Είναι δυνατόν μέλη της ΣΠΦ να βάζουν στον οπλισμό τους φυλαχτά, σταυρούς, ευαγγέλια και καρτούλες με εκκλησιαστικά ρητά; Στο εργοστάσιο κατασκευής σκευωριών της Αντιτρομοκρατικής μπορεί να συμβεί και αυτό! Η υπόθεση θα ήταν για γέλια, όταν όμως δυο νέοι άνθρωποι βρίσκονται στη φυλακή με 13 χρόνια κάθειρξης ο καθένας, τότε το γέλιο παγώνει. Και προβάλλει το καθήκον καταγγελίας αυτής της κακοφτιαγμένης σκευωρίας, στην οποία συνήργησε και ο δικαστικός μηχανισμός.
Την Πέμπτη 10 Μάη, επαναλήφθηκε στο Α’ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, με πρόεδρο τον πρόεδρο Εφετών Β. Κωστόπουλο και εισαγγελέα την αντεισαγγελέα Εφετών Αν. Μασούρα, η σε δεύτερο βαθμό δίκη της Ηριάννας Β. και του Περικλή Μ., οι οποίοι σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκαν σε κάθειρξη 13 ετών για συμμετοχή στη ΣΠΦ και για διακεκριμμένη οπλοκατοχή και έκτοτε παραμένουν στη φυλακή. Το «έγκλημά» τους ήταν ότι η Ηριάννα ήταν σύντροφος και ο Περικλής συγκάτοικος του Κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος το 2012 κατηγορήθηκε επίσης για συμμετοχή στη ΣΠΦ, αλλά αθωώθηκε πανηγυρικά το 2014.
Η σκευωρία σε βάρος της Ηριάννας και του Περικλή στήθηκε από την Αντιτρομοκρατική με τρόπο που μοιάζει μ' αυτόν που στήθηκε η σκευωρία κατά του Τάσου Θεοφίλου. Δηλαδή, πήραν μια υπόθεση του κοινού ποινικού δικαίου και τη μετέτρεψαν σε υπόθεση «τρομοκρατίας», εμπλέκοντας άτομα που τα είχαν στη δεξαμενή με τους «υπόπτους» τους. Μάλιστα, κοιτάζοντας τη δικογραφία, βλέπουμε να πρωταγωνιστούν και στις δύο υποθέσεις τα ίδια στελέχη της Αντιτρομοκρατικής.
Θυμίζουμε ότι η ληστεία στην Πάρο και η δολοφονία του άτυχου ταξιτζή έγινε από άτομα του κοινού ποινικού δικαίου. Οταν άρχισε να σφίγγει ο κλοιός γύρω από τους πραγματικούς ενόχους, παρενέβη η Αντιτρομοκρατική, πήρε την υπόθεση από τη Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής και τη μετέτρεψε σε «υπόθεση της ΣΠΦ», βάζοντας στο κέντρο της τον Θεοφίλου, εν γνώσει της ότι δεν έχει καμιά σχέση με τη ΣΠΦ. Ο Θεοφίλου αθωώθηκε τον Ιούλη του 2017, αφού έμεινε πέντε χρόνια στη φυλακή.
Στην υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή, έχουμε μια υπόθεση όπλων και σφαιρών διάφορων τύπων, που βρέθηκαν στην Πανεπιστημιούπουλη Ζωγράφου τον Νοέμβρη του 2011. Μέσα στη σακούλα με τις σφαίρες βρέθηκαν μια σειρά θρησκευτικά σύμβολα: ένας σταυρός, ένα μενταγιόν Παναγία, ένα ευαγγέλιο μινιατούρα, ένα πολύπτυχο με αγιογραφίες στη μια πλευρά και ένα εκκλησιαστικό ρητό στην άλλη. Αυτά τα ευρήματα δεν παρέπεμπαν, βέβαια, στη ΣΠΦ ή άλλη οργάνωση του αντάρτικου πόλης, αλλά σε ανθρώπους του κοινού ποινικού δικαίου, από τους οποίους -εν αντιθέσει με τους αναρχικούς και τους μαρξιστές- δεν λείπει η θρησκευτική πίστη. Γι' αυτό και την υπόθεση χειρίστηκε αρχικά η Διεύθυνση Ασφαλείας Αττικής, που έκανε την προανάκριση τον Νοέμβρη του 2011. Μεταξύ των άλλων, πήρε και επιθηλιακά κύτταρα με βαμβακοφόρο στυλεό (για έλεγχο DNA), σε εξαιρετικά μικρές ποσότητες.
Φαίνεται πως στην αρχή ο αστυνομικός μηχανισμός προσπάθησε να εντοπίσει τους ποινικούς που είχαν θάψει τα όπλα. Δεν μπόρεσε ή δε θέλησε (δεν ξέρουμε τι ακριβώς συνέβη) να τους εντοπίσει και στις αρχές του 2013 η Ασφάλεια «πάσαρε» την υπόθεση στην Αντιτρομοκρατική. Είχε περάσει πάνω από ένας χρόνος. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τα δείγματα βιολογικού υλικού πάρθηκαν τον Νοέμβρη του 2011 και η Εκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης δημοσιοποιήθηκε τον Οκτώβρη του 2012. Είναι πολύ πιθανό (για να μην πούμε σίγουρο), ότι τα δείγματα που έμειναν επί σχεδόν ένα χρόνο στα συρτάρια της ΔΕΕ (Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών) υπέστησαν επιμόλυνση.
Γιατί είμαστε σίγουροι ότι τα όπλα τα έθαψαν ποινικοί; Γιατί κανένας σοβαρός άνθρωπος, ακόμα και από τους πολέμιους του αντάρτικου πόλης, δε θα πίστευε ποτέ ότι μέλη της ΣΠΦ θα έκρυβαν τον οπλισμό τους και θα έβαζαν και σταυρουδάκια με παναγίτσες για… να τα φυλάνε!
Η Αντιτρομοκρατική, όμως, πήρε αυτή την «ορφανή» υπόθεση και έστησε μ' αυτή μια σκευωρία, σε βάρος δύο ανθρώπων που τους είχε καταγεγραμμένους λόγω της σχέσης τους με τον Κ. Παπαδόπουλο. Σ' αυτό το άντρο της κρατικής καταστολής δεν υπάρχουν αναστολές ηθικού τύπου. Πρέπει, μάλιστα, να σημειωθεί πως όταν έστησαν αυτή τη σκευωρία ήταν ακόμα σε εξέλιξη στον Κορυδαλλό η τρομοδίκη με κατηγορούμενο και τον Κ. Παπαδόπουλο, τη θέση του οποίου ήθελαν να επιβαρύνουν. Δε φοβούνται να πάρουν τέτοια ρίσκα, αφού δε δίνουν λογαριασμό για τις σκευωρίες που στήνουν, ακόμα κι όταν αυτές καταρρέουν.
Εν προκειμένω, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι ρο ρίσκο αυτής της τόσο χοντροκομμένης κατασκευής δεν τους δημιούργησε πρόβλημα μέχρι και την πρώτη δίκη, καθώς ο τότε συνήγορος της Ηριάννας δεν ανέδειξε το κραυγαλαίο γεγονός της εύρεσης των θρησκευτικών αντικειμένων μαζί με τα όπλα. Είναι απορίας άξιο, όμως είναι γεγονός!
Σχετικά με δήθεν βιολογικό υλικό της Ηριάννας και του Περικλή που βρέθηκε στα όπλα έχουμε να πούμε πολλά και θα το κάνουμε σε επόμενη φάση. Απ’ αφορμή την κατάθεση την Πέμπτη της αστυνομικής υποδιευθύντριας – βιολόγου της ΔΕΕ Αριστέας Μεθενίτη, περιοριζόμαστε σε μερικές επιγραμματικές επισημάνσεις.
♦ Το βιολογικό υλικό ενός κατηγορουμένου ταυτίζεται με το βιολογικό υλικό που βρέθηκε σε ένα πειστήριο μόνο στην περίπτωση που είναι μοναδικό στο πειστήριο και δεν είναι μείγμα και μόνο στην περίπτωση που και οι δεκαέξι γενετικοί τόποι και τα δύο αλληλόμορφα σε κάθε γενετικό τόπο ταυτίζονται.
♦ Στην περίπτωση της Ηριάννας δεν έχουμε ταύτιση των δεκαέξι γενετικών τόπων και στην περίπτωση του Περικλή είχαμε μείγμα δύο ή περισσότερων ατόμων. Οι σοβαροί επιστήμονες «φωνάζουν» ότι τα μείγματα βιολογικού υλικού δεν τα εξετάζουμε, αλλά τα πετάμε στα σκουπίδια.
Η μάρτυρας Μεθενίτη, βέβαια, δεν κατέθεσε ως επιστήμονας, αλλά ως αστυνομική υποδιευθύντρια που προσπαθεί να στηρίξει το κατηγορητήριο. Δυστυχώς γι' αυτήν και ευτυχώς για τα θύματα της σκευωρίας, αυτό δεν είναι δικός μας αυθαίρετος ισχυρισμός. Η αντεισαγγελέας Εφετών Αναστασία Μασούρα, μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης της μάρτυρα από τους συνηγόρους υπεράσπισης, ρώτησε την Μεθενίτη αν ο κ. Ταΐλης, πρώην αστυνομικός, που υπηρέτησε επίσης στη ΔΕΕ, έχει κάτι μαζί της. Την ρώτησε γιατί ο Ταΐλης συνέταξε μια τεχνική έκθεση, που η υπεράσπιση της Ηριάννας κατέθεσε στο δικαστήριο, και ήθελε μια απάντηση από τη Μεθενίτη πριν διαβάσει αποσπάσματα αυτής της έκθεσης. Ο διάλογος της εισαγγελέα με τη μάρτυρα ήταν έντονος και δεν μπορέσαμε να καταγράψουμε την απάντηση της τελευταίας στο ερώτημα. Η εισαγγελέας, πάντως, διάβασε το εξής απόσπασμα από την τεχνική έκθεση:
«Παρότι η Ηριάννα… είναι γυναίκα, η δόκτωρ Μεθενίτη Αριστέα προχωρεί και ταυτίζει το γενετικό τύπο της μ’ αυτόν της άγνωστης γυναίκας Α ως προς τα κοινά STR που προσδιορίστηκαν και προχωρεί ακόμη περισσότερο και δίνει και στατιστικό αποτέλεσμα στην συχνότητα εμφάνισης. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στη διαφοροποίηση των γενετικών στοιχείων των δύο γενετικών τόπων. Η Δρ. Μεθενίτη Αριστέα επιλέγοντας τους γενετικούς τόπους με κοινά στοιχεία, δηλ. τους επτά από τους δεκαέξι γενετικούς τόπους που έχουν εξεταστεί και από τα εννέα συνολικά που έχουν καταγράφει ως αξιόπιστα αποτελέσματα που έχουν παραχθεί από το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ όπου υπηρετεί, μεροληπτεί υπέρ της ενοχοποίησης της προς σύγκριση υπόπτου, και αυτό είναι απαράδεκτο και τουλάχιστον καταχρηστικό και δεν υπάρχει σε κανέναν Διεθνή Κανόνα και Πρακτική, που αντιθέτως επιβάλλει την αμεροληψία προς κάθε κατεύθυνση. Με την πρακτική της η Δρ. Μεθενίτη Αριστέα εισάγει μια καινούρια τακτική, πρωτόγνωρη στην Διεθνή Κοινότητα, να εξετάζουμε πολλούς γενετικούς τόπους π.χ. τριάντα, να παράγονται αποτελέσματα για μερικούς από αυτούς π.χ είκοσι πέντε, να επιλεγούμε αυτούς που είναι οι κοινοί π.χ. επτά, να κάνουμε την ταύτιση, να εξάγουμε το στατιστικό αποτέλεσμα, που έτσι και αλλιώς εγγυημένα θα είναι ένας πολύ μεγάλος αριθμός, και στην συνέχεια να χρησιμοποιούμε την στατιστική σαν συχνότητα εμφάνισης (ούτε καν την στατιστική των Likehood Ratios (LR)), για να ενοχοποιήσουμε κάθε ύποπτο που εμφανίζεται να έχει κοινά γενετικά χαρακτηριστικά σε κάποιους γενετικούς τόπους, αδιαφορώντας για τους όποιους αποκλεισμούς. Αυτό οδηγεί στην ενοχοποίηση πολλών ατόμων από έναν γενετικό τύπο, πράγμα αδύνατον, αδιανόητον. Αυτή η πρακτική είναι επικίνδυνη, κατακριτέα και απαράδεκτη και ξένη σε κάθε Διεθνή Κανόνα. Η πρακτική της αυτή ουσιαστικά τορπιλίζει την αξιοπιστία της ανάλυσης DNA στην δικανική της χρήση».
Αφού διάβασε το απόσπασμα, η εισαγγελέας ζήτησε από τη Μεθενίτη να το σχολιάσει, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Θέλω ν' ακούσω». Ακολούθησε ένας ακόμα έντονος διάλογος, με τη μια να μιλάει «πάνω» στην άλλη, τον οποίο δεν μπορούμε να αποδώσουμε με ακρίβεια. Γι' αυτό περιοριζόμαστε στην καταληκτική φράση της εισαγγελέα Μασούρα: «Μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που έχετε συνεργαστεί στην υπηρεσία και κατ’ ουσίαν σας μηδενίζει»!
