Αφού αποφάσισαν να φέρουν τις ρυθμίσεις στη Βουλή, για να αποφύγουν κάθε έλεγχο συνταγματικότητας και αφού με την απειλή των εκλογών έβαλαν σε τάξη τον κοινοβουλευτικό τους λόχο (βλέπε αναλυτικά στη σελίδα 7), έδωσαν εντολή στο Λοβέρδο να κάνει μια-δυο ανούσιες ψευτο-αλλαγές στις ρυθμίσεις για τις εργασιακές σχέσεις, για να στήσουν στη συνέχεια όλοι μαζί μια νέα προπαγανδιστική εκστρατεία.
«Οι βουλευτές δικαιολογημένα αντιδρούν, κι εγώ το ίδιο θα έκανα», έλεγε με το γνωστό δακρύβρεχτο ύφος ο Λοβέρδος στον «Φλας». Η κοινοβουλευτική μας ομάδα «στήριξε και στηρίζει τα μέτρα», έλεγε η φέρελπις βουλευτίνα Κ. Περλεπέ-Σηφουνάκη στη συνεδρίαση του ΚΤΕ του ΠΑΣΟΚ, για να συμπληρώσει ο έμπειρος συνάδελφός της Γ. Φλωρίδης, ότι αυτό που ζητούν οι βουλευτές δεν είναι παρά «καλύτερη ενημέρωση από τα αρμόδια υπουργεία». Να μην τα μαθαίνουν, βρε αδερφέ, από την τηλεόραση, αλλά να συνεργάζονται μαζί τους οι υπουργοί, όπως με εντολή του Μαξίμου έκανε –έστω και καθυστερημένα– ο Λοβέρδος, που τους είδε κατά ομάδες (ούτε αρχηγός κόμματος να ήταν).
Βεβαίως, οι βουλευτές έκαναν και προτάσεις για επιμέρους αλλαγές. Ο Λοβέρδος τις απέρριψε όλες, άλλες γιατί «δεν υπάρχει σάλιο» και άλλες γιατί «δεν προβλέπονται από το Μνημόνιο». Τους άκουσε, όμως, κι αυτό τους αρκεί για να πάνε στοιχημένοι και να ψηφίσουν όλες και όλοι το «πακέτο» ασφαλιστικό-εργασιακό, όπως στοιχημένοι ψήφισαν και το Μνημόνιο (πλην τριών που ψήφισαν «παρών» και διαγράφτηκαν από τον Παπανδρέου). Η καθυστέρηση δεν οφείλεται, λοιπόν, στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά στο παζάρι με την τρόικα, που όπως αποκάλυψε ο Παπακωνσταντίνου ακόμη συνεχίζεται.
Στα εργασιακά ο Λοβέρδος έκανε τις εξής αλλαγές:
Επέκτεινε κατά δυο μήνες συνολικά το χρόνο προειδοποίησης για απόλυση. Ετσι, για να πέσει στο μισό η αποζημίωση ισχύουν πλέον τα εξής χρονικά όρια προειδοποίησης. Για όσους απασχολούνται από 2 μήνες μέχρι 2 χρόνια, 1 μήνας. Για όσους απασχολούνται από 2 μέχρι 5 χρόνια, 2 μήνες. Για όσους απασχολούνται από 5 μέχρι 10 χρόνια, 3 μήνες. Για όσους απασχολούνται από 10 μέχρι 15 χρόνια, 4 μήνες. Για όσους απασχολούνται από 15 μέχρι 20 χρόνια, 5 μήνες. Για όσους απασχολούνται για περισσότερα από 20 χρόνια, 6 μήνες.
Η προσθήκη 2 μηνών προειδοποίησης στο μάξιμουμ (φανταστείτε ότι με το ισχύον νομικό καθεστώς η προειδοποίηση φτάνει τους 24 μήνες, γι’ αυτό και δεν χρησιμοποιείται) δεν αλλάζει σε τίποτα την ουσία της ρύθμισης, που διευκολύνει τους καπιταλιστές να διώχνουν παλιούς εργαζόμενους και να παίρνουν νέους, που επιδοτού-μενους από τον ΟΑΕΔ ή με δυνατότητα να τους πληρώνουν κάτω και από τα βασικά. Ας πάρουμε τη χειρότερη περίπτωση. Αν ένας καπιταλιστής θέλει να ξεφορτωθεί έναν εργαζόμενο με 28 χρόνια δουλειάς, σήμερα θα έπρεπε να του πληρώσει 24 μήνες αποζημίωση. Ακόμα και αν αυτός ο εργαζόμενος πληρώνεται και δεν κάνει τίποτα στους 6 μήνες της προειδοποίησης, ο καπιταλιστής πλέον θα πληρώσει αποζημίωση 12 μηνών, συν τους 6 μήνες της προειδοποίησης. Και βέβαια, θα βρει τον τρόπο να βγάλει υπεραξία από το συγκεκριμένο εργαζόμενο και στη διάρκεια του 6μηνου. Οταν όμως για εργαζόμενους μέχρι 10 χρόνια ο χρόνος προειδοποίησης είναι μόλις 3 μήνες, καταλαβαίνετε πόσο πιο φτηνές γίνονται οι απολύσεις.
Εκεί όμως που ο Λοβέρδος έδωσε ρεσιτάλ κοροϊδίας ήταν όταν συνεπικουρούμενος από τον Πρωτόπαπα, ισχυρίστηκε ότι η πρόσληψη νέων με μισθό στο 80% ή το 85% του βασικού θα γίνεται με την προϋπόθεση να μη γίνεται ανακύκλωση εργαζόμενων. Και οι βουλευτές (των εκπροσώπων του Περισσού και του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένων) το κατάπιαν σαν χάνοι.
Αρχικά ο Λοβέρδος ισχυρίστηκε ότι δε μπορεί να περιλάβει ρύθμιση για υποχρεωτική κάλυψη της διαφοράς από τον ΟΑΕΔ, γιατί θα έχανε κοινοτικά κονδύλια, ενώ η πραγματικότητα είναι πως ο ΟΑΕΔ δεν έχει λεφτά, πρώτο γιατί τα δίνουν στους καπιταλιστές, δεύτερο γιατί οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται και τρίτο γιατί από εδώ και πέρα θα του κόβουν 1% από την εισφορά, η οποία θα πηγαίνει στο ΙΚΑ. Στη συνέχεια, ο Πρωτόπαπας έκοβε κι αυτός έρραβε, υποστηρίζοντας ότι θα προβλεφθεί «να μην απολύεται κάποιος ο οποίος πληρώνεται 740 ευρώ για να προσλαμβάνεται κάποιος με 500 ευρώ».
Πρώτα-πρώτα, εδώ δεν έχουμε κάποιο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, με το οποίο επιδοτείται ο εργοδότης, οπότε μπορείς να του βάλεις –τυπικά έστω– κάποιους περιορισμούς. Εδώ έχεις μια γενική νομοθετική ρύθμιση που κάθε εργοδότης μπορεί να χρησιμοποιήσει χωρίς όρους. Ομως, και στα προγράμματα του ΟΑΕΔ πλέον έχουν εξαφανιστεί οι όροι που τυπικά έμπαιναν παλιότερα. Στην απόφαση που υπέγραψε ο Λοβέρδος στις 31.3.10 με περιεχόμενο την επιχορήγηση επιχειρήσεων για την πρόσληψη νέων ανέργων, η προϋπόθεση που μπαίνει είναι η επιχείρηση να μην έχει προβεί σε μείωση προσωπικού. Μπορεί να απολύσει, αρκεί να προσλάβει άλλους. Ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας, λοιπόν, έχει θεσπίσει τη δυνατότητα να απολύεται ένας εργαζόμενος και να προσλαμβάνεται άλλος που είναι επιδοτούμενος!
