Ο Χέρμαν Μπελ, αγωνιστής για τα δικαιώματα των μαύρων στις ΗΠΑ και ένας από τους μακροβιότερους πολιτικούς κρατούμενους στις αμερικάνικες φυλακές, καθώς μετρά ήδη 43 χρόνια συνεχούς φυλάκισης, δέχτηκε βίαιη επίθεση από τους δεσμοφύλακές τους καθώς πήγαινε στο κελί του στις φυλακές Comstock, την Τρίτη 5 Σεπτέμβρη.
Οι δεσμοφύλακες, αφού τον απομόνωσαν από τους συγκρατούμενούς του για να μην υπάρχουν μάρτυρες, του επιτέθηκαν με γροθιές ρίχνοντάς τον στο δάπεδο. Στη συνέχεια τον χτύπησαν με κλωτσιές και με τα γκλομπ στον κορμό και στο κεφάλι, αφού τον είχαν ακινητοποιήσει γονατίζοντας πάνω στο στέρνο του. Στο τέλος χτύπησαν επανειλημμένα το κεφάλι του στο δάπεδο. Μετά τον μετέφεραν στην απομόνωση, όπου παρέμεινε για ώρες μέχρι να μεταφερθεί στο ιατρείο της φυλακής. Από την επίθεση ο 69χρονος Μπελ έπαθε διάσειση, έσπασε δυο πλευρά και τραυματίστηκε στο μάτι, ενώ το σώμα του γέμισε μελανιές από τα χτυπήματα.
Σαν μην έφτανε η επίθεση από τους μπάτσους, η διοίκηση της φυλακής τον κατηγορεί ότι επιτέθηκε πρώτος στους δεσμοφύλακες αναίτια και εκείνοι τον χτύπησαν βρισκόμενοι σε άμυνα. Η επίθεση σε βάρος του Μπελ έγινε λίγες μέρες πριν από την τριήμερη επίσκεψη της οικογένειάς του, πρώτη μετά από δυόμισι χρόνια, και λίγους μήνες πριν από την εξέταση του αιτήματος αποφυλάκισης που έχει υποβάλει (η επιτροπή θα συνεδριάσει τον Φλεβάρη του 2018). Η συγκεκριμένη επίθεση είχε πιθανότατα ως στόχο να μπλοκάρει την προγραμματισμένη οικογενειακή επίσκεψη και να προκαταλάβει αρνητικά την επιτροπή που θα κρίνει το αίτημα αποφυλάκισής του.
Ο Μπελ ήταν μέλος των Μαύρων Πάνθηρων και του Στρατού Απελευθέρωσης των Μαύρων (παρακλάδι των Μαύρων Πάνθηρων με αναφορές στην Αναρχία). Το 1971 κατηγορήθηκε χωρίς στοιχεία για τον φόνο δυο μπάτσων στη Νέα Υόρκη και μέχρι το 1973 ζούσε στην παρανομία. Στις 2 Σεπτέμβρη συνελήφθη μαζί με άλλους συγκατηγορούμενούς του και εκδόθηκε παράνομα στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης για να δικαστεί. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ αλλεπάλληλες αιτήσεις του για αποφυλάκιση έχουν απορριφθεί. Η αμερικάνικη αστική τάξη δε συγχωρεί όσους σήκωσαν τα όπλα εναντίον της για την κοινωνική ανατροπή. Το δείχνει και η περίπτωση του Ζορζ Ιμπραχίμ Αμπνταλά.
