Αποφασίζομεν και διατάσσομεν! Με χουντικού τύπου πράξεις διώχνουν εργαζόμενους και αποδιοργανώνουν τις υπηρεσίες!
Με το πολυνομοσχέδιο-εφιάλτη για το νέο Μεσποπρόθεσμο (2013-2016) η συγκυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, με δήμιό της τον ΔΗΜΑΡίτη συνταγματολόγο Αντώνη Μανιτάκη, ανακοίνωσε προγραφές για συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζόμενων στο δημόσιο με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ).
Οι εργαζόμενοι ξεσηκώθηκαν. Ακόμα και πολλοί δήμαρχοι αρνήθηκαν να στείλουν καταστάσεις και να υπογράψουν διαπιστωτικές πράξεις που θα θέτουν σε διαθεσιμότητα εργαζόμενους που έχουν διοριστεί νόμιμα και ασκούν κρίσιμα για τις υπηρεσίες καθήκοντα. Μηχανογραφικά κέντρα μπλοκαρίστηκαν για να μη φύγουν λίστες.
Το αυτί του συνταγματολόγου Μανιτάκη, όμως, δεν ίδρωσε. Ιδεολογικά αυτοαναγορεύτηκε σε Χίτλερ, υιοθετώντας τη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης: αφού δεν μου στέλνετε στοιχεία ανά υπηρεσία, θα τους διώξω όλους κι ας έρθει μετά ο καθένας να αποδείξει ότι εξαιρείται από τις διατάξεις του νόμου. Πολιτικά αυτοαναγορεύτηκε σε στρατηγό Ζαγοριαννάκο της αλήστου μνήμης ελληνικής χούντας: με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία καταρτίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες και εν ριπή οφθαλμού δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 5 Δεκέμβρη (ΦΕΚ 237Α), κατήργησε την υποχρέωση των φορέων να υπογράφουν διαπιστωτικές πράξεις για κάθε εργαζόμενο που τίθεται σε διαθεσιμότητα και θέσπισε το δικαίωμα του υπουργείου να προχωρά μόνο του σε οριζόντιες-μαζικές διαθεσιμότητες και αργίες, χρησιμοποιώντας το Μητρώο των υπαλλήλων.
Οπως ακριβώς η χούντα εξέδιδε νόμους και διατάγματα χωρίς να δίνει σε κανέναν λογαριασμό, έτσι και η συγκυβέρνηση εκδίδει Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, παρακάμπτοντας τη Βουλή, η οποία έχει καταντήσει ένα διακοσμητικό στοιχείο του αστικού συστήματος εξουσίας.
Στη συνέχεια προέκυψε άλλο πρόβλημα. Η Ενιαία Αρχή Πληρωμής διεμήνυσε ότι δεν είχε κανένα νομικό δικαίωμα να σταματήσει να πληρώνει τους εργαζόμενους που ο Μανιτάκης έθεσε μαζικά σε διαθεσιμότητα. Και πάλι δεν ίδρωσε το αυτί του Μανιτάκη-Ζαγοριαννάκου. Χτες, Τετάρτη 12.12.12, δημοσιεύτηκε (ΦΕΚ 240Α) μια νέα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, με την οποία αλλάζει πάλι ο νόμος και η Ενιαία Αρχή Πληρωμής υποχρεώνεται να παραλαμβάνει λίστες από το υπουργείο και να κόβει τους μισθούς από τους εργαζόμενους που περιλαμβάνονται στις λίστες διαθεσιμότητας του υπουργείου.
Η Βουλή και πάλι παρακάμπτεται και η κυβέρνηση ενεργεί ως χούντα. Μάλιστα, στην εισαγωγή της νέας Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, κύριο αντικείμενο της οποίας είναι οι αναθεωρημένες δανειακές συμβάσεις, αναφέρεται ότι υπάρχει «έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης να εξειδικευτεί η εφαρμογή των οριζόμενων στις υποπαραγράφους Ζ2 και Ζ3 της παραγράφου Ζ του νόμου 4093/2012 (Α’ 222) και να ενισχυθεί η λειτουργία της Ενιαίας Αρχής Πληρωμής στο πλαίσιο άσκησης μισθολογικής πολιτικής».
Βαφτίζουν «έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης» την απόλυση (γιατί εκεί οδηγεί η διαθεσιμότητα) χιλιάδων εργαζόμενων με συμβάσεις ΙΔΑΧ! Και μάλιστα, την απόλυση όλων, με βάση τη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης, χωρίς καν τις εξαιρέσεις που ο ίδιος ο νόμος τους προβλέπει. Αποδεικνύουν έτσι, ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να διώξουν μαζικά κόσμο και όχι να κάνουν κάποια αναδιοργάνωση ανάμεσα σε πλεονάζον και ελλείπον προσωπικό, όπως υποκριτικά διατείνονται, για να κοροϊδέψουν τον ελληνικό λαό.
Βιάζονται να πετάξουν κόσμο στην ανεργία και όχι, να αναδιοργανώσουν τη διοίκηση, όπως υποκριτικά διατείνεται ο Μανιτάκης-Χίτλερ-Ζαγοριαννάκος. Ενα μικρό παράδειγμα από το τεράστιο μπάχαλο που ήδη προκλήθηκε σε όσες υπηρεσίες κατάφεραν να διώξουν κόσμο δίνει την καλύτερη απάντηση στους κάλπικους ισχυρισμούς του Μανιτάκη.
Στην Αριστοτέλους 18, όπου εδρεύει το κεντρικό πρωτόκολλο του υπουργείου Υγείας, μια νευραλγική υπηρεσία για κάθε φορέα, δεδομένου ότι απ’ αυτή διακινούνται όλα τα εισερχόμενα και εξερχόμενα έγγραφα από και προς τις Διευθύνσεις του υπουργείου, έδιωξαν και τους 11 υπαλλήλους που υπηρετούσαν! Το αποτέλεσμα είναι οι στοίβες των φακέλων να φτάνουν μέχρι το ταβάνι και η ίδια η λειτουργία του υπουργείου, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά αιτήματα πολιτών, να έχει μπλοκαριστεί.
Στο ίδιο υπουργείο, στη Διεύ-θυνση Προσωπικού Νομικών Προσώπων, υπήρχε μια υπάλληλος που ασχολούνταν με τα συνταξιοδοτικά των γιατρών του ΕΣΥ. Την έδιωξαν και αυτή, με αποτέλεσμα κανένας γιατρός να μη μπορεί να διεκπεραιώσει τα της συνταξιοδότησής του, μέχρι να βρεθεί κάποιος άλλος υπάλληλος, ο οποίος βέβαια θα χρειαστεί καιρό για να μπορέσει να εκπαιδευτεί στοιχειωδώς στις πολυδαίδαλες συνταξιοδοτικές διατάξεις.
Αυτή είναι η αναδιοργάνωση και ο εκσυγχρονισμός που δήθεν θέλει να φέρει ο Μανιτάκης. Συγκυβέρνηση και τρόικα πήραν την απόφαση να διώξουν 2.500 εργαζόμενους άμεσα και άλλες 25.000 το 2013. Ο Μανιτάκης ανέλαβε να διεκπεραιώσει τη σφαγή. Και βέβαια, καμιά μελέτη δήθεν αναδιοργάνωσης και μεταφοράς από υπηρεσία σε υπηρεσία δεν υπήρχε. Ο Μανιτάκης επέλεξε μερικές κατηγορίες εργαζομένων με συμβάσεις ΙΔΑΧ και διέταξε να πάρουν πόδι. Γι’ αυτό διώχτηκαν και οι 11 εργαζόμενοι στο πρωτόκολλο του υπουργείου Υγείας και η μοναδική υπάλληλος που ασχολούνταν με τα συνταξιοδοτικά των γιατρών. Είναι βέβαιο ότι το ίδιο μπάχαλο θα έχει προκληθεί και σε άλλες υπηρεσίες, όπου κατάφεραν να διώξουν εργαζόμενους.
Και σε ό,τι αφορά τη δήθεν αναδιοργάνωση των υπηρεσιών και σε ό,τι αφορά το σύννομο των ενεργειών του, την καλύτερη απάντηση στον συνταγματολόγο Μανιτάκη έδωσαν οι πρώην συνάδελφοί του, οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων, που κάθε άλλο παρά για αριστεροσύνη μπορούν να κατηγορηθούν. Αντιγράφουμε από ανακοίνωσή τους που εκδόθηκε στις 11 Δεκέμβρη:
«Οι Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων ενημερώνουν την Ελληνική Κοινωνία ότι ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, κ. Μανιτάκης, διέγραψε από το “Μητρώο Μισθοδοτουμένων Ελληνικού Δημοσίου”, διοικητικούς υπαλλήλους τεσσάρων Πανεπιστημίων (Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πάντειο Πανεπιστήμιο).
Η πράξη του αυτή:
(1) Είναι, σύμφωνα με έγκριτους νομικούς, πρόδηλα αντισυνταγματική κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαιοκρατικής αρχής, θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων και ασφάλειας δικαίου, και πολλαπλώς άνομη.
(2) Πλήττει καίρια τη θεσμική λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, εφόσον του νόμου Ν.4076/2012 (ΦΕΚ.12/11/2012) που ψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο, επακολούθησαν μέσα σε ένα μήνα, δύο πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (19/11/2012 & 4/12/2012), που δεν έρχονται να ρυθμίσουν “έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης”, όπως ρητά προβλέπει το Σύνταγμα στο άρθρο 44, αλλά παραποιούν την κοινοβουλευτική διαδικασία, καθώς και τέσσερις εγκύκλιοι, προκειμένου να ‘καλύψει’ την επιβολή της διαθεσιμότητας/απόλυσης προσωπικού από οποιονδήποτε φορέα, πέραν του περιεχομένου του Συντάγματος και των νόμων.
(3) Αντιτίθεται σε στοιχειώδεις ανθρωπιστικές αξίες, εφόσον απολύονται στελέχη με μακροχρόνια εμπειρία στα Πανεπιστήμια, που επιμορφώνονται διαρκώς όλα αυτά τα χρόνια, και έχουν στηρίξει τη λειτουργία τους αναλαμβάνοντας υπερβολικό φόρτο εργασίας και δίχως πρόσθετη αμοιβή.
(4) Αντιτίθεται στην πρωταρχική πρόθεση της συναφούς διάταξης του Ν. 4076/2012, εφόσον απολύει με οριζόντιες ρυθμίσεις προσωπικό από αυτοδιοίκητα ιδρύματα τα οποία όχι μόνο δεν έχουν πλεονάζον προσωπικό, αλλά έχουν σοβαρότατες ελλείψεις σε Διοικητικό Προσωπικό, διατυπωμένες εδώ και χρόνια σε πλειάδα εγγράφων.
Οι πράξεις αυτές του Υπουργού, καταστρέφουν με τυφλό και παράλογο τρόπο την λειτουργία των συγκεκριμένων Πανεπιστημίων, δίνοντας την εντύπωση της περιττής ανθρωποθυσίας με άμεσες συνέπειες στους φοιτητές μας και στους γονείς τους, καθώς και στο επιστημονικό και ερευνητικό προσωπικό της χώρας μας».
ΥΓ: Οι πρυτάνεις δεν γνώριζαν ότι είχε ήδη εκδοθεί και τρίτη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με ρυθμίσεις και του Μανιτάκη.
