Εχουμε γράψει και άλλη φορά για την άρνηση δημόσιων φορέων να παραδώσουν στην ΠΕΚΟΠ συμβάσεις καθαριότητας που έχουν υπογράψει με εργολάβους-δουλέμπορους. Αυτό το ρεπορτάζ ξεκίνησε από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί), όπου η ΠΕΚΟΠ «έφαγε πόρτα», κατά το κοινώς λεγόμενο. «Πόρτα φάγαμε» και εμείς, όταν απευθυνθήκαμε στη Διοίκηση του ΨΝΑ ζητώντας τη σύμβαση. Ηταν μάλιστα ιδιαίτερα σκαιός ο τρόπος ορισμένων παραγόντων. Επειδή ξέραμε πως η δικαιολογία που επικαλούνται είναι ο νόμος για τα προσωπικά δεδομένα, στη γραπτή αίτηση που τους υποβάλαμε μετά την προφορική άρνησή τους, αναφέραμε ότι η επίκληση τυχόν τέτοιας δικαιολογίας δεν ευσταθεί και εξηγούσαμε πως το μόνο που δικαιούνται να κάνουν είναι να σβήσουν το όνομα και τη διεύθυνση της εργολαβικής εταιρίας, όπως κάνει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα έγγραφα που χορηγεί σε όποιον τα ζητήσει.
Θέλοντας και μη, η Διοίκηση του ΨΝΑ έστειλε την αίτησή μας στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η οποία στις 16 Ιού-νη απάντησε με τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση: «Από τα στοιχεία της αιτήσεως του δημοσιογράφου κ. Λιόντου προκύπτει ότι αυτός ζητεί να λάβει αντίγραφα της ανωτέρω σύμβασης, προκειμένου να διεξαγάγει δημοσιογραφική έρευνα για τις συμβάσεις καθαριότητας που συνάπτουν φορείς του Δημοσίου (δημόσιοι οργανισμοί, νπδδ κλπ.) με ιδιωτικές εταιρείες καθαρισμού. Η δημοσιογραφική αυτή έρευνα μπορεί να νοηθεί, σύμφωνα με τα παραπάνω, ως υπέρτερο έννομο συμφέρον, το οποίο δικαιολογεί, με βάση το άρθρο 5 παρ. 2 στοιχ, ε’ Ν. 2472/1997, τη χορήγηση των αιτούμενων πληροφοριών από το Νοσοκομείο. Ως εκ τούτου, το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής δεν κωλύεται από το Ν. 2472/1997 να χορηγήσει στον εν λόγω δημοσιογράφο τα στοιχεία που αυτός αιτείται».
Ομως, παρά τη σαφή τοποθέτηση της Αρχής, ο διοικητής του ΨΝΑ εξακολουθούσε να αρνείται να μας δώσει τη σύμβαση. Σε απανωτές οχλήσεις μας εισπράτταμε προφορικές αρνήσεις και μάλιστα με τσαμπουκαλίδικο τρόπο! Ετσι, απευθυνθήκαμε στον αρμόδιο εισαγγελέα, ζητώντας να διατάξει αυτός τη χορήγηση των εγγράφων που είναι υποχρεωμένος να δίνει κάθε φορέας του Δημοσίου. Ο εισαγγελέας, όταν είδε όλα τα σχετικά, έκανε αυθημερόν δεκτή την αίτησή μας και διέταξε τη χορήγηση των εγγράφων. Ετσι, η σύμβαση του ΨΝΑ με τον εργολάβο βρίσκεται στα χέρια μας. Ακόμα δεν προλάβαμε να ελέγξουμε αν μας έδωσαν όλα τα στοιχεία, προλάβαμε όμως να δούμε πως η σύμβαση έχει λήξει προ πολλού και δίνονται συνεχείς παρατάσεις της!
Αν τη σύμβαση του ΨΝΑ την πήραμε, έστω μ’ αυτό τον περιπετειώδη τρόπο, τη σύμβαση της ΓΣΕΕ με εργολάβο για την καθαριότητα των κτιρίων της ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να την πάρουμε. Η ιστορία είναι και εν προκειμένω παρόμοια. Απευθυνθήκαμε στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ κι αυτός, χωρίς να δεχτεί συνάντηση, μας παρέπεμψε σε άλλο όργανο. Μετά από περιπλάνηση από τον Αννα στον Καϊάφα, πήραμε προφορική απάντηση από τον γραμματέα Οικονομικού Φ. Θωμά, ότι αρνείται να μας δώσει τη σύμβαση γιατί εμπίπτει στη νομοθεσία περί προσωπικών δεδομένων!
Απευθυνθήκαμε και πάλι στην Αρχή, η οποία απάντησε εξίσου σαφώς: «Τα μοναδικά προσωπικά δεδομένα που περιλαμβάνει η σύμβαση έργου την οποία έχει συνάψει η ΓΣΕΕ με συγκεκριμένη εταιρία καθαριότητας, με αντικείμενο τον καθαρισμό των γραφείων της και αντίγραφο της οποίας ζητήσατε από τη ΓΣΕΕ (νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου), αφορούν τα στοιχεία των φυσικών προσώπων – εκπροσώπων των συμβαλλομένων μερών… Συνεπώς, εφόσον στην υπό εξέταση περίπτωση διαγραφούν τα προσωπικά δεδομένα που, σύμφωνα με τα παραπάνω, περιλαμβάνονται στην κρίσιμη σύμβαση, ώστε αυτά να μην είναι εμφανή, δεν υφίσταται κώλυμα για τη χορήγηση της αιτούμενης σύμβασης από τη ΓΣΕΕ, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 2472/1997 για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα».
Με βάση αυτή την απάντηση απευθυνθήκαμε και πάλι στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ (με κοινοποίηση σε όλα τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ) ζητώντας να μας χορηγήσει τη σύμβαση καθαριότητας. Απάντηση γραπτή μέχρι στιγμής δεν έχουμε πάρει, όμως είχαμε μια συζήτηση με το νομικό σύμβουλο της ΓΣΕΕ Θ. Δεληγιαννάκη, ο οποίος μας είπε ότι κακώς έγινε επίκληση των προσωπικών δεδομένων. Η ΓΣΕΕ –είπε– είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και άμα θέλει δεν μας δίνει τίποτα! Ο ίδιος μας είπε πως η σύμβαση είναι «καλή» και δεν υπάρχει λόγος να την ψάχνουμε! Οταν όμως ρωτήσαμε το αυτονόητο («αφού είναι καλή σύμβαση, γιατί δεν μας τη δίνεις;), η απάντηση ήταν «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε».
Η ΓΣΕΕ είναι όντως ΝΠΙΔ (όπως κάθε σύλλογος, σωματείο κ.λπ.), όμως είναι νομικά έωλο το επιχείρημα πως δεν υποχρεούται να δίνει έγγραφα, διότι το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων της προέρχεται από κρατική χρηματοδότηση (μέσω Οργανισμού Εργατικής Εστίας). Ομως, το (υπαρκτό) νομικό ζήτημα υποχωρεί μπροστά στο πολιτικό. Είναι δυνατόν η ΓΣΕΕ να αναγορεύει σε δόγμα της την απόλυτη αδιαφάνεια και μάλιστα σε ζητήματα οικονομικής διαχείρισης και εργασιακών σχέσεων; Με ποια πολιτική λογική θα μας εξηγήσουν την άρνησή τους; Τι φοβούνται και δεν δίνουν στη δημοσιότητα τη σύμβαση καθαριότητας που έχουν υπογράψει;
