Οπως είναι γνωστό, κάθε φορά που ξεκινά ένα καινούργιο πρόγραμμα «ενεργητικής απασχόλησης», δηλαδή επιδότησης των καπιταλιστών για πρόσληψη ανέργων, η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως όρος για την ένταξη μιας επιχείρησης στο πρόγραμμα είναι να μην έχει κάνει απολύσεις. Τελευταία, βέβαια, αυτός ο όρος εξαφανίστηκε και τυπικά, αφού το πρόγραμμα επιδότησης για την πρόσληψη ανέργων νέων προβλέπει απλά ότι η επιχείρηση θα διατηρήσει τον ίδιο αριθμό εργαζομένων (μπορεί, δηλαδή, να κάνει απολύσεις και στη θέση των απολυμένων να πάρει επιδοτούμενους ανέργους).
Οταν ο Α. Λοβέρδος πήγε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής για να ενημερώσει για το ΠΔ για τις εργασιακές σχέσεις (που πλέον ψηφίζεται σαν άρθρο στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο), στήθηκε ένα ολόκληρο θέατρο ανάμεσα σ’ αυτόν και τον κυβερνητικό βουλευτή (και παλιό εργατοπατέρα) Πρωτόπαπα πάνω στο θέμα της πληρωμής των νέων κάτω των 25 ετών με μισθούς πολύ μικρότερους από τους προβλεπόμενους στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Ο Πρωτόπαπας είπε πως πρέπει να υπάρξει μέριμνα για να εμποδιστεί η «ανακύκλωση» εργαζόμενων και ο Λοβέρδος έσπευσε αμέσως να συμφωνήσει, μολονότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε την ένταξη επιχειρήσεων σε κάποιο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, αλλά νόμο που δεν υποχρεώνει καμιά επιχείρηση να μην κάνει απολύσεις. Μπορεί να προσλάβει όσους κάτω των 25 θέλει και να τους πληρώνει με χαμηλότερο μισθό, ανεξάρτητα από το αν θα κάνει απολύσεις.
Ηρθε όμως ο ΣΕΒ, με Υπόμνημα που υπέβαλε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής για τα θέματα των εργασιακών σχέσεων, και ξεβρακώνει πλήρως την κυβέρνηση. Στις παρατηρήσεις του ο ΣΕΒ θεωρεί ότι αν –όπως εξήγγειλε ο Λοβέρδος μιλώντας στη Βουλή– κυρωθεί το άρθρο 24 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, που ρυθμίζει την αιτιολογημένη απόλυση, «τότε οι αποζημιώσεις απόλυσης των υπαλλήλων θα πρέπει να πέσουν στα επίπεδα που βρίσκονται σήμερα εκείνα των ημερομισθίων», ενώ προεξοφλεί ότι ακόμα και αν γίνει αυτή η εξίσωση «θα υπάρξει μια απότομη και μεγάλης διάρκειας ανάσχεση προσλήψεων, λόγω του σημαντικού εμποδίου που θα έχει ο εργοδότης να απολύσει».
Αφού σημειώσει ότι «με αυτό θα πετύχει η Πολιτεία να διαχωρίσει τους εργαζόμενους σε όσους είχαν εργασία την εποχή που υιοθετούνται τα μέτρα και σε όλους τους επόμενους, που δεν θα έχουν ρεαλιστική προσδοκία για εργασία, μέχρι να επανέλθει η οικονομία σε φάση ανάπτυξης και αυτή να έχει τρέξει 2-3 χρόνια, δηλαδή όχι πριν το 2015-2016 στην καλύτερη περίπτωση», ο ΣΕΒ ρίχνει τη ρουκέτα: «Επομένως εκ προοιμίου καθίστανται σχεδόν χωρίς αντικείμενο και οι περισσότερες ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης».
Ο ΣΕΒ συνδέει ευθέως την ένταξη των μελών του σε διάφορα προγράμματα πρόσληψης επιδοτούμενων ανέργων με τη δυνατότητα να κάνουν απολύσεις με εύκολο τρόπο και αυτές να μην τους κοστίζουν. Ολα αυτά τα προγράμματα, λοιπόν, τα πολυδιαφημισμένα, που τάχα αυξάνουν την απασχόληση, προσφέροντας ευκαιρίες στους νέους και στους μακροχρόνια ανέργους, δεν είναι παρά προγράμματα ανακύκλωσης εργαζομένων-ανέργων, μέσω των οποίων τα χρήματα που συγκεντρώνονται στον ΟΑΕΔ (χρήματα των εργαζόμενων) περνούν στα ταμεία των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, που εξασφαλίζουν τζάμπα εργατική δύναμη.
Ο ΣΕΒ δεν έχει κανένα πρόβλημα με τη ρύθμιση Λοβέρδου. Το λέει ευθέως στο Υπόμνημά του: «Η προσέγγιση που προτείνεται, δηλαδή η μείωση του χρόνου προειδοποίησης, δίνει πρακτική διέξοδο στις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Μνημόνιο, χωρίς να θίγει σειρά άλλων ζητημάτων που θα δημιουργούσαν περισσότερα προβλήματα από όσα θα έλυναν». Επομένως, δεν έχει κανένα πρόβλημα με το χρόνο προειδοποίησης (ζητά τον περιορισμό του σε μάξιμουμ τρεις μήνες, αλλά δεν το θέτει ως προαπαιτούμενο για τη συμφωνία του). Εκείνο που θέλει είναι να μην υπάρξουν πρόσθετες δυσκολίες (αιτιολογημένη απόλυση) και δικαστικές εμπλοκές με προσφυγές απολυμένων εργαζόμενων στα δικαστήρια. Και επισείει ως μπαμπούλα στην κυβέρνηση, ότι δεν θα «περπατήσουν» τα διάφορα προγράμματα επιδότησης της πρόσληψης ανέργων, επομένως η κυβέρνηση δε θα μπορεί να δημαγωγεί ότι δήθεν αντιμετωπίζει την ανεργία εξασφαλίζοντας εργασία.
