Ευτυχώς που βγήκε ο υφυπουργός Κεγκέρογλου και τους ξεμπρόστιασε, γιατί αλλιώς θα είχαμε μόνο τα πανηγύρια του εργατοπατέρα Παναγόπουλου, που νομίζει ότι απευθύνεται σε Χαχόλους.
«Δικαίωση των θέσεων της ΓΣΕΕ το κείμενο συμπερασμάτων της τριμε- ρούς συνάντησης στο ILO» (Διεθνές Γραφείο Εργασίας), πανηγύριζε την περασμένη Τετάρτη το δελτίο Τύπου της ΓΣΕΕ. Επειδή, όμως, δεν αρκεί ένα «συλλογικό» δελτίο, βγήκε την επομένη, άρτι επιστρέψας από τη Γενεύη και ο Παναγόπουλος με προσωπική πανηγυρική δήλωση: «Τα συμπεράσματα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) δεν επιδέχονται παρερμηνείες και στρεβλώσεις»!
Την ίδια ώρα, σε ραδιοφωνική συνέντευξή του (REAL FM) ο υφυπουργός Εργασίας Β. Κεγκέρογλου απεκάλυπτε ότι η τριμερής σύσκεψη της Γενεύης ανάμεσα στην κυβέρνηση, τη ΓΣΕΕ και τους εργοδοτικούς φορείς (ΣΕΒ, ΣΕΤΕ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ) έγινε με πλήρη συμφωνία της τρόικας, την άδεια της οποίας είχε ζητήσει η κυβέρνηση!
Υπάρχει, βέβαια, και ένα άλλο ερώτημα. Αν οι καπιταλιστές «καίγονταν» για κάποια πράγματα και τα είχαν συμφωνημένα με την τρόικα, γιατί συμφώνησαν να πάνε στη Γενεύη και να συμμετάσχουν σε μια πρωτότυπη διαδικασία, βάζοντας το ILO στη θέση του διαιτητή; Θα μπορούσαν κάλλιστα να αρνηθούν και να περιμένουν την τρόικα να ζορίσει την κυβέρνηση και αυτή να νομοθετήσει τις υποτιθέμενες αξιώσεις τους. Ομως οι καπιταλιστές όχι μόνο πήγαν στην τριμερή της Γενεύης, αλλά συμφώνησαν κιόλας με τη ΓΣΕΕ και την κυβέρνηση! Αυτό για το οποίο πανηγυρίζουν, παρουσιάζοντάς το ως νίκη, οι εργατοπατέρες δεν είναι παρά μια ακόμη συμφωνία με τους καπιταλιστές, η οποία επικυρώνει ολόκληρο το αντεργατικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί με τους μνημονιακούς νόμους.
Τι συμφώνησαν εργατοπατέρες, κυβέρνηση και καπιταλιστές στη Γενεύη; Συμφώνησαν ότι είναι επαρκές το ισχύον καθεστώς για τις ομαδικές απολύσεις και πρέπει ν’ αφεθεί να δοκιμαστεί στην πράξη, ότι δεν χρειάζεται να νομοθετηθεί τώρα το «λοκ άουτ» και ότι σε σχέση με το συνδικαλιστικό νόμο θα συζητήσουν τη χρηματοδότηση των σωματείων και τις συνδικαλιστικές άδειες (όχι δηλαδή τον τρόπο λήψης απόφασης για απεργία). Ο «κοινωνικός διάλογος» νίκησε και πάλι, η συνεργασία των «κοινωνικών εταίρων» έλαμψε και η κυβέρνηση έχει ένα μεγάλο «ατού» έναντι της τρόικας! Αυτό το μήνυμα εκπέμπουν οι εργατοπατέρες, ωραιοποιώντας το βάρβαρο εργασιακό καθεστώς που έχει θεσμοθετηθεί τα τελευταία χρόνια.
Η συζήτηση για τις ομαδικές απολύσεις δεν αφορά το αντεργατικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί (αύξηση ποσοστού απολυμένων και μείωση αποζημίωσης), αλλά τις ομαδικές απολύσεις πάνω από τα ισχύοντα όρια. Ηδη, ΓΣΕΕ, καπιταλιστές και κυβέρνηση έχουν συμφωνήσει από την περασμένη άνοιξη η έγκριση για ομαδικές απολύσεις πάνω από τα ισχύοντα όρια να δίνεται από το ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας). Η ΓΣΕΕ πανηγύριζε και τότε, ότι έβαλε φραγμό στην αλλαγή του νόμου επί το δυσμενέστερον. Στο ΑΣΕ, βέβαια, κυβέρνηση και καπιταλιστές έχουν άνετη πλειοψηφία και μπορούν να περάσουν ό,τι θέλουν, με τη ΓΣΕΕ στο ρόλο της μειοψηφίας που επικυρώνει με την παρουσία της τις αντεργατικές αποφάσεις. Τη μία μέχρι τώρα φορά που το ΑΣΕ κλήθηκε να αποφασίσει για απολύσεις πάνω από το όριο, έδωσε την ευλογία του στη «Χαλυβουργία Ελλάδος»! Γιατί, λοιπόν, να αλλάξουν αυτό το ωραιότατο συναινετικό καθεστώς, που επικυρώνει μαζικές απολύσεις πάνω από το όριο με την παρουσία της ΓΣΕΕ; Οπως ανακοινώθηκε, άλλωστε, στην τριμερή της Γενεύης «η πλευρά των εργοδοτών έδωσε έμφαση στις ιδι-αίτερες ανάγκες των επιχειρήσεων στην περίπτωση αναδιάρθρωσης ή/και συγχωνεύσεων και εξαγορών». Καθαρά πράγματα.
Το «λοκ άουτ» αυτή τη στιγμή οι καπιταλιστές δεν το χρειάζονται. Δεν βρίσκονται αντιμέτωποι με κάποιο απεργιακό κύμα. Κι όταν χρειάστηκε, όπως π.χ. στη «Χαλυβουργία», ανέλαβε το κράτος με τα ΜΑΤ να τους παραδώσει την επιχείρηση. Ο Μάνεσης πέτυχε ό,τι ήθελε, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει στο «λοκ άουτ».
Οσο για την αλλαγή στο συνδικαλιστικό νόμο, με την καθιέρωση υποχρεωτικής απαρτίας με το 50%+1 των εγγεγραμμένων μελών ενός σωματείου για ν’ αποφασίσει απεργία, μάλλον περιττό είναι στη σημερινή φάση. Αν μια απεργία δεν τους αρέσει, κάνουν μια προσφυγή στα δικαστήρια κι αυτά την κρίνουν παράνομη και καταχρηστική. Γιατί να δοκιμάσουν σήμερα ν’ αλλάξουν το συνδικαλιστικό νόμο, προκαλώντας προβλήματα και στους βουλευτές που θα καλούνταν να ψηφίσουν; Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ δήλωνε ότι δε δέχεται τέτοια αλλαγή και δεν νομίζουμε ότι είναι από εκείνες τις «μεταρρυθμίσεις» για τις οποίες η τρόικα θα στύλωνε τα πόδια.
Επειδή, όμως, ποτέ δεν ξέρει κανείς, ο Βρούτσης, στην ομιλία που έκανε στη Γενεύη, μίλησε με τη γλώσσα του Αισώπου, αφήνοντας όλα τα ζητήματα ανοιχτά. Προσέξτε εκφράσεις: «Πρέπει, ουσιαστικά, να τα δούμε όλα από την αρχή». «Μας ενδιαφέρει, ωστόσο, όπως και όλη την ελληνική κοινωνία, η εύρυθμη και οργανωμένη λειτουργία της συνδικαλιστικής έκφρασης των εργαζομένων». «Για να διασώζουμε τις αρχές και αξίες πρέπει να αλλάζουμε τους θεσμούς που τις υπηρετούν κάθε φορά». «Πρέπει, επίσης, να έχουμε κατά νου ότι η αδράνεια και η αναβλητικότητα είναι ο ασφαλέστερος δρόμος για την αποτυχία». Να αποδείξουμε ότι μπορούμε με πνεύμα συνεργασίας, φρέσκες ιδέες και τολμηρές υπερβάσεις να προχωρήσουμε την Ελλάδα μπροστά». Να μην αποκλείσουμε, λοιπόν, στην πορεία των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, να δούμε «εκπλήξεις» που θα ξεπερνούν τη συμφωνία της Γενεύης και τις οποίες κυβέρνηση και καπιταλιστές θα φορτώσουν στην «κακιά» τρόικα.
