Σε κρίσιμο σημείο έχουν φτάσει οι διαπραγματεύσεις της ΠΕΚΟΠ με το διευθύνοντα σύμβουλο του ΗΣΑΠ για το θέμα της εκδίωξης του εργολάβου-δουλέμπορου (ΟΙΚΟΜΕΤ) και την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού στην καθαριότητα, με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Η προγραμματισμένη για την Τετάρτη συνάντηση δεν κατέληξε σε αποτέλεσμα, αποσαφήνισε όμως το τοπίο. Ενα τοπίο που θέτει νέες δυσκολίες στο κίνημα που έχει αναπτυχθεί μετά τη δολοφονική απόπειρα ενάντια στην Κωνσταντίνας Κούνεβα.
Ο διευθύνων σύμβουλος του ΗΣΑΠ δήλωσε ότι την ερχόμενη Τρίτη, 14 Απρίλη, θα υποβάλει πρόταση στο ΔΣ του ΗΣΑΠ για προκήρυξη διαγωνισμού μέσω ΑΣΕΠ για την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού καθαριότητας, με μοριοδότηση των ήδη εργαζόμενων στην καθαριότητα ως υπάλληλοι της ΟΙΚΟΜΕΤ. Σε καμιά στιγμή της συζήτησης, όμως, δεν ακούστηκε από το στόμα του λέξη για καταγγελία της σύμβασης με την ΟΙΚΟΜΕΤ.
Οταν τέθηκε καθαρά και επιτακτικά το αίτημα να διώξει τον Οικονομάκη και την εταιρία του, επικαλέστηκε τις ανάγκες καθαριότητας των σταθμών και των συρμών του ΗΣΑΠ, στο μεσοδιάστημα μέχρι την ολοκλήρωση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, που μπορεί να πάρει χρόνο (βέβαια, το πόσο χρόνο θα πάρει είναι κυρίως θέμα πολιτικής βούλησης και όχι γραφειοκρατικό). Ο ίδιος αρνιόταν να προτείνει λύση και ζητούσε πρόταση από την ΠΕΚΟΠ. Είχε, όμως, καλέσει στη σύσκεψη δυο γραφειοκράτες συνδικαλιστές από την ΕΘΕΛ, οι οποίοι έβγαλαν πολύ… πόνο για τους μετανάστες που δεν μπορούν να προσληφθούν μέσω ΑΣΕΠ. Πρότειναν, λοιπόν, να παραμείνει το καθεστώς των εργολάβων και να αναλάβουν τα σωματεία να ελέγχουν την τήρηση των όρων της νομοθεσίας και των συμβάσεων, πράγμα που αυτοί έχουν τάχα καταφέρει στην ΕΘΕΛ. Αυτό ξεσήκωσε την οργή των μελών της ΠΕΚΟΠ, που έχουν από πρώτο χέρι γνώση του τι γίνεται και με τον εργολάβο της ΕΘΕΛ. Από άλλα συνδικαλιστικά στελέχη, που δεν ήταν παρόντα στη σύσκεψη, υπάρχει πρόταση ν’ αρχίσουν να εργάζονται οι καθαριστές με μπλοκάκι. Δηλαδή, να απεμπολήσει το κίνημα το αίτημά του για σταθερές θέσεις εργασίας και να βαφτίσει τους εργάτες… ελευθεροεπαγγελματίες.
Οπως καταλαβαίνετε, η εμπλοκή αφορά το μεσοδιάστημα από την εκδίωξη του εργολάβου μέχρι την ολοκλήρωση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη από τον ΗΣΑΠ προσωπικού με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου. Γι’ αυτό το μεσοδιάστημα η μόνη λύση είναι η πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (οχτάμηνες), «για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών» (άρθρο 20 ν. 2190/94).
Ολη αυτή η διαδικασία (προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ, αρχικά με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και στη συνέχεια με συμβάσεις αορίστου χρόνου), με την ισχύουσα σήμερα νομοθεσία, αποκλείει όσους μετανάστες δεν είναι από χώρες-μέλη της ΕΕ. Δηλαδή, για να μιλάμε με πραγματικά δεδομένα, αποκλείει όσους δεν κατάγονται από τις 12 νέες χώρες-μέλη της ΕΕ. Το ρατσιστικό πλέγμα που έχει δημιουργήσει το ελληνικό κράτος, με την επίκληση «εθνικών λόγων», απαγο- ρεύει στους μη κοινοτικούς να προσλαμβάνονται από το Δημόσιο και από επιχειρήσεις που ελέγχει το Δημόσιο, την ίδια ώρα που τους επιτρέπει να εργάζονται στους ίδιους «εθνικά ευαίσθητους» χώρους ως υπάλληλοι των εργολάβων-δουλέμπορων. Είναι ένα ρατσιστικό πλέγμα που πρέπει να αγωνιστούμε για να καταργηθεί και το σημείο που έχει φτάσει ο αγώνας του κινήματος αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα βοηθά για να αναδειχτεί αυτός ο στόχος και να γίνει στόχος του κινήματος.
Ομως, αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα σταυροδρόμι. Το κίνημα έχει κλονίσει το καθεστώς των δουλεμπόρων σε δυο μεγάλους εργασιακούς χώρους, τον ΗΣΑΠ και το ΑΠΘ. Οι επιλογές είναι δύο: ή φεύγουν οι δουλέμποροι και εξασφαλίζουμε μόνιμες θέσεις εργασίας (αορίστου χρόνου) ή περιμένουμε να καταργηθούν οι απαγορεύσεις για πρόσληψη μη κοινοτικών μεταναστών και στο μεταξύ παραμένουν οι δουλέμποροι.
Ξεκινώντας από το δεύτερο πρέπει να πούμε, για να είμαστε ειλικρινείς και προσγειωμένοι στην πραγματικότητα, ότι θα ξοδέψουμε το τεράστιο κεφάλαιο που έχει συγκεντρωθεί μετά την επίθεση στην Κ. Κούνεβα. Οι δουλέμποροι θα παραμείνουν στα πόστα τους, τον πρώτο καιρό θα κάνουν τους τυπικούς και νομοταγείς, το κίνημα σιγά-σιγά θα υποχωρήσει και μια αδύναμη ΠΕΚΟΠ θα μείνει μόνη της να παλεύει άνισα με τους δουλέμπορους που στο μεταξύ θα επιστρέψουν στο παλιό καθεστώς. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με τυχοδιωκτισμό, που δεν μπορεί καμιά δήθεν «ταξική αδιαλλαξία» να τον δικαιολογήσει.
Το κίνημα πρέπει να έχει τακτική και όχι μόνο συνθήματα και καλές προθέσεις, που δεν απέχουν και πολύ από την ηθικολογία. Ας δούμε, λοιπόν, ποια είναι τα στοιχεία που συνθέτουν μια τακτική-μονόδρομο στις σημερινές συνθήκες.
1 Ο μόνος τρόπος για να φύγουν οι δουλέμποροι είναι η πρόσληψη προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ, εφόσον μιλάμε για Δημόσιο ή για επιχειρήσεις του Δημόσιου.
2 Ο μόνος τρόπος για να φύγουν άμεσα οι δουλέμποροι είναι η πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για το μεσοδιάστημα μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαγωνισμοί. Αν δεν γίνει αυτό, τότε οι δουλέμποροι θα παραμείνουν για το μεσοδιάστημα, το οποίο μπορεί να γίνει πολύ μεγάλο, με συνεχή «τρεναρίσματα» του διαγωνισμού. Στο τέλος μπορεί να ακυρωθεί ακόμα και ο διαγωνισμός και οι «αναβαπτισμένοι» δουλέμποροι να μείνουν για πάντα.
3 Αν κάποιοι θεωρούν κατακτημένη ή έστω εύκολη αυτή τη διαδικασία, κάνουν λάθος. Η πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για «απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες» μπορεί να γίνει μόνο με Πράξη του Υπουργικού Συμβούλιου. Δε μπορεί, δηλαδή, ο ΗΣΑΠ να πάρει προσωπικό μόνος του, αλλά πρέπει να προσφύγει στην κυβέρνηση. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι για να υλοποιηθεί αυτό θα χρειαστεί σκληρός αγώνας. Οσο δεν κερδίζεται αυτό ο Οικονομάκης θα παραμένει στον ΗΣΑΠ. Εκτός αν μας πει κάποιος ότι πρέπει να φύγει αυτός και να ‘ρθει άλλος Οικονομάκης στη θέση του Οικονομάκη.
4 Αν κατακτηθεί αυτή η διπλή διαδικασία (ορισμένου χρόνου – αορίστου χρόνου μέσω ΑΣΕΠ) έστω σ’ ένα χώρο, τότε θ’ αρχίσει «να ξηλώνεται το πουλόβερ» παντού. Αν όχι, τότε θα χαθεί και ό,τι έχει κατακτηθεί μέχρι τώρα. Ας σημειώσουμε πως ό,τι έχει κατακτηθεί δεν είναι σίγουρο, αφού τα πάντα είναι ακόμα στον αέρα και αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι μάνατζερ που έχουν αναγκαστεί να υποχωρήσουν (ΗΣΑΠ-ΑΠΘ) το έχουν κάνει υπό την πίεση του κινήματος, αλλά ακόμα κρατούν άμυνα και προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο, μπας και αποφύγουν την πίεση και όλα συνεχιστούν όπως πριν.
5 Αν κερδηθεί αυτή η διαδικασία, δημιουργούνται καλύτεροι όροι και για την κατάργηση του ρατσιστικού πλέγματος που απαγορεύει την πρόσληψη μη κοινοτικών εργαζόμενων. Το ίδιο το κράτος θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε εξαιρέσεις, αν το κίνημα επικεντρωθεί στη συνέχεια σ’ αυτό το στόχο. Για να πάμε εκεί, θα πρέπει πρώτα να κατοχυρώσουμε αυτά που διεκδικούμε σήμερα. Αν τα χάσουμε αυτά, θα χάσουμε και το κίνημα.
Δεν είναι τυχαίο ότι και στη διαπραγμάτευση που γίνεται στο ΑΠΘ, ως αποτέλεσμα της πολυήμερης κατάληψης της πρυτανείας, οδηγούνται στη λύση προσλήψεων μέσω ΑΣΕΠ. Αυτή είναι η μόνη λύση που έχει σήμερα το κίνημα ενάντια στο δουλεμπόριο. Αλλωστε, αυτή η λύση συμφωνήθηκε και μεταξύ του διευθύνοντα συμβούλου του ΗΣΑΠ, της ΠΕΚΟΠ και εκπροσώπων του κινήματος αλληλεγγύης τη μέρα της πανελλαδικής απεργίας. Το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει να στηρίξει την ΠΕΚΟΠ και όχι να την πιέζει με ιδεοληψίες και ψευτοδιλήμματα, με αποτέλεσμα την καλλιέργεια ταλαντεύσεων που μπορεί να οδηγήσουν σε ήττα αυτές τις κρίσιμες ώρες, που παίζονται πολλά.
