Και η σύναξη και το θέμα δημιουργούσαν το ιδανικό περιβάλλον για να εξαπολύσουν οι υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή, προεξάρχοντος του Αλογοσκούφη, ένα νέο μπαράζ προπαρασκευαστικών πυρών για το γκρέμισμα του οχυρού που ακούει στο όνομα «απομεινάρια της κοινωνικής ασφάλισης». Ηταν μια ημερίδα με διοργανωτές το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο και την Ενωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδας με θέμα «Η επίλυση του Ασφαλιστικού πρώτη προτεραιότητα για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης οικονομικής σταθερότητας».
Και μόνο ο τίτλος είναι αρκετός για να μας προϊδεάσει για το περιεχόμενό της. Γι’ αυτό και ο Αλογοσκούφης δε μάσησε τα λόγια του. Επιδόθηκε σ’ ένα κρεσέντο κινδυνολογίας, επικαλούμενος χονδροειδώς ψεύτικα και παραποιημένα στοιχεία, για να στηρίξει τον ισχυρισμό του, ότι το ασφαλιστικό αποτελεί ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας. Για μια ακόμη φορά φταίνε οι εργαζόμενοι. Αυτοί που δουλεύουν σαν υποζύγια και με το ζόρι καταφέρνουν να επιβιώσουν χαρακτηρίζονται υπονομευτές των προοπτικών του έθνους, επειδή παίρνουν μια σύνταξη στα 65 τους χρόνια, το ύψος της οποίας για τη συντριπτική πλειοψηφία (πάνω από 80%) δεν ξεπερνά τα επίπεδα της κατώτερης σύνταξης του ΙΚΑ.
Για να θεμελιώσει τον ισχυρισμό του ο Αλογοσκούφης επικαλέστηκε «διάφορες μελέτες», σύμφωνα με τις οποίες το έλλειμμα του ασφαλιστικού συστήματος αγγίζει ή και ξεπερνά το 200% του ΑΕΠ! Πού τις βρήκε αυτές τις μελέτες; Γιατί δεν μας τις δείχνει κι εμάς, για να κρίνουμε την αξιοπιστία τους, να δούμε τις παραδοχές τους; Ισχυρίστηκε ακόμη ότι «για να είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό μας σύστημα με τις υφιστάμενες συνθήκες, θα έπρεπε ήδη να διαθέτει αποθέματα τουλάχιστον της τάξης των 400 δισεκατομμυρίων ευρώ». Αλλο ένα χοντρό ψέμα. Ενα αυθαίρετο νούμερο, για να δημιουργούνται εντυπώσεις και να λειτουργεί η κινδυνολογία. Καμιά αναλογιστική μελέτη μέχρι τώρα δεν έχει καταλήξει σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Το νούμερο είναι πάρα πολύ φουσκωμένο και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς με μια σύγκρισή του με τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ, που είναι ο μεγαλύτερος ασφαλιστικός οργανισμός της χώρας.
Είναι, όμως, πρόκληση να βγαίνει ο κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης και να λέει τέτοια χοντρά ψέμματα, χωρίς ταυτόχρονα να αναφέρεται, έτσι για ξεκάρφωμα βρε αδερφέ, στην εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και εισφοροκλοπή, που την εντοπίζουν κάθε χρόνο οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων και των ασφαλιστικών οργανισμών, άλλο αν δεν κάνουν τίποτα για να την καταπολεμήσουν. Οταν δεν μιλά για την εισφοροδιαφυγή-εισφοροκλοπή, πώς να μιλήσει για τη ληστεία των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων επί δεκαετίες;
Μετά την κινδυνολογία ήρθε το χάδι του στοργικού πατέρα. Μην ανησυχείτε, δεν θα καταργήσουμε το ασφαλιστικό σύστημα αλλά θα του κάνουμε «ήπια προσαρμογή». «Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε από μηδενική βάση». Μ’ άλλα λόγια, δεν θα καταργήσουμε τις συντάξεις, αλλά μη μας ρωτάτε να σας πούμε από τώρα τι ύψους σύνταξη θα παίρνετε και σε ποια ηλικία θ’ αρχίσετε να την παίρνετε. Υπάρχει, βέβαια, και η λύση της συμπληρωματικής σύνταξης, γι’ αυτό και πρέπει να ενισχυθεί ο «τρίτος πυλώνας», η ιδιωτική ασφάλιση.
Στο ίδιο μήκος κύματος ο Παναγιωτόπουλος, έβγαλε τη λεοντή του «κόκκινου Πάνου» και φόρσε το φράκο του «υ-πεύθυνου πολιτικού», για να κατακεραυνώσει τις «αγγυλώσεις» και να αποφανθεί ότι στον αιώνα μας δεν ισχύουν όσα ίσχυαν τον προηγούμενο αιώνα.
Κατόπιν τούτων, οι εκπρόσωποι των ασφαλιστικών εταιριών δεν είχαν καμιά αναστολή να αναφερθούν αναλυτικότερα στον «τρίτο πυλώνα», να αξιώσουν περισσότερες διευκολύνσεις και προνόμια και να ζητήσουν κυβερνητική στήριξη για να βάλουν χέρι στα λεγόμενα επαγγελματικά ταμεία, που θεσπίστηκαν με το νόμο Ρέππα.
Γιατί να μην είναι τόσο προκλητικοί οι υπουργοί και οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών, όταν η συνδικαλιστική γραφειοκρατία κάνει πως δεν καταλαβαίνει όταν στο ΔΣ του ΙΚΑ κατατίθεται εισήγηση που αποφαίνεται ότι «ένα από τα μεγάλα προβλήματα του ασφαλιστικού συστήματος του ΙΚΑ είναι και η διαστρέβλωση της αρχής της ανταποδοτικότητας λόγω της χορήγησης των κατωτάτων ορίων συνταξιοδότησης» και ζητά «Χορήγηση των παροχών ανάλογα με τον αριθμό των ημερών εργασίας – Σύστημα Παροχών πλήρως ανταποδοτικό» (γράψαμε αναλυτικά σε προηγούμενο φύλλο της «Κ»); Πώς να μην είναι προκλητικοί κυβέρνηση και καπιταλιστές, όταν στην πρόσφατη συνεδρίαση της Εθνικής Επιτροπής Απασχόλησης ο πρόεδρος της ΟΚΕ (και επί σειρά ετών αντιπρόεδρος του ΣΕΒ) Ν. Αναλυτής εισηγείται αντιασφαλιστικά μέτρα και οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ Παναγόπουλος και Ρωμανιάς χαριεντίζονται μαζί του και βρίσκουν τις προτάσεις του ισορροπημένες;
