Κάθε φορά που γίνεται μια αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, στις ασφαλιστικές εταιρίες ανοίγουν σαμπάνιες. Εκμεταλλευόμενες τις συνεχείς ανατροπές, από το 1990 μέχρι σήμερα, οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες κατόρθωσαν να απλώσουν αρκετά τα διάφορα συμβόλαια ζωής, υγείας κ.λπ., που πουλάνε. Το κυριότερο είναι ότι κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ιδεολογία φιλική προς αυτές. Αρκετοί εργαζόμενοι, κυρίως νέοι, ζαλισμένοι από τις συνεχείς ανατροπές, άρχισαν να βλέπουν την ιδιωτική ασφάλιση με θετικό τρόπο. Οι περισσότεροι, βέβαια, δεν είχαν την οικονομική άνεση να κλείσουν συμβόλαια, όμως τα πιο καλοπληρωμένα στρώματα έκαναν και αυτό το βήμα, με αποτέλεσμα η αγορά ν’ ανοίξει και να γίνει χρυσοφόρα. Αντί γι’ αγώνα υπεράσπισης της κοινωνικής ασφάλισης και διεύρυνσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, κάποιοι αναζήτησαν την ατομική λύση στην υπογραφή κάποιου ιδιωτικού συμβόλαιου.
Η σημερινή περίοδος, βέβαια, δεν προσφέρεται και πολύ για διαφήμιση των ατομικών ασφαλιστικών συμβολαίων. Η κρίση ζορίζει τα εργατικά στρώματα, οι πιο καλοπληρωμένοι υφίστανται σημαντικές περικοπές αποδοχών, ενώ από την άλλη η κατάρρευση της Aspis και της Commercial δημιούργησε ένα αρνητικό περιβάλλον. Ο καθένας φοβάται μη χάσει τα λεφτά του. Οι ασφαλιστές, όμως, δεν το βάζουν κάτω. Ετοιμάζονται να ρίξουν βάρος στα ομαδικά συμβόλαια.
Την περασμένη εβδομάδα έγινε συνέλευση της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιριών, με την παρουσία και του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Ηλ. Πλασκοβίτη. Οι εκπρόσωποι των ασφαλιστικών εταιριών ζήτησαν τροποποίηση του νόμου 3029/2002 (νόμος Ρέππα), με τον οποίο δόθηκε η δυνατότητα ίδρυσης «επαγγελματικών ταμείων», έτσι που να τους δίνει τη δυνατότητα να παίξουν καθοριστικό ρόλο, και ο Πλασκοβίτης έδειξε απολύτως θετική διάθεση. Οι διοικούντες τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες δήλωσαν ότι έχουν έτοιμο σχέδιο νόμου, το οποίο θα υποβάλλουν στην κυβέρνηση για να το συζητήσουν.
Κεντρική θέση σ’ αυτό το σχέδιο νόμου λεχει η δυνατότητα ίδρυσης «ανοικτών επαγγελματικών ταμείων», τα οποία θα διαχειρίζονται ασφαλιστικές εταιρίες (με «αυστηρή» κρατική εποπτεία θα πουν) και η πρόβλεψη κινήτρων για τους ασφαλισμένους που θα επιλέξουν τη συμμετοχή τους σ’ αυτά τα Ταμεία. Συγκεκριμένα, ζητείται η πλήρης φορολογική απαλλαγή των εισφορών. Οπως γράφεται στις στήλες του οικονομικού Τύπου, στελέχη της ασφαλιστικής αγοράς εκτιμούν ότι οι νέες ρυθμίσεις για τις συντάξεις της κοινωνικής ασφάλισης θα μειώσουν σημαντικά τις συνταξιοδοτικές προσδοκίες των ασφαλισμένων και θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις ανάπτυξης της επαγγελματικής ασφάλισης, με τη συμμετοχή των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών στη διαχείριση ή στη δημιουργία τέτοιων ταμείων. Αρκεί να υπάρχει, όπως λένε , η πολιτική βούληση και η θέσπιση κανόνων και κριτηρίων που θα διασφαλίζουν τους ασφαλισμένους (!!!), ενώ οι εταιρίες που θα έχουν το δικαίωμα συμμετοχής να έχουν ειδική διοικητική άδεια.
Η κίνηση αυτή είναι απολύτως λογική και αναμενόμενη. Η ομαδική ιδιωτική ασφάλιση θα προβάλλεται πλέον ως πανάκεια κυρίως στους εργαζόμενους που έχουν σταθερή εργασία και οι οποίοι θα υποστούν τις μεγαλύτερες μειώσεις στο ύψος της σύνταξης (κυρίως εργαζόμενοι του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα). Με τα «κονέ» τους με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και με την αμέριστη βοήθεια του κράτους, φιλοδοξούν όχι μόνο να βγάλουν τη χασούρα από την πτώση της αγοράς ατομικών συμβολαίων, αλλά να ανοίξουν μια νέα αγορά.
