Οι πανικόβλητοι σιωναζιστές προσπάθησαν και χτες να ρίξουν «μαύρο» στις σκηνές της απελευθέρωσης των παλαιστίνιων κρατούμενων της τρίτης μέρας (έφηβοι στη συντριπτική πλειοψηφία τους). Το μόνο που κατάφεραν ήταν να ξαναγίνουν καταγέλαστοι. Οι Παλαιστίνοι χλευάζουν ιδιαίτερα την «ιστορία του τοίχου».
Ηταν ένας τοίχος σε μια ανηφόρα στη συνοικία στην Ιερουσαλήμ, όπου βρισκόταν το σπίτι ενός από τους εφήβους που θα απελευθερώνονταν. Ο τοίχος έγραφε ένα καλωσόρισμα των χατζήδων που επέστρεφαν από τη Μέκκα. Και κάτι σύμβολα του ραμαζανιού. Καθαρά θρησκευτικές αναφορές, τίποτα το πολιτικό. Εβαλαν συνεργείο και τον άσπρισαν. Και μετά έβαλαν μπάτσους και ασφαλίτες να φυλάνε όλη μέρα τον ασπρισμένο τοίχο! Η γελοιότητα του σιωναζισμού «γραμμένη» σ’ έναν ασπρισμένο τοίχο.
Eκαναν και σαφάρι αποκαθήλωσης παλαιστινιακών σημαιών από τους δρόμους γύρω από τα σπίτια των αποφυλακισμένων. Kανονική στρατιωτική επιχείρηση:
Είσέβαλαν σε σπίτια οικογενειών κρατούμενων και εκτόξευσαν τις ίδιες απειλές: όχι γιορτές, όχι συγγενείς και φίλοι, μόνο οι γονείς.
Εδώ η εισβολή σε ένα σπίτι οικογένειας κρατούμενου στην Ιερουσαλήμ:
Κι εδώ εισβολή στη γειτονιά των Αλ-Αουαρ στο Σιλουάν, νότια του τεμένους Αλ-Ακσα:
Εξω από τη διαβόητη φυλακή Οφέρ το ίδιο σκηνικό. Χημικά και δακρυγόνα στους συγγενείς που συγκεντρώθηκαν. Αυτή τη φορά και σφαίρες. Οπως ανακοίνωσε η Ερυθρά Ημισέληνος, ένας 33χρονος τραυματίστηκε από σφαίρα στον μηρό και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.
Στη Μπεϊτούνια χτύπησαν με χημικά και σφαίρες εκείνους που συγκεντρώνονταν (για τρίτη συνεχή μέρα) για να υποδεχτούν τους απελευθερωμένους εφήβους. Στήθηκε πετροπόλεμος.
Η συγκέντρωση υποδοχής έγινε λίγο πιο πέρα, στο κέντρο της Ραμάλα. Μια γυναίκα αγκιτάτορας: Δεν ήρθαμε για να γιορτάσουμε, αλλά για να ζητωκραυγάσουμε. Να δείξουμε ότι είμαστε πιστοί στην Αντίσταση και στη Γάζα. Φωνάζει τα συνθήματα και οι συγκεντρωμένοι την ακολουθούν. Παρών και ο ελληνορθόδοξος δεσπότης (σε πείσμα του Μητσοτάκη και των ομοίων του):
Οι απελευθερωμένοι κρατούμενοι φροντίζουν να φωτογραφιστούν κάνοντας το σήμα της νίκης μέσα στο λεωφορείο που τους μεταφέρει στον τόπο τους:
O απελευθερωμένος έφηβος Oσάμα Μαρμάς στα χέρια των συντρόφων και φίλων του με τα σύμβολα της Χαμάς στο κεφάλι και στους ώμους του:
Oταν φτάνει στη μητέρα του οι συγκεντρωμένοι φωνάζουν συνθήματα υπέρ της Χαμάς κι αυτή φωνάζει: «Με την ψυχή μας και το αίμα μας θα λυτρωθούμε».
Ο 16χρονος Οσάμα Μαρμάς περιφρονεί την απαγόρευση και κάνει δηλώσεις στο Αλ-Τζαζίρα: Μάθαμε ότι υπάρχουν πολλοί μάρτυρες στη Γάζα. Η καρδιά μας είναι μαζί τους. Χαιρετίζω τις Αλ-Κασάμ και όλη την Αντίσταση που μας απελευθέρωσε και τον Μοχάμεντ Αλ-Ντεΐφ που είναι το στέμμα στα κεφάλια όλων μας. Να συνεχίσουν τον αγώνα. Περάσαμε σκληρά βασανιστήρια στη φυλακή Νεγκέφ. Κάθε μέρα έμπαιναν οι ειδικές δυνάμεις και μας χτυπούσαν. Σήμερα μας άλλαξαν τα ρούχα, για να μη δει ο κόσμος ότι τα ρούχα μου ήταν γεμάτα αίμα. Τέσσερις συγκρατούμενοί μου σκοτώθηκαν από τα συνεχή βασανιστήρια. Μας πήραν τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, έκοψαν το φαγητό και το νερό, απαγόρευσαν τον προαυλισμό, μίκρυναν το χρόνο για μπάνιο.
O απελευθερωμένος κρατούμενος από την Ιερουσαλήμ Aϊχάμ Αλ-Σάερ συναντά την οικογένειά του στην Αλ-Τουρ, νοτιοανατολικά της Ιερουσαλήμ.
Ανάμεσα στους απελευθερωμένους κρατούμενους ήταν και ένας σε κατ’ οίκον κράτηση. Ο Αμπντουλραχμάν Αλ-Χαγκάλ από το Σιλουάν τραυματίστηκε σοβαρά από κατοχικές σφαίρες στις 19 του περασμένου Αυγούστου. Η Αντίσταση τον περιέλαβε στη συμφωνία ανταλλαγής, οι σιωναζιστές αναγκάστηκαν να του βγάλουν το βραχιολάκι (το φορούσε από τον περασμένο Σεπτέμβρη) και το παιδί, που ακόμα νοσηλεύεται, θα συνεχίσει τη θεραπεία του χωρίς αυτήν την ταπεινωτική συνθήκη.
O Aμίν Αλ-Αμπάσι φτάνει στο σπίτι του στο Σιλουάν. Είναι ανιψιός του μάρτυρα Αλί Αλ-Αμπάσι που έπεσε νεκρός τις πρώτες μέρες μετά την εξαπόλυση της Καταιγίδας του Αλ-Ακσα. Ενας σιωναζιστής στρατιώτης έκλεισε γρήγορα την πόρτα του σπιτιού απ’ έξω μόλις ο απελευθερωμένος κρατούμενος μπήκε στο σπίτι του. Λίγο αργότερα, ο Αμίν γράφει μήνυμα και το στέλνει στα σόσιαλ μίντια: «Η χαρά μου για την απελευθέρωση είναι ανάμεικτη με τη λύπη για τους μάρτυρες της Γάζας».
Τα αδέρφια Κασάμ και Νασράλα Αλ-Αουάρ φτάνουν στο σπίτι τους στο Σιλουάν. Η μητέρα τους τούς έδωσε συμβολικά ονόματα και τα παιδιά τα τιμούν διαρκώς. Εχουν συλληφθεί κατ’ επανάληψη. Η πρώτη φορά όταν ήταν 4 και 5 ετών!
O πατέρας, μετά τη συγκίνηση των πρώτων στιγμών, καμαρώνει για τα παιδιά του.
O Moυχάμαντ Γαΐθ φτάνει στο σπίτι του στην Αλ-Τουρ, νοτιοανατολικά της Ιερουσαλήμ.
Αλλος ένας Αλ-Αουάρ, ο Μουχάμαντ, από το Σιλουάν κι αυτός. Σόι αγωνιστών, πόλη αγωνιστών, περήφανες μανάδες της Παλαιστίνης.
H 16χρονη παλαιστίνια κρατούμενη Νοφόθ Χαμάντ έπρεπε να αποφυλακιστεί τη δεύτερη μέρα της ανταλλαγής. Ο πατέρας της κατήγγειλε ότι μεταφέρθηκε από το κέντρο Al-Maskobiyya στην Ιερουσαλήμ, όπου νοσηλευόταν, στο νοσοκομείο Hadassah Ein Kerem και πως δεν έχει καμιά είδηση έκτοτε. «Ερχομαι, παρά τον πόνο και τις πληγές, να συμμετάσχω στη χαρά των απελευθερωμένων αιχμαλώτων αδελφών μας», είπε.
Ο πατέρας ενός απελευθερωμένου αιχμάλωτου λέει: Η Αντίσταση είναι ο μόνος νόμιμος εκπρόσωπος του παλαιστινιακού λαού. Χαιρετίζει το λαό μας στη Λωρίδα της Γάζας. Η χαρά μας είναι βαμμένη με το αίμα των μαρτύρων.
Ενας από τους κρατούμενους που απελευθερώθηκαν από τη φυλακή Νεγκέφ αναφέρεται στη δολοφονία του συγκρατούμενού του Θάερ Αμπού Ασάμπ. Ο Θαέρ ρώτησε ένα δεσμοφύλακα: «Υπάρχει ανακωχή;». Τον σκότωσαν εν ψυχρώ. Τον χτύπησαν άγρια τη νύχτα και μετά τον άφησαν αβοήθητο μέχρι να μαρτυρήσει (σ.σ.πεθάνει).
Ο Θαέρ Σαμίχ Αμπού Ασάμπ, ηλικίας 38 ετών, με καταγωγή από το κυβερνείο της Καλκίλια, συνελήφθη στις 27 Μάη του 2005 και καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκιση. Είναι ο έκτος κρατούμενος που δολοφονείται στις σιωνιστικές φυλακές μετά τις 7 Οκτώβρη.
