Αλλη μια απόπειρα κατατρομοκράτησης νεολαίων από μπάτσους ξετυλίχτηκε τη Δευτέρα το βράδυ στα Εξάρχεια. Μετά το πέρας των πρώτων φοιτητικών συνελεύσεων, που επισφράγιζαν τη συνέχιση των καταλήψεων, κάποιοι κάναμε το συνηθισμένο μας σουλάτσο στα Εξάρχεια για καφεδάκι. Κατά τις 8, μια διμοιρία ΜΑΤάδων περικύκλωσε το καφενείο στη Μεσολογγίου και Λόντου γωνία. Η σουρεαλιστική εικόνα των γουρουνιών να γουρλώνουν τα μάτια τους στη τζαμαρία του μαγαζιού και να μας παρακουλουθούν να πίνουμε τις γουλιές μας προκάλεσε τα αυθόρμητα γέλια και μειδιάματα όλων μας. Το πρώτο ξάφνιασμα ήρθε όταν ο αρχιΜΑΤάς μπήκε στο μαγαζί για να μας πει πάνω-κάτω ότι είμαστε όλοι αναγκασμένοι να τους ακολουθήσουμε στη ΓΑΔΑ. Στα δικά μας «γιατί» και «πώς» δεν λάβαμε βέβαια καμία απάντηση. Ετσι τους διέταξαν, τα παράπονά μας οφείλαμε να τα εκφράσουμε στους ανωτέρους τους στη ΓΑΔΑ.
Μας πήραν ανά ομάδες των δέκα, περικυκλωμένους από ΜΑΤάδες που μας απειλούσαν να μη ξεφύγουμε από τον κλοιό τους. Στην Ακαδημίας ο δρόμος ήταν αποκλεισμένος από μπάτσους. Μας επιβίβασαν ανά δύο σε περιπολικά, σε κάποιους που διαμαρτυρήθηκαν φόρεσαν χειροπέδες και μια πομπή συνοδεία ΖΗΤΑδων ξεκίνησε καταλήγοντας σε χρόνο ρεκόρ στη ΓΑΔΑ. Στην είσοδο το ίδιο σκηνικό. Επρεπε να στοιχηθούμε ο ένας πίσω από τον άλλο και με βήμα να μπούμε στον ανελκυστήρα. Η «ομάδα μου» αποβιβάστηκε στον 6ο όροφο. Εκεί συναντήσαμε την «πρώτη ομάδα» στοιβαγμένη σε ένα στενό διάδρομο. Δυο-τρεις ασφαλίτες ανέλαβαν να μας κάνουν τα σκληρά καρύδια, αλλά σε γενικές γραμμές δεν είχαν στο νου τους παρά να επιβεβαιώσουν ως σώμα καταστολής την εξουσία τους. Τα «κάτσε κάτω», «μη μιλάς», «κλείσε το κινητό» συναντούσαν τις δικές μας αντιστάσεις και αποδοκιμασίες.
Ηταν αρκετά ήπιοι. Επιδόθηκαν μόνο σε σωματικό έλεγχο στους άρρενες. Μετά από καμιά ώρα μας πήραν τα στοιχεία μας και κράτησαν τις ταυτότητές μας. Από κάποιον γηραιότερο κράτησαν μια «Εργατική Αλληλεγγύη» για στοιχείο! Δεν μας έκαναν ερωτήσεις του τύπου «πού βρισκόμασταν την τάδε ώρα» κτλ. Μόνο κλασικές ερωτήσεις σε εξακρίβωση στοιχείων: διαμονή συν το τηλέφωνό μας. Προσωπικά αρνήθηκα να τους δώσω επιπλέον στοιχεία πέραν της ταυτότητάς μου κι όταν διαμαρτυρήθηκα ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μας έχουν στην ΓΑΔΑ, απλώς μου απάντησαν ότι σύντομα θα μας αφήσουν. Οταν τους ρώτησα το λόγο της ομηρίας μας, πέταξαν το μπαλάκι στους μπάτσους που μας έφεραν! Υποτίθεται ότι επί μια ώρα περιεργάζονταν τα στοιχεία μας. Και κατά τις 11 άρχισαν να μας μαζεύουν πάλι ανά ομάδες για να μας επιστρέψουν τις ταυτότητες, να υπογράψουμε για την παραλαβή της ταυτότητας και την ώρα και τον τόπο της προσαγωγής και να μας συνοδεύσουν πάλι ανά ομάδες στην έξοδο.
Βγήκα από τους πρώτους. Από όσους είχαν συγκεντρωθεί εκεί για αλληλεγγύη, έμαθα ότι είχε συμβεί η επίθεση στην Εθνική Τράπεζα στη Σόλωνος πριν αρχίσουν τα πογκρόμ, ότι είχαν γίνει ντου και σε άλλα μαγαζιά στη Ζωοδόχου Πηγής και στον εγγύτερο πεζόδρομο και ότι συνολικά 60 περίπου άτομα βρίσκονταν στην ΓΑΔΑ. Οι υπόλοιποι βρίσκονταν στον ενδέκατο όροφο. Κατά τις 12 παρά τους άφησαν όλους. Δεν άφηναν κανέναν να πλησιάσει την είσοδο, μήτε τους δικηγόρους. Κατά τη διάρκεια της ομηρίας μας, τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ έπαιζαν είδηση για σύλληψη, που δεν έγινε ποτέ. Την Τετάρτη πέρασα από το καφενείο για να παραλάβω την τσάντα μου. Την είχα αφήσει την ώρα που μας μάζευαν. Είχε πέντε σιντί με απολογίες του Κουφοντίνα. Τα δύο έλειπαν. Οι μπάτσοι την είχαν ψάξει και προφανώς τα «ψείρισαν».
Τους εύχομαι καλή ακρόαση.
Σ.Σ.
