Πρωτοσέλιδο των «Παραπολιτικών» το Σάββατο: «Οι κακές παρέες στα Κουφονήσια…, Ο Τσίπρας και ο πρώην αναπληρωτής CEO της “αμαρτωλής“ Αττικής». Τίποτα το καινούργιο. Οι γνωστές φωτογραφίες του ζεύγους Τσίπρα με τον Μπαλαούρα και την παρέα του στο Κουφονήσι. Μόνοι τους τις δημοσίευσαν τις… εκδρομικές φωτογραφίες. Αν ο Τσίπρας ήθελε να κάνει συνάντηση «εργασίας» με τον Τσάδαρη, πρώην μεγαλοστέλεχος της Attica bank, που εμπλέκεται με τις χρηματοδοτήσεις του Καλογρίτσα, δε θα πήγαινε με βερμούδα και τίσερτ στο Κουφονήσι, ούτε θα έβγαζε φωτογραφίες με τσίπουρα και θαλασσινά και τον Μπαλαούρα μέσ' στην καλή χαρά (προφανώς είχε ξεκινήσει νωρίτερα).
Πρωτοσέλιδο του «Πρώτου Θέματος» την Κυριακή: τίποτα σχετικό με Καλογρίτσα, Μιωνή, Αρτεμίου κτλ. Κύριο θέμα η Αγιασοφιά («Μέχρι πού μπορεί να το πάει ο Ερντογάν»), δίπλα ο Τζέικομπ Ρότσιλντ («Ο βαρόνος που τον ενοχλεί η επένδυση της Κασσιόπης από 2 χιλιόμετρα μακριά»), από κάτω «Ο σχιζοφρενής με το τσεκούρι»).
Οι δυο δεξιοφυλλάδες που σήκωσαν το βάρος της Μιωνιάδας και της Καλογριτσιάδας δεν είχαν να συνεισφέρουν τίποτα επί των θεμάτων με τα οποία τροφοδοτούσαν την επικαιρότητα τις προηγούμενες εβδομάδες. 'Η πήραν εντολή να μη συνεισφέρουν τίποτα, προκειμένου να ανοίξει η βεντάλια με ένα ακόμα σκάνδαλο ΣΥΡΙΖΑ;
Το πρωτοσέλιδο της «Καθημερινής» επιβεβαίωσε ότι ισχύει το δεύτερο. Ολα γίνονται βάσει σχεδίου. Και αυτή τη φορά ήταν η σειρά της «σοβαρής» δεξιάς εφημερίδας να πάρει τη σκυτάλη από τις κιτρινοφυλλάδες: «Μάτι: Το έγκλημα και η συγκάλυψη – “Θάψ' τα γιατί θα σε σκίσουμε“ – Τα δικαστικά έγγραφα για την τραγωδία και οι ωμές απειλές κατά του επικεφαλής των ερευνών». Ετσι, η επίχειρηση «ξεσκεπάζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ» άλλαξε πίστα. Από τον Μιωνή και τον Καλογρίτσα πέρασε στον τέως αρχηγό της Πυροσβεστικής, που με ύφος νταβατζή της Τρούμπας και επικαλούμενος την πολιτική του προϊσταμένη Γεροβασίλη, ζητά από τον υφιστάμενό του να θάψει όσα στοιχεία έχει συλλέξει για τις ευθύνες στο Μάτι και να τα ρίξει όλα στην άναρχη δόμηση και στον ισχυρό αέρα.
Δεν ξέρουμε αν κάποια στελέχη των δεξιών εφημερίδων κάθονται γύρω από ένα τραπέζι και συζητούν με στελέχη του Μαξίμου πώς θα μοιραστούν τα θέματα και πώς θα τα χτυπήσουν ή αν οι συνεννοήσεις γίνονται με κάθε Συγκρότημα χωριστά. Ομως ο κεντρικός σχεδιασμός βγάζει μάτια. Αλλωστε, και τα ίδια τα θέματα τα εξασφαλίζουν από κυβερνητικές πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν και έχουν τη δυνατότητα να παίρνουν υλικό από τις διάφορες υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού. Γι' αυτό και παρατηρείται τόσο καλός συντονισμός, όπως το περασμένο Σαββατοκύριακο. Οσοι ασχολούνταν με Καλογρίτσα και Μιωνή πήραν εντολή να κάνουν «κράτει», ώστε να παίξει μόνο του το θέμα με το Μάτι. Να μην υποβαθμιστεί μέσω της διάχυσης της προσοχής και σε άλλα θέματα. Μόλις αυτό το θέμα κάνει τον πρώτο κύκλο του, που θα περιλαμβάνει και εμπλοκή του δικαστικού μηχανισμού (αναγκαστικά), τότε θα επανέλθουν στα προηγούμενα θέματα, τροφοδοτώντας τα ακόμα και με ισχνό υλικό (οι κιτρινοφυλλάδες ξέρουν να φτιάχνουν αναγνώσματα με βάση τη λογική της κλειδαρότρυπας).
Ετσι, τα χτυπήματα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι συνεχή και πλήττουν το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτημα» και τα περί διαφάνειας και εντιμότητας στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων, που είχαν αποτελέσει το καμάρι της συριζαϊκής προπαγάνδας, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα κόμμα που δεν είχε ξανακυβερνήσει, επομένως κατά τεκμήριο άφθαρτο. Δεν είχε τίποτ' άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ για να καμαρώνει. Κατά τα άλλα, μνημόνια εφάρμοσε και παρέδωσε τη σκυτάλη στον Μητσοτάκη για να συνεχίσει τη μνημονιακή πολιτική που είχαν προσυπογράψει οι Τσίπρας-Τσακαλώτος.
Τι πληρώνουν οι συριζαίοι; Την αλαζονεία τους και τη συμπεριφορά παιδικής χαράς που ουδέποτε εγκατέλειψαν. Ηταν τόσο αλαζόνες που νόμισαν ότι μπορούν να συντρίψουν τους βαρόνους των μίντια και να χτίσουν ένα δικό τους σύστημα. Οταν οι βαρόνοι είδαν τι τύχη επεφύλαξαν τα Τσιπράκια στον Ψυχάρη (φαρμάκι αποδείχτηκε ο εσπρέσο που του έφτιαξε ο Τσίπρας στο κρυφό τους ραντεβού, παρουσία μόνο μιας γάτας Ιμαλαΐων), αποφάσισαν να δώσουν τον μέχρις εσχάτων αγώνα. Κέρδισαν την κρίσιμη μάχη των τηλεοπτικών αδειών και από τότε και μετά όλα ήταν ζήτημα χρόνου. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα υφίστατο κυβερνητική φθορά, οπότε μόλις τον βρήκαν στα κάτω του έπεσαν να τον τσακίσουν, με σκοπό να σύρουν τον Τσίπρα και τους επιτελείς του να δηλώσουν πολιτικά υποτελείς, για να μην υποστούν τα ίδια και την επόμενη φοράπου θα κυβερνήσουν.
Ο Μητσοτάκης και οι δικοί του επιτελείς δε θα άφηναν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Οταν πήραν στα χέρια τους τη διαχείριση του κρατικού μηχανισμού, θα πρέπει να έμειναν και αυτοί έκπληκτοι από τον ερασιτεχνισμό των Τσιπραίων, οι οποίοι άφησαν πίσω τους τόσα ίχνη, ώστε ο καθένας που θέλει να κλείσει μια «δουλειά» να μπορεί να την ανταλλάξει με μια «κασέτα».
Οι συριζαίοι καταγγέλλουν τη ΝΔ ότι σκανδαλολογεί και χρησιμοποιεί «προϊόντα εγκλήματος» στην προσπάθειά της να αποδείξει ότι «όλοι ίδιοι είμαστε». Οταν συζητάμε πολιτικά, όμως, δεν υπάρχουν «προϊόντα εγκλήματος». Υπάρχει αλήθεια και ψέμα. Και μια πολιτική δύναμη οφείλει να τοποθετείται επί της ουσίας, αντί να κρύβεται πίσω από νομικίστικα τείχη, τα οποία δεν μπορούν να κρύψουν τη γύμνια της.
Εμείς δεν περιμέναμε τις «κασέτες» του Μιωνή και του Λιότσου, τη δικαστική διαμάχη του Καλογρίτσα με τους Χούρι της CCC και τις φωτογραφίες του Παππά με τον Αρτεμίου στο -διάσημο πλέον- καφέ Company της Λευκωσίας, για να πούμε ότι . Τοποθετηθήκαμε καταρχάς πολιτικά, χωρίς να ξέρουμε την παρασκηνιακή βρομιά που πλημμυρίζει τον τόπο με τη μπόχα της τους τελευταίους μήνες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπάτησε με τον πιο αισχρό τρόπο τον ελληνικό λαό. Υπέγραψε μνημόνια, υιοθέτησε τη μνημονιακή πολιτική και την εφάρμοσε με συνέπεια και φανατισμό, με αποτέλεσμα ο Τσίπρας να γίνει το χρυσό αγόρι των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών χωρών. Τα έχουμε γράψει δεκάδες φορές και δε χρειάζεται να τα επαναλάβουμε εδώ. Αυτή η πολιτική κατέστησε τον ΣΥΡΙΖΑ με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Ας μην αρχίσουμε να φλυαρούμε για διαφορές ανάμεσα στα αστικά κόμματα. Φυσικά και υπάρχουν διαφορές, όμως αυτές δεν αφορούν το χαρακτήρα τους αλλά επιμέρους εκφάνσεις της δράσης τους. Παλαιότερα οι διαφορές ανάμεσα στα συντηρητικά και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα ήταν πιο εμφανείς.
Στη φάση της συντηρητικής ανασυγκρότησης του καπιταλισμού, που στην Ελλάδα κορυφώθηκε με το πλαίσιο που ονομάστηκε μνημονιακή πολιτική, ακόμα και οι μικρές διαφορές επί της ουσιαστικής πολιτικής εξαφανίστηκαν και απέμεινε μόνο η διαφορετική φρασεολογία.
Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ίδιος με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα και ηθικά. Για να αποδειχτεί για μια ακόμα φορά το μπρεχτικό απόφθεγμα: δεν μπορείς να κρατάς τα νύχια των χεριών σου καθαρά, όταν είσαι βουτηγμένος ως το λαιμό μέσα στα σκατά. Οι κρουαζιέρες της οικογένειας Τσίπρα με τα κότερα των εφοπλιστών ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Από κάτω υπήρχε ένας όγκος διαπλοκής και κάθε είδους βρομιάς. Και επειδή δε θέλουμε να μας περνάνε για μαλάκες, σημειώνουμε πως δεν πιστεύουμε ότι ο Φλαμπουράρης έκανε τα μύρια αίσχη για να φτιάξει ο Μελισσανίδης το γήπεδό του στη Νέα Φιλαδέλφεια, από… άδολη αγάπη για την ΑΕΚ και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ανέχτηκε τα πογκρόμ των μπράβων ενάντια στον προοδευτικό κόσμο της πόλης (ακόμα και ενάντια σε οπαδούς του), επειδή… ήταν δίκαιο και έπρεπε να γίνει πράξη. Δεν πιστεύουμε ότι ο Σπίρτζης έσπασε σε οχτώ κομμάτια την εργολαβία της εθνικής οδού Πάτρας-Πύργου, για να χτυπήσει τους «εθνικούς εργολάβους», στηρίζοντας τον… βιοπαλαιστή Καλογρίτσα, ο οποίος μετά παράτησε το έργο.
