Τα βασικά χαρακτηριστικά και οι βασικές απαιτήσεις του βασικού οικονομικού νόμου του σύγχρονου καπιταλισμού θα μπορούσαν να διατυπωθούν, π.χ., με τον εξής τρόπο: εξασφάλιση του ανώτατου καπιταλιστικού κέρδους μέσω της εκμετάλλευσης, της καταστροφής και της εξαθλίωσης της πλειοψηφίας του πληθυσμού της δοσμένης χώρας, μέσω της υποδούλωσης και της συστηματικής καταλήστευσης των λαών των άλλων χωρών, ιδιαίτερα των καθυστερημένων χωρών, τέλος, μέσω των πολέμων και της στρατιωτικοποίησης της λαϊκής οικονομίας που χρησιμοποιούνται για την εξασφάλιση των πιο υψηλότερων κερδών.
Ι.Β. Στάλιν, Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, 1952
Δεν πρόλαβε να τελειώσει η σύνοδος που συγκάλεσε στο Λονδίνο ο Στάρμερ, με τη συμμετοχή των ηγετών των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Δυτικής Ευρώπης και μερικών περιφερειακών δυνάμεων, και η Φον ντερ Λάιεν, σαν έτοιμη από καιρό, έσπευσε να ανακοινώσει το «σχέδιο ReArm Europe» (Επανεξοπλισμός της Ευρώπης), το οποίο -όπως έγραψε στη μακροσκελή δήλωσή της- «μπορεί να κινητοποιήσει περίπου 800 δισ. ευρώ για μια ασφαλή και ανθεκτική Ευρώπη». «Είναι μια ιστορική στιγμή για την Ευρώπη. Και είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε δράση», ήταν το εγερτήριο σάλπισμα με το οποίο έκλεισε τη δήλωση.
Η Φον ντερ Λάιεν δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να βάλει περικοκλάδες στην πολεμοχαρή δήλωσή της. «Διανύουμε μια εποχή επανεξοπλισμών» έγραψε και συνέχισε: «Η Ευρώπη είναι έτοιμη να αυξήσει ραγδαία τις αμυντικές της δαπάνες για να καλύψει τόσο τη βραχυπρόθεσμη επείγουσα ανάγκη για δράση και στήριξη της Ουκρανίας, όσο και τη μακροπρόθεσμη ανάγκη να αναλάβουμε πολύ μεγαλύτερη ευθύνη για τη δική μας ευρωπαϊκή ασφάλεια».
Περιγράφοντας το σχέδιο που οι ηγέτες του γερμανογαλλικού άξονα τη διέταξαν να ετοιμάσει, η Φον ντερ Λάιεν ανέφερε:
«Το πρώτο μέρος του ReArm Europe είναι να ελευθερώσει τη χρήση της δημόσιας χρηματοδότησης στον τομέα της άμυνας σε εθνικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη είναι έτοιμα να επενδύσουν περισσότερο στην ασφάλειά τους, εάν διαθέτουν τα δημοσιονομικά περιθώρια — και πρέπει να τους δώσουμε τη δυνατότητα να το κάνουν. Ετσι, θα προτείνουμε σύντομα την ενεργοποίηση της εθνικής ρήτρας διαφυγής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να αυξήσουν σημαντικά τις αμυντικές τους δαπάνες χωρίς να ενεργοποιείται η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Για παράδειγμα: Εάν τα κράτη μέλη αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες κατά 1,5% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο, θα δημιουργηθεί δημοσιονομικό περιθώριο περίπου 650 δισ. ευρώ σε περίοδο τετραετίας.
Η δεύτερη πρόταση θα αφορά τη δημιουργία ενός νέου μέσου το οποίο θα χορηγήσει στα κράτη μέλη δάνεια ύψους 150 δισ. ευρώ για επενδύσεις στον τομέα της άμυνας. Αυτό βασικά αποσκοπεί στο να κάνουμε τις δαπάνες καλύτερες — και να τις κάνουμε μαζί. […]
Τρίτο σημείο είναι η χρησιμοποίηση της δύναμης του προϋπολογισμού της ΕΕ. Βραχυπρόθεσμα υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε σε αυτόν τον τομέα ώστε να διοχετεύσουμε περισσότερα κεφάλαια σε επενδύσεις που σχετίζονται με την άμυνα. Ετσι, μπορώ να ανακοινώσω ότι θα προτείνουμε πρόσθετες δυνατότητες και κίνητρα για τα κράτη μέλη που θα αποφασίσουν, εάν επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τα προγράμματα της πολιτικής συνοχής, να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες».
Η έκτακτη σύνοδος κορυφής της ΕΕ στις 6 Μάρτη χαιρέτισε τη δήλωση της Ούρσουλα(ς). Τόνισε «ότι η Ευρώπη πρέπει να καταστεί πιο κυρίαρχη, πιο υπεύθυνη για την άμυνά της και καλύτερα εξοπλισμένη για να ενεργεί και να αντιμετωπίζει αυτόνομα τις άμεσες και μελλοντικές προκλήσεις και απειλές, υιοθετώντας μια σφαιρική προσέγγιση». Και «την ανάγκη να συνεχιστεί η σημαντική αύξηση των δαπανών για την ασφάλεια και την άμυνα της Ευρώπης». Εξέφρασε «την ικανοποίησή του για την πρόθεση της Επιτροπής να συστήσει στο Συμβούλιο την ενεργοποίηση, με συντονισμένο τρόπο, της εθνικής ρήτρας διαφυγής στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης ως άμεσο μέτρο», κάλεσε την Επιτροπή «να διερευνήσει περαιτέρω μέτρα, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις του Συμβουλίου, διατηρώντας παράλληλα τη βιωσιμότητα του χρέους, για τη διευκόλυνση σημαντικών αμυντικών δαπανών σε εθνικό επίπεδο σε όλα τα κράτη μέλη» και «να προτείνει πρόσθετες πηγές χρηματοδότησης για την άμυνα σε επίπεδο ΕΕ, μεταξύ άλλων μέσω της προσφοράς πρόσθετων δυνατοτήτων και κινήτρων σε όλα τα κράτη μέλη, με βάση τις αρχές της αντικειμενικότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ισότιμης μεταχείρισης των κρατών μελών, όσον αφορά τη χρήση των αντίστοιχων υφιστάμενων πιστώσεων στο πλαίσιο σχετικών προγραμμάτων ενωσιακής χρηματοδότησης, και να υποβάλει ταχέως σχετικές προτάσεις». Επίσης,έλαβε «υπό σημείωση την πρόθεση της Επιτροπής να υποβάλει πρόταση για ένα νέο μέσο της ΕΕ που θα παρέχει στα κράτη μέλη δάνεια ύψους έως 150 δισ. ευρώ με κάλυψη από τον προϋπολογισμό της ΕΕ».
Παραθέτουμε ολόκληρο το κείμενο των Συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής της 6ης Μάρτη:
20250306-european-council-conclusions-elΓια να το εξηγήσουμε όσο γίνεται πιο απλά:
- Οι πολεμικές δαπάνες των κρατών-μελών της ΕΕ θα εξαιρούνται από το Σύμφωνο Σταθερότητας. Δε θα μετράνε στον περιβόητο «χρυσό κανόνα» του ελλείμματος (το πολύ 3%). Για κοινωνικές δαπάνες απαγορεύεται να δώσετε έστω και ένα ευρώ πάνω από το έλλειμμα, για πολεμικές δαπάνες μπορείτε να δώσετε όσα θέλετε.
- Η Κομισιόν θα δημιουργήσει ένα νέο ταμείο που θα χορηγήσει δάνεια ύψους 150 δισ. ευρώ για την πολεμική βιομηχανία. Εννοείται πως τη μερίδα του μέλλοντος θα πάρουν οι ιμπεριαλιστικές χώρες που διαθέτουν ισχυρή πολεμική βιομηχανία. Οι μπανανίες θα πάρουν μερικά ψίχουλα, ίσα-ίσα για να μη γκρινιάζουν.
- Θα τροποποιηθεί και ο προϋπολογισμός της ΕΕ, έτσι ώστε κονδύλια του περιβόητου Ταμείου Συνοχής (αυτό που υποτίθεται ότι έχει κοινωνικό και αναπτυξιακό προσανατολισμό) να μπορούν να διοχετευθούν σε πολεμικές δαπάνες.
Οταν οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές αντιλήφτηκαν ότι οι Αμερικάνοι παζάρευαν πίσω από την πλάτη τους με τους Ρώσους (στο Βερολίονο, το Παρίσι,το Λονδίνο δεν είναι αφελείς για να πιστεύουν ότι όλα ξεκίνησαν με τον Τραμπ, ξέρουν ότι η δουλειά ξεκίνησε επί Μπάιντεν και ο Τραμπ την παρέλαβε έτοιμη), άρχισαν να συμπεριφέρονται υστερικά. Συνειδητοποίησαν ότι έχουν αργήσει και τώρα πρέπει να τρέξουν σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γερμανία αποφάσισαν να δώσουν μισό τρισ. ευρώ για πολεμικές δαπάνες την τρέχουσα τετραετία, ποσό πενταπλάσιο απ’ αυτό που είχε αποφασιστεί επί κυβέρνησης Σολτς. Χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες συμφώνησαν -σε χρόνο ρεκόρ για τα γερμανικά πολιτικά χρονικά- στο πρόγραμμα συγκυβέρνησης που θα εφαρμόσουν και ανέθεσαν σε επιτροπές στελεχών να επεξεργαστούν τις λεπτομέρειες. Ο Σολτς εκπροσωπεί τη Γερμανία στις διάφορες συνόδους (στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στις Βρυξέλλες), όμως προτού αναχωρήσει συνεργάζεται με τον Μερτς που θα είναι ο επόμενος καγκελάριος. Απέναντι στους ανταγωνιστές του ο γερμανικός ιμπεριαλισμός πρέπει να εκφράζεται με μια φωνή κι αυτό το εγγυώνται από κοινού οι δυο ιστορικές αστικές πολιτικές παρατάξεις, χριστιανοδημοκρατία και σοσιαλδημοκρατία.
Βέβαια, είναι δύσκολο να καταλήξουν οι δυτικοευρωπαίοι ιμπεριαλιστές σε κοινή «αμυντική» πολιτική. Ο ανταγωνισμός μεταξύ τους είναι υπαρκτός, ακόμα και όταν συσπειρώνονται απέναντι σε ΗΠΑ και Ρωσία. Για παράδειγμα, ήταν πρόκληση η «προσφορά» του Μακρόν να αναλάβει η Γαλλία να επεκτείνει την πυρηνική ομπρέλα της σε όλη την Ευρωλάνδη, αλλά με τις αποφάσεις για τη διαχείριση του πυρηνικού οπλοστάσιου να ανήκουν αποκλειστικά στον γάλλο πρόεδρο, όπως είπε στο διάγγελμα με το οποίο προσπάθησε να ανακτήσει ένα μέρος από το καταρρακωμένο κύρος του. «Ευχαριστούμε, δε θα πάρουμε, μας καλύπτει το ΝΑΤΟ» απάντησαν οι Γερμανοί και η πρόταση Μακρόν δεν μπήκε καν στην ατζέντα της έκτακτης συνόδου κορυφής.
Ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους αντιθέσεις, όμως, είναι ειλημμένη η απόφαση των βασικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων να χρησιμοποιήσουν τους μηχανισμούς της ΕΕ και της Ευρωζώνης στη νέα κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών. Η Γερμανία, εμπνευστής και θεματοφύλακας της δημοσιονομικής πειθαρχίας, θέλει το μηχανισμό παρέκκλισης για να μπορέσει να εξοπλιστεί γρήγορα και σε κλίμακα που θα αντιστοιχεί στα ιμπεριαλιστικά της σχέδια. Κι ας μην αποκλείσει κανένας να είναι ο γερμανικός ιμπεριαλισμός αυτός που θα πυροδοτήσει έναν τρίτο «μεγάλο πόλεμο» στην καρδιά της Ευρώπης.
Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία θέλουν να «ρουφήξουν» δάνεια που θα εξασφαλίσει για τις πολεμικές βιομηχανίες τους η Κομισιόν και παράλληλα να «ρουφήξουν» και κονδύλια του κοινοτικού προϋπολογισμού που προορίζονταν για κοινωνικές δαπάνες, ιδιαίτερα στο λεγόμενο «νότο». Αυτές οι τρεις ιμπεριαλιστικές χώρες θα μοιραστούν τη μερίδα του λέοντος, ανάλογα με τη δύναμη του κεφαλαίου τους. Δεν είναι τυχαίο ότι η Μελόνι, που δεν κρύβει τον (πολιτικό) έρωτά της για τον Τραμπ (παλαιότερα και για τον Πούτιν, αλλά αυτός πλέον έχει μείνει μόνο με τον Σαλβίνι), ακολουθεί πειθήνια τη γραμμά του γερμανογαλλικού άξονα, χωρίς να βγάζει «κιχ» διαφοροποίησης. Αυτό απαιτεί η ιταλική μονοπωλιακή μπουρζουαζία.
Φυσικά, οι δυτικοευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές χώρες δεν έχουν τη δυνατότητα να τραβήξουν μόνες τους τον πόλεμο ενάντια στη Ρωσία στην Ουκρανία. Μπορεί να λένε διάφορα ηχηρά, αλλά την ίδια στιγμή που αγκάλιαζαν τον κλόουν Ζελένσκι τού ψιθύριζαν στ’ αυτί να πάει και να ζητήσει συγγνώμη από τον θείο Ντόναλντ. Οντας ρεαλιστές, οι δυτικοευρωπαίοι ιμπεριαλιστές ηγέτες θέλουν να προετοιμαστούν για το μέλλον, για να μην ξαναβρεθούν στη θέση των βατραχιών που τσαλαπατιούνται όταν στο βάλτο συγκρούονται τα βουβάλια.
Περιττεύει να πούμε ότι τα υπερκέρδη που θα αποκομίσουν τα δυτικοευρωπαϊκά μονοπώλια του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος θα είναι τεράστια. Κι αυτά θα βγουν από την υπερεκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών μαζών στις χώρες της ΕΕ. Αυτές οι μάζες θα πρέπει να προετοιμάζονται για να χρησιμοποιηθούν και σαν κρέας για τα κανόνια σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς που είναι αποφασισμένες να πάρουν μέρος οι δυτικοευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Ο Μητσοτάκης για τι ακριβώς πανηγυρίζει; Τα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ με τι ακριβώς κουτόχορτο προσπαθούν να ταΐσουν τον ελληνικό λαό;
Αυτός ο λαός στενάζει δεκαετίες τώρα από το βάρος των πολεμικών εξοπλισμών. Τέθηκε υπό σκληρή μνημονιακή επιτροπεία, στο όνομα των ελλειμμάτων και του υψηλού χρέους. Και τώρα του λένε να αισθάνεται ευτυχής επειδή οι πολεμικές δαπάνες δε θα μετράνε στο έλλειμμα. Για το χρέος που θα μεγαλώσει με τις νέες πολεμικές δαπάνες ούτε λόγος.
Μιλάμε για την απόλυτη νοητική διαστροφή. Στραγγάλισαν και εξακολουθούν να στραγγαλίζουν τους συνταξιούχους, τους δημόσιους υπάλληλους, τους εργάτες και εργαζόμενους του ιδιωτικού καπιταλιστικού τομέα, το ασφαλιστικό σύστημα, τις κοινωνικές δαπάνες εν γένει, την Υγεία, την Παιδεία, τις Συγκοινωνίες κτλ κτλ, επειδή -όπως έλεγαν και εξακολουθούν να λένε- έπρεπε να «νοικοκυρευτούν» και να κρατηθούν «νοικοκυρεμένα» τα δημόσια οικονομικά. Και τώρα καλούν το λαό να αποδεχτεί μια νέα, πιο εφιαλτική κούρσα εξοπλισμών -δαπάνες καθαρά αντιπαραγωγικές- κι ας χαλάσει λίγο το… «νοικοκύρεμα». Με αγορές όπλων δεν πειράζει να χαλάσει, με δαπάνες για Υγεία, Παιδεία κτλ απαγορεύεται να χαλάσει το… «νοικοκύρεμα».
