Μετά την Ανγκελα Μέρκελ, που διαμήνυσε μέσω Ντίλμα Ρούσεφ, ότι «η παραίτηση Τσίπρα και οι εκλογές είναι μέρος της λύσης, όχι μέρος της κρίσης» (δείτε αναλυτικά ), ήρθε η σειρά του «αφεντικού» του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ να κάνει τη δική του παρέμβαση στις ελληνικές εκλογές, στηρίζοντας τις μνημονιακές δυνάμεις και πρωτίστως τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Ρέγκλινγκ δεν είναι κάνας τυχαίος. Επί χρόνια μεγαλοστέλεχος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών (επί καγκελαρίας Σρέντερ), στη συνέχεια μεγαλοστέλεχος της Κομισιόν, μεγαλοστέλεχος του ΔΝΤ (είναι αυτός που «ισοπέδωσε» την Ινδονησία), αλλά και μεγαλοστέλεχος hedge funds. Το ότι είναι σοσιαλδημοκράτης δεν εμπόδισε την Μέρκελ και τον Σόιμπλε να τον βάλουν επικεφαλής στον EFSF και στη συνέχεια στον ESM. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλλη θέση. Ο άνθρωπος που εξασφαλίζει τα συμφέροντα του γερμανικού ιμπεριαλισμού στους μηχανισμούς διαχείρισης της κρίσης που αναγκάστηκε το 2010 να δημιουργήσει η Ευρωζώνη.
Μιλώντας χθες (Πέμπτη, 27 Αυγούστου) σς συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο, ο Ρέγκλινγκ καθησύχασε τους Γερμανούς και έστειλε μηνύματα στους έλληνες ψηφοφόρους. Οι νέες εκλογές στην Ελλάδα, είπε, «συνιστούν μια αβεβαιότητας», όμως «παρολαυτά γενικά μπορεί να είναι αισιόδοξος κανείς».
Ο Ρέγκλινγκ εξήγησε πως ο ESM έχει δέσει το γάιδαρό του, διότι προβλέπεται σφιχτό πλαίσιο επιτήρησης για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων στο Μνημόνιο-3, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση να καταβληθούν δόσεις αν δεν τηρηθούν τα προβλεπόμενα. «Και αυτό ισχύει για όποια κυβέρνηση αναλάβει την εξουσία στην Αθήνα», συμπλήρωσε.
Αμέσως μετά, πέταξε μια γερή δόση προεκλογικής τρομοκράτησης του ελληνικού λαού: «Η εναλλακτική θα είναι για την Ελλάδα».
Ποια κυβέρνηση είναι η καλύτερη για να προστατεύσει τον ελληνικό λαό από το «Grexit με τρομακτικές συνέπειες»; Αυτό δεν το είπε, φυσικά, ο Ρέγκλινγκ, αλλά μπορεί να το καταλάβει κανείς εύκολα: μια κυβέρνηση αυτών που ψήφισαν το Μνημόνιο-3. Αυτοί το διαπραγματεύθηκαν, αυτοί το ψήφισαν, αυτοί προκάλεσαν τις εκλογές για να «καθαρίσουν» την κοινοβουλευτική τους δύναμη, αυτούς πρέπει να εμπιστευθεί ο ελληνικός λαός. Κι αν η κυβέρνηση είναι ευρύτερης μνημονιακής συνεργασίας, με πρωθυπουργό τον Τσίπρα, ακόμα καλύτερα, αφού η εφαρμογή των προβλεπόμενων από το Μνημόνιο θα είναι εξασφαλισμένη με μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως καλή ώρα αυτή που ψήφισε το Μνημόνιο-3 και τους πρώτους εφαρμοστικούς του νόμους.
Με μαεστρία αστού πολιτικού (και όχι απλώς τεχνοκράτη) ο Ρέγκλινγκ ύφανε τον ιστό, της ανησυχίας αρχικά, που μετατρέπεται σε απειλή στη συνέχεια: «Δεν υπάρχει καμιά εγγύηση για την επιτυχία του προγράμματος, αλλά βλέπω πολύ σοβαρούς λόγους για μια επιτυχημένη πορεία»! Το μήνυμα προς τους ψηφοφόρους είναι σαφές: μην επαναπαύεστε, οι κίνδυνοι υπάρχουν, και μόνον εσείς μπορείτε να τους αποσοβήσετε ψηφίζοντας «όπως πρέπει».
Πέρα από τη φινετσάτη (αν και έγινε από Γερμανό) παρέμβαση στις ελληνικές εκλογές, ο Ρέγκλινγκ έδωσε και μια είδηση: το ΔΝΤ θα συμμετάσχει και στην Τρίτη δανειακή σύμβαση. Προσδιόρισε μάλιστα και το ποσό της συμμετοχής του: 16 δισ. ευρώ. Είναι το ποσό που απέμενε από τη δεύτερη δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ. Ετσι, το Ταμείο δε θα χρειαστεί να βάλει επιπλέον λεφτά για τη δανειοδότηση του ελληνικού κράτους. Θα ανανεώσει την προηγούμενη δανειακή σύμβαση, με τους χειρότερους όρους που προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο και με χρονική διάρκεια μέχρι και το 2018, έναντι του Μάρτη του 2016 που έληγε το προηγούμενο «πρόγραμμα» του ΔΝΤ. Pas mal, που θα έλεγε και η Λαγκάρντ.
Oπως είπε ο Ρέγκλινγκ, το ΔΝΤ μετακινείται και δείχνει να ασπάζεται την ευρωπαϊκή προσέγγιση για τη βιωσιμότητα του χρέους, σύμφωνα με την οποία καθοριστικός παράγοντας της βιωσιμότητας δεν είναι το ποσοστό του χρέους ως προς το ΑΕΠ (που σε πρώτη φάση θα ξεπεράσει το 200%), αλλά η ετήσια επιβάρυνση από την καταβολή των τοκοχρεολυτικών δόσεων.
Γι’ αυτό σκάει ο Βενιζέλος. Διότι όταν τα έλεγε αυτά (και μετά απ’ αυτόν ο Στουρνάρας), ο Τσίπρας τους κατήγγειλε με δριμύτητα και έλεγε πως μόνο με τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του μπορεί να καταστεί βιώσιμο το χρέος. Επικαλούνταν μάλιστα και το ΔΝΤ προς επιβεβαίωση της άποψής του.
Τώρα, ο Τσίπρας, ο Δραγασάκης, ο Σταθάκης, ο Τσακαλώτος και τ’ άλλα «παιδιά» θα επαναλαμβάνουν εν χορώ αυτά που έλεγαν ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας. Οτι δηλαδή, σημασία δεν έχει το ύψος του χρέους, αλλά το ύψος του «σε όρους καθαρής παρούσας αξίας»! Εχει ο καιρός γυρίσματα…
ΥΓ. Πάμε ένα στοίχημα ότι η νέα δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ θα είναι στο βρετανικό δίκαιο; Τότε θα κατεδαφιστεί ένας ακόμη γκεμπελίστικος ισχυρισμός του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τον οποίο «κατάφερε» η νέα δανειακή σύμβαση να μην είναι στο βρετανικό δίκαιο. Δεν είναι, γιατί δεν υπήρχε λόγος να είναι, αφού ο ESM είναι διακρατικός οργανισμός των χωρών της Ευρωζώνης και διέπεται από το ευρωενωσίτικο δίκαιο, βάσει του οποίου μπορεί να βάλει χέρι ακόμη και στα κονδύλια των διαρθρωτικών ταμείων και της ΚΑΠ, που προορίζονται για την Ελλάδα, αν η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι συνεπής στην αποπληρωμή των τοκοχρεολυτικών δόσεων.
