Οι γιγαντοαφίσες, σε θέσεις πληρωμένης διαφήμισης στις κεντρικές οδικές αρτηρίες του Τελ Αβίβ, γράφουν: «Εσύ είσαι ο πρωθυπουργός. Εσύ είσαι ο ένοχος». Υπογραφή δεν έχουν και δεν έχει κανένα νόημα να ψάξουμε εμείς αν την αρνητική για τον Νετανιάχου διαφήμιση πλήρωσαν οι οικογένειες των αιχμάλωτων, η αξιωματική αντιπολίτευση του Γιαΐρ Λαπίντ ή και οι δύο. Eίναι δηλωτικό της κρίσης που διαπερνά τη σιωνιστική οντότητα σε όλα τα επίπεδα.
Θα συμφωνήσετε ότι δεν είναι καθόλου συνηθισμένο, σε χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο να υβρίζεται μ’ αυτόν τον τρόπο ο πρωθυπουργός. Και μην μας πει κανείς για… δημοκρατικό πολιτικό σύστημα που ανέχεται την πιο σκληρή αντιπολίτευση ακόμα και σε συνθήκες πολέμου. Αν ο σιωναζιστικός στρατός νικούσε στα μέτωπα της Γάζας και βρισκόταν κοντά στην επίτευξη των στόχων που τέθηκαν από την πολιτική ηγεσία, όλοι οι σιωνιστές θα είχαν λουφάξει και θα σέρνονταν πίσω από τον Νετανιάχου.
Ομως, ουδείς από τους στόχους που τέθηκαν δεν έχει επιτευχθεί, ούτε βρίσκεται σε τροχιά επίτευξης: ούτε τη Χαμάς (την Αντίσταση εν γένει) εξάλειψαν, ούτε τους αιχμάλωτους απελευθέρωσαν, ούτε τις μεταπολεμικές εξελίξεις στη Λωρίδα της Γάζας είναι σε θέση να επηρεάσουν. Αντίθετα, η βαρβαρότητα που επέδειξαν και εξακολουθούν να επιδεικνύουν απομόνωσε διεθνώς τη σιωνιστική οντότητα και την έφερε ακόμα και υπό κατηγορία γενοκτονίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστήριου του ΟΗΕ, στο οποίο κυριαρχεί -φυσικά- η πολιτική σκοπιμότητα.
Επομένως, φαινόμενα σαν το παραπάνω, αποδεικνύουν απλούστατα την πολιτική αδυναμία στην οποία βρίσκεται η κυβέρνηση Νετανιάχου. Ο Νετανιάχου ψάχνει πλέον τρόπο να τερματίσει τον πόλεμο «αξιοπρεπώς». Οι υψηλοί προστάτες του, αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, υπαγόρευσαν το «πλαίσιο συμφωνίας του Παρισιού», σε τρόπο που να δίνει στη σιωνιστική οντότητα και προσωπικά στον Νετανιάχου τη δυνατότητα μιας «αξιοπρεπούς» εξόδου από τον πόλεμο. Αν…
Αν η Παλαιστινιακή Αντίσταση αποδεχόταν αυτό το πλαίσιο και προσανατολιζόταν σε κάποιες μικροβελτιώσεις. Ομως, η Παλαιστινιακή Αντίσταση, που θέλει φυσικά τον τερματισμό του πολέμου, όμως με τρόπο που θα εξασφαλίζονται τα βασικά συμφέροντα του παλαιστινακού λαού, αντανακλώντας τους συσχετισμούς του πεδίου και όχι τη θέληση των σιωνιστών και των ιμπεριαλιστών προστατών τους, δεν έδειξε επισπεύδουσα, αφήνοντας στους σιωνιστές αυτό το… προνόμιο. Ετσι, η εικόνα που σχηματίζει κανείς αυτές τις ημέρες της αναμονής είναι αυτή της σιωναζιστικής κυβέρνησης που επιζητεί διακαώς μια συμφωνία, με τις οργανώσεις της Αντίστασης να πραγματοποιούν με ηρεμία τις διαβουλεύσεις τους και να διακηρύσσουν δημόσια μια ενιαία εθνική γραμμή, που συγκροτείται από μια σειρά όρους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Καμιά ανακωχή χωρίς τερματισμό της επιθετικότητας και απόσυρση των σιωναζιστών από τη Γάζα
Χαμάς και Παλαιστινιακή Τζιχάντ: Ξεκάθαρο κοινό μήνυμα για τις διαπραγματεύσεις
Χαμάς – Λαϊκό Μέτωπο: Στην ίδια γραμμή οι οργανώσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης
Εχουμε δηλαδή, από την μια την εικόνα κάποιων που βιάζονται και από την άλλη την εικόνα κάποιων που δεν βιάζονται. Ποιος θα διαφωνήσει ότι σ’ αυτές τις περιπτώσεις βιάζεται εκείνος που χάνει και δεν περιμένει να κερδίσει τίποτα στα πολεμικά πεδία;
Φυσικά, ο παλαιστινιακός λαός εξακολουθεί να πληρώνει βαρύ τίμημα από το γενοκτονικό πόλεμο των σιωναζιστών. Ομως ο παλαιστινιακός λαός έχει πλήρη συνείδηση της κατάστασης. Οπως κάθε λαός που επαναστατεί και διεκδικεί τη λευτεριά του, ήξερε και ξέρει ότι θα είναι βαρύ το τίμημα. Δεν είναι διατεθειμένος να πουλήσει φτηνά τους ποταμούς του αίματος και τα ερείπια της κατεστραμμένης Γάζας, για να βρίσκεται αύριο σε χειρότερη κατάσταση απ’ αυτήν που βρισκόταν πριν από το ορόσημο της 7ης Οκτώβρη του 2023, όταν εξαπολύθηκε ο Κατακλυσμός του Αλ-Ακσα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Η Παλαιστινιακή Αντίσταση και η σφαγή των αμάχων
Η ηθικοπολιτική ενότητα της Αντίστασης με τον παλαιστινιακό λαό δεν έχει διαρραγεί. Δεν υπάρχουν καν σημάδια κλυδωνισμού. Το γεγονός αυτό είναι ύψιστης σημασίας. Είναι αυτό που επιτρέπει στην Αντίσταση να κρατάει στάση αρχών στις διαπραγματεύσεις και να ζητά το μέγιστο για τα συμφέροντα του παλαιστινιακού λαού, βάσει των συσχετισμών του πεδίου.
Αυτή η φάση της διαπραγμάτευσης είναι για ανθρώπους με γερά νεύρα και για πολιτικές ηγεσίες που δεν «χρωστάνε» σε κανέναν, πλην του λαού που τις στηρίζει. Οταν οι πολιτικές ηγεσίες ξεχνούν αυτόν τον κανόνα, τα αποτελέσματα είναι δραματικά, όπως συνέβη με την ηγεσία της ΕΑΜικής Αντίστασης στα τέλη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν διαβρωμένη από την αγγλική πολιτική και τους πράκτορές της, οδηγήθηκε -χωρίς να έχει καμιά υποχρέωση- στις προδοτικές συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας.
Οι αμερικανοί επικυρίαρχοι έκαναν ένα αποφασιστικό βήμα για την κατά το δυνατόν διευθέτηση της εσωτερικής πολιτικής κρίσης στη σιωνιστική οντότητα, βάζοντας τον ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ να προσφέρει αμνηστεία στον Νετανιάχου και στήριξή του, αν προχωρήσει στον τερματισμό του πολέμου και σε συμφωνία ανταλλαγής κρατούμενων με όποιο κόστος. Ο Λαπίντ το είπε αυτό δημόσια και την περασμένη Πέμπτη συναντήθηκε με τον Νετανιάχου, συζήτησαν και ανακοίνωσαν ότι θα έχουν συνάντηση κάθε Πέμπτη!
«Αν ο Νετανιάχου χρειάζεται ένα δίχτυ προστασίας από εμένα σε οποιονδήποτε τομέα, είτε είμαι στην κυβέρνηση είτε εκτός αυτής, ας με ενημερώσει. Αυτό που έχει σημασία είναι η επιστροφή των απαχθέντων», δήλωσε ο Λαπίντ μετά την πρώτη συνάντησή του με τον Νετανιάχου, δηλώνοντας πρόθυμος ακόμα και στην κυβέρνηση να μπει, ακολουθώντας το παράδειγμα των πρώην συμμάχων του, Γκαντζ και Αϊζενκοτ (και οι δύο πρώην αρχηγοί του στρατού και τώρα πολιτικοί). Το κρατικό ραδιόφωνο της οντότητας μετέδωσε πως ο Λαπίντ είπε στον Νετανιάχου ότι συμφωνεί να συμμετάσχει στην κυβέρνηση, αν φύγουν ο Σμότριτς και ο Μπεν Γκβιρ.
Το σχέδιο διαχείρισης της πολιτικής κρίσης, που είναι προφανές ότι το έχουν επεξεργαστεί οι Αμερικανοί σε συνεργασία με πολιτικά στελέχη και στελέχη του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών της σιωνιστικής οντότητας, δείχνει στην κατεύθυνση σχηματισμού μιας νέας κυβέρνησης, και πάλι υπό τον Νετανιάχου, από την οποία θα εκδιωχτούν οι «ακροδεξιοί» Μπεν Γκβιρ και Σμότριτς και θα αντικατασταθούν από τον «κεντρώο» Λαπίντ.
Ηδη, δεξιές εφημερίδες, όπως η Yedioth Ahronoth, φιλοξένησαν επιθετικές δηλώσεις του Λαπίντ ενάντια στον Μπεν Γκβιρ: Βαδίζουμε προς τον πιο τεταμένο μήνα του Ραμαζανιού. Αν αφεθεί ο Μπεν Γκβιρ να διαχειριστεί τα πράγματα στο Αλ-Ακσα και την Ιερουσαλήμ στο Ραμαζάνι, θα έχουμε έκρηξη στη Δυτική Οχθη και την Ιερουσαλήμ. Ο Μπεν Γκβιρ είναι ένας επικίνδυνος κλόουν που ανάβει φωτιές. Καλώ τον Νετανιάχου να του αφαιρέσει τις εξουσίες.
Ο Μπεν Γκβιρ κάλεσε συνέντευξη Τύπου, κατά την οποία δεν κατήγγειλε τον Λαπίντ αλλά… τους Αμερικανούς (κάτι ξέρει αυτός): Υπάρχει πρόβλημα στις συναλλαγές του μίνι υπουργικού συμβουλίου με την αμερικανική διοίκηση. Οι περισσότεροι Ισραηλινοί ανησυχούν για τους περιορισμούς που μας επιβάλλει η κυβέρνηση Μπάιντεν. Στη συνέχεια έδωσε κατευθύνσεις για τη Γάζα: Ανησυχούμε για τη μεταφορά βοήθειας στη Λωρίδα της Γάζας, γιατί τελικά θα φτάσει στη Χαμάς. Ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας πρέπει να εισαχθεί με αντάλλαγμα την απελευθέρωση των ομήρων.
Στο τέλος επιτέθηκε στον Νετανιάχου, λέγοντας πως πρόσωπο κοντά στον Νετανιάχου πήγε στους υπουργούς του Λικούντ και μίλησε επιθετικά ενάντιά του (του Μπεν Γκβιρ). Ο Νετανιάχου βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι και πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε ένα μονοπάτι που έχει αποδειχτεί λάθος και στο μονοπάτι της εβραϊκής εξουσίας, είπε. Και κατέληξε: Ελπίζω να επιλέξει τον δρόμο της εβραϊκής εξουσίας και όχι τον δρόμο του Λαπίντ και του Γκαντζ.
Στον Μπεν Γκβιρ ανέλαβε να απαντήσει ο Γκάλαντ: «Δεν είναι μέρος της ηγεσίας που παίρνει τις αποφάσεις» (εννοούσε το πολεμικό συμβούλιο). Ο Μπεν Γκβιρ ανταπάντησε: «Θα συνεχίσετε να βυθίζεστε στην ιδέα (σ.σ. μιας συμφωνίας ανταλλαγής) και θα συνεχίσω να σας προειδοποιώ γι’ αυτό». Σίγουρα, αυτή η… ωραία ατμόσφαιρα θα συνεχιστεί.
Οσο ακόμα η διαπραγμάτευση είναι ανοιχτή (ακόμα δεν έχει δώσει απάντηση στους διαμεσολαβητές η Χαμάς, ως εκπρόσωπος όλων των οργανώσεων της Αντίστασης), ο Νετανιάχου πρέπει να το παίζει σκληρός και αδιάλλακτος. Εβαλε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώσει ότι η συμφωνία απελευθέρωσης ομήρων δεν θα επιτευχθεί με την πληρωμή άλλου τιμήματος (εδώ γέλασαν και οι πέτρες στο λεγόμενο «τείχος των δακρύων»: ανταλλαγή κρατούμενων σε αναλογία 1:10, όπως έγινε κατά την επταήμερη ανθρωπιστική εκεχειρία!!!).
Ο ίδιος ο Νετανιάχου δήλωσε για εκατομμυριοστή φορά: Η απόλυτη νίκη επί της Χαμάς είναι απαραίτητη γιατί εγγυάται την ασφάλεια του Ισραήλ και προκαλεί σοβαρό πλήγμα στον άξονα του κακού. Δεν θα τερματίσουμε τον πόλεμο χωρίς να πετύχουμε συνολική νίκη που θα αποκαταστήσει την ασφάλεια στο νότο και στο βορρά.
Μετά, κάλεσε για «μασάζ» την κοινοβουλευτική ομάδα του Λικούντ (κυβερνών κόμμα) και επανέλαβε τα ίδια: Δεν θα συμφωνήσουμε με τις απαιτήσεις της Χαμάς. Οποιαδήποτε συμφωνία ανταλλαγής πρέπει να είναι παρόμοια με την προηγούμενη συμφωνία. Δεν θα τελειώσουμε τον πόλεμο πριν εξαλείψουμε τους ηγέτες της Χαμάς και αυτό θα πάρει αρκετούς μήνες, όχι χρόνια.
Αυτά γίνονται στο πλαίσιο της ανοιχτής διαπραγμάτευσης και όχι επειδή ο Νετανιάχου φοβάται κάποιους «ακραίους» βουλευτές του. Αν η σιωνιστική οντότητα μπορούσε να συνεχίσει επ’ αόριστο τον πόλεμο, ο Νετανιάχου δε θα άρχιζε τα νταραβέρια με τον Λαπίντ, αλλά θα συνέχιζε με τον Μπεν Γκβιρ και τον Σμότριτς. Είπαμε, όμως: τέτοιου τύπου διαπραγματεύσεις είναι για ανθρώπους με γερά νεύρα.
ΥΓ1. Ο εκπρόσωπος της γερμανικής καγκελαρίας ανακοίνωσε πως ο καγκελάριος Σολτς, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Νετανιάχου, τόνισε την ανάγκη να βελτιωθεί η πρόσβαση σε βοήθεια στους κατοίκους της Γάζας. Ο Σολτς είπε στον Νετανιάχου ότι η ίδρυση δύο κρατών είναι η μόνη μόνιμη λύση, κατέληξε ο εκπρόσωπος. Ακόμα και ο πιο πιστός σύμμαχος των σιωναζιστών στην Ευρώπη αισθάνεται την ανάγκη να τονίσει αυτές τις πλευρές, ασκώντας δημόσια πίεση στον Νετανιάχου ή, μάλλον, προσφέροντάς του άλλοθι για την επικείμενη κωλοτούμπα.
ΥΓ2. Αναφερόμενος στις χτεσινές δηλώσεις Γκάλαντ, το στέλεχος της ηγεσίας της Χαμάς, Χοσάμ Μπαντράν, είπε σε συνέντευξή του στο Al-Jazeera: Αυτά που λέει ο Γκάλαντ για την ηγεσία της Χαμάς στερούνται αντικειμενικής βάσης. Είναι για εσωτερική κατανάλωση. Προσπαθεί να ανυψώσει το ηθικό. Η Αντίσταση εξακολουθεί να επιχειρεί σε όλες τις περιοχές της Γάζας και είναι σε θέση να εκτοξεύει τους πυραύλους της. Η Αντίσταση στη Γάζα ματαίωσε το σχέδιο για τη βίαιη μεταφορά του πληθυσμού της Λωρίδας.
YΓ3. Σιωνιστές να δέρνουν σιωνιστές; Το είδαμε κι αυτό. Μέλη της σιωναζιστικής Στρατονομίας παίζουν ξύλο με στρατιώτες στο πέρασμα Κερέμ Σαλόμ. Οι σιωναζιστές στρατιώτες προσπαθούσαν να εμποδίσουν την είσοδο βοήθειας στη Λωρίδα της Γάζας και χρειάστηκε να παρέμβει η Στρατονομία. Μιλάμε για κάποιες σταγόνες βοήθειας που η σιωναζιστική κυβέρνηση επιτρέπει να μπουν στη Γάζα, για να δείξει πως δεν διαπράττει γενοκτονία και να δώσει προπαγανδιστικά επιχειρήματα στον Μπάιντεν. Ομως, οι εντελώς λυσσασμένοι ναζί, οπαδοί του Μπεν Γκβιρ και του Σμότριτς, δεν το θέλουν ούτε αυτό. Και είναι τέτοια η επιρροή τους σε τμήμα του στρατού, που στρατευμένοι οπαδοί τους δε διστάζουν να παρακούσουν εντολές σε συνθήκες πολέμου! Τίποτα δεν πρόκειται να τους κάνει η ηγεσία του στρατού (το πολύ καμιά επίπληξη), όμως και αυτές οι εικόνες είναι ενδεικτικές της κρίσης του σιωνιστικού μορφώματος.
