Πρώτο, αφαιρεί το εδάφιο δ της παραγράφου 1 του άρθρου 42, που έκανε ρητή αναφορά ότι απαγορεύεται η δημιουργία ελλειμμάτων, ότι απαγορεύεται η χρηματοδότηση Επικουρικού Ταμείου από τον κρατικό προϋπολογισμό και ότι αν μετά την εφαρμογή του συντελεστή βιωσιμότητας προκύπτει έλλειμμα, θα γίνεται αναπροσαρμογή των συντάξεων.
Δεύτερο, διατηρεί την παράγραφο 2 του άρθρου 1, που προβλέπει ότι «εκδίδεται απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά από σύμφωνη γνώμη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής, με την οποία καθορίζονται οι τεχνικές παράμετροι, καθώς και κάθε λεπτομέρεια για την υλοποίηση της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού». Απλώς μετέθεσε το χρονικό όριο έκδοσης της απόφασης στις 30 Απρίλη του 2016 (ο Βρούτσης είχε βάλει όριο τις 31Μάρτη του 2012, αλλά ποτέ δεν έβγαλε την απόφαση, όπως και οι συριζαίοι υπουργοί που τον διαδέχτηκαν).
Ο υπουργός Εργασίας, έχοντας σαν κοινή βάση τα εδάφια α και β της παραγράφου 1, θα μπορεί να εξετάζει και τα ζητήματα που αφορούν τη βιωσιμότητα ενός επικουρικού ταμείου, να μην επιτρέπει τη μεταφορά κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό και να μειώνει συνεχώς την επικουρική σύνταξη, μέχρι το μηδενισμό της. Μ’ άλλα λόγια, ο Κατρούγκαλος κάνει μια κίνηση καθαρά δημαγωγική, διατηρώντας αναλλοίωτη την ουσία του άρθρου 42 του μνημονιακού νόμου 4052/2012.
Τρίτο, αλλάζει άμεσα επί το δυσμενέστερο τον τρόπο υπολογισμού της επικουρικής σύνταξης. Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 42 του νόμου 4052, η σύνταξη των ασφαλισμένων μέχρι 31.12.13 που θα συνταξιοδοτούνταν μετά την 1.1.2015 θα αποτελούνταν από δύο τμήματα. Το πρώτο τμήμα, που αντιστοιχεί στο χρόνο ασφάλισής τους έως τις 31.12.2014 υπολογίζεται σύμφωνα με τις οικείες καταστατικές διατάξεις και τη γενικότερη νομοθεσία, όπως ισχύουν. Δηλαδή με διαφορετικά ποσοστά αναπλήρωσης και με συντάξιμες αποδοχές το μέσο όρο της καλύτερης πενταετίας της τελευταίας δεκαετίας.
Σύμφωνα, όμως με την παρ. 3 του άρθρου 50 του σχεδίου Κατρούγκαλου, και αυτό το τμήμα της επικουρικής σύνταξης θα υπολογίζεται με το μέσο όρο των συντάξιμων αποδοχών ολόκληρου του ασφαλιστικού βίου και με ποσοστό αναπλήρωσης 0,45% ανά έτος (οι συντάξιμες αποδοχές είναι οι ίδιες με τις οποίες υπολογίστηκε και η «ανταποδοτική» κύρια σύνταξη).
Στο παράδειγμά μας για την «ανταποδοτική» κύρια σύνταξη πήραμε τις περιπτώσεις τριών εργαζόμενων (ανύπαντρου χωρίς τριετίες, ανύπαντρου με πέντε τριετίες και παντρεμένου με τρεις τριετίες), που έχουν χρόνο ασφάλισης 16 χρόνια και ποσοστό αναπλήρωσης 0,92 το χρόνο. Βρήκαμε ότι οι «ανταποδοτικές» κύριες συντάξεις θα είναι 86, 97 και 101 ευρώ, αντίστοιχα. Με δεδομένο ότι τα ποσοστά αναπλήρωσης στην επικουρική σύνταξη είναι περίπου το μισά αυτών της κύριας σύνταξης, ενώ οι συντάξιμες αποδοχές είναι οι ίδιες, γίνεται φανερό ότι οι επικουρικές συντάξεις θα είναι στο μισό. Μιλάμε δηλαδή για φιλοδωρήματα της τάξης των 50 ευρώ το μήνα!
Αυτό το μέλλον προδιαγράφουν, όχι μόνο στους νέους δικαιούχους των επικουρικών συντάξεων της συμφοράς, αλλά και στους παλιούς δικαιούχους, κι ας λένε ότι δε θα πειράξουν τις ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις.
