Το «μέτωπο της διεθνούς νομιμότητας» οικοδομεί, λέει, ο Δένδιας στο Ριάντ και στο Αμπού Ντάμπι. Με βασιλιάδες και σεΐχηδες που τον διαβεβαιώνουν ότι η συμφωνία Ερντογάν-Σαράζ είναι άκυρη. Βέβαια, οι ίδιοι βασιλιάδες και σεΐχηδες αύριο μπορεί ν' αλλάξουν στάση (αγαπημένη τους συνήθεια), αλλά στο μεταξύ ο Δένδιας θα έχει χτίσει τα «διπλωματικά τείχη» έξω από τα οποία θα μείνει έρημη και μόνη η Τουρκία.
Οι άραβες βασιλιάδες και σεΐχηδες δεν παίζουν κανένα ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο (πέραν της ανάμιξής τους στη φατριαστική πάλη των φυλάρχων της Λιβύης), όμως η σιωνιστική οντότητα «μας τα χάλασε». Σαν να μην έφτανε η αφωνία, είχαμε και διαρροές στον ισραηλινό Τύπο, σύμφωνα με τις οποίες η σιωνιστική κυβέρνηση δεν έχει αντίρρηση να εξετάσει την τουρκική πρόταση για την κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει το ισραηλινό φυσικό αέριο (όταν θα αρχίσει να εξάγεται) μέσω Τουρκίας προς την Ευρώπη. Οπότε, ο περιβόητος υποθαλάσσιος EastMed (που ο Τσίπρας τον παρουσιάζει λες και κατασκευάστηκε κιόλας, ενώ δεν είναι παρά ένα σχέδιο σε επίπεδο προθέσεων) θα πάει περίπατο. Είναι και πιο ακριβός, άλλωστε, από έναν χερσαίο αγωγό.
Από τη Λευκωσία υπήρξε διαρροή σύμφωνα με την οποία ο κύπριος ΥΠΕΞ Ν. Χριστοδουλίδης είχε μακρά τηλεφωνική επικοινωνία «με την ισραηλινή πλευρά» (αλήθεια, όνομα δεν έχει ο συνομιλητής του;), η οποία ξεκαθάρισε ότι δεν αλλάζουν οι σχεδιασμοί, ότι δεν τίθεται θέμα δημιουργίας αγωγού προς την Τουρκία και πως δεν έχει αλλάξει την προσέγγισή της σε ό,τι αφορά τον EastMed. Επίσημη δήλωση από σιωνιστικής πλευράς, όμως, ούτε ακούσαμε ούτε διαβάσαμε.
Και με τον Αντόνιο Γκουτέρες, τον οποίο συνάντησε στη Γενεύη, δεν τα κατάφερε και τόσο καλά ο Δένδιας. Του ανέπτυξε τις ελληνικές θέσεις σύμφωνα με τις οποίες τα δύο μνημόνια που υπέγραψε η Τουρκία με την κυβέρνηση Σάραζ είναι «ανύπαρκτα», διότι «υπεγράφησαν από μία κυβέρνηση που δεν είχε καμία τέτοια εξουσιοδότηση», όμως ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ περιορίστηκε να δηλώσει στον Δένδια ότι θα παραπέμψει το θέμα στις νομικές υπηρεσίες του ΟΗΕ! Τόσες μέρες «παίζει» το θέμα ψηλά στη διεθνή ειδησεογραφία, τόσες κυβερνήσεις εξέδωσαν ανακοινώσεις ή τοποθετήθηκαν με δηλώσεις υπουργών ή εκπροσώπων τους, αλλά ο Γκουτέρες «δεν πρόκανε» να ρωτήσει τις νομικές υπηρεσίες του ΟΗΕ.
Βέβαια, αμέσως μόλις η Τουρκία έστειλε το μνημόνιο στον ΟΗΕ και ζήτησε να καταχωριστεί, σχολιάζοντας το επίσημο ελληνικό αίτημα περί μη καταχώρισης της τουρκολιβυκής συμφωνίας, διότι είναι άκυρη, είχε δηλώσει ότι «η Γραμματεία του ΟΗΕ δεν παίρνει θέση ούτε σχολιάζει θέματα που αφορούν την κυριαρχία, τα δικαιώματα και τις δικαιοδοσίες (χωρών) στις θαλάσσιες ζώνες τους». Και είχε συμπληρώσει με νόημα: «Ωστόσο, σε ορισμένες περιοχές, όπως σε κλειστές ή ημίκλειστες θάλασσες, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα συμφέροντα τρίτων μερών», για να καταλήξει με την έκφραση της βεβαιότητας ότι «όλα τα εμπλεκόμενα μέρη αναγνωρίζουν την ανάγκη για ένα συνεχή διάλογο για αυτά τα ευαίσθητα θέματα».
Γράφαμε την προηγούμενη εβδομάδα ότι η διατύπωση αυτή αποτελεί υπόδειγμα διπλωματικής ασάφειας-σαφήνειας. Μπορεί να θεωρηθεί ότι βολεύει εξίσου την Ελλάδα (στην περίπτωση της Κρήτης και των Δωδεκανήσων) και την Τουρκία (στην περίπτωση του Αιγαίου και του Καστελόριζου). Πάνω απ' όλα, όμως, βολεύει τους ιμπεριαλιστές, οι οποίοι θα κληθούν να παίξουν το ρόλο του επιδιαιτητή (είτε μέσω του Συμβούλιου Ασφάλειας του ΟΗΕ είτε και απευθείας), όχι μόνο στις γνωστές ελληνοτουρκικές διαφορές (που χρονολογούνται εδώ και δεκαετίες, όταν ο όρος ΑΟΖ ήταν ακόμα άγνωστος και συζήτηση γινόταν μόνο για τον ορισμό των θαλάσσιων συνόρων και της υφαλοκρηπίδας), αλλά και στο κόψιμο της -πέραν των χωρικών υδάτων κάθε χώρας- Ανατολικής Μεσογείου σε θαλάσσια οικόπεδα με δικαιώματα αποκλειστικής κρατικής εκμετάλλευσης.
Λέγοντάς του ότι θα απευθυνθεί στις νομικές υπηρεσίες του ΟΗΕ, ο Γκουτέρες ξεφορτώθηκε τον Δένδια, υποδεικνύοντάς του -εμμέσως πλην σαφώς- να απευθυνθεί πρώτα στην Τουρκία, ώστε οι δύο χώρες να αναζητήσουν από κοινού λύση για το «κλειστό» Αιγαίο και την «ημίκλειστη» Ανατολική Μεσόγειο.
Εκεί πάει σιγά-σιγά το πράγμα. Οι «μετριοπαθείς» στην ελληνική πολιτική σκηνή κερδίζουν σιγά-σιγά έδαφος έναντι των «εθνικιστών». Οπως έλεγε και ο Βενιζέλος, σε εκδήλωση την οποία συντόνιζε ο γνωστός Αlexis Παπαχελάς, .
Βέβαια, χρήσιμοι είναι και εκείνοι που ζητούν «να πνίξουμε τους Τούρκους στο Αιγαίο» (οι πιο… μάγκες ζητούν «να τους στείλουμε πίσω στη Μογγολία»!). Διότι υπενθυμίζουν ότι πρέπει να υπάρξει επειγόντως «ενίσχυση και αναβάθμιση των οπλικών συστημάτων των ενόπλων μας δυνάμεων». Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, μολονότι καταψήφισε τον κρατικό προϋπολογισμό στη Βουλή, υπερψήφισε τις πολεμικές δαπάνες. Είναι γνωστό, άλλωστε, πως δεν κερδίζεις υποστήριξη από τις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες, αν δεν κάνεις και καμιά παραγγελία στα μονοπώλια του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματός τους. Αρχές Γενάρη ο Μητσοτάκης θα βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, καλεσμένος του Τραμπ, και πρέπει να θεωρούμε σίγουρο πως θα κάνει την αρχή για ένα νέο κύκλο πανάκριβων οπλικών συστημάτων, που θα γονατίσουν ακόμα πιο πολύ τον ελληνικό λαό. Θ' ακολουθήσουν, οπωσδήποτε, οι γαλλικές φρεγάτες, για να πάρουν σειρά και τα γερμανικά μονοπώλια, τα οποία ήδη εκτελούν συμβόλαια προμήθειας οπλισμού στην Τουρκία.
Η γραμμή που διαμορφώνεται ως κυρίαρχη στο αστικό πολιτικό μπλοκ είναι αυτή της αναζήτησης στήριξης από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Γι' αυτό και η κυβέρνηση διέρρευσε στα «Νέα» ότι την άνοιξη θα κατέβει νότια της Κρήτης γαλλικό ωκεανογραφικό σκάφος, συνοδευόμενο από φρεγάτα, για να κάνει έρευνες σε περιοχή που τέμνεται από την ΑΟΖ που «έκοψε» η Τουρκία με τη Λιβύη. Η είδηση, φυσικά, δεν επιβεβαιώθηκε επίσημα από την κυβέρνηση. Αφέθηκε να «δουλεύει» δημοσιογραφικά.
Ο Μητσοτάκης από τη Bild έστειλε νέο μήνυμα προς την Αγκυρα ότι «η Αθήνα είναι ανοικτή σε διάλογο» (σ' αυτό συμφώνησε δημόσια και ο Τσίπρας). Ο Ερντογάν, όμως, βρίσκεται ακόμα στη φάση του τσαμπουκά. Θα καθήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όταν θα τον πιέσουν οι «διαιτητές» ιμπεριαλιστές, αφού προηγουμένως σφραγίσει την ατζέντα με τα τουρκικά αιτήματα.
Προσερχόμενος στη δεύτερη μέρα της συνόδου κορυφής της ΕΕ, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ είπε στους δημοσιογράφους:
Οταν ρωτήθηκε σχετικά μ' αυτές τις δηλώσεις ο Μητσοτάκης, πούλησε τρέλα: .
Εννοείται πως ούτε μπέρδεμα στη μετάφραση υπήρξε ούτε ο Μπορίσοφ δεν ήξερε τι έλεγε. Υπήρξε σαφέστατος και περιέγραψε μια πολιτική «ίσων αποστάσεων» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Και μάλλον δεν υπήρξε ο θαρραλέος που βγήκε και είπε δημόσια αυτά που σκέφτονται όλοι, αλλά λειτούργησε σαν «λαγός» άλλων (λέγε με Γερμανία). Στη δήλωσή του υπάρχει μια κομβική φράση: «Κανένας δεν μιλά πια για κυρώσεις λόγω της εξαγωγής όπλων», γιατί όταν επιβάλλει κυρώσεις η ΕΕ, κερδισμένη βγαίνει η Ρωσία, στην οποία στρέφεται για την αγορά όπλων η Τουρκία, και χαμένα βγαίνουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια. Είναι κοινό μυστικό, άλλωστε, ότι η Γερμανία έχει ξεπαγώσει όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα που «τρέχουν» επιχειρήσεις της συνεργαζόμενες με το τουρκικό κράτος.
Μ' άλλα λόγια, εκείνο που είπε ο Μπορίσοφ είναι πως δεν πρέπει να δίνει κανένας καμιά σημασία στις δηλώσεις που βγάζουν τα κοινοτικά όργανα, αλλά να κοιτάζει την πρακτική πολιτική των ιμπεριαλιστικών χωρών της ΕΕ, που θέλουν να συνεχίσουν τις μπίζνες με την Τουρκία.
