Απαντώντας στα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα μέτρησης αντιδράσεων, το Συντονστικό Αναπληρωτών Αδιόριστων Εκπαιδευτικών προειδοποιεί την κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘ να μην τολμήσουν να ανακοινώσουν έναν νέο διαγωνισμό της ντροπής, γιατί θα βρουν απέναντι όλους τους εκπαιδευτικούς.
Ο διαγωνισμός του άγριου ανταγωνισμού, που πρωτοεπιβλήθηκε με τη φωτιά και το σίδερο το 1998, για να επανέλθει σήμερα από τη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη, αποτελεί έναν ακόμη κόφτη, μια ακόμη πρόφαση για να προσλαμβάνονται στο δημόσιο σχολείο μόνιμοι εκπαιδευτικοί με το σταγονόμετρο. Αποτελεί παραλλαγή του άλλου κόφτη, της αποθέωσης των ακαδημαϊκών κριτηρίων και του ταβανιού στην προϋπηρεσία που επέβαλε ο Γαβρόγλου.
Οι επιτυχόντες στο διαγωνισμό θα αποτελούν το τείχος, πέρα από το οποίο θα εξαπλώνεται η μεγάλη δεξαμενή των αναπληρωτών, ωρομίσθιων, τριμηνιτών και πάει λέγοντας. Είναι δηλαδή και η πρόφαση για την άλωση των εργασιακών σχέσεων και στη δημόσια εκπαίδευση.
Η ανακοίνωση του Συντονιστικού
Να μην τολμήσουν να ανακοινώσουν διαγωνισμό του ΑΣΕΠ!
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/όλους!
Μετά το προσοντολόγιο των απολύσεων, της απαξίωσης πτυχίων και προϋπηρεσίας χιλιάδων εκπαιδευτικών, κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ, παρά την «έκπληξη» του ΓΓ Κόπτση για τις διαρροές και τα δημοσιεύματα, φαίνεται ότι επεξεργάζονται τη διεξαγωγή γραπτού διαγωνισμού ΑΣΕΠ για διορισμούς το 2023! Αλλωστε καιρό τώρα οι εκάστοτε «άριστοι», τωρινών και προηγούμενων κυβερνήσεων, έχουν φροντίσει σε κάθε ευκαιρία να μας υπενθυμίζουν: είτε ότι είμαστε εξαρτημένοι από το μισθό μας, την ώρα που ο μισθός αυτός των ολιγόμηνων συμβάσεων επισφάλειας σε κάθε γωνιά της χώρας δεν φτάνει να καλύψει ούτε τα στοιχειώδη σε διαμονή και μετακίνηση χιλιάδων συμβασιούχων εκπαιδευτικών… είτε ότι η μη επαναπρόσληψη δεν είναι απόλυση αλλά λήξη της σύμβασης, ακόμη κι αν για μήνες/χρόνια καλύπτουμε ΞΑΝΑ και ΞΑΝΑ τον εαυτό μας σε κενά που παραμένουν χιλιάδες…
Στο τέλος θα μας ζητήσουν να ξαναδώσουμε και πανελλαδικές!
Η προσπάθεια απαξίωσης των πτυχίων μας αποτελεί πάγια επιδίωξη κυβερνήσεων και υπερεθνικών οργανισμών. Η αναγνώριση και ισοτιμία των κολλεγίων, η απαίτηση απόκτησης δεκάδων προσόντων προκειμένου να μετρηθούμε στις λίστες της ανεργίας και της αναπλήρωσης του προσοντολογίου, οι συγχωνεύσεις τμημάτων κ.ά. δείχνουν την κατεύθυνση. Η δημόσια εκπαίδευση και το πανεπιστήμιο μπαίνει σε ευθεία αμφισβήτηση! Δεν αρκεί να σπουδάσεις, δεν αρκεί να δουλεύεις χρόνια, απαιτούν τώρα να αποδείξουμε την «αξία» μας ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλο, κανιβαλίζοντας μεταξύ μας τους κόπους χρόνων!
Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στα δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν, όσοι δεν καταφέρουν να πιάσουν τη βάση στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ, δε θα λαμβάνουν καθόλου μόρια των τίτλων σπουδών τους, της προϋπηρεσίας και της παιδαγωγικής τους κατάρτισης! Επιδιώκουν η «ανεξάρτητη» αρχή του ΑΣΕΠ να καθορίσει το πλαίσιο των θεμάτων, ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας για κάθε λογής φροντιστήρια προετοιμασίας, σε εξετάσεις που θα κρίνουν τη δουλειά, το μεράκι και την αγωνία χιλιάδων εκπαιδευτικών που δίνουν καθημερινά τον εαυτό τους στα παιδιά και τις μορφωτικές και κοινωνικές τους ανάγκες και από την άλλη θα αποφασίζει αν οι νέοι/ες συνάδελφοι/ισσες «αξίζουν» μια θέση στο δημόσιο σχολείο μέσα από μια διαρκή αξιολόγηση αυτής τους της ικανότητας σε πίνακες «κινούμενη άμμο». Είναι αδιανόητο να κρίνεται η εργασία ενός ανθρώπου από μια εξέταση ελάχιστων ωρών, μάλιστα εύκολα διαβλητή, στην οποία θα καλείται να αναπαράξει την μοναδική «αλήθεια» σύμφωνα με τον κάθε εξεταστή/διορθωτή και στην οποία θα αποπειράται κιόλας να καμφθεί η ελεύθερη γνώμη του/της εκπαιδευτικού και η επιστημονική του/της άποψη.
Ταυτόχρονα με αυτό το εξεταστικό σχολικό κάτεργο με εξετάσεις PISA, τράπεζα θεμάτων και λογής πανελλαδικού τύπου εξετάσεις κάθε χρονιά, επιδιώκεται να μεταλλαχθούν οι εκπαιδευτικοί σε κυνηγούς υψηλών επιδόσεων. Εργαζόμενες/οι που θα ψάχνουν προσόντα και θα δουλεύουν δεύτερες δουλειές για να τα πληρώνουν, ώστε να αναρριχηθούν λίγο περισσότερο στο προσοντολόγιο, ακριβώς γιατί στην επιχειρηματική αυτή αυτόνομη λειτουργία του σχολείου και της κοινωνίας για να εργάζεσαι πρέπει να αποδεικνύεις συνεχώς ότι η εργασία και η αξιοβίωτη ζωή δεν είναι δικαίωμα, αλλά ατομικός δρόμος στον οποίο πρέπει να παραβγείς τον διπλανό σου.
Λεφτά για φροντιστήρια για Πανελλήνιες, PISA και ΑΣΕΠ, για μεταπτυχιακά, σεμινάρια και κολλέγια, και ταυτόχρονα συνεχείς αποκλεισμοί! Τελικά φαίνεται ότι ο αγώνας δρόμου στην αγορά εργασίας επιδιώκουν να γίνει μετ’ εμποδίων βάζοντας διαρκή φίλτρα απόρριψης!
Κομβικό ρόλο σε αυτή την ισοπέδωση των παιδαγωγικών και ανθρώπινων συνειδήσεων: η αξιολόγηση στην εκπαίδευση, που μαζί με την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, την αξιολόγηση των μαθητών και την αξιολόγηση συνολικά των σχολικών μονάδων, έρχονται με τον μανδύα της «αντικειμενικότητας» μετρήσιμων κριτηρίων/προσόντων να μεταθέσουν την ευθύνη για όλα στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς.
Το λέμε καθαρά! Θα σταθούμε απέναντι!
Τα δημοσιεύματα για γραπτό ΑΣΕΠ στοχεύουν στο να στρωθεί το έδαφος, να μετρηθούν οι αντιστάσεις και να αρχίσει να ριζώνεται στις συνειδήσεις των εργαζόμενων η ιδέα αλλαγής του τρόπου πρόσληψης, όπως άλλωστε ορίζει ο νόμος.
Το σύνθημα «μισή δουλειά, μισή ζωή» που οραματίζεται το κεφάλαιο και το κράτος, συνοδεύεται με το πάγιο αίτημα του εκπαιδευτικού κινήματος «Η ΑΔΙΟΡΙΣΤΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ!». Αρνούμαστε να ξαναμετρηθούμε στις λίστες «καταλλητότητας» και επιτυχίας του ΑΣΕΠ! Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Τόσο με τις διαρκείς υποσχέσεις διορισμού χιλιάδων επιτυχόντων του ΑΣΕΠ αλλά όχι διοριστέων που τα ονόματα στις λίστες σκούριαζαν όσο εκείνοι αναζητούσαν εργασία οπουδήποτε, όσο και στο πρόσφατο προσοντολόγιο απολύσεων, απορριπτέων, αποκλεισμένων, του κυνηγιού κάθε λογής προσόντων και την ανθρωποφαγία.
Μόνο που η ιστορία πάντα έχει και την άλλη πλευρά. Εκείνη του αγώνα και της ρήξης με τους σχεδιασμούς κυβερνήσεων και κεφαλαίου. Εκείνη των συναδέλφων και των συναδελφισσών μας που το 1998 συγκρούονταν έξω από τα εξεταστικά κέντρα του ΑΣΕΠ, της πανελλαδικής συνέλευσης αγώνα στο κατειλημμένο ΥΠΑΙΘ το 2018 και το μεγαλειώδες κίνημα του κέντρου αγώνα της Πρυτανείας το 2019. Εκείνη την πλευρά της ιστορίας και της παρακαταθήκης των εκπαιδευτικών αγώνων που έχουν στείλει στον κάλαθο των αχρήστων δεκάδες αντιεκπαιδευτικά νομοθετήματα και εξαφάνισαν υπουργούς παιδείας που τόλμησαν να αμφισβητήσουν το δικαίωμα όλων των παιδιών στο δημόσιο σχολείο και τη δουλειά των εκπαιδευτικών σε αυτό!
Μας πετάνε το γάντι και μας προκαλούν να απαντήσουμε
Να γίνουμε ποτάμι να τους πνίξει!
Παλεύουμε για κατάργηση της ελαστικής εργασίας και τη μονιμοποίηση όλων αποκλειστικά με το πτυχίο και αναγνωρισμένη όλη την προϋπηρεσία
