- Βρισκόμαστε πάνω από 15 μέρες μετά το ναυάγιο στις 21 Δεκεμβρίου κοντά στη Φολέγανδρο, που πρόσφυγες πλήρωσαν ξανά βαρύ φόρο για να φτάσουν στην πολυπόθητη ευρωπαϊκή «γη της επαγγελίας» κι ακόμα μετράμε νεκρούς στις ακτές των Κυκλάδων. Τελευταίες ειδήσεις, τα σώματα ανθρώπων, μεταξύ αυτών και παιδιών, στη Νάξο και την Πάρο. Κι ο τραγικός απολογισμός θα έχει και συνέχεια αφού κανείς δεν ξέρει πόσοι πραγματικά βρισκόντουσαν στο σκάφος και άρα πόσοι είναι συνολικά οι αγνοούμενοι.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει να σφυρίζει αδιάφορα, ωστόσο είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ποιος έχει «συνδράμει» τους διακινητές να παίζουν στα ζάρια ζωές ξεριζωμένων ανθρώπων που το μόνο που ζητούν είναι ασφαλές καταφύγιο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Τα παπαγαλάκια στα κανάλια περνούν την είδηση στα ψιλά (τριτοτέταρτη στη σειρά για να μη χαλάσει και το εορταστικό πνεύμα των ημερών), ο αρμόδιος υπουργός με κυνισμό ρίχνει τις ευθύνες στους «εμπόρους» του ανθρώπινου πόνου και η ιστορία πάει λέγοντας.
Το εξοργιστικό είναι ένα: ότι αυτά τα ναυάγια είναι μέρος ενός αέναου, φαύλου κύκλου. Ενός κύκλου πολέμων, καταστροφών, εκμετάλλευσης και ξενοφοβίας, με την Ελλάδα και την ΕΕ να διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο, όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν δείχνοντας αλλού με το δάχτυλο.
- Ανήμερα αλλά και την επαύριο των Φώτων και στα τοπικά ειδησεογραφικά δίκτυα της Λέσβου και της Χίου, αντί να διαβάζουμε για τον «αγιασμό των υδάτων», διαβάζαμε τα εξής: κάτοικοι των νησιών εμπόδισαν τα μηχανήματα της εταιρίας ΤΕΡΝΑ ΑΕ (που προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν για την ολοκλήρωση των εργασιών στις νέες τοπικές «δομές φιλοξενίας») να εκφορτωθούν στα αντίστοιχα λιμάνια. Τα μηχανήματα κατευθύνθηκαν τελικά προς το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Αυτό καθαυτό δεν αποτελεί και κάποια συγκλονιστική είδηση. Αν όμως το συνδυάσει κανείς και με άλλα γεγονότα, καταλαβαίνει ότι αποκτά μια κάποια πολιτική απόχρωση.
Για παράδειγμα, η Χίος αποτελεί εκλογική «βάση» του νυν υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Ν. Μηταράκη. Ο ίδιος «παίζει» την καριέρα του με τη διαχείριση που έχει κάνει στο προσφυγικό, δίνοντας σκοπίμως ιδιαίτερα μεγάλη αξία στις νέες δομές «φιλοξενίας» (πιο σωστά: στα νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης), που χτίζει κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της ΕΕ. Επομένως, τέτοιου τύπου «παρεμβάσεις» των ντόπιων μόνο καλό δεν του κάνουν και ο ίδιος το γνωρίζει πολύ καλά. Ετσι εξηγείται ίσως και η έντονη επίθεση, μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που έκανε ο ίδιος στον Γ. Καμίνη, βουλευτή του ΚΙΝΑΛ, ο οποίος έσπευσε να αδράξει την ευκαιρία και να ανακοινώσει ότι το ενδεχόμενο κατασκευής των νέων κλειστών ελεγχόμενων δομών απομακρύνεται για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το προσφυγικό ήταν ανέκαθεν «καυτή πατάτα» στα χέρια των ελληνικών κυβερνήσεων. Δε μας κάνει καθόλου εντύπωση που ακόμα και στο μικροεπίπεδο των τοπικών κοινωνιών ή/και ενόψει μιας μελλοντικής εκλογικής αναμέτρησης για μία έδρα, αυτό αποτελεί κορυφή στην αντζέντα της πολιτικής αντιπαράθεσης.
- Οι εορταστικές μέρες πρέπει κατά το δυνατόν να περνούν μόνο με θετικές ειδήσεις, θετικές εικόνες και μηνύματα. Ειδικά στις πολύπαθες περιοχές των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου και με το Προσφυγικό να είναι ακόμα θέμα πρώτης γραμμής.
Ετσι, το τοπικό Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Λέσβου αποφάσισε τις μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς να απαγορεύσει την έξοδο από το Καρά Τεπέ στους πρόσφυγες. Προφανώς παράνομα – δεν το συζητάμε αυτό. Αλλά όχι μόνο με το έτσι θέλω. Χρησιμοποιήθηκαν και ευφάνταστες δικαιολογίες. Πρώτον -λένε- είναι κλειστά τα μαγαζιά. Αρα, τι δουλειά έχει να βγει ο πρόσφυγας έξω; Δεύτερον -λένε- είναι μεγάλο το βάρος της πανδημίας στα κέντρα υγείας και τα νοσοκομεία κι έτσι προστατεύονται οι πρόσφυγες από πιθανή νόσηση (θα το αφήσουμε ασχολίαστο). Μπορεί να υπήρξαν κι άλλα τέτοια «διαμάντια», που όμως δεν είδαν το φως της δημοσιότητας.
Το σίγουρο είναι ότι έτσι επιβεβαιώνεται ξανά και ξανά ότι δεν έχουμε να κάνουμε με δομές «φιλοξενίας», όπως διατείνονται οι διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες, αλλά ξεκάθαρα με ανοιχτές φυλακές ανθρώπινων ψυχών, που ζουν μέσα σε καθεστώς απόλυτης ανασφάλειας σε όλα τα επίπεδα.
