Αν και με τους συριζαίους τίποτα δεν πρέπει να αποκλείεται (είναι αδίστακτοι, χωρίς το παραμικρό ηθικό έρμα, ακόμα και στο πλαίσιο της αστικής πολιτικής που υπηρετούν), δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο οργάνωσαν την «ανοιχτή» συγκέντρωση στο Παλέ ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης με ομιλητή τον Τσίπρα ήταν για να κάνουν αντιπερισπασμό στο συνέδριο της ΝΔ.
ΣΕΛΙΔΑ 3
«Πού να πάει; Μην ανησυχείτε». Μ' αυτόν τον -όχι και τόσο τιμητικό για τον κυβερνητικό του παρτενέρ- τρόπο απάντησε ο Τσίπρας στις ερωτήσεις κοινοβουλευτικών συντακτών για το ενδεχόμενο αποχώρησης του Καμμένου από την κυβέρνηση. Σίγουρα κάτι περισσότερο ξέρει, μετά από τόσα χρόνια συγκατοίκησης με τον Καμμένο και μετά από τόσες συναντήσεις και διαπραγματεύσεις μαζί του. Από την άλλη, κανένας δεν πρέπει να υποτιμά το δυνητικά απρόβλεπτο στις αντιδράσεις κάποιου που αισθάνεται σαν κυνηγημένο αγρίμι. Ιδιαίτερα αν αυτός ο κάποιος είναι ο Καμμένος.
ΣΕΛΙΔΑ 3
Ο Σαμαράς πήρε το λόγο και προσπάθησε και πάλι να φορέσει… σομπρέρο στον Κούλη τις ακροδεξιές-υπερεθνικιστικές απόψεις του, που είναι παρόμοιες μ' αυτές του Ορμπαν, του Κουρτς και της Λεπέν. Αρκεί μια σύγκριση της ομιλίας Σαμαρά με την ομιλία Αβραμόπουλου για να βγάλει κανείς συμπεράσματα για την ομηρία Μητσοτάκη από τον προηγούμενο αρχηγό της ΝΔ, ο οποίος φιλοδοξεί να ξαναβρεθεί στην αρχηγία του κόμματος, αν και όταν ο Κούλης κάνει τη «στραβή».
ΣΕΛΙΔΑ 7
Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο για τα όσα αποκαλύφθηκαν στη δίκη των νεοναζιστών της ΧΑ, από την ανάγνωση εκατοντάδων Ερωτήσεων που είχε υποβάλει στη Βουλή ο Λαγός, ο οποίος ανάλωσε ένα σχεδόν μήνα συνεδριάσεων για να αναγνωστεί η… πλούσια κοινοβουλευτική του δράση. Οπως σημειώσαμε, οι Ερωτήσεις αυτές δεν υποβλήθηκαν από τον Λαγό και τους άλλους βουλευτές του νεοναζιστικού μορφώματος για να ενισχύσουν την εκλογική τους επιρροή, αλλά για να χτίσουν το άλλοθι του «νόμιμου κοινοβουλευτικού κόμματος» που «απεχθάνεται και καταδικάζει τη βία, απ’ όπου κι αν προέρχεται».
ΣΕΛΙΔΑ 8
Η βομβιστική ενέργεια στο κτίριο του ΣΚΑΙ στο Νέο Φάληρο είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας ενέργειας ένοπλης προπαγάνδας: ως στόχος επελέγη η έδρα ενός συγκροτήματος που έχει πρωταγωνιστήσει σε εμετική και λυσσώδη προπαγάνδα υπέρ των Μνημονίων, ξεσηκώνοντας πολλές φορές αγανάκτηση και οργή, η βόμβα τοποθετήθηκε εξωτερικά, ενώ πάρθηκαν όλα τα αναγκαία μέτρα για να μην υπάρξει τραυματισμός (έγιναν προειδοποιητικά τηλεφωνήματα σε δύο διαφορετικά Μέσα -τηλεοπτικό σταθμό και ιστότοπο- και δόθηκε όλος ο απαραίτητος χρόνος για να εκκενωθεί και να απομονωθεί το κτίριο). Ο στόχος ήταν μόνο υλικές ζημιές και επιτεύχθηκε. Οταν υπάρξει ανάληψη ευθύνης (όπως συμβαίνει σ' αυτές τις περιπτώσεις) θα μάθουμε και ποια πολιτική ομάδα πραγματοποίησε την ενέργεια, καθώς και το σκεπτικό της.
ΣΕΛΙΔΑ 12
«Δεν έχω αρνηθεί ποτέ ότι γνωρίζω τον κ. Πετσίτη. Υπήρξε συνεργασία σε εθελοντική βάση, και κατόπιν απομακρύνθηκε και εργάστηκε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες μάλιστα συγκρούστηκαν με την κυβέρνηση». Ετσι περιέγραψε ο Νίκος Παππάς τη συνεργασία του με τον περιβόητο πλέον Μανώλη Πετσίτη. Από τη σιγουριά της ΕΡΤ, φυσικά, για να μη γίνει καμιά «περίεργη» δημοσιογραφική ερώτηση. Κι όμως, και μόνο από την παραπάνω τοποθέτηση του Παππά θα μπορούσαν να ξεκινήσουν μπόλικες ερωτήσεις, αν ο δημοσιογράφος ήθελε να ξεκαθαρίσει το ζήτημα.
ΣΕΛΙΔΑ 13
Μέχρι την Κομισιόν έφτασε ο Κούλης, προσπαθώντας να αποτρέψει το διορισμό της Βασιλικής Θάνου ως προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Τη σχετική πρόταση υπέβαλε επίσημα στον πρόεδρο της Βουλής ο αρμόδιος υπουργός Οικονομίας Γιάννης Δραγασάκης και ο καυγάς άρχισε αμέσως, καθώς η πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου (και ex officio υπηρεσιακή πρωθυπουργός κατά την προεκλογική περίοδο Αυγούστου-Σεπτέμβρη του 2015) δεν είναι μια τυπικά ουδέτερη επιλογή πρώην ανώτατου δικαστικού, αλλά μια επιλογή με καθαρό πολιτικό πρόσημο, αφού από την επομένη της συνταξιοδότησής της και μέχρι τώρα υπηρετεί ως επικεφαλής του νομικού γραφείου του πρωθυπουργού στο μέγαρο Μαξίμου.
ΣΕΛΙΔΑ 13
Οπως αναμενόταν, ο «Ριχάρδος» και οι εφτά συγκατηγορούμενοί του, που είχαν προφυλακιστεί προτού «σκάσει» -με τη βούλα της αρμόδιας διεύθυνσης της ΑΑΔΕ- η είδηση ότι δεν υπάρχει λαθρεμπορία (εν αντιθέσει με τους υπόλοιπους 23, που απολογήθηκαν μετά το «σκάσιμο» και δεν προφυλακίστηκαν), αποφυλακίστηκαν με απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Καθυστέρησαν μερικές μέρες την έκδοση της απόφασης, για να καταλαγιά-σει κάπως ο θόρυβος, να φύγει το θέμα από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και να μειωθεί -όσο γίνεται- ο επικοινωνιακός αντίκτυπος σε βάρος της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για το φιάσκο.
ΣΕΛΙΔΑ 12
Εντελώς μετέωρα παραμένουν τα πράγματα για τα προσφυγόπουλα που διαμένουν στους 11 ξενώνες που διαχειρίζεται η ΜΚΟ Praksis και για τους πάνω από 150 εργαζόμενους που εργάζονται σ’ αυτούς, παρά τις «τυπικές» διαβεβαιώσεις του υπουργείου Εργασίας (της Φωτίου συγκεκριμένα) ότι έχει βρεθεί λύση, με την ανάληψη της διαχείρισης των ξενώνων από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ).
ΣΕΛΙΔΑ 16
Ετσι, τα πράγματα γίνονται πολύ σοβαρά. Μ’ αυτή τη δασοκτόνα ρύθμιση ανοίγει ο ασκός του Αιόλου και θα γεμίσουν τα δάση με νέες «οικιστικές πυκνώσεις». Κανένας δεν πρέπει να φάει το κουτόχορτο του Σταθάκη και του Φάμελλου, ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμιά ανησυχία, γιατί η έκταση που καλύπτουν οι «οικιστικές πυκνώσεις» είναι μόνο 292.000 στρέμματα, ενώ δε θα νομιμοποιηθούν όλες οι «οικιστικές πυκνώσεις» και στο εξής θα γίνεται αυστηρός έλεγχος και δε θα επιτραπεί η δημιουργία νέων «οικιστικών πυκνώσεων».
ΣΕΛΙΔΑ 9
Το think tank του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) , το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), δημοσίευσε έρευνα με τίτλο «Κρίση, δημογραφικές μεταβολές και επιπτώσεις στην εκπαίδευση». Η έρευνα «διερευνά τις επιπτώσεις της κρίσης που ξέσπασε το 2009 και της δημοσιονομικής προσαρμογής που ακολούθησε στη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος» και διατυπώνει προτάσεις που κάθε άλλο παρά «ουδέτερες» ιδεολογικά και πολιτικά είναι.
ΣΕΛΙΔΑ 10
Τις επόμενες μέρες (το σημείωμα αυτό γράφεται Τρίτη βράδυ), αναμένεται, σύμφωνα με «διαρροές», η ανακοίνωση του τρόπου διορισμού στη δημόσια εκπαίδευση. Ο Γαβρόγλου δήλωσε ότι «δεν μπορούμε να ξεχνάμε τη συνταγματική επιταγή για αξιοκρατία αλλά και για ισοτιμία στην πρόσβαση στο επάγγελμα χωρίς να παραβλέπει κανείς την προϋπηρεσία», πράγμα που παραπέμπει ευθέως στη μη αποδοχή του συνόλου της προϋπηρεσίας των εκπαιδευτικών που έχουν υπηρετήσει ως αναπληρωτές.
ΣΕΛΙΔΑ 10
Για έξι συνεχείς μέρες ο ισραηλινός στρατός έχει επιβάλει στρατιωτικό νόμο στη Δυτική Οχθη, μετά τα ένοπλα χτυπήματα της Αντίστασης εναντίον ισραηλινών στρατιωτών και εποίκων την προηγούμενη εβδομάδα. Κατα τη διάρκεια αυτών των ημερών, έχει δολοφονήσει τρεις παλαστίνιους μαχητές της Αντίστασης και έχει τραυματίσει εκατοντάδες πολίτες που συμμετείχαν είτε σε συγκρούσεις με τον κατοχικό στρατό στις πόλεις Ραμάλα και Ελ Μπίρεχ είτε σε διαδηλώσεις υποστήριξης της Αντίστασης.
ΣΕΛΙΔΑ 5
Μπορεί για εμάς, που δεν έχουμε ζήσει ούτε για μία μέρα σε τέτοιες συνθήκες, να είναι σοκαριστικό το γεγονός του θανάτου ενός εμβρύου από πυροβολισμό στο ψαχνό κατά πολιτών. Ομως για τους Παλαιστίνιους αυτό δεν έχει καμία σημασία, πρώτα απ’ όλα γιατί οι έποικοι αποτελούν εχθρό εξίσου απεχθή με τους ισραηλινούς στρατιώτες. Οχι μόνο γιατί έχουν καταπατήσει τη γη τους, αλλά και γιατί τους κλέβουν το νερό και τα μέσα διαβίωσής τους. Εχθροί τους δεν είναι μόνο οι ακραίοι έποικοι, αλλά όλοι, άσχετα με το πόσο καθένας απ’ αυτούς έχει βάψει τα χέρια του με παλαιστινιακό αίμα (υπάρχουν πολλοί τέτοιοι) ή απλά γεύεται τα αγαθά που το Ισραήλ έχει κλέψει από τους Παλαιστίνιους.
ΣΕΛΙΔΑ 5
Η διάσκεψη περιορίστηκε στο να «καλωσορίσει» την έκθεση των επιστημόνων του ΟΗΕ, που προειδοποιεί ότι η ανθρωπότητα έχει μόλις 12 χρόνια διορία για να εμποδίσει την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη πάνω από 1.5 βαθμό Κελσίου σε σχέση με τα προ-βιομηχανικά επίπεδα, διαφορετικά θα υποφέρει από τις επιπτώσεις της (πλημμύρες, αφόρητοι καύσωνες, λειψυδρία). Τα τρανταχτά στοιχεία της έκθεσης του Διακυβερνητικού Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) δεν έπεισαν τις ΗΠΑ, τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία, κι έτσι όλοι αρκέστηκαν στο πώς θα εφαρμοστεί η συμφωνία του Παρισιού, σύμφωνα με την οποία η αύξηση της θερμοκρασία δε θα πρέπει να υπερβεί τους 2 βαθμούς.
ΣΕΛΙΔΑ 4
