Προ καιρού, η «Κόντρα» δημοσίευσε ένα εξώφυλλο με τον υπουργό Εργασίας Α. Λοβέρδο σαν Πινόκιο. Πιστός στο ρόλο του… εθνικού ψεύτη, αλλά και του Γκεμπελίσκου, ο Α. Λοβέρδος προσπαθεί να αντιστρέψει την αλήθεια και να βγει από πάνω. Οπως δήλωσε την Τετάρτη 25.8.2010, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στο υπουργείο, όποιοι λένε ότι η καινούργια αναλογιστική μελέτη θα οδηγήσει «σε σκληρότερους όρους για το ασφαλιστικό», «ψεύδονται, ασύστολα μάλιστα».
Κατά τον Α. Λοβέρδο, η καινούργια μελέτη «θα δείξει ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα αντέχει μέχρι το 2060 με περισσότερη ασφάλεια απ’ ό,τι όταν σχεδιάζαμε το ασφαλιστικό μας σύστημα το Δεκέμβριο του ΄09 και το Φεβρουάριο». Ξέρει, δηλαδή ο Λοβέρδος τι θα δείξει η αναλογιστική μελέτη, πριν αυτή εκπονηθεί! Το ξέρει δε τόσο καλά, που υπόσχεται και… ανετότερη κοινωνική πολιτική: «Η νέα λοιπόν αναλογιστική μελέτη η οποία θα εμπεριέχει όρους ασφάλειας για την εφαρμογή του ασφαλιστικού και θα δείχνει ότι το σύστημά μας είναι λιγότερο δαπανηρό από όσο σχεδιάζαμε. Αρα η κυβέρνηση, η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μπορεί να κάνει κοινωνικότερες πολιτικές».
Βεβαίως, ο Α. Λοβέρδος είναι ο ίδιος πολιτικός που υποσχόταν επιστροφή μέρους των δώρων ακόμη και μέχρι το τέλος της τρέχουσας χρονιάς (ξέρουμε ότι πλέον συζήτηση γίνεται για να κόψουν κι άλλα), οπότε δεν πρέπει να παίρνει κανείς στα σοβαρά τα λεγόμενά του. Επειδή όμως έχει το θράσος να μιλά για «ασύστολα ψεύδη», ας δούμε ποιος τα λέει.
Στο επικαιροποιημένο Μνημόνιο, ο Παπακωνσταντίνου με τον Προβόπουλο, που υπογράφουν την επιστολή προς τους Γιούνκερ, Ρεν και Τρισέ (με αντίγραφο στον Στρος-Καν) αναφέρουν:
«Η Εθνική Αναλογιστική Αρχή θα ολοκληρώσει την αξιολόγηση των επιπτώσεων της μεταρρύθμισης όσον αφορά τα κύρια συνταξιοδοτικά ταμεία μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου 2010, και όσον αφορά τα μεγαλύτερα επικουρικά ταμεία συντάξεων μέχρι τα τέλη Μαρτίου 2011. Αυτές οι αξιολογήσεις θα καθορίσουν κατά πόσον απαιτούνται περαιτέρω προσαρμογές των παραμέτρων του συνταξιοδοτικού συστήματος για τη συγκράτηση της αύξησης των συνταξιοδοτικών δαπανών στο 2,5% του ΑΕΠ μεταξύ 2009-2060. Οποιεσδήποτε περαιτέρω προσαρμογές, αν χρειαστεί, θα ολοκληρωθούν μέχρι τα τέλη Ιουνίου του 2011 σε διαβούλευση με ειδικούς εμπειρογνώμονες, όπως προβλέπεται στο νόμο 3863».
Στη συνέχεια, στην εξειδίκευση των μέτρων που πρέπει να παρθούν σε κάθε τρίμηνο, αναφέρεται:
«Η ολοκλήρωση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης
Η Εθνική Αναλογιστική Αρχή θα παράσχει μέχρι την 1η Δεκεμβρίου 2010 ενδιάμεσες μακροχρόνιες προβλέψεις για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες μέχρι το 2060 σύμφωνα με το νομοσχέδιο του Ιουλίου 2010 που θα καλύπτουν τα κύρια συνταξιοδοτικά ταμεία (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, συντάξεις Δημοσίων Υπαλλήλων)».
Για να μην υπάρξει αμφιβολία για το ποιος τελικά θα αποφασίσει (η τρόικα και όχι ο Λοβέρδος), γίνεται περαιτέρω εξειδίκευση:
«Ολοκλήρωση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης
Η Εθνική Αναλογιστική Αρχή θα υποβάλει μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες μέχρι το 2060 βάσει της μεταρρύθμισης που υιοθετήθηκε. Για τις προβλέψεις αυτές θα υπάρξει εξέταση (peer review) και θα επικυρωθούν από την επιτροπή οικονομικής πολιτικής της ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ. Οι προβλέψεις θα περιλαμβάνουν και τα επικουρικά ταμεία και θα βασίζονται σε αναλυτικά δεδομένα που θα συλλεχθούν και επεξεργαστούν από την Εθνική Αναλογιστική Αρχή».
Οταν δε φτάνουν στην περιγραφή του πέμπτου απολογισμού, που πρέπει να έχει γίνει στο τέλος του δεύτερου τριμήνου του 2011, τα πράγματα γίνονται συγκεκριμένα:
«Ολοκλήρωση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης
Η Κυβέρνηση θα αναθεωρήσει τις βασικές παραμέτρους του συνταξιοδοτικού συστήματος, όπως καθορίζονται από το νόμο 3863/2010, εάν οι προβλέψεις της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής δείξουν ότι η προβλεπόμενη αύξηση στις δημόσιες δαπάνες για συντάξεις θα ξεπεράσει το όριο το 2.5% του ΑΕΠ στο διάστημα 2009-60. Η αναθεώρηση θα πρέπει να σχεδιαστεί σε στενή διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ».
Αμέσως μετά, αναφέρεται η αναθεώρηση του συστήματος των επικουρικών συντάξεων («σκοπός της αναθεώρησης είναι η σταθεροποίηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης και η εξασφάλιση της ουδετερότητας του προϋπολογισμού για τα ταμεία επικουρικής ασφάλισης») και ο αποχαρακτηρισμός των ΒΑΕ («η Κυβέρνηση θα προβεί στην ουσιαστική αναθεώρηση της λίστας βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και θα μειώσει τη κάλυψη σε όχι παραπάνω από 10% του εργατικού δυναμικού»).
Για να δοθεί η δέουσα έμφαση, το ίδιο θέμα επανέρχεται και στο τέλος, όπου γίνεται η σύνοψη («Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης»):
«Το Κοινοβούλιο ενέκρινε ξεχωριστές νομοθετικές μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος για το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα στα μέσα Ιουλίου, πριν από τη λήξη της προθεσμίας που σύμφωνα με το πρόγραμμα ήταν το τέλος Σεπτεμβρίου. Η αναλογιστική αξιολόγηση του νόμου αυτού βρίσκεται σε εξέλιξη. Η Εθνική Αναλογιστική Αρχή θα ολοκληρώσει την αξιολόγηση των επιπτώσεων της μεταρρύθμισης για τα κύρια συνταξιοδοτικά ταμεία έως το τέλος του Δεκεμβρίου 2010, η οποία θα επεκταθεί για να συμπεριλάβει τα μεγαλύτερα επικουρικά συνταξιοδοτικά ταμεία έως το τέλος του Μαρτίου 2011. Αυτή η αναλογιστική αξιολόγηση θα καθορίσει κατά πόσον απαιτού-νται περαιτέρω προσαρμογές στο συνταξιοδοτικό σύστημα για να συγκρατηθεί η αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών σε 2,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο 2010-2060. Τυχόν αναγκαίες προσαρμογές των παραμέτρων στις κύριες συντάξεις θα ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη Ιουνίου 2011 σε διαβούλευση με την ΕΕ/ΔΝΤ/ΕΚΤ και μια πλήρη αξιολόγηση των επικουρικών ταμείων και ταμείων πρόνοιας θα ολοκληρωθεί έως τα τέλη Δεκεμβρίου 2011».
Τι συμπεράσματα βγαίνουν απ’ αυτές τις αναφορές;
1. Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση θεωρείται ανολοκλήρωτη (γι’ αυτό γίνεται λόγος για ολοκλήρωση).
2. Πουθενά δεν προεξοφλείται ότι η αναλογιστική μελέτη θα ισχυροποιήσει τις ρυθμίσεις του νόμου Λοβέρδου-Παπακωνσταντίνου, αποδεικνύοντας ότι το σύστημα είναι «λιγότερο δαπανηρό από όσο σχεδιάζαμε» και άρα «η κυβέρνηση, η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μπορεί να κάνει κοινωνικότερες πολιτικές», όπως λέει ο Λοβέρδος. Αυτά προσφέρονται για τις συνεντεύξεις Τύπου, όπου χτίζεται η προπαγάνδα, όχι όμως για ένα επίσημο κείμενο όπως το Μνημόνιο-2.
3. Αντίθετα, προδιαγράφεται σκλήρυνση του ασφαλιστικού, με τη θέσπιση νέων ρυθμίσεων, αφού μόνο γι’ αυτό γίνεται λόγος -και μάλιστα πέντε φορές- στο 51 σελίδων κείμενο. Ο Λοβέρδος (ο κάθε Λοβέρδος) θα μπορούσε να «μαϊμουδίσει» λίγο την αναλογιστική μελέτη, ώστε να τη φέρει στα μέτρα του. Η τρόικα το γνωρίζει αυτό πολύ καλά, γι’ αυτό και έχει δεσμεύσει την κυβέρνηση στο ότι και η αναλογιστική μελέτη θα ελεγχθεί από τις υπηρεσίες της τρόικας. Επομένως, τις βασικές παραμέτρους, που οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα, θα τις καθορίσει η τρόικα και όχι ο Λοβέρδος. Και βέβαια, δεν χρειάζεται να πούμε σε ποια κατεύθυνση θα τις καθορίσει. Το λέει, άλλωστε, το Μνημόνιο-2, μιλώντας μόνο για αναθεώρηση «για να συγκρατηθεί η αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών».
Ποιος, λοιπόν, ψεύδεται ασύστολα; Ο Πινόκιο-Ανδρέας.
Το επικαιροποιημένο Μνημόνιο αναφέρει επίσης: «Η Κυβέρνηση θα υλοποιήσει μία εις βάθος αναθεώρηση της λειτουργίας των δημοσίων ταμείων επικουρικής ασφάλισης. Ο σκοπός της αναθεώρησης είναι η σταθεροποίηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης και η εξασφάλιση της ουδετερότητας του προϋπολογισμού για τα ταμεία επικουρικής ασφάλισης».
Δεν είναι, βέβαια, τίποτα καινούργιο αυτό, δείχνει όμως πόσο υποκριτικές είναι οι εγγυήσεις που τάχα πρόσφερε στον πρόσφατο αντιασφαλιστικό νόμο ο Λοβέρδος, για να ικανοποιήσει τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που έψαχναν άλλοθι και να δώσει τροφή στην προπαγάνδα των αστικών ΜΜΕ. Τι ακριβώς εγγυάται, όταν από τον κρατικό προϋπολογισμό δεν θα δοθεί δεκάρα τσακιστή; Το μόνο που εγγυάται η κυβέρνηση είναι το πετσόκομμα των επικουρικών συντάξεων, μέχρι κάποια στιγμή να τις ενσωματώσουν στις κύριες συντάξεις.
