Ενα τσούρμο πολιτικοί αλήτες παίζουν μπιλιάρδο στην πλάτη χιλιάδων εργαζόμενων, που εργάζονται κανονικά, αλλά σε συνθήκες επίσημης, θεσμοθετημένης ανασφάλιστης εργασίας, με το καθεστώς των προγραμμάτων stage.
Το θέμα άνοιξε ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος, ο οποίος την περασμένη Δευτέρα παραδέχτηκε ότι τα stage «κατέστησαν κρυφή μορφή εργασίας, κεκαλυμμένη, η οποία μάλιστα κουμπώνει με οργανικές θέσεις και οδηγεί μετά την πάροδο των 24 μηνών σε αξιώσεις περί μετατροπής αυτής της σχέσης σε σχέση αορίστου χρόνου». Μίλησε για «φαινόμενα νέων συμβασιούχων» και κατέληξε: «Υπάρχουν κάποιοι που έχουν περάσει το 24μηνο και είναι στο Δημόσιο. Αυτούς δε μπορείς να τους διώξεις».
Ο Λοβέρδος μίλησε περισσότερο σαν νομικός και λιγότερο σαν υπουργός. Δεν φανταζόταν, μάλλον, τη θύελλα που θα ξεσήκωνε, στην προσπάθειά του να δείξει φιλεργατικό πρόσωπο. Πρώτη αντέδρασε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ, με μια αισχρή δήλωση του Παναγόπουλου, που αφού χαρακτήρισε τα stage «κατάρα» και «βαρβαρότητα», αποφάνθηκε ότι δε μπορεί «να επιβραβευτεί με μονιμοποίηση». Εξέφρασε ευθέως τη διαφωνία του με τη διατύπωση Λοβέρδου, που «αφήνει παραθυράκια», όπως είπε. Για ποιο λόγο δε συμφωνεί; Διότι «αυτές οι θέσεις δεν προκηρύχτηκαν και επιλεχθήκαν οι υποψήφιοι με χαρτάκια από τα υπουργικά γραφεία».
Για δες ποιος μιλάει. Ο άνθρωπος που απασχολεί ανασφάλιστους εργαζόμενους με stage στη ΓΣΕΕ, ύστερα από συμφωνία με τη ΓΣΕΕ και το Βερναδάκη. Προφανώς, αυτούς τους επέλεξε ο ίδιος, από τον «πράσινο» πολτό και όχι από το «γαλάζιο» που επέλεγαν οι διάφορες κρατικές υπηρεσίες.
Τη σκυτάλη πήρε ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ Γ. Βερναδάκης. Ο άνθρωπος που έκανε τα stage επιστήμη, δήλωσε ότι οι υπουργοί του ζητούσαν να ανανεώνει συνεχώς πολλές συμβάσεις stage, διότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και χωρίς αυτούς πολλές υπηρεσίες, όπως π.χ. τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν. Πράγματι έτσι είναι και αυτό καταγγέλαμε τόσα χρόνια και εμείς και πολλοί άλλοι. Ο αποτυχών να εκλεγεί βουλευτής Βερναδάκης, προφανώς για να παραστήσει τον καλό στους χιλιάδες απασχολούμενους με stage, παραδέχεται ότι οι εργαζόμενοι αυτοί δουλεύουν εδώ και χρόνια χωρίς ασφάλιση στο Δημόσιο. Προσοχή, εργάζονται κανονικά και δεν μαθητεύουν. Το ίδιο είχε πει και ο Λοβέρδος. Και τι έκανε τόσα χρόνια ο Βερναδάκης για να σταματήσει αυτό το αίσχος;
Μετά τη ΓΣΕΕ, το παιχνίδι πέρασε στα χέρια του στενού παπανδρεϊκού πυρήνα. Πρώτα ο Ραγκούσης είπε ότι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση μονιμοποίησης ακόμα και εκείνων που εργάζονται για περισσότερο από δυο χρόνια με stage, ο δε Πεταλωτής είπε πως θ’ αλλάξει ο νόμος και όχι μόνο δεν θα μονιμοποιηθούν, αλλά δεν θα παίρνουν ούτε τη μοριοδότηση του 50%, που προέβλεπε ο νόμος Παυλόπουλου. Ο Λοβέρδος αναγκάστηκε να μαζευτεί, δηλώνοντας ότι αυτός… άνοιξε το θέμα, για να συζητηθεί μέσα στην κυβέρνηση! Η μαγκιά του δεν κράτησε ούτε δυο μέρες.
Οι Πασόκοι δε θέλουν να μονιμοποιήσουν εργαζόμενους που φοβούνται ότι είναι ψηφοφόροι της ΝΔ. Από την άλλη, δε θέλουν καν να κάνουν μαζικούς διορισμούς στο Δημόσιο, για λόγους λιτότητας. Ομως, το δικαίωμα στη δουλειά δεν έχει χρώμα. Οι εργαζόμενοι που δουλεύουν τόσο καιρό με το αισχρό καθεστώς των stage πρέπει να μονιμοποιηθούν. Και βέβαια, τα stage πρέπει να καταργηθούν, όχι μόνο στη δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.
