Η τρόικα έβαλε φρένο στην ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, όχι επειδή διαφωνεί στην ουσία του, αλλά επειδή το νομοσχέδιο έχει δημοσιονομική σημασία και δεν τέθηκε υπόψη της για έγκριση, όπως προβλέπει το Μνημόνιο. Με την παρέμβασή τους, οι ιμπεριαλιστές δανειστές κατέστησαν σαφές «ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο»…
Το πολιτικό συμπέρασμα είναι προφανέστατο. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη βεβαιότητα ότι η περίοδος ανοχής της έλαβε τέλος και ότι το μούδιασμα των εργαζόμενων μαζών θα το διαδεχτεί κύμα κινητοποιήσεων, αναβαθμίζει το κατασταλτικό οπλοστάσιο του αστικού κράτους ενάντια στις πιο μαχητικές μορφές κινητοποιήσεων, στέλνοντας το μήνυμα ότι είναι αποφασισμένη να επιβάλει τη μνημονιακή πολιτική «διά πυρός και σιδήρου»
Δεν ξέρουμε πότε δόθηκε η συνέντευξη Τσίπρα στους FT, αν δηλαδή δόθηκε την περίοδο που γίνονταν ανάλογες δηλώσεις και στην Ελλάδα, οι οποίες στη συνέχεια έγιναν γαργάρα, καθώς οι Βρυξέλλες (του Μοσκοβισί συμπεριλαμβανόμενου) θύμισαν πως η Ελλάδα έχει συμφωνήσει στη συμμετοχή του ΔΝΤ, ενώ το Βερολίνο είπε κάτι σε στιλ «ούτε να το σκέφτεστε». Δεν έχει και καμιά σημασία, όμως, τι πιστεύει ο Τσίπρας. Κανείς δε θα του ζητήσει τη γνώμη του. Η Ελλάδα όχι μόνο έχει συμφωνήσει (και η συμφωνία έχει καταγραφεί και στην απόφαση του Eurosummit στις 12-13 Ιούλη και στο Μνημόνιο-3) στη συμμετοχή του ΔΝΤ από το Μάρτη του 2016 (τότε λήγει το δεύτερο πρόγραμμα του ΔΝΤ), αλλά υποχρεώθηκε να ζητήσει εγγράφως την άμεση συμμετοχή του ΔΝΤ, με επιστολή που έστειλε ο Τσακαλώτος στη Λαγκάρντ στις 24 του περασμένου Ιούλη…
Επειδή η πραγματικότητα δεν γίνεται να προσαρμοστεί στα στερεότυπα μιας προπαγάνδας που θέλει να βγάλει την κυβέρνηση έξω από το κάδρο, οφείλουμε να θυμίσουμε πως και ο αρμόδιος υπουργός Μουζάλας και ο ίδιος ο Τσίπρας έχουν δηλώσει πως όσοι μετανάστες δεν έχουν την ιδιότητα του πρόσφυγα θα «επαναπροωθούνται», δηλαδή θα απελαύνονται. Πώς θα γίνει αυτό; Η βρόμικη δουλειά ανατίθεται στην ΕΛΑΣ που άρχισε να γεμίζει το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης με μετανάστες, κυρίως προερχόμενους από το Μαρόκο…
Τα μεγάλα λόγια των υπουργών Παιδείας και των δύο διαδοχικών συγκυβερνήσεων, ότι στόχοι είναι η παροχή «δημόσιας, δωρεάν, δημοκρατικής, υψηλού επιπέδου Παιδείας», η «άμβλυνση των μορφωτικών ανισοτήτων, που έχουν την αιτία τους στις ταξικές διαφορές της κοινωνίας», έτσι κι αλλιώς δεν έχουν καμιά σημασία στο πλαίσιο του καπιταλισμού και μάλιστα στις περιόδους μεγάλης οικονομικής κρίσης, την οποία το κεφάλαιο διαχειρίζεται σε βάρος των κοινωνικών αγαθών (π.χ. Παιδεία). Γίνονται απλά για να λειτουργήσουν ως άλλοθι για ό,τι δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί…
Πρόκειται για μια σκόπιμα γενικόλογη διάταξη, που από τη μια φωτογραφίζει τους «ζωηρούς» πολιτικούς κρατούμενους, που αγωνίζονται μέσα στις φυλακές απαιτώντας την ικανοποποίηση των αιτημάτων όλων των κρατούμενων, και από την άλλη την τιμωρία λόγω φρονήματος. Αυτό που στην περίπτωση του Ν. Ρωμανού έκανε ο εφέτης-ανακριτής Νικόπουλος, επικαλούμενος ιδεολογικοπολιτικά κείμενα του πολιτικού κρατούμενου, καλείται τώρα να το κάνει το Συμβούλιο Φυλακής για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους…
ΣΕΛΙΔΑ 7
Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί σχετικά με το πόσο «ιστορικές» ήταν οι ισπανικές εκλογές της περασμένης Κυριακής είναι ένα: απειλείται η μνημονιακή πολιτική που εξακολουθεί να εφαρμόζεται στη χώρα, αν και αυτή έχει βγει τυπικά από το Μνημόνιο από το Γενάρη του 2014; Μια πολιτική που οδήγησε σε μειώσεις μισθών, αύξηση ανεργίας, περικοπές κοινωνικών δαπανών και όλα τα «καλά» που γνωρίζουμε και στη χώρα μας, η οποία «πέτυχε» τον στόχο της, σύμφωνα με το ΔΝΤ, παρά τη λαϊκή δυσαρέσκεια που αποτυπώθηκε τόσο στις εκλογές του τοπικού κοινοβουλίου της Ανδαλουσίας τον περασμένο Μάη όσο και στις εκλογές της περασμένης Κυριακής
ΣΕΛΙΔΑ 7
Πριν από λίγο καιρό, ο κορυφαίος αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ έκανε μια αναπάντεχη διαπίστωση που προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις. Βγήκε προς στιγμήν έξω από το επιστημονικό του πεδίο και τόλμησε να ασκήσει κοινωνική κριτική, παραδεχόμενος ότι η σημερινή παγκόσμια τάση οδηγεί σε αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων και γι’ αυτό φταίνε οι καπιταλιστές…
ΣΕΛΙΔΑ 6
