Στις 28 Μάη, το υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσε πως ο ειδικός γραμματέας του ΣΕΠΕ (Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας) Α. Καψάλης, «επικεφαλής κλιμακίου στελεχών της υπηρεσίας θα πραγματοποιήσει σειρά ενημερωτικών συναντήσεων, την ερχόμενη Παρασκευή 29 Μαΐου 2015, ενόψει του έκτακτου “shutdown’’ στο Διυλιστήριο Ελευσίνας των ΕΛΠΕ. Ο ειδικός γραμματέας θα συναντηθεί αρχικά με εκπροσώπους του κλαδικού και του επιχειρησιακού σωματείου εργαζομένων, στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ελευσίνας.
Στη συνέχεια, θα πραγματοποιήσει συνάντηση στις εγκαταστάσεις της εταιρίας στην Ελευσίνα, με τη διοίκηση και με εργολάβους που θα εμπλακούν στις εργασίες. Σκοπός του ΣΕΠΕ είναι η ενίσχυση του πεδίου της πρόληψης που πηγάζει από το ρόλο και τις αρμοδιότητές του και η λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων προκειμένου να τηρηθεί πλήρως η εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία, καθ’ όλη τη διάρκεια των εργασιών συντήρησης στις εγκαταστάσεις του Διυλιστηρίου Ελευσίνας».
Tρεις μέρες μετά, ο 31χρονος Κώστας Μάγγουρας άφησε την τελευταία του πνοή, ανεβάζοντας σε τέσσερις τον μακάβριο απολογισμό των νεκρών εργατών από την έκρηξη στα ΕΛΠΕ. Ο Λαφαζάνης και ο Σκουρλέτης είχαν έτοιμα τα συλλυπητήρια από τις προηγούμενες φορές. Υπήρξαν και προσθήκες, όμως, καθώς έκλεισε ο κύκλος των νεκρών εργατών (οι υπόλοιποι τραυματίες δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο ζωής), οπότε φτάνει η ώρα να «συμμαζευτεί» η κατάσταση και ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα να παραδοθεί στη λήθη.
Ο Σκουρλέτης ανακοίνωσε τα σχετικά με την επίσκεψη του Καψάλη. Οπως αναφέρθηκε στο Δελτίο Τύπου του υπουργείου Εργασίας, ο Καψάλης «εξασφάλισε τη διαρκή και συστηματική παρουσία Κοινωνικών και Τεχνικών Επιθεωρητών Εργασίας για τη συνέχιση των εργασιών συντήρησης» (αφού είναι απαραίτητη η παρουσία τους, γιατί δεν υπήρχαν πριν γίνει η έκρηξη στο διυλιστήριο του Ασπρόπυργου;), «πραγματοποίησε επαφές με τα σωματεία και με τη διοίκηση της εταιρίας», «ενημέρωσε τους εργολάβους και υπεργολάβους που εμπλέκονται στις εργασίες για τα ζητήματα που οφείλουν να προσέχουν» και «εκκίνησε ήδη προληπτική διαδικασία με ανάλογες επαφές στο διυλιστήριο Ελευσίνας, ενόψει παρόμοιων εργασιών συντήρησης που ξεκινούν σύντομα κι εκεί».
Θα περίμενε κανείς μια στοιχειώδη έστω αυτοκριτική για την απουσία προληπτικού ελέγχου όταν ξεκίνησαν οι λεπτές εργασίες συντήρησης στον Ασπρόπυργο. Γιατί στην Ελευσίνα εφαρμόζουν προληπτική διαδικασία και στον Ασπρόπυργο δεν εφάρμοσαν; Ποιος έχει την πολιτική ευθύνη γι’ αυτό; Είναι άμοιροι πολιτικών ευθυνών ο Καψάλης και ο Σκουρλέτης, που έχουν ένα τετράμηνο στα πόστα τους; Αν ήταν στην αντιπολίτευση, δε θα ζητούσαν την παραίτηση των προκατόχων τους; Ποια είναι γι’ αυτούς η έννοια της πολιτικής ευθύνης και πώς ακριβώς εννοούν την πολιτική ευθιξία; Δάσκαλε που δίδασκες, θα έλεγε κάποιος. Οσο ήταν στην αντιπολίτευση, κατακεραύνωναν τους πολιτικούς τους αντιπάλους σε ανάλογες περιπτώσεις και ζητούσαν παραιτήσεις υπουργών και ανώτερων πολιτικών στελεχών. Μόλις βρέθηκαν στην κυβέρνηση τα ξέχασαν όλα και συμπεριφέρονται με πανομοιότυπο τρόπο.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως Σκουρλέτης και Καψάλης εξακολουθούν να μην λένε κουβέντα για τα αίτια της έκρηξης, μολονότι πέρασαν πάνω από είκοσι μέρες από τότε που έγινε. Περίμεναν να πεθάνουν όλοι οι εργάτες που χαροπάλευαν, θα περιμένουν και λίγο ακόμη και μετά θα βγάλουν το πόρισμα του ΣΕΠΕ. Τότε που η υπόθεση δε θα απασχολεί τη δημοσιότητα, καθώς δε θα βαραίνουν πάνω τους οι θάνατοι των εργατών.
O Λαφαζάνης από την πλευρά του έκανε το δικό του αποφασιστικό βήμα, νομιμοποιώντας, εμμέσως πλην σαφώς, το προκλητικό πόρισμα που εξέδωσε επιτροπή από στελέχη της εταιρίας, με το οποίο δικαίωσε πλήρως το καθεστώς εξόντωσης και δουλείας που εφαρμόζεται και στους εργάτες των ΕΛΠΕ και πολύ περισσότερο στους εργάτες των εργολάβων, και έριξε ευθύνες σε κάποιες γραφειοκρατικές διαδικασίες που δεν τηρήθηκαν από τεχνικά στελέχη. «Είναι θετικό ότι η Διοίκηση των ΕΛΠΕ έχει καλέσει σε απολογία για το τραγικό δυστύχημα εννέα στελέχη της επιχείρησης, μεσαία και ανώτερα», αναφέρει ο Π. Λαφαζάνης στην ανακοίνωσή του.
Ολα, λοιπόν, οφείλονται σε «ανθρώπινο λάθος», για το οποίο οφείλουν να απολογηθούν κάποια στελέχη της εταιρίας. Οπως ακριβώς τα σκυλάδικα έχουν τους «αυτοφωράκηδες» για ν’ αντιμετωπίζουν τις μικροδιώξεις της αστυνομίας, έτσι και οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις έχουν κάποια στελέχη τους για να τους φορτώνουν την ευθύνη για τα εγκλήματα που βαφτίζονται «εργατικά ατυχήματα». Το καθεστώς εργασίας πρέπει να μένει στο απυρόβλητο. Κι αυτό είναι που επιβεβαιώνει ο Λαφαζάνης με την ανακοίνωση που εξέδωσε. Η εταιρία θεωρείται «υπεράνω υποψίας» και είναι αυτή που θα «δικάσει» κάποια στελέχη της, ενώ θα δώσει και αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων, όπως επαναλαμβάνει μονότονα ο Λαφαζάνης μετά από κάθε θάνατο.
Γράψαμε και την προηγούμενη εβδομάδα πως πάντοτε σ’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει και ευθύνη στελεχών. Ομως τα στελέχη είναι ένας κρίκος στη διοικητική αλυσίδα της καπιταλιστικής επιχείρησης, η οποία βάζει τους κανόνες. Οταν συμπιέζονται οι χρόνοι για να βγει η δουλειά πιο γρήγορα, όταν μειώνεται το προσωπικό και η δουλειά βγαίνει με εξαντλητικά δωδεκάωρα, όταν στη θέση του μόνιμου προσωπικού χρησιμοποιούνται εργολάβοι, εν γνώσει της επιχείρησης ότι αυτοί «στύβουν» τους εργάτες τους για να βγάλουν το δικό τους κέρδος, δημιουργείται μια εργασιακή συνθήκη που εξοβελίζει ακόμη και την τήρηση στοιχειωδών κανόνων ασφάλειας. Παίζουν με τις πιθανότητες ατυχήματος, δηλαδή παίζουν ζάρια τις ζωές των εργατών. Μέσα σ’ αυτή την εργασιακή συνθήκη εξασθενούν και τα αντανακλαστικά των ίδιων των εργατών. Κι όταν η απειλή της ανεργίας είναι τόσο εφιαλτική, όπως τα τελευταία χρόνια, ενώ ο συνδικαλισμός έχει προ πολλού αφήσει πίσω του το ρεφορμισμό και έχει γίνει εργοδοτικός, τότε το «ατύχημα» εγκυμονείται συνεχώς, χωρίς αυτό να φαίνεται.
