Ενα κείμενο, το οποίο δεν καταδικάζει την τζιχαντιστική λειτουργία της Χαμάς, δεν μιλάει πουθενά για επιστροφή των ομήρων, για εμένα αυτά είναι σοβαρά ελλείμματα του κειμένου. Ενα κείμενο που δεν περιείχε και αυτά, εμείς δεν θα το υπογράφαμε.
Νίκος Ανδρουλάκης
(Δε θα μιλήσουμε για τα μέλη και τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, που σίγουρα αισθάνονται προσβεβλημένοι και θυμωμένοι από την άρνηση του Ανδρουλάκη να υπογράψει ένα κείμενο εντελώς «λάιτ» -για να χρησιμοποιήσουμε τον πιο επιεική χαρακτηρισμό- που κινείται αυστηρά σε «γραμμή ΟΗΕ» και περιλαμβάνει θέσεις που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έχουν διατυπώσει ακόμα και ιμπεριαλιστές ηγέτες, όπως οι πρόεδροι και πρωθυπουργοί της Γαλλίας, της Βρετανίας και του Καναδά. Μέχρι και αίτημα «να προσκληθεί, με ευθύνη και του Προέδρου της Βουλής, ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, κ. Μαχμούντ Αμπάς στο Ελληνικό Κοινοβούλιο προκειμένου να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας και συνολικά στα παλαιστινιακά εδάφη» περιλαμβάνει η πρόταση. Ντροπής πράγματα για ανθρώπους που αυτοαποκαλούνται κομμουνιστές, αριστεροί και προοδευτικοί, οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Αμπάς δεν εκπροσωπεί παρά τον εαυτό του και το μόνο που κάνει είναι να κυνηγά αντιστασιακούς στη Δυτική Οχθη, σε ανοιχτή συνεργασία με τους σιωναζιστές, και να ενισχύει τους σιωναζιστικούς και ιμπεριαλιστικούς εκβιασμούς πάνω στην Παλαιστινιακή Αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας. Υπάρχει ένα αίτημα στην κοινή πρόταση που δυσκολεύει το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ: «Να διακόψει η Ελληνική Κυβέρνηση τη στρατιωτική συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ». Εξίσου δυσκολεύει και τον ΣΥΡΙΖΑ, που διαχειρίστηκε και αναβάθμισε τη στρατιωτική συνεργασία με τη σιωνιστική οντότητα. Σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ υπέγραψε το κοινό κείμενο, παραβλέποντας αυτό το σημείο, το οποίο άλλωστε μόνο ρητορική σημασία έχει, ενώ από την άλλη βοηθάει στην ανάπτυξη σπέκουλας πάνω στο Παλαιστινιακό που συγκινεί τον ελληνικό λαό. Ο Ανδρουλάκης δεν είχε το θάρρος να επικαλεστεί αυτό το σημείο ως λόγο μη υπογραφής. Κατέφυγε στο ωμό ψεύδος, σε απόψεις βγαλμένες από το βρομερό βόθρο της σιωνιστικής προπαγάνδας. Ποια είναι η «τζιχαντιστική λειτουργία της Χαμάς»; Και πώς την «είδε» ο Ανδρουλάκης και δεν τη βλέπουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις της Παλαιστίνης -πλην της σφραγίδας της Φατάχ-, που συνεργάζονται στενά με τη Χαμάς στον κοινό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, αναγνωρίζοντάς της μάλιστα την πρωτοκαθεδρία; Γιατί όλες οι παλαιστινιακές πολιτικές οργανώσεις υποστηρίζουν την 7η Οκτώβρη και τον Κατακλυσμό του Αλ-Ακσα, έχοντας εντάξει στο πλαίσιό του την πολιτική τους δράση και την αντιστασιακή δράση των ένοπλων σκελών τους; Αυτό που ο Ανδρουλάκης ονομάζει «τζιχαντιστική λειτουργία» είναι η κορωνίδα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Παλαιστίνιων, για την οποία δηλώνουν περήφανες όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις. Αυτός ο άθλιος και γκροτέσκος πολιτικός νάνος μιλάει, επίσης, για «επιστροφή των ομήρων», όταν είναι γνωστό ότι η Χαμάς, αμέσως μετά την 7η Οκτώβρη, πρότεινε άμεση ανταλλαγή τους με το σύνολο των παλαιστίνιων κρατούμενων: «όλοι για όλους, να ασπρίσουν οι φυλακές» έλεγε ο Αμπού Ομπάιντα. Οι οικογένειες των σιωνιστών αιχμάλωτων, το σύνολο της σιωνιστικής αντιπολίτευσης και πάρα πολλά στελέχη του στρατιωτικού, ασφαλίτικου και πρακτόρικου μηχανισμού της σιωνιστικής οντότητας, καταγγέλλουν τον Νετανιάχου ότι για ιδιοτελείς πολιτικούς λόγους παρεμποδίζει την απελευθέρωση των αιχμάλωτων, μην ερχόμενος σε συμφωνία με τη Χαμάς. Τον καταγγέλλουν ότι για τους ίδιους λόγους έσπασε τη συμφωνία της 17ης Γενάρη, ξαναρχίζοντας τον πόλεμο. Ο Ανδρουλάκης είναι ένας από τους λιγοστούς πολιτικούς υποστηρικτές που έχουν απομείνει στον Νετανιάχου)
