Μέσα στον ορυμαγδό της επιτυχημένης απεργίας της 12ης Δεκέμβρη, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη μια βαρυσήμαντη δήλωση που έκανε την παραμονή της ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος. Την παραθέτουμε ολόκληρη:
«Ο ΣΕΒ συμμερίζεται την εύλογη κοινωνική ανησυχία και ανασφάλεια που εκφράζει η αυριανή γενική απεργία. Οι δυνάμεις της εργασίας –εργοδότες και εργαζόμενοι– έχουν κάθε λόγο να αξιώνουν μία ολοκληρωμένη και βιώσιμη λύση του Ασφαλιστικού. Εχουν κάθε λόγο να αντιτίθενται στην επιβολή αποσπασματικών μέτρων, τα οποία “μπαλώνουν” συγκυριακά και στην ουσία μεταθέτουν το πρόβλημα διογκώνοντάς το. Αξιώνουμε, ακόμη, έναν ουσιαστικό και όχι προσχηματικό διάλογο, στον οποίο να προσέλθουν όλοι με ανοιχτά χαρτιά. Η μέχρι σήμερα διαδικασία διαλόγου καλλιέργησε, δυστυχώς, τη δυσπιστία και έδωσε άλλοθι στην υπεκφυγή. Ο ΣΕΒ θεωρεί ότι η αυριανή απεργία αναδεικνύει την ανάγκη για κοινές πρωτοβουλίες και δράσεις των κοινωνικών εταίρων, με στόχο ένα ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο να αποτελεί πυλώνα κοινωνικής ασφάλειας, σιγουριάς και δικαιοσύνης».
Το άδειασμα της κυβερνητικής τακτικής, όπως εκφράστηκε από τον υπουργό Εργασίας Β. Μαγγίνα ήταν πλήρες. Δε θυμόμαστε να έχει υπάρξει άλλη φορά που ο ΣΕΒ να χαιρετίζει μια… απεργία και να τη θεωρεί δικαιολογημένη. Τέσσερις μέρες αργότερα, ο Μαγγίνας είχε πάρει την άγουσα για την… εξέδρα, ενώ ο πρόεδρος του ΣΕΒ επανήλθε με μια εξίσου χαρακτηριστική δήλωση. Οταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο, αν φοβάται «καθυστερήσεις για το ασφαλιστικό μετά την αλλαγή στο υπουργείο Απασχόλησης», απάντησε: «Νομίζω, ότι είναι θετικό ότι ο πρωθυπουργός επέδειξε ευαισθησία σε θέματα ηθικής τάξης, αλλά δεν είναι θέμα προσώπων. Η αλλαγή στο ασφαλιστικό είναι θέμα αλλαγής προσέγγισης και νομίζω ότι αυτή η εξέλιξη δίνει την ευκαιρία για μια καινούρια αρχή».
Ποια είναι αυτή η «καινούργια αρχή» που ζητά ο ΣΕΒ; Δεν χρειάζεται, βέβαια, να προβληματιστούμε για το αν το συνδικάτο των μεγαλοκαπιταλιστών ζητά αλλαγή προσανατολισμού. Αλλαγή τακτικής ζητάει, ώστε στο παιχνίδι να μπει γερά η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, σε κοινή ρότα με τον ΣΕΒ. Οσοι παρακολούθησαν συστηματικά τις εργασίες των κοινοβουλευτικών επιτροπών οικονομικών και κοινωνικών υποθέσεων, στις οποίες υποτίθεται ότι γινόταν «κοινωνικός και πολιτικός διάλογος», θα διαπίστωσαν ότι ο εκπρόσωπος του ΣΕΒ επανέφερε συνεχώς το ζήτημα της ανάληψης χωριστών πρωτοβουλιών από τους «κοινωνικούς εταίρους», εμμένοντας κυρίως στο αίτημα για διμερείς συνομιλίες ΣΕΒ-ΓΣΕΕ και από κοινού επεξεργασία θέσεων για το Ασφαλιστικό. Πρέπει να σημειώσουμε, επίσης, ότι από πλευράς συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας ουδέποτε υπήρξε τοποθέτηση πάνω σ’ αυτό το αίτημα. Επισήμως δεν το αποδέχτηκε η ΓΣΕΕ (δεν υποβλήθηκε, άλλωστε, επισήμως), απέφυγε όμως να τοποθετηθεί, αφήνοντας ορθάνοιχτο το παράθυρο.
Στις 27 Νοέμβρη, ο Χ. Πολυζωγόπουλος πήγε στα γραφεία του ΣΕΒ και συναντήθηκε με τον πρόεδρο Δ. Δασκαλόπουλο και τον αντιπρόεδρο Χ. Κυριαζή (μιλάμε, δηλαδή, για συνάντηση στο υψηλότατο επίπεδο από πλευράς ΣΕΒ). Επισήμως ο Πολυζωγόπουλος πήγε στη συνάντηση με την ιδιότητα του προέδρου της ΟΚΕ, όλοι όμως καταλαβαίνουμε πως ουσιαστικά πήγε με τις άλλες δύο ιδιότητές του: του υψηλόβαθμου στελέχους του ΠΑ-ΣΟΚ, που επηρεάζει αποφασιστικά την πολιτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα κοινωνικά θέματα, και του ανθρώπου που αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα στα ανώτατα κλιμάκια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, τα πολιτικά κόμματα και τον ΣΕΒ. Σ’ αυτή τη συνάντηση οι βιομήχανοι έδωσαν στον Πολυζωγόπουλο την έγκριση να αποχωρήσει, ως πρόεδρος της ΟΚΕ, από το «διάλογο» της Βουλής κι αυτό λέει πολλά, πάρα πολλά.
Ο Πολυζωγόπουλος δεν έκανε δηλώσεις. Δελτίο Τύπου εξέδωσε την επομένη (για να το συμφωνήσουν πρώτα) ο ΣΕΒ, στο οποίο φάνηκε καθαρά ότι οι βιομήχανοι έκριναν πως η μέχρι εκείνη τη στιγμή τακτική της κυβέρνησης είναι τελειωμένη, δεν οδηγεί πουθενά. Το παραθέτουμε:
«Συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΣΕΒ, κ. Δημήτρη Δασκαλόπουλο και τον αντιπρόεδρο, κ. Χάρη Κυριαζή, είχε ο Πρόεδρος της ΟΚΕ, κ. Χρήστος Πολυζωγόπουλος, χθες (Τρίτη, 27/11/2007), στα γραφεία του ΣΕΒ, με αντικείμενο την πορεία του διαλόγου για το Ασφαλιστικό και τη στάση των κοινωνικών εταίρων. Ειδικότερα, εξετάσθηκε η δυνατότητα αποφασιστικότερης συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων στην αντιμετώπιση του ασφαλιστικού προβλήματος και η αξιοποίηση του θεσμικού πλαισίου της ΟΚΕ προς τον σκοπό αυτό.
Ο Πρόεδρος του ΣΕΒ διατύπωσε την άποψη ότι πρέπει να αναζητηθεί μία ολοκληρωμένη και βιώσιμη λύση στο Ασφαλιστικό. Αλλιώς, όπως τόνισε, θα στρουθοκαμηλίζουμε καταφεύγοντας σε εμβαλωματικά μέτρα που κανέναν δεν θα ικανοποιούν και καμία λύση ουσίας δεν θα δίνουν. “Πιστεύω –υπογράμμισε ο κ. Δασκαλόπουλος– ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική διέξοδος από το ασφαλιστικό μας αδιέξοδο αν δεν τα βρουν πρώτα μεταξύ τους οι κοινωνικοί εταίροι. Από κομπάρσοι αυτού του έργου, πρέπει να γίνουμε οι πρωταγωνιστές του”.
Για τον ΣΕΒ, η ΟΚΕ αποτελεί το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο για να ξεκινήσει ένας διάλογος ουσιαστικός και απροσχημάτιστος μεταξύ των ίδιων των κοινωνικών εταίρων, με στόχο τη διαμόρφωση κοινών προτάσεων και πρωτοβουλιών έναντι της Πολιτείας».
Υπό το φως αυτής της συνάντησης, στην οποία ουσιαστικά υπήρξε άτυπη συμφωνία του ΣΕΒ με τη ΓΣΕΕ, με μεσολαβητή τον Πολυζωγόπουλο, γίνεται καλύτερα κατανοητή η τοποθέτηση του ΣΕΒ υπέρ της 24ωρης απεργίας της 12ης Δεκέμβρη.
Η συμφωνία επικυρώθηκε, εμμέσως πλην σαφώς, μια μέρα μετά, στη συνεδρίαση… της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ, όπου κλήθηκαν και μίλησαν οι Παναγόπουλος και Δασκαλόπουλος. Ο Παναγόπουλος αναφέρθηκε στο «διάλογο των κοινωνικών εταίρων» και ο Δασκαλόπουλος, σαν έτοιμος από καιρό, άρπαξε στον αέρα την πάσα και δήλωσε εκτός γραπτού κειμένου της ομιλίας του: ««Χαίρομαι ιδιαίτερα για την αναφορά του προέδρου της ΓΣΕΕ στον διάλογο των κοινωνικών εταίρων. Ο ΣΕΒ συμμετείχε από την αρχή στον διάλογο που έγινε στη Βουλή και κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις. Από την αρχή όμως επισήμανε τις ιδιαιτερότητες και τους περιορισμούς του και πρότεινε παράλληλο διάλογο των κοινωνικών εταίρων εκτός Βουλής. Κι αυτό γιατί είναι πεποίθησή μας ότι οι κοινωνικοί εταίροι πρέπει να είναι πρωταγωνιστές στη σύγχρονη κοινωνία και ότι εμείς, οι δυνάμεις της εργασίας, μπορούμε πρώτες να συνεισφέρουμε σημαντικά, έτσι ώστε το Ασφαλιστικό να πάψει να είναι πρόβλημα και να ξαναγίνει η λύση για την ασφάλεια των εργαζομένων, που είναι και η προϋπόθεση για την ανάπτυξη. Γι’ αυτό καλωσορίζουμε τη σημερινή τοποθέτηση του κ. Παναγόπουλου και δηλώνω τη δέσμευσή μας για εποικοδομητική συνεργασία με τη ΓΣΕΕ και τους άλλους κοινωνικούς μας εταίρους».
Τι απομένει; Απομένει η ανάληψη πρωτοβουλίας (μάλλον από τον Πολυζωγόπουλο), ώστε καπιταλιστές και εργατοπατέρες να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι, στο πλαίσιο της ΟΚΕ, που πέρυσι τέτοια εποχή η ΓΣΕΕ απέρριπτε μετά βδελυγμίας ως χώρο «εθνικού-κοινωνικού διαλόγου για το Ασφαλιστικό». Περιττεύει, βέβαια, να σημειώσουμε πως τίποτα θετικό για τους εργαζόμενους δε μπορεί να προκύψει από τέτοιες διαδικασίες. Το αντίθετο θα συμβεί. Γι’ αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία να ενταθεί ο αγώνας ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, την πέμπτη φάλαγγα του κεφάλαιου στις γραμμές του εργατικού κινήματος.
