Οταν ο κλόουν Ζελένσκι κηρύσσει ανεπιθύμητο στην Ουκρανία τον πρόεδρο της Γερμανίας και στη Γερμανία απλώς μυξοκλαίνε, τότε τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον γερμανικό ιμπεριαλισμό. Στην παρούσα φάση τουλάχιστον.
Ο Φρανκ Βάλτερ Στάινμαϊερ ετοιμαζόταν να ταξιδέψει στο Κίεβο μαζί με τους ομολόγους του από την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής. Το «στοπ» του Ζελένσκι τον βρήκε στη Βαρσοβία. Το ανακοίνωσε ο ίδιος στους δημοσιογράφους, τα μάζεψε και επέστρεψε στο Βερολίνο. «Θα ήθελα να αξιοποιήσω την ευκαιρία προκειμένου να στείλω ένα ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης της Ευρώπης προς την Ουκρανία. Ημουν έτοιμος για αυτό, αλλά προφανώς -και πρέπει να το λάβω υπ’ όψη- αυτό δεν ήταν επιθυμητό από το Κίεβο», δήλωσε ο γερμανός πρόεδρος.
Είχαν προηγηθεί επιθετικές δηλώσεις του πρέσβη της Ουκρανίας στο Βερολίνο, Αντρι Μέλνικ, κατά του Στάινμαϊερ για την πολιτική του όταν ήταν επιτελάρχης της καγκελαρίας επί Γκέρχαρντ Σρέντερ και μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών. «Για τον Στάινμαϊερ η σχέση με τη Ρωσία ήταν και παραμένει κάτι θεμελιώδες, έως και ιερό, ό,τι και αν συμβαίνει. Δεν παίζει ρόλο ούτε ο πόλεμος. Εχει δημιουργήσει έναν ιστό αράχνης επαφών με τη Ρωσία εδώ και δεκαετίες», δήλωσε ο Μέλνικ στην Tagesspiegel. Σε άλλη δήλωσή του κατηγόρησε τον Στάινμαϊερ πως «φαίνεται να συμμερίζεται την ιδέα ότι οι Ουκρανοί δεν είναι πραγματικά έθνος», επειδή ο γερμανός πρόεδρος διοργάνωσε συναυλία αλληλεγγύης για την Ουκρανία στην οποία συμμετείχαν μόνο γερμανοί και ρώσοι σολίστ.
Ο Στάινμαϊερ αναγκάστηκε να κάνει… αυτοκριτική, δηλώνοντας στο Spiegel ότι μετάνιωσε για τον πολύχρονη προσήλωσή του στην κατασκευή του αγωγού Nord Stream 2, ενώ δεν παρέλειψε να ζητήσει την παραπομπή του Πούτιν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου. Σε άλλη περίπτωση αυτό θα θεωρούνταν αρκετό για να διαλύσει τα όποια σύννεφα, ιδιαίτερα όταν από τη μια βρίσκεται μια μπανανία τύπου Ουκρανίας και από την άλλη η ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη της ΕΕ. Ο δε πρέσβης που θα τολμούσε να μιλήσει με τόσο ιταμό τρόπο για τον πρόεδρο της Γερμανίας θα καλούνταν στο υπουργείο Εξωτερικών και θα λάμβανε αυστηρότατες προειδοποιήσεις να μην υπερβαίνει τα όρια των καθηκόντων του.
Ομως στην πραγματικότητα δεν μιλάει ο Ζελένσκι αλλά δι’ αυτού ο Μπάιντεν. Και δεν είναι τυχαίο ότι η κήρυξη ως ανεπιθύμητου του Στάινμαϊερ έρχεται δυο μέρες μετά την επίσκεψη στη Μόσχα του αυστριακού καγκελάριου Καρλ Νεχάμερ, την οποία χαιρέτισε η γερμανική κυβέρνηση (μόνον αυτή). Οι Αμερικανοί ξέρουν ότι οι Γερμανοί διατηρούν δικό τους κανάλι διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία και το συντηρούν με όλα τα μέσα. Οχι γιατί είναι «φίλοι του Πούτιν» (αυτά είναι αστειότητες), αλλά γιατί η ενεργειακή εξάρτηση της Γερμανίας από τη Ρωσία είναι υψηλότερη από κάθε άλλη δυτικοευρωπαϊκή χώρα. Γι’ αυτό και οι Γερμανοί εναντιώνονται σε νέες κυρώσεις προς τη Ρωσία, καθυστερούν τις ήδη αποφασισμένες και ψαλιδίζουν τις συμπληρωματικές.
Oι Αμερικανοί, με την παράταση του πολέμου στην Ουκρανία, μέσω του Ζελένσκι και της κλίκας του, αδυνατίζουν και τη Ρωσία και τη Γερμανία. Γι’ αυτό και δε διστάζουν να υποβάλουν τη γερμανική πολιτική ηγεσία ακόμα και σε εξευτελισμούς, όπως αυτός που έκανε ο Ζελένσκι στον Στάινμαϊερ (σε άλλες εποχές ο Ζελένσκι θα στεκόταν μπροστά στον γερμανό πρόεδρο με κατεβασμένο το κεφάλι, στην πιο δουλική στάση).
Η δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται ο γερμανικός ιμπεριαλισμός αντικαθρεφτίζεται και στα αμήχανα σχόλια του γερμανικού Τύπου. Οπως μεταδίδει η DW, η Stuttgarter Zeitung σχολιάζει: «Μια απαράμιλλη (μη) διπλωματική προσβολή. Ο ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι διαμήνυσε στον γερμανό ομόλογό του ότι προς το παρόν δεν αποδίδει σημασία στην επίσκεψή του στο Κίεβο. Ο γερμανός πρόεδρος είναι ανεπιθύμητος στη χώρα που πλήττεται από τη βία του Πούτιν. Ισχύει όμως αυτό και για τη γερμανική βοήθεια, η οποία -αν και καθυστερημένα- μεταφράζεται σε μια εκτεταμένη αποστολή όπλων; Κανείς δεν περιμένει ευγνωμοσύνη για αυτό, αλλά ίσως λίγη περισσότερη ευαισθησία. Η παρατεταμένη τύφλωση του Στάϊνμαϊερ για την αληθινή φύση του Πούτιν μπορεί να μην διορθώνεται από μακριά, αλλά θα ήταν έξυπνο, ιδίως σε καιρό πολέμου, να μπορεί κάποιος να κάνει το διαχωρισμό ανάμεσα σε πραγματικούς εχθρούς και δύσκολους φίλους».
Στο ίδιο μήκος κύματος και η Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Δεν ήταν σοφή απόφαση να χαρακτηριστεί ανεπιθύμητο πρόσωπο ο γερμανός πρόεδρος. Κάτι τέτοιο δεν κάνει πιο πιθανή την επίσκεψη του (καγκελάριου) Σολτς στο Κίεβο. Από αυτή την προσβολή ο Πούτιν θα αποκομίσει την ελπίδα ότι δημιουργούνται οι πρώτες ρωγμές στο στρατόπεδο των αντιπάλων του. Με όλη την κατανόηση για την απελπιστική κατάσταση των Ουκρανών, όποιος έχει έναν εχθρό όπως ο Πούτιν δεν θα έπρεπε να επιβαρύνει τις σχέσεις του με τους φίλους του, ειδικά τη σχέση του με τον μεγαλύτερο χρηματοδότη του».
ΥΓ. Από το ρεπορτάζ της DW πληροφορούμαστε ότι συνέντευξη στο Spigel έδωσε ο… Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ναι, ναι, ο αλήστου μνήμης υπουργός Οικονομικών του ΓΑΠ! Ο Παπακωνσταντίνου λέει στους Γερμανούς πως πρέπει να πληρώσουν για την ενεργειακή εξάρτησή τους από τη Ρωσία, όπως πλήρωσε η Ελλάδα για το υψηλό χρέος της! Είπε συγκεκριμένα: «Πριν από την κρίση του ευρώ, η Ελλάδα είχε συσσωρεύσει ένα τεράστιο βουνό χρέους… Εκείνη την εποχή στο Βερολίνο έλεγαν: “Πρέπει να βάλετε τάξη και να πάρετε σκληρές αποφάσεις!“. Η αμαρτία μας ήταν το υψηλό χρέος, η αμαρτία της Γερμανίας είναι η τεράστια εξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια. Δεν είναι λογικό να κάνουμε παραλληλισμούς και να λέμε ότι είναι καιρός η Γερμανία να αναλάβει τις ευθύνες της;». Ο Παπακωνσταντίνου τονίζει πως θα πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις όσον αφορά το πετρέλαιο και το φυσικό άεριο, διαφορετικά δεν θα τελείωσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. ενώ επισημαίνει: «Φυσικά, ένα εμπάργκο φυσικού αερίου θα συνεπαγόταν υψηλό κόστος για τη Γερμανία, αλλά αυτό σήμαιναν για εμάς οι μεταρρυθμίσεις μας εκείνη την εποχή. Το ελληνικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 27% ως αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας. Κορυφαίοι οικονομολόγοι στη Γερμανία προειδοποιούν τώρα για μια οικονομική ύφεση 2,3%, ίσως και 6%. Αυτό δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να αντέξει η γερμανική οικονομία;». Είναι δυνατόν να επιστρατεύεται ένας «τελειωμένος» για να παραδώσει μαθήματα στους ηγέτες του γερμανικού ιμπεριαλισμού; Σε συνθήκες πολέμου με τη Ρωσία και άγριου ανταγωνισμού μεταξύ όλων των βασικών ιμπεριαλιστικών πόλων, όλα είναι δυνατά…
