Ακρως αποκαλυπτικό το μακροσκελέστατο δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» (6.9.11) για τις απολύσεις από τις εκδοτικές επιχειρήσεις του Περισσού, υπό τον εύγλωττο τίτλο «Δίνουν λαβές για κατασυκοφάντηση του 902 και του ΚΚΕ». Πριν δούμε αναλυτικά το περιεχόμενό του, ένα εισαγωγικό σχόλιο.
Απολύσεις από τις επιχειρήσεις του Περισσού, ιδιαίτερα την Τυποεκδοτική, γίνονται συνεχώς εδώ και καιρό. Ο «Ριζοσπάστης» ποτέ δεν έχει μιλήσει γι’ αυτές. Εχει φιλοξενήσει μόνο δυο-τρία σχόλια, συνήθως για να απαντήσει, χωρίς να δίνει ιδιαίτερη έκταση, σε καταγγελίες που δημοσιεύτηκαν. Κάποια φορά αναγκάστηκε κάτι να πει και η Παπαρήγα στη Βουλή. Είναι η πρώτη φορά που δίνεται τόσο μεγάλη έκταση και τούτο επειδή αυτή τη φορά υπήρξε κινητοποίηση εργαζόμενων στα ΜΜΕ έξω από το μέγαρο του Περισσού. Η κινητοποίηση αυτή χαρακτηρίζεται από τη φυλλάδα του Περισσού σαν «δήθεν κινητοποίηση απολυμένων του σταθμού» (πάλι καλά που δεν έβαλαν το «δήθεν» μπροστά από τη λέξη «απολυμένοι»), που «στρεφόταν ευθέως ενάντια στο ΚΚΕ». Αλήθεια, αν δεν γίνονταν απολύσεις, θα υπήρχε κινητοποίηση «ενάντια στο ΚΚΕ»; Υπάρχει, για παράδειγμα, περίπτωση να γίνει οποιαδήποτε κινητοποίηση εργαζόμενων έξω από την «Κόντρα», που δεν απασχολεί μισθωτούς, αλλά εκδίδεται με εθελοντική δουλειά συντρόφων και συντροφισσών;
Στη συνέχεια, οι απολυμένοι κατηγορούνται ως… ξεδιάντροποι: «Δεν ντράπηκαν να μιλήσουν για “εργοδοσία” εξισώνοντας τον “902” με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ενώ ξέρουν ότι ο “902” δεν είναι και δε λειτουργεί σαν καπιταλιστική επιχείρηση, δεν είναι ατομική ιδιοκτησία, όπως όλα τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ». Και ο «902» είναι εργοδοσία από τη στιγμή που απασχολεί (και) εργαζόμενους με μισθό και ασφάλιση και όχι (μόνο) κομματικά επαγγελματικά στελέχη. Με τα κομματικά στελέχη μπορούν να ρυθμίσουν τις όποιες διαφορές τους εσωκομματικά, σε πολιτική βάση. Με τους μισθωτούς εργαζόμενους, όμως, οι διαφορές επιλύονται στη βάση του εργατικού δικαίου και της ταξικής πάλης. Οσο για το επιχείρημα περί μη καπιταλιστικής επιχείρησης, που δεν είναι ατομική ιδιοκτησία κάποιου καπιταλιστή, το ίδιο θα μπορούσε να ισχυριστεί η εργοδοσία του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας, για παράδειγμα, ή ενός Δήμου.
Το πιο αποκαλυπτικό, όμως, είναι αυτό που γράφουν αμέσως παρακάτω: «Οσο μπορούσε ο σταθμός να λειτουργεί πριν την οικονομική κρίση οι ίδιοι δούλευαν στο σταθμό χωρίς κανένα πρόβλημα παρά τις όποιες οικονομικές δυσκολίες (…) Ξέρουν επίσης οι συγκεκριμένοι, πολύ καλά, ότι αν μια φορά η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει τα αστικά ΜΜΕ, που έχουν κάνει πλήθος απολύσεων και μειώσεις μισθών, τον “902” τον έχει χτυπήσει πολλαπλάσια. Και για όλ’ αυτά ήταν ενήμεροι, όπως και για το γεγονός ότι είναι προς το γενικό συμφέρον των εργαζομένων αυτός ο σταθμός να μπορεί να λειτουργεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες».
Εκαναν απολύσεις, λένε, επειδή δεν έβγαιναν, και οι εργαζόμενοι το γνώριζαν ότι ο σταθμός δεν έβγαινε. Το ίδιο ακριβώς, όμως, επικαλούνται και τα «καθαρόαιμα» αστικά ΜΜΕ. Οτι απολύουν, επειδή δεν βγαίνουν. Οσο για το επιχείρημα ότι πρέπει ο σταθμός τους να συνεχίσει να λειτουργεί, επειδή αυτό «είναι προς το γενικό συμφέρον των εργαζομένων», είναι σαν να λένε στους απολυμένους εργαζόμενους να πεινάσουν χάριν του γενικού συμφέροντος της εργατικής τάξης! Το λένε και παρακάτω, αναφερόμενοι σε συζήτηση που είχαν με το σωματαίο των τεχνικών ΕΤΙΤΑ. Τους εξήγησαν, λένε, τους λόγους συρρίκνωσης του σταθμού και ότι «οι ίδιοι ως εργαζόμενοι αν δε συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα αλλαγής συσχετισμών σε βάρος της αστικής πολιτικής και των κομμάτων της, η κρίση θα ωθεί τους εργαζόμενους σε ακόμη χειρότερη κατάσταση»! Αφού οι εργαζόμενοι δεν ψηφίζουν Περισσό στις εκλογές, τότε τα θέλουν και τα παθαίνουν. Ο Περισσός θα κάνει απολύσεις από τις επιχειρήσεις του και δεν θα φταίει ο ίδιος ως εργοδότης, αλλά οι εργαζόμενοι που δεν φρόντισαν με την ψήφο τους ν’ αλλάξουν τους πολιτικούς συσχετισμούς!
Εδώ έχουμε τον ορισμό του… αριστερού αφεντικού, που κάνει… καλές απολύσεις, οι οποίες δεν πρέπει να συγκρίνονται με τις απολύσεις των άλλων καπιταλιστών.
