ότι η υπεράσπιση της Ιερουσαλήμ και του Αλ-Άκσα αποτελεί αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.
Ήταν μια στιγμή τεράστιας θυσίας, κατά την οποία οι Παλαιστίνιοι θέλησαν να πουν στον κόσμο: δεν είμαστε για πάντα θύματα, αλλά ένας λαός που αγωνίζεται για την αξιοπρέπειά του, αρνούμενος να παραμείνει παθητικός μάρτυρας της απώλειας της πατρίδας του.
2. Πλατιά Λαϊκή Υποστήριξη
Η επιχείρηση αντιμετωπίστηκε με πρωτοφανή λαϊκή παλαιστινιακή υποστήριξη και μετατράπηκε σε σύμβολο ενότητας γύρω από την επιλογή της αντίστασης. Δημοσκόπηση του Παλαιστινιακού Κέντρου Πολιτικής και Ερευνών Κοινής Γνώμης (που δημοσιεύτηκε στις 13 Δεκέμβρη του 2023) έδειξε ότι το 72% των Παλαιστινίων θεωρούσε σωστή την απόφαση της Χαμάς να εξαπολύσει την επίθεση, ενώ το 69% εξέφρασε ικανοποίηση από την απόδοση της Χαμάς, σε σύγκριση με μόλις 11% που δήλωσε ικανοποίηση από την απόδοση της Παλαιστινιακής Αρχής.
Τα αποτελέσματα αυτά καταγράφηκαν παρά τη βίαιη επίθεση που εξαπέλυσε η ισραηλινή οντότητα και οι μεγάλες στρατιωτικές συμμαχίες, η οποία είχε ως αποτέλεσμα, μέχρι τη στιγμή διεξαγωγής της δημοσκόπησης, περισσότερους από 15.000 μάρτυρες, 36.000 τραυματίες και τον εκτοπισμό των δύο τρίτων του πληθυσμού της Γάζας.
Αυτή η συντριπτική λαϊκή συσπείρωση γύρω από την Αντίσταση — στο αποκορύφωμα της τραγωδίας — αποτέλεσε σαφές μήνυμα ότι ο παλαιστινιακός λαός παραμένει προσηλωμένος στην επιλογή της σταθερότητας και της αντιπαράθεσης, παρά το βαρύ τίμημα.
3. Η Ιστορική Ημέρα της Διέλευσης
Η 7η Οκτώβρη ήταν μια καθοριστική μέρα στην παλαιστινιακή ιστορία. Για πρώτη φορά από τότε που ιδρύθηκε η σιωνιστική/ισραηλινή οντότητα πριν από 75 χρόνια, η Αντίσταση κατάφερε να εκτελέσει μια στρατιωτική επιχείρηση, διασπώντας και ελέγχοντας όλες τις γραμμές του στρατού κατοχής γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας, αδρανοποιώντας εκατοντάδες στρατιώτες και καταλαμβάνοντας πλήρως θέσεις μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Αυτό άφησε τον στρατό κατοχής σε κατάσταση σοκ από το μέγεθος του πλήγματος, το οποίο οι ηγέτες του θεώρησαν ως υπαρξιακή μάχη και δεύτερο «Πόλεμο Ανεξαρτησίας», ονομάζοντάς την αργότερα «Επιχείρηση Σιδερένια Σπαθιά».
Εκείνη την ημέρα σημειώθηκε μια παλαιστινιακή διέλευση σε μια νέα πραγματικότητα στη συνείδηση του κόσμου. Αποδείχτηκε ότι η Αντίσταση είναι ικανή να σπάσει την εικόνα του «ακατανίκητου» στρατού και ότι η θέληση για απελευθέρωση είναι ισχυρότερη από κάθε στρατιωτικό οπλοστάσιο.
Κεφάλαιο Τρίτο:
Ερευνα για την Επίθεση της 7ης Οκτώβρη – Ναι στην Αποκάλυψη της Αλήθειας
Κεφάλαιο Τέταρτο:
Η Πορεία του Πολέμου στη Γάζα
1. Ο Πόλεμος Γενοκτονίας
Ο πόλεμος που διεξήγαγε η ισραηλινή οντότητα κατά της Λωρίδας της Γάζας χαρακτηρίστηκε από πρωτοφανή βαρβαρότητα, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποκαταστήσει τη χαμένη εικόνα αποτροπής και κύρους μετά τις 7 Οκτώβρη. Ο πραγματικός του στόχος δεν ήταν η απελευθέρωση των ισραηλινών κρατουμένων· αντίθετα, στόχευε στη διάπραξη όσο το δυνατόν περισσότερων σφαγών κατά των πολιτών, στην καταστροφή σπιτιών, σχολείων, νοσοκομείων, τόπων λατρείας και υποδομών, καθώς και στην επιβολή λιμού και μαζικής εκδίωξης του πληθυσμού της Γάζας. Ήταν η πρώτη γενοκτονία που μεταδόθηκε ζωντανά, με τα εγκλήματα να καταγράφονται σε ήχο και εικόνα, ώστε ολόκληρος ο κόσμος να τα βλέπει, στιγμή προς στιγμή.
2. Μια Νοοτροπία Εξάλειψης
Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του πολέμου, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της ισραηλινής οντότητας ακολούθησε μια νοοτροπία εξάλειψης που όχι μόνο αρνείται τα πολιτικά δικαιώματα των Παλαιστινίων αλλά και την βασική τους ανθρώπινη υπόσταση. Δηλώσεις ισραηλινών ηγετών και αξιωματούχων νομιμοποιούσαν ανοιχτά την καταστροφή της Λωρίδας της Γάζας και τη δολοφονία του πληθυσμού της. Μεταξύ αυτών και ο τότε υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ, που περιέγραψε τον πληθυσμό της Γάζας ως «ανθρώπινα ζώα». Πολλές διεθνείς οργανώσεις τεκμηρίωσαν τα εγκλήματα της ισραηλινής οντότητας κατά παιδιών, γυναικών και ηλικιωμένων, καθώς και τη στοχοθέτηση εκτοπισμένων στα καταφύγιά τους, ασθενών σε νοσοκομεία, ιατρικών συνεργείων και πολιτών που περίμεναν σε ουρές έξω από κέντρα βοήθειας και αρωγής.
Ο Απολογισμός της Καταστροφής και των Θυμάτων σε Δύο Χρόνια
Mάρτυρες και Τραυματίες
Μέχρι τις αρχές Οκτώβρη 2025, περισσότεροι από 67.100 άνθρωποι, των οποίων οι σοροί έφτασαν στα νοσοκομεία, σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβωανόμενων σχεδόν 20.000 παιδιών και 12.500 γυναικών. Επιπλέον, υπάρχουν γύρω στους 9.500 άλλοι που παραμένουν ακόμα κάτω από τα ερείπια ή καταγράφηκαν ως αγνοούμενοι. Ο αριθμός των τραυματιών έφτασε περίπου τους 169.500.
Αστική Καταστροφή
Το 95% των σχολείων της Λωρίδας της Γάζας υπέστη υλικές ζημιές· τα περισσότερα νοσοκομεία και κέντρα υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και τζαμιά και τόποι λατρείας, καταστράφηκαν. Οι αεροπορικές επιδρομές στόχευσαν σχεδόν όλα τα καταφύγια των εκτοπισμένων, μετατρέποντάς τα σε ομαδικούς τάφους. Περίπου 268.000 κατοικίες καταστράφηκαν πλήρως, ενώ άλλες 153.000 υπέστησαν μερική καταστροφή.
Λιμός και Πολιορκία
Οι περισσότεροι κάτοικοι της Γάζας υπέφεραν από λιμό λόγω του αποκλεισμού και της αποτροπής της παροχής βασικών τροφίμων. Η ισραηλινή οντότητα χρησιμοποίησε αυτό που μπορεί να περιγραφεί ως «μηχανική λιμού» για να υποτάξει τον πληθυσμό μέσω συλλογικής στέρησης τροφής, νερού και φαρμάκων — ένα έγκλημα συλλογικής τιμωρίας και μια καθορισμένη γενοκτονία σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. 540 εργαζόμενοι ανθρωπιστικής βοήθειας σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, ενώ 2.605 πολίτες σκοτώθηκαν αναζητώντας βοήθεια σε ό,τι ονομάστηκε «παγίδες θανάτου», καθώς οι ουρές ανθρώπων που περίμεναν για βοήθεια από τα αμερικανο-ισραηλινά κέντρα διανομής βοήθειας δέχτηκαν άμεσο βομβαρδιστικό πλήγμα.
4. Ο Πόλεμος κατά της Αλήθειας
Η ισραηλινή οντότητα στόχευσε την ίδια την αλήθεια, σκοτώνοντας δημοσιογράφους και εμποδίζοντας την πρόσβαση των μέσων ενημέρωσης. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, σκοτώθηκαν 254 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης — ένας αριθμός που υπερβαίνει τον συνολικό αριθμό των νεκρών στον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο Βιετνάμ, τη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν και την Ουκρανία μαζί. Η ισραηλινή οντότητα εμπόδισε επίσης τα ξένα μέσα ενημέρωσης να εισέλθουν στη Λωρίδα της Γάζας, σε μια προσπάθεια να συγκαλύψει τα στοιχεία των εγκλημάτων της και να φιμώσει ή να εξαλείψει τις τοπικές φωνές που τα καταγράφουν.
5. Κρατούμενοι και Σοροί
Μετά από δύο χρόνια πολέμου, περίπου 3.400 κρατούμενοι από τη Λωρίδα της Γάζας βρίσκονταν υπό κράτηση από την ισραηλινή οντότητα, με σχεδόν τους μισούς να απελευθερώνονται μέσω ανταλλαγών. Τα σώματά τους μαρτυρούσαν τα βασανιστήρια, τον λιμό και τις κακοποιήσεις που υπέστησαν. Όσον αφορά τις σορούς που επιστράφηκαν μετά τον πόλεμο, αποκάλυπταν τις φρικιαστικές εκτελέσεις στο πεδίο και τα συστηματικά βασανιστήρια, με πολλά να παραδίδονται δεμένα και με τα μάτια καλυμμένα. Τα στοιχεία έδειξαν επίσης τη φρικτή και ανήθικη κλοπή ανθρωπίνων οργάνων από ορισμένες σορούς. Καλούμε τις εξειδικευμένες διεθνείς ομάδες να ελέγξουν οι ίδιες αυτές τις σορούς και να τεκμηριώσουν το φρικτό μέγεθος των ισραηλινών εγκλημάτων και των σοβαρών παραβιάσεων.
6. Η Σταθερότητα των Παλαιστινίων
Ο παλαιστινιακός λαός εξέπληξε τον κόσμο με την ικανότητά του να επιμένει, να αντιστέκεται και να διατηρεί τα εδάφη του. Ο εχθρός απέτυχε να βγάλει ούτε μια στιγμή αδυναμίας ή μια έκφραση ήττας από οποιονδήποτε Παλαιστίνιο. Καμία λευκή σημαία δεν υψώθηκε στη Γάζα παρά την ένταση του πόνου και των πληγών. Η Λωρίδα της Γάζας έγινε παγκόσμιο σχολείο πίστης, υπομονής και σταθερότητας, παρουσιάζοντας μοναδικά πρότυπα θυσίας και ηρωισμού, εμπνέοντας ολόκληρο τον κόσμο με το νόημα της πίστης και της αξιοπρέπειας.
7. Επιστροφή προς τον Βορρά
Ο κόσμος εντυπωσιάστηκε από την αποφασιστικότητα του παλαιστινιακού λαού να κρατηθεί στη γη του και να απορρίψει την εκδίωξη. Είδαμε σκηνές που προκαλούσαν δέος, με εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους να επιστρέφουν στον κατεστραμμένο βόρειο τομέα της Γάζας μέσα σε λίγες μέρες μετά την ανακωχή του Γενάρη του 2025, παρά την τεράστια καταστροφή εκεί. Στη συνέχεια, πλήθη επέστρεψαν ξανά στα κατεστραμμένα σπίτια και στις περιοχές τους μετά την ανακοίνωση της λήξης του πολέμου τον Οκτώβρη του 2025 — ακόμη και μετά την επανεπιθετικότητα του εχθρού σε ό,τι είχε ήδη καταστραφεί. Αυτός ο λαός απέδειξε την προσκόλλησή του στη γη ανεξαρτήτως των θυσιών.
8. Οι Ηγέτες Μάρτυρες
Ο παλαιστινιακός λαός προσέφερε τους ανώτερους και κορυφαίους ηγέτες του ως μάρτυρες για την υπεράσπιση του Τεμένους Αλ-Άκσα, της Ιερουσαλήμ, της Παλαιστίνης και του έργου απελευθέρωσης. Πολλά παιδιά και εγγόνια των ηγετών, μαζί με δεκάδες συγγενείς τους, σκοτώθηκαν, ενσαρκώνοντας την έννοια της αληθινής ηγεσίας που στέκεται στην πρώτη γραμμή και μάχεται μαζί με τον λαό της, παρέχοντας το υψηλότερο παράδειγμα θυσίας και σταθερότητας.
9. Η Απόδοση της Αντίστασης στο Πεδίο
Η Παλαιστινιακή Αντίσταση επέδειξε ευφυΐα στο πεδίο της μάχης, εξαντλώντας τις δυνάμεις του εχθρού σε κάθε σπιθαμή της Λωρίδας της Γάζας. Ιδρυσε μια νέα στρατιωτική σχολή στον αστικό και απελευθερωτικό πόλεμο, που μπορεί να διδάσκεται στα σύγχρονα στρατιωτικά κολέγια παγκοσμίως. Παρά την τεράστια αμερικανική, βρετανική και γερμανική υποστήριξη, ο ισραηλινός στρατός απέτυχε να επιτύχει μια αποφασιστική νίκη κατά ενός πολιορκημένου, αντιστεκόμενου λαού — που ήταν περιορισμένος σε μια στενή περιοχή και στερούταν όπλων και εφοδίων — και τελικά αναγκάστηκε να σταματήσει τον πόλεμο και να συμφωνήσει σε ανακωχή.
10. Οι Απώλειες της Οντότητας
Η ισραηλινή οντότητα υπέστη μεγάλες απώλειες που προσπάθησε να συγκαλύψει. Τον Φλεβάρη του 2025, ο νέος αρχηγός του ισραηλινού στρατού, Εγιάλ Ζαμίρ, παραδέχτηκε 5.942 νεκρούς στρατιώτες, ενώ ιατρικές αναφορές ανέφεραν περίπου 13.000 θανάτους Ισραηλινών στη Γάζα, τον Λίβανο και τη Δυτική Όχθη.
Η Τράπεζα του Ισραήλ εκτίμησε το κόστος του πολέμου περίπου στα 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε δύο χρόνια, ενώ ο Σμότριτς ανακοίνωσε παρόμοιο ποσό 89,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο στρατός έχασε περίπου 2.850 άρματα, εκσκαφείς και στρατιωτικά οχήματα μέχρι τον Γενάρη του 2025. Αναφορές επίσης μιλούσαν για αντίστροφη μετανάστευση που έφτασε τους 470.000 τους δύο πρώτους μήνες μετά την επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα», διαφυγή επενδύσεων και παράλυση στον τουρισμό και σε ορισμένους οικονομικούς τομείς.
11. Η Ενότητα της Κοινωνίας της Γάζας
Ο παλαιστινιακός λαός απέτρεψε όλες τις προσπάθειες του εχθρού να δημιουργήσει εναλλακτικά ή συνεργαζόμενα σώματα εντός της Γάζας. Χάρη στην ενημέρωση των παλαιστινιακών φυλών και οικογενειών, η κοινωνία της Γάζας παρέμεινε ένα αδιάβατο φράγμα ενάντια σε διείσδυση ή διχασμό, αποδεικνύοντας σπάνια συνοχή στις πιο σκοτεινές περιστάσεις.
12. Πολίτες Ήρωες
Γιατροί, παραϊατρικό προσωπικό, δημοσιογράφοι, προσωπικό πολιτικής άμυνας και αστυνομικοί βρέθηκαν στην καρδιά της μάχης, εκτελώντας το καθήκον τους να σώσουν ζωές και να τεκμηριώσουν εγκλήματα. Προέβησαν σε τεράστιες θυσίες, συμμετέχοντας με το αίμα τους για να προστατεύσουν την αλήθεια και να υπηρετήσουν τον λαό τους στις σκληρότερες στιγμές της ιστορίας.
13. Υποστήριξη από τις Δυνάμεις Αντίστασης
Οι δυνάμεις αντίστασης στην Ούμα (ισλαμικό κόσμο) διαδραμάτισαν άμεσο ρόλο στην υποστήριξη της Γάζας στρατιωτικά και πολιτικά, πραγματοποιώντας αποτελεσματικά πλήγματα κατά της ισραηλινής οντότητας και προσφέροντας μεγάλες θυσίες που επιβεβαίωσαν ότι η μάχη δεν είναι μόνο για τους Παλαιστινίους αλλά για ολόκληρη την Ούμα.
14. Ο Αμερικανικός Ρόλος
Η αμερικανική διοίκηση ήταν πλήρης εταίρος με την ισραηλινή Κατοχή στον πόλεμό της κατά της Γάζας. Προμήθευσε όπλα καταστροφής (πάνω από 90.000 τόνους), παρείχε πολιτική και μιντιακή κάλυψη για την επιθετικότητα, εμπόδισε διεθνείς αποφάσεις και ενέργειες για τη διακοπή του πολέμου και χρησιμοποίησε το βέτο της έξι φορές για να επιτρέψει στην Κατοχή να συνεχίσει τις σφαγές, την καταστροφή υποδομών, τις εκτοπίσεις και τις επιχειρήσεις λιμού.
Γενικά, η αμερικανική διοίκηση έχει χρησιμοποιήσει τη δύναμη του βέτο 93 φορές από την ίδρυση του ΟΗΕ, εκ των οποίων 51 υπέρ του «Ισραήλ» και για την αποτροπή της επίτευξης δικαιοσύνης στην Παλαιστίνη. Το «Ισραήλ» παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της αμερικανικής πολιτικής στην αραβική και ισλαμική περιοχή και η αμερικανική διοίκηση έχει συχνά δείξει ετοιμότητα να αντιμετωπίσει τον κόσμο και τη συντριπτική θέληση της διεθνούς κοινότητας για να διατηρήσει το «Ισραήλ» ως οντότητα υπεράνω του νόμου.
Κεφάλαιο Πέμπτο:
Οι προσπάθειες της Χαμάς για τον τερματισμό του πολέμου και το Σχέδιο Τραμπ
1. Η Προσπάθεια της Χαμάς για τον Τερματισμό της Επιθετικότητας
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες της επιθετικότητας, το Κίνημα Χαμάς, σε συντονισμό με άλλες παρατάξεις της Αντίστασης, κατέβαλε συνεχείς προσπάθειες — σε συνεργασία με τους μεσολαβητές — για να σταματήσει τις δολοφονίες και τις σφαγές που διέπραττε η ισραηλινή οντότητα κατά παιδιών και άοπλων πολιτών, καθώς και για να ανακόψει τη συστηματική καταστροφή κάθε πτυχής της ζωής στη Λωρίδα της Γάζας.
2. Υπεύθυνη Στάση στην Αντιμετώπιση Πρωτοβουλιών
Η Αντίσταση αντιμετώπισε όλες τις πρωτοβουλίες και προτάσεις που σχετίζονταν με την κατάπαυση του πυρός με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης, απορρέον από τη δέσμευσή της στα συμφέροντα του παλαιστινιακού λαού και την επιδίωξή της να αποτρέψει περαιτέρω αιματοχυσία και να τερματίσει την ανθρωπιστική οδύνη. Το Κίνημα κινητοποίησε όλες τις πολιτικές του σχέσεις για να στηρίξει τη σταθερότητα και την αντοχή του παλαιστινιακού λαού.
Ωστόσο, αυτή η θετική στάση συγκρούστηκε με την πολιτική του Νετανιάχου και της εξτρεμιστικής κυβέρνησής του, η οποία απέρριψε κάθε πρωτοβουλία για τον τερματισμό του πολέμου και επιδίωξε να επιβάλει ένα σχέδιο κατοχής της Λωρίδας της Γάζας, προσάρτησης της Δυτικής Όχθης και εκτοπισμού του παλαιστινιακού λαού από τη γη του.
3. Η Ατζέντα του Νετανιάχου και η Κωλυσιεργία στους Γύρους Διαπραγματεύσεων
Οι πολιτικές ατζέντες του Νετανιάχου — συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών του να αποφύγει την ευθύνη για την ηχηρή αποτυχία της 7ης Οκτώβρη, να διαφύγει από τις κατηγορίες διαφθοράς που τον καταδιώκουν, του ονείρου του να επιτύχει μια νίκη κατά της Αντίστασης και της παράτασης του πολέμου για να παρατείνει τη ζωή της κυβέρνησής του — αποτέλεσαν θεμελιώδη κίνητρα για την απόρριψη όλων των πρωτοβουλιών και προτάσεων κατάπαυσης του πυρός· ακόμη και εκείνων που το Κίνημα αποδέχτηκε χωρίς επιφυλάξεις, όπως συνέβη με το πρώτο έγγραφο που παρουσίασε ο αμερικανός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ. Αποδείχτηκε σε ολόκληρο τον κόσμο ότι ο Νετανιάχου είναι το μοναδικό εμπόδιο στην εφαρμογή όλων των προτάσεων και των γύρων διαπραγματεύσεων. Μάλιστα, απέρριψε ακόμη και πρόταση που ο ίδιος είχε καταθέσει νωρίτερα.
4. Παραβίαση της Συμφωνίας Κατάπαυσης του Πυρός
Τον Γενάρη του 2025 επιτεύχθηκε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, όμως ο Νετανιάχου υπαναχώρησε από αυτήν μετά από μόλις 58 ημέρες, επιβεβαιώνοντας την προμελετημένη πρόθεσή του να υπονομεύσει κάθε διευθέτηση που θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο.
5. Πολύπλοκες Διαπραγματεύσεις και Πολιτική Σταθερότητα
Οι διαπραγματεύσεις ήταν δύσκολες, περίπλοκες και πολυδιάστατες. Το Κίνημα Χαμάς αντιμετώπισε τεράστιες πιέσεις και σιωνιστικούς ελιγμούς και υπεκφυγές. Ωστόσο, η δέσμευση απέναντι στο βαρύ τίμημα που πλήρωσε ο λαός μας και στο αίμα των μαρτύρων επέβαλε σταθερότητα και ελιγμούς με τη μέγιστη δυνατή σοφία, επίγνωση και αποφασιστικότητα, ώστε να επιτευχθούν οι καλύτεροι δυνατοί όροι. Ο εχθρός επιδίωκε να τερματίσει την παλαιστινιακή παρουσία στη Γάζα και να συντρίψει πλήρως την Αντίσταση. Παρολαυτά, η επίτευξη της κατάπαυσης του πυρός ήταν άμεσο αποτέλεσμα της σταθερότητας και των τεράστιων θυσιών του λαού μας.
6. Το Σχέδιο Τραμπ για τον Τερματισμό του Πολέμου
Παρά το έγκλημα της Κατοχής να στοχεύσει τη διαπραγματευτική αντιπροσωπεία του Κινήματος στη Ντόχα κατά τη διάρκεια συζήτησης πρότασης διαπραγμάτευσης — μια άνευ προηγουμένου παραβίαση όλων των ανθρωπιστικών κανόνων, με απόπειρα δολοφονίας διαπραγματευτικής αποστολής στην καρδιά χώρας-μεσολαβητή — το Κίνημα συνέχισε τις προσπάθειές του για τον τερματισμό της γενοκτονίας που διεξήγαγαν οι εγκληματίες πολέμου στο Τελ Αβίβ. Αντιμετώπισε το σχέδιο του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στα τέλη Σεπτέμβρη του 2025 με πλήρη υπευθυνότητα και σοβαρότητα.
Το Κίνημα παρουσίασε απάντηση που καλωσόριζε τις προβλέψεις του σχεδίου για παύση του πολέμου, αποτροπή του εκτοπισμού, έναρξη πλήρους και σταδιακής αποχώρησης των δυνάμεων κατοχής, είσοδο των αναγκαίων για τη ζωή στη Γάζα και των υλικών ανοικοδόμησης, καθώς και συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων για ζωντανούς κρατούμενους και σορούς.
Συμφώνησε επίσης η Γάζα να διοικείται από παλαιστινιακό διοικητικό σώμα (τεχνοκρατική κυβέρνηση) που θα απολαμβάνει εθνική αποδοχή και αραβική και διεθνή υποστήριξη. Όσον αφορά όλα τα ζητήματα εθνικής σημασίας, παραπέμφθηκαν σε εσωτερικό παλαιστινιακό διάλογο για την επίτευξη συναίνεσης — με βάση τα ύψιστα συμφέροντα του παλαιστινιακού λαού μας και την απόρριψη κάθε επιτροπείας ή εξωτερικών επιβολών στην ανεξάρτητη εθνική μας απόφαση. Το Κίνημα δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν θα επιτρέψει στην Κατοχή να επιτύχει μέσω διαπραγματεύσεων όσα απέτυχε να επιβάλει με τη βία και τη γενοκτονία.
7. Η Τελική Συμφωνία
Ύστερα από δύο χρόνια θρυλικής σταθερότητας, η Αντίσταση κατόρθωσε να επιτύχει συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για τον τερματισμό της επιθετικότητας στις αρχές Οκτώβρη του 2025. Η συμφωνία περιλάμβανε:
-
Τον τερματισμό του πολέμου, της επιθετικότητας, της γενοκτονίας και του λιμού.
-
Τη σταδιακή αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής από τη Λωρίδα της Γάζας μέχρι την πλήρη αποχώρηση.
-
Την αποτροπή μαζικού εκτοπισμού και την ματαίωση κάθε απόπειρας δημιουργίας νέας Νάκμπα.
-
Μια έντιμη συμφωνία ανταλλαγής, βάσει της οποίας απελευθερώθηκαν περίπου 4.000 παλαιστίνιοι κρατούμενοι, συμπεριλαμβανομένων 486 που εξέτιαν ισόβιες ποινές και 319 που εξέτιαν μακροχρόνιες ποινές.
-
Το σπάσιμο του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, επιτρέποντας την είσοδο βοήθειας και ανθρωπιστικών αναγκών ως προοίμιο για την έναρξη της συνολικής ανοικοδόμησης.
Η Κατοχή επιδίωξε μέσω του πολέμου να εκτοπίσει τον παλαιστινιακό λαό, να αδειάσει τη Λωρίδα της Γάζας, να συντρίψει την παλαιστινιακή βούληση, να επιβάλει παράδοση και να διασπείρει πολιτοφυλακές και χάος — στόχοι που δεν κατάφερε να επιτύχει χάρη στη σταθερότητα του παλαιστινιακού λαού και την ικανότητα της Αντίστασης, παρά τις τεράστιες ανισορροπίες ισχύος.
Κεφάλαιο Εκτο:
Τα Πιο Σημαντικά Επιτεύγματα του Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα
Δύο χρόνια συνεχούς πολέμου οδήγησαν σε σημαντικές ανακατατάξεις σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις κατευθύνσεις, δημιουργώντας έναν στρατηγικό σεισμό που αναδιαμόρφωσε τη συνείδηση του κόσμου. Μεταξύ των πιο σημαντικών επιτευγμάτων του Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα περιλαμβάνονται:
1. Η Σταθερότητα του Παλαιστινιακού Λαού
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα απέδειξε ότι ο παλαιστινιακός λαός είναι δύσκολο να υποταχθεί και να εξαναγκαστεί· δεν γνωρίζει ήττα ούτε αποδέχεται παράδοση. Παρά τη βαρβαρότητα και τον τρόμο της Κατοχής, αυτός ο λαός παρέμεινε σταθερός στη γη του, επιβεβαιώνοντας, μετά από περισσότερο από έναν αιώνα επαναστάσεων και εξεγέρσεων, ότι είναι ένας λαός που δεν μπορεί να παρακαμφθεί και του οποίου η υπόθεση δεν μπορεί να εξαλειφθεί.
2. Επαναφορά της Παλαιστινιακής Υπόθεσης στο Προσκήνιο της Παγκόσμιας Προσοχής
Η επαναφορά της Παλαιστίνης στην καρδιά του κόσμου: Η παλαιστινιακή υπόθεση έγινε ξανά παγκόσμιο πολιτικό και μιντιακό επίκεντρο. Επέστρεψε στον ΟΗΕ, στους δρόμους της Ευρώπης και της Αμερικής, στις πλατφόρμες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στα πανεπιστήμια. Δεν αποτελεί πλέον ζήτημα «συνόρων», αλλά μια υπόθεση απελευθέρωσης, δικαιοσύνης, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς, αφού είχε σχεδόν ξεχαστεί.
Πριν την επίθεση, ο Νετανιάχου πόνταρε στην εξαφάνιση της υπόθεσης απομονώνοντάς την από το αραβικό και ισλαμικό της βάθος μέσω της οδού ομαλοποίησης. Ωστόσο, δύο χρόνια σταθερότητας και αντοχής την επανεισήγαγαν ως υπόθεση απελευθέρωσης, δικαιοσύνης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας, και κυρίως όχι ως παροδική πολιτική «διαμάχη συνόρων».
3. Περιφερειακή και Διεθνής Απομόνωση
Δεν είναι πλέον δυνατό για οποιοδήποτε καθεστώς ή κράτος να ασχολείται με το Ισραήλ «χωρίς ηθικό κόστος». Η γενοκτονία έσπασε την αλυσίδα της ομαλοποίησης και ανέβασε την αραβική και ισλαμική λαϊκή απόρριψη στο μέγιστο επίπεδο. Ακόμη και οι σύμμαχοί του στη Δύση αντιμετωπίζουν τώρα κλιμακούμενες διαδηλώσεις. Η υπεράσπιση του Ισραήλ έχει γίνει πολιτικό, μιντιακό και ηθικό βάρος, και ακόμη και οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της Κατοχής βρίσκονται μπροστά σε δίλημμα έναντι των λαών τους, που εξοργίζονται από τα εγκλήματά της.
4. Η Αποκάλυψη των Βαθιών Κοινωνικών Διασπάσεων της Κατοχής
Οι πυλώνες του μύθου πάνω στον οποίο η Κατοχή έχτισε την ύπαρξή της κατέρρευσαν ο ένας μετά τον άλλο, αποκαλύπτοντας βαθιές διαφορές στη δομή της ισραηλινής κοινωνίας: μεταξύ της φασιστικής δεξιάς και της αστικής τάσης, μεταξύ θρησκευτικών και κοσμικών, και γενικότερα μεταξύ όλων των συνιστωσών της σιωνιστικής κοινωνίας.
5. Η Πτώση του Ισραηλινού Δόγματος Ασφαλείας
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα κατέρριψε τη θεωρία ασφαλείας του Ισραήλ που βασιζόταν στην αποτροπή, στην έγκαιρη προειδοποίηση και στη μεταφορά της μάχης στην επικράτεια του εχθρού. Η Αντίσταση αιφνιδίασε τον εχθρό στις 7 Οκτώβρη, παραβιάζοντας τις οπισθοφυλακές του και αναγκάζοντάς τον να επανεξετάσει θεμελιωδώς το στρατιωτικό του δόγμα και το δόγμα ασφαλείας του.
6. Η Κατάρρευση της Εικόνας του «Δυτικού Ισραήλ»
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα μετέτρεψε την ισραηλινή οντότητα από «οχυρό του Δυτικού πολιτισμού» σε ηθικό και πολιτικό βάρος για τους συμμάχους της. Το «Ισραήλ» δεν θεωρείται πλέον η λεγόμενη «μόνη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή», αλλά ένα κράτος που διαπράττει γενοκτονία μπροστά στις κάμερες. Οι εικόνες πτωμάτων και διαμελισμένων παιδιών στη Γάζα έγιναν το «νέο πρόσωπο του Ισραήλ».
Η υπόθεσή του στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης και στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο μετατράπηκε από νομικό έγγραφο σε ιστορικό κατηγορητήριο που το ακολουθεί σε κάθε διεθνές φόρουμ. Η υπεράσπισή του ενώπιον της δυτικής κοινής γνώμης έχει γίνει μια αμήχανη υπόθεση και τα εγκλήματά του μαζί με τις αιματοβαμμένες εικόνες έγιναν το σύμβολο της διεθνούς απομόνωσής του.
7. Ανανέωση της Παγκόσμιας Συλλογικής Συνείδησης
Αυτή η μάχη και οι συνέπειές της επανακαθόρισαν τις αντιληπτές έννοιες. Εκατομμύρια διαδήλωσαν φωνάζοντας για τη Γάζα, επιβεβαιώνοντας ότι η Παλαιστίνη δεν είναι μόνη. Ο κόσμος δεν δέχεται πλέον να καλείται η γενοκτονία «σύγκρουση» ούτε η κατοχή «αυτοάμυνα». Λέξεις όπως «γενοκτονία», «αποικιοκρατία» και «εγκλήματα πολέμου» εισήλθαν στον λόγο του ΟΗΕ και των δυτικών κοινοβουλίων, καθιστώντας την Παλαιστίνη νέο παγκόσμιο ηθικό πρότυπο. Η παλαιστινιακή υπόθεση έγινε μέτρο της ανθρώπινης συνείδησης.
8. Η Κατάρρευση της Ψευδαίσθησης του «Ασφαλούς Καταφυγίου»
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα ταρακούνησε την ιδέα του λεγόμενου «ασφαλούς καταφυγίου για τους Εβραίους» στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, δείχνοντας ότι η ισραηλινή οντότητα είναι ανίκανη να υποτάξει τον παλαιστινιακό λαό. Η αντίστροφη μετανάστευση κλιμακώθηκε και η ανησυχία διαδόθηκε μεταξύ των σιωνιστών εποίκων. Δημοσκόπηση της Haaretz (Μάης 2025) έδειξε ότι το 40% των Σιωνιστών σκέφτονταν να εγκαταλείψουν την ισραηλινή οντότητα. Οι εσωτερικές διαιρέσεις βάθυναν μεταξύ των φασιστικών δεξιών στρατοπέδων και της αστικής τάσης, μεταξύ θρησκευτικών και κοσμικών, Σεφαραδιτών και Ασκεναζίμ, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη στην ηγεσία των Σιωνιστών και βυθίζοντας την κοινωνία σε βαθιά κρίση.
9. Επιτεύγματα στο Πεδίο και στην Ανθρωπιστική Δράση
Με την εφαρμογή της πρώτης φάσης του σχεδίου τερματισμού του πολέμου και των συμφωνιών ανταλλαγής κρατουμένων, απελευθερώθηκαν περίπου 4.000 παλαιστίνιοι κρατούμενοι από τις φυλακές της Κατοχής, συμπεριλαμβανομένων 486 που εξέτιαν ισόβιες ποινές και 319 που εξέτιαν μακροχρόνιες ποινές — ένα επίτευγμα ορόσημο και μια αξιόλογη κατάκτηση της ελευθερίας.
10. Αποτροπή της Οδού Ομαλοποίησης
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα αποκάλυψε την αληθινή φύση της σιωνιστικής οντότητας στα έθνη και τους λαούς της περιοχής ως έναν πραγματικό, επερχόμενο κίνδυνο που αντιμετωπίζουν, όχι ως εταίρο ειρήνης και συνύπαρξης. Έδειξε ακριβώς τι επιδιώκει η Κατοχή: να υποτάξει την περιοχή και να την εξαναγκάσει να υποκύψει στη σιωνιστική ηγεμονία. Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα χτύπησε τα απατηλά σχέδια ομαλοποίησης, επανέφερε τους λαούς στη φυσική τους θέση αντιπαράθεσης με την Κατοχή και ανανέωσε το πνεύμα της λαϊκής εχθρότητας απέναντι στην ισραηλινή οντότητα. Η Παλαιστίνη έγινε ξανά ο άξονας της ενότητας και της συλλογικής συνείδησης της Ισλαμικής Ούμα.
11. Ανανέωση του Πνεύματος της Ισλαμικής Ούμα
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα ανανέωσε το πνεύμα ελπίδας και έμπνευσης σε ολόκληρη την Ισλαμική Ούμα (ισλαμικό κόσμο), επιβεβαιώνοντας ότι η εξέλιξη, η τιμή και η αξιοπρέπεια είναι δυνατές όποτε οι λαοί διαθέτουν το πνεύμα της αντίστασης, μια κουλτούρα μαρτυρίου και πίστη στη δικαιοσύνη των υποθέσεών τους.
12. Εδραίωση του Μοντέλου του Πολιτισμικού Ισλάμ
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα ενίσχυσε το μετριοπαθές πολιτισμικό ισλαμικό μοντέλο που υιοθετεί το Κίνημα Χαμάς, το οποίο συνδυάζει πίστη, ελευθερία, δικαιοσύνη και ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σε αντίθεση με τον σιωνιστικό εξτρεμισμό και τον δυτικό ρατσισμό.
13. Η Κατάρρευση του Σιωνιστικού Αφηγήματος
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα κατέρριψε το ισραηλινό σιωνιστικό αφήγημα, αποκαλύπτοντας στον κόσμο το αληθινό, τερατώδες πρόσωπο της Κατοχής και αναγκάζοντάς την σε πρωτοφανή απομόνωση, καθιστώντας την παρία σε όλα τα επίπεδα. Οι ισχυρισμοί περί «όασης δημοκρατίας», «δικαιώματος αυτοάμυνας», «του πιο ηθικού στρατού του κόσμου» και η εκμετάλλευση του «Ολοκαυτώματος» για να εξασφαλίσουν παγκόσμια συμπάθεια δεν μπορούσαν πλέον να δικαιολογήσουν την κατοχή και τις σφαγές της.
Οι εικόνες σφαγμένων παιδιών, σφαγών και τεράστιας καταστροφής στη Γάζα έγιναν το νέο πρόσωπο του «Ισραήλ» στη συνείδηση του κόσμου. Η μάσκα/κάλυμμα του θύματος αφαιρέθηκε για πάντα· η παλαιστινιακή αφήγηση έγινε παρούσα και η παγκόσμια ανθρώπινη συνείδηση άρχισε να επανακτά την επίγνωσή της.
14. Η Παγκόσμια Άνοδος της Παλαιστινιακής Αφήγησης
Ο Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα ενίσχυσε την παλαιστινιακή αφήγηση στο παγκόσμιο και ανθρωπιστικό πλαίσιο. Η αντίστασή μας κέρδισε τη μάχη για επίγνωση και συμπάθεια, ιδιαίτερα μεταξύ εκατοντάδων εκατομμυρίων νέων σε όλο τον κόσμο που ίσως να μην γνώριζαν ποτέ την παλαιστινιακή υπόθεση χωρίς τον Κατακλυσμό του Αλ-Άκσα, το ηρωισμό της Αντίστασης και τη σταθερότητα του παλαιστινιακού λαού.
Όροι όπως «γενοκτονία», «αποικιοκρατία εποίκων» και «εγκλήματα πολέμου» εισήλθαν με δύναμη στον παγκόσμιο λόγο κατά την αντιμετώπιση του παλαιστινιακού ζητήματος, καθιστώντας την Παλαιστίνη ένα νέο ηθικό πρότυπο για τη δέσμευση στις αξίες της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
15. Η Άνοδος των Εκστρατειών Μποϊκοτάζ
Οι οικονομικές, ακαδημαϊκές και πολιτισμικές εκστρατείες μποϊκοτάζ κατά της ισραηλινής οντότητας και των υποστηρικτικών της εταιριών επεκτάθηκαν παγκοσμίως και έφτασαν σε πρωτοφανή επίπεδα στη σύγχρονη ιστορία.
16. Διεθνείς Νομικές Δράσεις
Η κλήση της ισραηλινής οντότητας στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης για κατηγορίες γενοκτονίας — στην υπόθεση που έφερε η Νότια Αφρική — επιβεβαιώνει τη βαρβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξε η Κατοχή κατά του παλαιστινιακού λαού. Η συμμετοχή πολλών χωρών σε αυτήν την υπόθεση (όπως Νικαράγουα, Κολομβία, Λιβύη, Μεξικό, Ισπανία, Τουρκία, Χιλή, Μαλδίβες, Βολιβία, Ιρλανδία, Κούβα, Μπελίζ κ.ά.) δείχνει το μέγεθος της παγκόσμιας οργής για τα ισραηλινά εγκλήματα. Η περιφρόνηση και η αδιαφορία του «Ισραήλ» για τις διαταγές του Δικαστηρίου δείχνουν την αλαζονική ισραηλινή νοοτροπία που θεωρεί τον εαυτό της υπεράνω του νόμου και της λογοδοσίας.
17. Διεθνή Εντάλματα Σύλληψης
Τα εντάλματα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Νετανιάχου και τον πρώην υπουργό Άμυνας Γκάλαντ ως εγκληματίες πολέμου, καθώς και η κλήση τους να εμφανιστούν ενώπιόν του, αποτελούν επίσης σημαντικό δείκτη της ευθύνης της ισραηλινής ηγεσίας (και ολόκληρου του ισραηλινού πολιτικού συστήματος) για τα εγκλήματα που διαπράχτηκαν κατά του παλαιστινιακού λαού.
18. Αύξηση της Διεθνούς Αναγνώρισης του Κράτους της Παλαιστίνης
Οι επίσημες θέσεις που θεωρούν την ισραηλινή οντότητα απειλή για τη σταθερότητα της περιοχής και της διεθνούς κοινότητας αυξήθηκαν και διπλασιάστηκαν, αποκαλύπτοντας τη βαρβαρότητά της ως λεκέ στην ανθρωπότητα. Πολλές χώρες το εξέφρασαν με διάφορους τρόπους — διπλωματικά, πολιτικά, οικονομικά και νομικά — με ορισμένες να φτάνουν στο σημείο να διακόψουν τις σχέσεις με την ισραηλινή οντότητα ή να ζητήσουν την αποστολή στρατευμάτων για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης (όπως η Κολομβία).
Ενα κύμα διεθνούς αναγνώρισης του Κράτους της Παλαιστίνης ξεκίνησε επίσης, κυρίως από μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα, οι εξής χώρες προστέθηκαν στη λίστα αναγνωρίσεων: Ισπανία, Ιρλανδία, Νορβηγία, Σλοβενία, Βρετανία, Γαλλία, Καναδάς, Αυστραλία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Μονακό, Μεξικό, Μπαρμπάντος, Τζαμάικα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Μπαχάμες· αυξάνοντας έτσι τον αριθμό των χωρών που αναγνωρίζουν επίσημα το Κράτος της Παλαιστίνης σε τουλάχιστον 156.
19. Πρωτοφανής Κινητοποίηση των Αραβικών και Ισλαμικών Λαών
Ο γενοκτονικός πόλεμος στη Γάζα ήταν μάρτυρας μιας πρωτοφανούς κινητοποίησης των αραβικών και ισλαμικών λαών. Αυτό εκφράστηκε σε διαδοχικά κύματα πορειών και διαδηλώσεων που σάρωσαν τις αραβικές και ισλαμικές πρωτεύουσες και πλατείες, καταδικάζοντας τη γενοκτονία και εκφράζοντας αλληλεγγύη στον πολιορκημένο λαό μας. Οι φωνές ζητούσαν αποφασιστικά επίσημα βήματα, κυρίως πίεση για τη διακοπή της επιθετικότητας, την απέλαση ισραηλινών πρεσβευτών, τη διακοπή σχέσεων και την αναθεώρηση όλων των μορφών ομαλοποίησης με την ισραηλινή οντότητα.
Παράλληλα με το λαϊκό κίνημα, εμφανίστηκαν σημαντικές και πρωτοφανείς προσπάθειες στον οικονομικό, φιλανθρωπικό και ανθρωπιστικό τομέα μέσω εκτεταμένων καμπανιών δωρεών και αποστολών με κονβόι τροφίμων, ιατρικής βοήθειας και εφοδίων στέγασης, συμπεριλαμβανομένων σκηνών και υλικών στέγασης. Επιπλέον, αναδύθηκαν πρωτοβουλίες πολιτών και ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες με στόχο τη διάρρηξη του αποκλεισμού, όπως η πλεύση των «Στολίσκων Ελευθερίας» και οι προσπάθειες παράδοσης βοήθειας στη Γάζα. Αυτή ήταν μια ζωντανή έκφραση ενιαίου συναισθήματος και συνείδησης, καθώς και αποφασιστικότητας των αραβικών και ισλαμικών λαών να σταθούν στο πλευρό των καταπιεσμένων.
20. Η Μεταμόρφωση της Παγκόσμιας Κοινής Γνώμης
Δεκάδες χιλιάδες διαδηλώσεις και πορείες υπέρ της Παλαιστίνης, πολλές από τις οποίες αριθμούσαν εκατομμύρια συμμετέχοντες, εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο. Μόνο στην Ευρώπη πραγματοποιήθηκαν πάνω από 45.000 διαδηλώσεις σε δύο χρόνια και στις Ηνωμένες Πολιτείες περίπου 12.400 διαδηλώσεις τους πρώτους εννέα μήνες του Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα, επιπλέον χιλιάδες ακόμα στη Λατινική Αμερική, Αφρική, Αυστραλία και Ασία. Η παγκόσμια κοινή γνώμη δεν δέχεται πλέον να χαρακτηρίζεται η γενοκτονία ως «σύγκρουση», ούτε η κατοχή και ο αποικισμός ως «αυτοάμυνα».
Αυτή η ισραηλινή γενοκτονία αποκάλυψε την υποκρισία των δυτικών δημοκρατιών που υποστηρίζουν την ισραηλινή κατοχή και διεύρυνε τον κύκλο αμφιβολιών στο ψευδές σύστημα αξιών τους. Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν σημαντική μετατόπιση της λαϊκής υποστήριξης στην παλαιστινιακή υπόθεση και την Αντίστασή της, καθώς και των αρνητικών αντιλήψεων για την ισραηλινή οντότητα. Το ποσοστό εκείνων που έχουν αρνητική άποψη για το «Ισραήλ» αυξήθηκε σε πάνω από 70% σε χώρες που θεωρούνταν κάποτε οχυρά υποστήριξής του (όπως Ολλανδία, Ισπανία, Σουηδία και Ελλάδα), ξεπέρασε το 60% στην Ιταλία, τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Πολωνία και τον Καναδά, και έφτασε ακόμη το 53% στις Ηνωμένες Πολιτείες (δημοσκόπηση Pew Research Center, Ιούνης 2025). Αξίζει να σημειωθεί ότι μια δημοσκόπηση της Harris σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Harvard (αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στα τέλη Αυγούστου 2025) έδειξε ότι το 60% των 18–24 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες (Γενιά Ζ) υποστηρίζει τη Χαμάς κατά του «Ισραήλ». Όλα αυτά συνέβησαν παρά την τεράστια επιρροή των σιωνιστών στα μέσα ενημέρωσης και τις προσπάθειές τους να καταστείλουν το παλαιστινιακό περιεχόμενο στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτή η νίκη δεν ήταν μόνο για τον λαό μας· αντιπροσώπευε μια νίκη για όλη την ανθρωπότητα και για κάθε ελεύθερο άτομο που συμμερίστηκε τον πόνο μας και στάθηκε αλληλέγγυο στη Γάζα απέναντι στη σιωνιστική επιθετικότητα. Επίσης, δικαιώνει τις χώρες και τους φορείς που στήριξαν το δίκιο μας σε διεθνή φόρουμ — κυρίως τη Νότια Αφρική — και θα συμβάλει στην αποκάλυψη της σιωνιστικής οντότητας και στην ενίσχυση της αυξανόμενης παγκόσμιας απομόνωσής της.
Κεφάλαιο Έβδομο:
Η Χαμάς δεν μπορεί να απομονωθεί
