«Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελληνική Αστυνομία κάνει το καθήκον της. Η χώρα έχει πρόβλημα τρομοκρατίας… Η Ελληνική Αστυνομία έχει κάνει πολύ καλά τη δουλειά της. Εχει οδηγήσει στη Δικαιοσύνη δεκάδες τρομοκράτες τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς, πρέπει να πω ότι αρκετοί από αυτούς αυτή τη στιγμή είναι ελεύθεροι… Η ελληνική κοινωνία νομίζω ότι εάν ομονοήσει και αν όλοι οι θεσμοί της πολιτείας κάνουν σωστά τη δουλειά τους, είμαι απολύτως αισιόδοξος ότι μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Αλλά, επιτρέψτε μου να σας πω ξανά, τις δύο προϋποθέσεις: …Απόλυτη εκτέλεση του καθήκοντος από όλους τους πολιτειακούς θεσμούς».
Είναι η πιο χοντρή «δήλωση» που έχει κάνει υπουργός γι’ αυτό το θέμα. Μέχρι τώρα αυτά τα έλεγαν ανώνυμα οι ασφαλίτες, χρησιμοποιώντας ως αγωγούς τα παπαγαλάκια τους. Οι υπουργοί ήταν πιο προσεκτικοί. Ο Δένδιας πέρασε και αυτό το σκαλί. Κατήγγειλε ευθέως τους δικαστές ότι δεν κάνουν το καθήκον τους και αφήνουν ελεύθερους τους «τρομοκράτες» που πιάνει η αστυνομία.
Τη δήλωση δεν την έκανε από το γραφείο του. Επέλεξε να κάνει βίζιτα στον Παπούλια και την έκανε ενώπιόν του. Ο δε Παπούλιας όχι μόνο συμφώνησε και επαύξησε, αλλά ήταν αυτός που του έδωσε την πάσα: «Σας συγχαίρω για τη δουλειά που κάνετε, χρειάζεται βέβαια και η στήριξη της Δικαιοσύνης για να πάει ακόμα καλύτερα»! Περιττεύει να πούμε ότι οι δηλώσεις που γίνονται μπροστά στις κάμερες, όταν ένας πολιτικός επισκέπτεται τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι συμφωνημένες από τα πριν. Αλλωστε, γι’ αυτές τις δηλώσεις γίνονται οι επισκέψεις στην προεδρία.
Δένδιας και Παπούλιας έστησαν στον τοίχο την αστική Δικαιοσύνη, την καταγγέλλουν ότι δεν κάνει καλά τη δουλειά της και απαιτούν, εμμέσως πλην σαφέστατα, πλήρη ευθυγράμμισή της με την Αντιτρομοκρατική. Αναφέρονται, προφανώς, σε περιπτώσεις δικών που αθωώθηκε και κάποιος κατηγορούμενος, γιατί κατά τα άλλα οι ποινές πέφτουν σα στραγάλια και η ελληνική αστική Δικαιοσύνη έχει κάνει κουρελόχαρτο το ίδιο το ισχύον ουσιαστικό και δικονομικό Δίκαιο, όπως έχουμε την ευκαιρία να καταγράψουμε στα ρεπορτάζ μας από τις πολιτικές δίκες.
Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που η αστική Δικαιοσύνη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Είναι τόσο σαθρά τα κατηγορητήρια, είναι τέτοια η ανυπαρξία στοιχείων, που όσο και να θέλει δεν μπορεί να καταδικάσει. Κάποιοι από τους κατηγορούμενους πρέπει να αθωωθούν. Αυτές τις (λιγοστές) περιπτώσεις αθωώσεων μαζί με όσους έχουν εκτίσει τις ποινές τους και αποφυλακίστηκαν, άθροισε η Αντιτρομοκρατική και διοχέτευσε στα παπαγαλάκια της το εντυπωσιακό νούμερο των 29 ελεύθερων από τους 54 που έχει συλλάβει για «τρομοκρατία».
Η Αντιτρομοκρατική πρέπει να είναι η υπέρτατη αρχή. Ο λόγος της δεν πρέπει να αμφισβητείται. Δεν έχει σημασία αν προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία στα δικαστήρια. Σημασία έχει πως όταν συλλαμβάνει και παραπέμπει κάποιον, αυτόν οι δικαστές οφείλουν να καταδικάζουν υποχρεωτικά, χωρίς ν’ αναζητούν αποδείξεις για να τεκμηριώσουν στοιχειωδώς την απόφασή τους. Απαιτούν από την αστική Δικαιοσύνη να αποβάλει το αστικό της ένδυμα και να ενδυθεί το ράσο του μέγα ιεροεξεταστή που δεν είχε ανάγκη από αποδείξεις για να στείλει κάποιον στην πυρά. Θέλουν δικαστήρια που δε θα συγκρίνονται μεταφορικά με έκτακτα στρατοδικεία του εμφύλιου, αλλά θα είναι στην κυριολεξία έκτακτα στρατοδικεία. Θέλουν να μην παίρνονται ούτε στο ελάχιστο υπόψη ανάγκες όπως η έξωθεν καλή μαρτυρία των δικαστών, η αναλογικότητα των ποινών, η εξισορρόπηση των αποφάσεων έτσι που να μην εξοργίζουν την κοινωνία ή τμήματά της.
Η πρώτη πρόβα έγινε με τον Κώστα Σακκά, τον οποίο συνέλαβαν δήθεν για παραβίαση των περιοριστικών όρων. Δύο δικαστίνες αντιστάθηκαν σ’ αυτό που τις καλούσαν να κάνουν (γράφουμε αναλυτικά σε άλλη στήλη) και αθώωσαν τον Σακκά. Τι θα γίνει, όμως, σε άλλες δίκες που βρίσκονται σε εξέλιξη; Τι θα γίνει με τον Τ. Θεοφίλου, που αντιμετωπίζει ακόμα και την ποινή των ισοβίων σε μια δίκη που η κατηγορία έχει καταρρεύσει εντελώς; Τι θα γίνει με όσους δικάζονται στις δύο δίκες της ΣΠΦ και οι οποίοι δεν έχουν καμιά σχέση με τη ΣΠΦ; Τι θα γίνει σε ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον;
Οι αντιδράσεις στην πρόκληση Δένδια-Παπούλια ήταν από υποτονικές έως ανύπαρκτες. Ο αστικός φιλελευθερισμός λούφαξε τρομαγμένος από τους «αντι-τρομοκράτες».
