Ελάχιστες μέρες πριν την επιστροφή τους στην Ελλάδα από τη χώρα καταγωγής τους (Δυτική Σαχάρα) τρεις (και όχι τέσσερις, όπως αρχικά γράψαμε) μετανάστες, πρώην απεργοί πείνας της Υπατίας, πληροφορήθηκαν από το ελληνικό προξενείο της Καζαμπλάνκα, το οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή τους είχε στο «περίμενε», πως δεν έχει εκδοθεί η απαιτούμενη για την επιστροφή τους στην Ελλάδα VISA, χωρίς να τους δοθεί καμιά παραπέρα εξήγηση, όπως απαιτείται από το νόμο. «Ελάτε να πάρετε το διαβατήριό σας χωρίς VISA», τους είπαν από το τηλέφωνο, χωρίς να τους δώσουν καμιά περαιτέρω εξήγηση. Ούτε στη δικηγόρο που τους εκπροσωπεί στην Ελλάδα δόθηκε καμιά εξήγηση (δυο φορές στάλθηκαν στην Καζαμπλάνκα οι εξουσιοδοτήσεις των μεταναστών προς τη δικηγόρο, γιατί την πρώτη δήθεν δεν τις είχαν πάρει – κι ας πιστοποιεί το αντίθετο η ηλεκτρονική μνήμη του φαξ από το οποίο στάλθηκαν).
Τη Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη, οι μετανάστες, που κατοικούν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Καζαμπλάνκα, επισκέφτηκαν το προξενείο, και ζήτησαν να τους επιδοθεί η σε βάρος τους απόφαση. Τους έδωσαν ένα χαρτί στα γαλλικά (!), το οποίο γράφει ότι δεν τους χορηγείται VISA, επειδή συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν για κλεπταποδοχή. Μια μέρα μετά, η δικηγόρος πληροφορήθηκε ότι στον τέταρτο από τους εμπλακέντες σ’ αυτή τη σκευωρία δόθηκε VISA. Ομως, από τους τρεις που δεν τους χορηγήθηκε VISA ο ένας έχει επίσης αθωωθεί, ενώ οι άλλοι δύο καταδικάστηκαν με αναστολή και άσκησαν έφεση, με τη βεβαιότητα ότι στο δεύτερο βαθμό θα αθωωθούν. Προφανώς, γι’ αυτούς τους δύο δεν ισχύει το τεκμήριο αθωότητας, επειδή είναι μετανάστες. Δηλαδή, πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Πρόκειται για τους τέσσερις μετανάστες που συνελήφθησαν στις 19 Ιούλη στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, σε βάρος των οποίων στήθηκε μια σκευωρία, την οποία η Αστυνομία φρόντισε να διοχετεύσει με επίσημη ανακοίνωση στα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, που άρχιζαν να παίζουν το έργο «κλέφτες οι μετανάστες της Υπατίας».
Ολα τα αντικείμενα που κουβαλούσαν μαζί τους, τα οποία είχαν αγοραστεί από τα παζάρια του Θησείου και του Πειραιά, χωρίς αποδείξεις φυσικά, αλλά και πράγματα που είχαν αγοραστεί από καταστήματα των Χανίων, κανονικότατα και με αποδείξεις, βαφτίστηκαν κλοπιμαία! Δύο μετανάστες αθωώθηκαν. Ο πρώτος γιατί αποδείχτηκε ότι τα πράγματα που του φόρτωσαν δεν ήταν καν δικά του, αλλά βοηθούσε τους συμπατριώτες του να τα κουβαλήσουν, όταν οι μπάτσοι τους συνέλαβαν στο αεροδρόμιο. Ο δεύτερος γιατί είχε την τύχη να αναβληθεί η δίκη του και να πέσει σ’ ένα δικαστή που δεν ήταν διατεθειμένος να συμπράξει στη σκευωρία, καθώς η υπόθεσή του αναβλήθηκε, προκειμένου να κληθεί ο υποτιθέμενος ιδιοκτήτης του λάπτοπ που ο μετανάστης είχε αγοράσει από το παζάρι. Και τι αποδείχτηκε; Οτι ο υποτιθέμενος ιδιοκτήτης του λάπτοπ ήταν αστυνομικός (!), ο οποίος ουδέποτε είχε καταγγείλει ότι του έκλεψαν κάποιο λάπτοπ (!!), αλλά κλήθηκε στο αεροδρόμιο, μια ώρα μετά τις συλλήψεις των τεσσάρων, για να δηλώσει ότι το λάπτοπ είναι δικό του (!!!). Το αναγνώρισε… οπτικά και οι συνάδελφοί του από το Τμήμα του αεροδρόμιου δεν μπήκαν στον κόπο να του ζητήσουν την απόδειξη αγοράς ή την εγγύηση και να κάνουν ταυτοποίηση του σειριακού αριθμού. Στη μεν κατάθεσή του στους συναδέλφους του δήλωσε ότι το λάπτοπ αναγνωρίστηκε από φωτογραφίες του που περιείχε (τόσο ηλίθιοι ήταν οι κλέφτες και ο κλεπταποδόχος, που δεν έκαναν ένα φορμάτ, αλλά άφησαν φάτσα κάρτα τις φωτογραφίες του ιδιοκτήτη!), στο δικαστήριο, όμως, επειδή είχαν μεσολαβήσει δημοσιεύματα, ισχυρίστηκε ότι το λάπτοπ αναγνωρίστηκε από τον κωδικό του SKYPE! Και πώς ήξεραν οι συνάδελφοί του ότι ήταν δικός του ο κωδικός και μέσα σε μια ώρα κατάφεραν να τον βρουν, όταν αυτός υπηρετεί στην ομάδα ΔΙΑΣ; (!!!) Ολ’ αυτά τα κραυγαλέα οδήγησαν τον πρόεδρο του δικαστήριου να αθωώσει τον μετανάστη, χωρίς καν να χρειαστεί να αγορεύσει η συνήγορός του Αννυ Παπαρούσσου, ενώ ο… ΔΙΑΣ αποχωρούσε από το ακροατήριο φωνάζοντας προκλητικά «να τους χαίρεστε»!
Οι άλλοι δύο μετανάστες, όμως, που δικάστηκαν την πρώτη μέρα, είχαν την ατυχία να πέσουν σε δικαστή αποφασισμένη να τους καταδικάσει. Η κυρία αυτή εμφανίστηκε και στο ακροατήριο της εξ αναβολής δίκης και παρακολουθούσε με αγωνία τη δίκη του τέταρτου μετανάστη, αυτού που αθωώθηκε! Εχετε ξαναδεί δικαστή να παρακολουθεί δίκη από το ακροατήριο και μάλιστα όχι γενικά τη συνεδρίαση, αλλά μια συγκεκριμένη δίκη που αφορούσε κατηγορούμενο που η ίδια είχε πρωτοδικάσει και αναγκάστηκε να του δώσει αναβολή;
Η πρόεδρος αυτή, λοιπόν, καταδίκασε έναν μετανάστη για την κατοχή ενός παμπάλαιου λάπτοπ, μηδαμινής αξίας, το οποίο –σύμφωνα με το κατηγορητήριο της αστυνομίας- εκλάπη «σε άγνωστο χρόνο από άγνωστο ιδιοκτήτη»! Επειδή βρέθηκε στα χέρια μετανάστη, σημαίνει πως είναι προϊόν κλοπής από άγνωστους κλέφτες κι ας μην ξέρουμε ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης του κι αν ποτέ είχε καταγγείλει κλοπή του λάπτοπ! Αυτή ήταν η φρικώδης ναζιστική λογική που οδήγησε στην καταδίκη. Θα καταδικαζόταν ποτέ Ελληνας μ’ αυτή την κατηγορία; Ενας ακόμη μετανάστης καταδικάστηκε για την κατοχή ενός άλλου λάπτοπ, το οποίο παραδόθηκε στη μητέρα μιας κυρίας, η οποία κάποτε είχε καταγγείλει κλοπή λάπτοπ ίδιας μάρκας. Η μητέρα το… αναγνώρισε επίσης… οπτικά, χωρίς και πάλι να γίνει ταυτοποίηση σειριακού αριθμού! Το γεγονός ότι είχαν αναφερθεί σαν κλοπιμαία και αντικείμενα για τα οποία εμφανίστηκαν αποδείξεις αγοράς (!) ουδόλως επηρέασε την πρόεδρο! Ούτε το γεγονός ότι η υποτιθέμενη ιδιοκτήτης του λάπτοπ δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο να καταθέσει, μολονότι είχε κληθεί.
Και οι δύο μετανάστες καταδικάστηκαν με αναστολή και άσκησαν έφεση, όντας σίγουροι ότι στο δεύτερο βαθμό θα δικαιωθούν, μετά και την αθώωση του τέταρτου, αλλά και τη συγκέντρωση υπερασπιστικών αποδεικτικών στοιχείων, που δεν είχαν προλάβει να συγκεντρώσουν κατά τις βιαστικές διαδικασίες του αυτόφωρου. Μ’ αυτή τη βεβαιότητα και χωρίς κανείς να τους ενοχλήσει έφυγαν για την πατρίδα τους, με δυο βδομάδες καθυστέρηση από την προγραμματισμένη αναχώρησή τους.
Το υπουργείο Προ Πο, όμως, σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών είχαν άλλη γνώμη, προκειμένου να καλύψουν την αστυνομική σκευωρία, αλλά και να ικανοποιήσουν τις κραυγές των ακροδεξιών και δεξιών, που συνέχισαν ν’ αλυχτάνε και μετά τις αθωώσεις. Ο υφυπουργός Μ. Οθωνας δήλωσε την 1η Αυγούστου, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της Πιπιλή, ότι από τις 25 Ιούλη έχει ξεκινήσει διαδικασία διοικητικής απέλασης εναντίον των τεσσάρων μεταναστών. Οι τέσσερις μετανάστες αναχώρησαν για την πατρίδα τους στις 2 Αυγούστου, δηλαδή την επόμενη μέρα. Ουδείς στο αεροδρόμιο τους ενόχλησε, ουδείς τους είπε ότι σε βάρος τους εκκρεμεί διαδικασία διοικητικής απέλασης από τις 25 Ιούλη. Τους άφησαν επίτηδες να φύγουν, για να μην τους επιτρέψουν στη συνέχεια την επάνοδο. Τους έδιωξαν από την Ελλάδα με γκανγκστερικό τρόπο, για να μην είναι εδώ για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Στη συνέχεια, έδωσαν VISA μόνο στον ένα αθωωθέντα, όχι όμως και στον δεύτερο, του οποίου απέρριψαν το αίτημα με το σκεπτικό: «Σύλληψη στο αεροδρόμιο της Αθήνας και καταδίκη για παραβίαση του άρθρου 394 του Ποινικού Κώδικα περί κλεπταποδοχής». Ο άνθρωπος αθωώθηκε κι αυτοί του λένε «δεν σου δίνουμε VISA επειδή καταδικάστηκες»!
Με ποιο δικαίωμα απελαύνουν άνθρωπο που έχει κατηγορηθεί, αλλά αθωώθηκε πανηγυρικά από το δικαστήριο που τον δίκασε; Με ποιο δικαίωμα παραβιάζουν το τεκμήριο αθωότητας των άλλων δύο, των οποίων η υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει; Γιατί δεν τους επιτρέπουν να βρίσκονται στην Ελλάδα και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους στις δίκες του δεύτερου βαθμού;
Με την κίνηση αυτή, το υπουργείο Προ Πο και προσωπικά ο Χρ. Παπουτσής απέδειξε ότι είναι αυτός που άναψε το πράσινο φως στην αστυνομία να στήσει αυτή τη σκευωρία, για να συκοφαντήσει τους μετανάστες απεργούς πείνας της Υπατίας. Οταν τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα σχεδίασε η αστυνομία, όταν υπήρξαν δυο αθωώσεις και δυο ψευτοκαταδίκες που δεν θα σταθούν στο δεύτερο βαθμό, αποφάσισαν να δράσουν γκανγκστερικά, απαγορεύοντας στους τρεις από τους τέσσερις μετανάστες την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Το γεγονός ότι πριν λίγες μέρες, με αφορμή τη σύλληψη δύο Αλγερινών στα Χανιά, που φέρονται να έχουν διαπράξει κλοπές από αυτοκίνητα, επιχειρήθηκε και πάλι σύνδεση με την Υπατία, με την οποία οι δύο αυτοί αλλοδαποί δεν είχαν καμιά σχέση, δείχνει ότι εξυφαίνεται ένα ολόκληρο σχέδιο συκοφάντησης των 300 πρώην απεργών πείνας, που έδωσαν έναν πρωτοφανή στα ευρωπαϊκά χρονικά αγώνα, κερδίζοντας πλατιά συμπάθεια στον ελληνικό λαό.
Οι τρεις πρώην απεργοί πείνας θα κάνουν όλες τις νόμιμες ενέργειες που έχουν στη διάθεσή τους για να πολεμήσουν αυτές τις αποφάσεις του υπουργείου Προ Πο. Ομως, πέρα από το νομικό σκέλος, υπάρχει ένα τεράστιο πολιτικό σκέλος, το οποίο καλούνται να διαχειριστούν πρωτίστως όσοι και όσες στάθηκαν ανιδιοτελώς στο πλευρό των 300 απεργών πείνας. Ο γκανγκστερισμός της κυβέρνησης δεν πρέπει να περάσει. Οι πρώην απεργοί πείνας πρέπει να δικαιωθούν.
Ολο το ιστορικό της υπόθεσης μπορείτε να το βρείτε στο Ιντερνετ, στους παρακάτω συνδέσμους:
https://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=12432&cat_id=48&pos=4
https://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=12469&cat_id=48&pos=4
https://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=296450
https://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=12562&cat_id=48&pos=4
https://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=12598&cat_id=48&pos=4
https://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=12601&pos=4&cat_id=48
