Το είδαμε κι αυτό. Στέλεχος του ΚΕΠΕ, που αποτελεί σύμβουλο της κυβέρνησης, εισηγείται τη θέσπιση της αμισθί εργασίας των νέων για ένα χρόνο μετά την πρόσληψή τους. Η πρόταση του «ερευνητή» Ιωάννη Χολέζα περιλαμβάνεται στο παρθενικό τεύχος των μηνιαίων οικονομικών εξελίξεων, σε ειδικό κεφάλαιο για την ανεργία. Προτείνεται για ανέργους 15-24 ετών (ή 15-29 ετών, αν επιλεγεί διευρυμένος ορισμός) κατάργηση του κατώτατου μισθού μέχρι ένα έτος από την πρόσληψη, ώστε να δίνεται ισχυρό κίνητρο στην επιχείρηση να τον προσλάβει και να κρίνει την καταλληλότητά του (βασικές και μη γνώσεις και δεξιότητες).
Δεν έχει σημασία αν θα θεσπιστεί ποτέ η… επαναφορά της δουλείας, που εισηγείται αυτός ο απίθανος τύπος. Σημασία έχει ότι τραβά στα άκρα μια λογική η οποία ήδη εφαρμόζεται. Ηδη έχει θεσπιστεί κατώτερος κατώτατος μισθός για τους νέους μέχρι 25 ετών, ενώ σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα εφαρμόζεται το δουλεμπόριο νέων με το πρόσχημα της κατάρτισης (προγράμματα με voucher, που εξασφαλίζουν στους καπιταλιστές τζάμπα εργατική δύναμη). Γιατί να μην εφαρμόσουμε και τον ένα χρόνο αμισθί, σκέφτηκε ο «ερευνητής», προκειμένου να δώσουμε μεγαλύτερη ώθηση στην κερδοφορία των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
Κάνει και άλλες προτάσεις ίδιας «ποιότητας» το ΚΕΠΕ. Επειδή, λέει, οι ελληνικές επιχειρήσεις αδυνατούν να απορροφήσουν ανέργους, καλό θα ήταν τα προγράμματα επιδότησης μισθολογικού «κόστους» να κατευθυνθούν σε επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων στο εξωτερικό, σε χώρες εντός και εκτός ΕΕ! Δηλαδή, να πηγαίνει μια ελληνική καπιταλιστική επιχείρηση στην Αλβανία, ας πούμε, και να επιχορηγείται για να προσλάβει εκεί εργαζόμενους!
Πρόκειται για πρόταση υπεράνω κάθε κριτικής. Σηκώνεις τα χέρια ψηλά όταν τη διαβάζεις. Είναι τέτοια η αποχαλίνωση κάποιων νεοφιλελεύθερων που δε διστάζουν να προτείνουν μέτρα που δεν μπορούν να επιχειρηματολογηθούν πολιτικά. Δώστε με κάθε τρόπο λεφτά στους καπιταλιστές, αυτή είναι η λογική που διέπει αυτές τις προτάσεις.
Αν όμως τις προτάσεις του ΚΕΠΕ μπορεί να τις ξεπεράσει κανείς με περιφρόνηση, ως προτάσεις κάποιων ξεσαλωμένων νεοφιλελεύθερων, τι μπορεί να πει για την απόφαση που πήρε στις 22 Γενάρη το ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας) για τις ομαδικές απολύσεις; Η απόφαση ήταν ομόφωνη. Δηλαδή, συμφώνησαν όχι μόνο τα συνδικάτα των καπιταλιστών (ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ) αλλά και η ΓΣΕΕ.
«Με τη συμφωνία που επετεύχθη στο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας μπαίνουν όρια, κριτήρια και υποχρεωτικοί περιορισμοί στους εργοδότες, ενώ δεν αλλάζει καθόλου το εθνικό νομοθετικό πλαίσιο για τις ομαδικές απολύσεις και τις αρμοδιότητες του υπουργού», έσπευσε να δηλώσει ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ. Αφού δεν αλλάζει τίποτα, τότε γιατί χρειάστηκε να πάρει κάποια απόφαση το ΑΣΕ; Γιατί πανηγυρίζει ο ΣΕΒ; Γιατί δηλώνει απόλυτα ικανοποιημένος ο Βρούτσης, χαρακτηρίζοντας την ομοφωνία πράξη σημαντικού πολιτικού και κοινωνικού συμβολισμού, που «επιβεβαιώνει ότι η συνεργασία των κοινωνικών και παραγωγικών δυνάμεων του τόπου και η σύναψη νέων κοινωνικών συμφωνιών αποτελούν την καλύτερη εγγύηση για το αύριο της ελληνικής οικονομίας και της απασχόλησης»; Δεν ήταν ο Βρούτσης που είχε δεσμευτεί στην τρόικα για την απελευθέρωση των απολύσεων και επιχειρηματολογούσε συνεχώς τους τελευταίους μήνες υπέρ της ανάγκης να υπάρξει «ευελιξία» σε περιπτώσεις επιχειρήσεων που θέλουν να κλείσουν κάποιες μονάδες τους και να αναδιαρθρώσουν τη δομή τους;
Ο πονηρός Βρούτσης έβγαλε από πάνω του την αρμοδιότητα της έγκρισης των ομαδικών απολύσεων και την πέρασε στο ΑΣΕ. Ποτέ μέχρι τώρα δεν υπήρξε θετική γνωμοδότηση του ΑΣΕ για απολύσεις πάνω από το όριο, ποτέ μέχρι τώρα υπουργός Εργασίας δεν ενέκρινε τέτοιες απολύσεις. Πλέον, το ΑΣΕ θα μπορεί να εισηγείται και ο υπουργός Εργασίας να εγκρίνει ομαδικές απολύσεις και πέρα από το ανώτατο όριο!
Ανώτατο όριο που έχει ήδη αυξηθεί με τους μνημονιακούς νόμους (μέχρι 6 εργαζόμενους το μήνα οι επιχειρήσεις με προσωπικό 20-150 άτομα και 5% οι επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 150 εργαζόμενους).
Το ΑΣΕ εξακολουθεί να αποτελεί συμβουλευτικό όργανο, όμως πλέον δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα στην εισήγησή του, η οποία γίνεται κατά κάποιο τρόπο υποχρεωτική για τον υπουργό. Ποιος έχει την πλειοψηφία στο ΑΣΕ; Η κυβέρνηση (εκπρόσωποι δύο υπουργείων) και τα συνδικάτα των καπιταλιστών. Και να διαφωνήσει η πλευρά της ΓΣΕΕ, η απόφαση μπορεί να παρθεί κατά πλειοψηφία. Δεν υπάρχει κάποιο δικαίωμα βέτο. Ετσι, έσπασε και το «ταμπού» των ομαδικών απολύσεων.
