Μητσοτάκης: Ασυλο τέλος

«: Εκεί που χρειάζεται να γίνουν παρεμβάσεις, -σε καταλήψεις, σε κτίρια πανεπιστημίων τα οποία σήμερα όλοι γνωρίζουμε ότι αποτελούν κέντρα διακίνησης ναρκωτικών, καταφύγια ‘’μπαχαλάκηδων’’ και εργαστήρια κατασκευής μολότοφ- αυτά μπορούν ν’ αλλάξουνε πολύ γρήγορα.
 
: Και πως θα γίνει αυτό; Μπαίνει η Αστυνομία, συλλαμβάνει τον Ντσούνο που παρανομεί απ’ έξω και μπαίνει μέσα όταν τον κυνηγά;
 
: Βεβαίως.
 
: Σε πόσο χρόνο;
 
: Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι ο στόχος μου είναι, όταν έρθουν τα παιδιά στο πανεπιστήμιο, οι πρωτοετείς, τον Σεπτέμβριο, η κατάσταση στα πανεπιστήμια να είναι ήδη διαφορετική.
 
: Σε τρεις μήνες από τώρα.
 
: Βεβαίως. Γιατί ο νόμος για το άσυλο θ’ αλλάξει αμέσως και από εκεί και πέρα οι επιχειρησιακές απαιτήσεις πέφτουν στην Αστυνομία. Δεν κάνω εγώ αυτές τις επιχειρήσεις, ούτε καν ο Υπουργός».
 
Ο παραπάνω διάλογος έγινε σε πρωινή εκπομπή του συγκροτήματος Αλαφούζου.
 
Η εφαρμογή του δόγματος «νόμος και τάξη» ή αλλιώς «ασφάλεια για τους πολίτες» είναι εδώ και πολύ καιρό ψηλά στην ατζέντα της ΝΔ, που ψηφοθηρεί στα συντηρητικά στρώματα και ευελπιστεί να μπάσει στο «μαντρί» της όλες τις ψήφους που μέχρι τώρα κατευθύνονταν στα φασιστικά και κρυπτοφασιστικά μορφώματα.
 
Η διακήρυξη κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου βρήκε άμεση ανταπόκριση από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και γνωστοί κονδυλοφόροι ειδικών αποστολών ανέλαβαν δράση.
 
Την επιχείρηση πλαισίωσαν με επιστολή τους Διαμαντοπούλου και Γιαννάκου, Αρβελέρ, Βερέμης και Διαμαντούρος. Οι δυο πρώτες γνωστές για το βίο και πολιτεία της υπουργικής τους θητείας, που πυροδότησε μαζικές μαχητικές φοιτητικές αντιδράσεις και οι τρεις τελευταίοι για το γεγονός ότι κουνούν ως σημαία τους πανεπιστημιακούς τους τίτλους (και θώκους) για να στηρίξουν το αστικό σύστημα και τις αντιδραστικές επιλογές του (ο Βερέμης υπήρξε πρόεδρος του ΕΣΥΠ επί κυβερνήσεων Καραμανλή και ιδρυτικό μέλος της «Δράσης» του αγρίως νεοφιλελεύθερου Μάνου, η Αρβελέρ στήριξε έμπρακτα τον Μητσοτάκη και του αφιέρωσε και ποίημα (!) και ο Διαμαντούρος υπήρξε επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του Ποταμιού στις  εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015).
 
Τα νέα δεδομένα στη διαχείριση του αστικού συστήματος εξουσίας, αλλά και η πλειοψηφική πλέον στροφή του πανεπιστημιακού κατεστημένου προς ένα πανεπιστήμιο, του οποίου η λειτουργία θα προσομοιάζει με ΑΕ, έβαλαν αέρα στα πανιά και του νέου πρύτανη του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης Νίκου Παπαϊωάννου. Ο πρύτανης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη δημοτική τηλεόραση της Θεσσαλονίκης TV100, εξέφρασε την πρόθεσή του να εφαρμόσει τη διαδικασία της ταυτοποίησης (με ταυτότητα ή κάρτα επισκέπτη) για την είσοδο στο ΑΠΘ.
 
Ελπίζοντας να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο, τάχθηκε ουσιαστικά υπέρ της κατάργησης του ασύλου και δήλωσε έτοιμος να αναλάβει δράση κατά της «παραβατικότητας».
 
Ολοι αυτοί οι κήνσορες του «νόμου και της τάξης», της υπεράσπισης δηλαδή της αστικής νομιμότητας, του μονοπώλιου της βίας του αστικού κράτος και της αποθέωσης της κρατικής καταστολής, μιλούν χωρίς να υπολογίζουν τον «ξενοδόχο», το φοιτητικό -κατ’ αρχάς- και το λαϊκό κίνημα, που μπορεί σήμερα να τελούν εν υπνώσει, όμως, τίποτε δεν προδικάζει ότι το μέλλον θα είναι το ίδιο ασφαλές για τους διαχειριστές του συστήματος.
 
Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι θεσμός δεμένος με την ιστορική μνήμη, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας ενάντια στη δικτατορία, τον ιμπεριαλισμό και την αμερικανοκρατία. 
 
Είναι θεσμός που κρατά τα πανεπιστημιακά ιδρύματα ζωντανά, χώρους διάδοσης  ιδεών που αμφισβητούν  την αστική κυριαρχία, το καπιταλιστικό σύστημα, που πρόβαλαν το συλλογικό πνεύμα, την αυταπάρνηση, την ανιδιοτέλεια και έδωσαν πνοή στο μαζικό ηρωισμό.
 
Χάρη σε αυτόν το θεσμό, τα πανεπιστήμια μπορούν και φιλοξενούν εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες συλλογικοτήτων που βρίσκονται «εκτός των τειχών» της αστικής πολιτικής και κάθε ταύτιση με ναρκέμπορους και εγκληματικές συμπεριφορές είναι σκόπιμη και υπηρετεί έναν και μοναδικό σκοπό: την κατασυκοφάντηση του ταξικού και συνδικαλιστικού κινήματος με στόχο τη φίμωση, την υποταγή και την καταστολή τους.
 
Γιούλα Γκεσούλη