► 21 του Απρίλη σήμερα και βομβαρδιζόμαστε από το πρωί με τα γνωστά αφιερώματα καταδίκης της χούντας και αποθέωσης της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας γενικά και του Καραμανλή ειδικά. Του Καραμανλή που του πήρε μερικά χρόνια μέχρι να κάνει μισή δήλωση καταδίκης της χούντας. Του Καραμανλή που δεν είχε κανένα πρόβλημα με τις «γέφυρες» που έριχνε για λογαριασμό του (για λογαριασμό του Καραμανλή) ο Αβέρωφ προς τους χουντικούς. Του Καραμανλή που δεν είχε κανένα πρόβλημα να ορκιστεί παρουσία του «προέδρου» της χούντας, του στρατηγού Γκιζίκη.
Σ’ αυτή την ορκωμοσία συμπυκνώθηκε –σε επίπεδο συμβολισμών- αυτό που οι οπαδοί του αστικού κοινοβουλευτισμού προσπαθούν να κρύψουν. Οτι η στρατιωτική δικτατορία παρέδωσε τα ηνία της διακυβέρνησης στην αστική κοινοβουλευτική πολιτική, χωρίς να μεσολαβήσει κάποια εξέγερση, διότι και τα δύο πολιτεύματα αποτελούν . Στρατιωτική δικτατορία και αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία έχουν την ίδια μήτρα: τον καπιταλισμό. Αποτελούν διαφορετικές μορφές του ίδιου εποικοδομήματος: της δικτατορίας της αστικής τάξης.
Ασφαλώς και δεν είναι αδιάφορο -από την άποψη της ανάπτυξης της ταξικής πάλης- αν η μορφή διακυβέρνησης είναι στρατιωτικοφασιστικού ή αστικοκοινοβουλευτικού τύπου δικτατορία της αστικής τάξης. Γι’ αυτό, άλλωστε, εκείνοι που υπήρξαν συνεπείς πολέμιοι των στρατιωτικών δικτατοριών και εκείνοι που πλήρωσαν βαρύ τίμημα για τον αγώνα τους υπήρξαν παντού και πάντοτε οι κομμουνιστές. Aυτοί που είναι ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και επομένως αντίθετοι σε όλες τις πολιτικές μορφές που παίρνει αυτό το σύστημα.
► Η παπάρα της εβδομάδας από τον Κούλη: Ας δούμε τι συμβαίνει στην πράξη:
:
► Ο Παναγιώταρος πήρε ένα μεταμφιεσμένο τάγμα εφόδου (της Νίκαιας;) και πήγε στον Κορυδαλλό για ν’ απαιτήσει να γίνει η περιφορά του επιτάφιου! Πάλι καλά που δεν πήγε ο Καιάδας, «τραγουδιστής» του γνωστού άσματος με τους εμπνευσμένους χριστιανικούς στίχους ‘Η ο φιρερογαμπρός Ματθαιόπουλος, που «τραγουδούσε» τους επίσης εμπνευσμένους και γεμάτους θρησκευτική αγάπη στίχους:
► Πέτσας (σήμερα): «Αποφεύγουμε το συνωστισμό και τηρούμε αποστάσεις». Ακριβώς όπως ο Μητσοτάκης, ο Κουμουτσάκος και οι λοιποί παρατρεχάμενοι, όταν πρωταγωνιστούσαν στο προπαγανδιστικό τηλεοπτικό σόου «Ξεπροβοδίζουμε τα προσφυγόπουλα».
► O Mητσοτάκης απηύθυνε και πασχαλιάτικο μήνυμα στους ναυτικούς της ποντοπόρας ναυτιλίας. «Μας ενώνει το Πάσχα των Ελλήνων», τους είπε. «Και η αγάπη αυτής της χώρας για τη ναυτοσύνη της», συμπλήρωσε. Ετσι ακριβώς: εφοπλΗστές και ναυτεργάτες στο ίδιο τσουβάλι. Και μετά πλάκωσε το ψέμα: . Ποια ελληνική σημαία, ρε απατεώνα; Από τα περίπου 5.000 βαπόρια που ανήκουν σε έλληνες εφοπλΗστές, μόνο 700 πλοία φέρουν την ελληνική σημαία! Τα υπόλοιπα, η συντριπτική πλειοψηφία, φέρουν τις λεγόμενες , σημαίες διάφορων , που τους επιλέγουν οι… πατριώτες εφοπλΗστές, για να μην πληρώνουν φόρους για τα υπερκέρδη που σοδειάζουν. Οσο για τα βαπόρια τους, τα ναυπηγούν και τα επισκευάζουν σε ασιατικά ναυπηγεία (Κίνα, Ν. Κορέα κ.α.), έχοντας καταδικάσει σε μαρασμό την ελληνική ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία και χιλιάδες εργάτες σε ανεργία και υποαπασχόληση.
Και τι να πούμε για τους «πολύτιμους πόρους» που τάχα συνεισφέρουν οι εφοπλΗστές στην «εθνική οικονομία». Εχουμε ασχοληθεί στο παρελθόν με τις που απολαμβάνει αυτό το κομμάτι της κεφαλαιοκρατίας. Ας σημειωθεί ότι κατά τα μνημονιακά χρόνια, όλες οι κυβερνήσεις (Σαμαροβενιζέλοι, Τσιπροκαμμένοι, Μητσοτάκης), προχώρησαν στην πρωτοφανή συμφωνία για . Σύμφωνα με στοιχεία της ΠΕΝΕΝ, οι έλληνες ναυτεργάτες πληρώνουν κάθε χρόνο 60 εκατ. ευρώ φόρους, ενώ οι έλληνες εφοπλιστές μόνο 15 εκατ. ευρώ για τα βαπόρια που έχουν στην ελληνική σημαία (τα υπόλοιπα είναι… σε εθελοντική βάση).
► Στο Διαδίκτυο κυκλοφορούν κι άλλα, παρόμοιου… κάλλους συνθήματα. Δε θα κάνουμε συζήτηση. Nομίζουμε ότι εδώ ταιριάζει ένα απόσπασμα από τις περίφημες «Ιστορίες του κυρίου Κόινερ» του Μπέρτολτ Μπρεχτ:
► Οπως πληροφορηθήκαμε από τους «Πτολεμαίους Μακεδόνες», στο χωριό Περδίκκας Πτολεμαΐδας (η σχέση του χωριού με τους αρχαίους Μακεδόνες προκύπτει από την προηγούμενη ονομασία του: Ναλμπάνκιοΐ, δηλαδή το χωριό των πεταλωτήδων), ο παπάς έβαλε στον επιτάφιο λεντοταινίες, τον φόρτωσε στο Ντάτσουν και γύρισε τους δρόμους του χωριού. Το σχετικό βίντεο έχει τραβηχτεί νύχτα και σε ένα μόνο σημείο. Βλέπουμε μια γυναίκα να κάνει τη γνωστή κίνηση, πετώντας κάτι πάνω στο Ντάτσουν (στον επιτάφιο δεν πετάνε ζαχαρωτά, ως γνωστόν), οπότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η ίδια σκηνή επαναλήφθηκε και σε άλλα σημεία της ευλαβούς πορείας του Ντάτσουν. Θα ήταν, βέβαια, αγενές να ρωτήσουμε τον παπά: βγήκε τίποτα ή είχαν καβούρια στις τσέπες; Ηταν βέβαια μια μικρή ικανοποίηση για τον Αλέκο Αλαβάνο, καθώς ο επιτάφιος σε Ντάτσουν υπήρξε μια παραλλαγή της δικής του εμβριθούς πρότασης.
