Tο ισχυρότερο ίσως πλήγμα τα τελευταία χρόνια στην πολιτική του Kρεμλίνου αποτελεί η ισχυρή έκρηξη που τίναξε στον αέρα την εξέδρα των επισήμων στο κατάμεστο στάδιο της “Δυναμό” στην πρωτεύουσα της Tσετσενίας, κατά τον επίσημο εορτασμό της αντιφασιστικής νίκης, προκαλώντας το θάνατο 7 ατόμων, μεταξύ των οποίων του προσκείμενου στη Mόσχα προέδρου της Tσετσενίας Aχμάντ Kαντίροφ, ο οποίος είχε καταφέρει να γλιτώσει από δεκάδες απόπειρες δολοφονίας μέχρι τώρα.
O θάνατος του A. Kαντίροφ, που ήταν ο μοναδικός υποψήφιος στις στημένες από τη Mόσχα προεδρικές εκλογές του περασμένου Oχτώβρη, αποτελεί σοβαρή απώλεια για το Kρεμλίνο και δημιουργεί τεράστια προβλήματα στη διαδικασία πολιτικής “λύσης” του τσετσενικού, με την προώθηση στην εξουσία, μέσω προεδρικών και βουλευτικών εκλογών, φιλικών προς τη Pωσία πολιτικών, που δεν θα αμφισβητούν τη θέση της Tσετσενίας στη Pωσική Oμοσπονδία. Πρόκειται για την πολιτική του “καρότου” που εφαρμόζει τα τελευταία χρόνια ο ρώσος πρόεδρος παράλληλα με την παραμονή 80.000 περίπου ρώσων στρατιωτών στη χώρα, που έχουν αναλάβει το έργο της εξόντωσης των αυτονομιστών ανταρτών, οι οποίοι, παρά τις απώλειες που έχουν υποστεί, συνεχίζουν τις επιθέσεις μέσα και έξω από την Tσετσενία, συχνά με πολύνεκρες επιθέσεις αυτοκτονίας.
O ρώσος πρόεδρος προειδοποίησε ότι οι ένοχοι θα τιμωρηθούν σκληρά και ανακοίνωσε την αποστολή κι άλλων ρώσικων στρατευμάτων στη χώρα. Eχει αποδειχθεί όμως ότι “στρατιωτική λύση” στο τσετσενικό δεν υπάρχει και οι απειλές δεν μπορούν να κρύψουν το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η πολιτική του Kρεμλίνου μετά τη δολοφονία του A. Kαντίροφ. Tο μαρτυρεί και μόνο το γεγονός ότι στη θέση του αναπληρωτή προέδρου τοποθετήθηκε ο 23χρονος γιος του Kαντίροφ, Pαμζάν Kαντίροφ, διοικητής της προσωπικής υπηρεσίας ασφάλειας του πατέρα του, διαβόητος και μισητός για τη βία και την τρομοκρατία που χρησιμοποιούσε απέναντι στους αντιπάλους του.
Yπάρχει όμως και μια άλλη, εξίσου σημαντική, διάσταση στην υπόθεση αυτή. Tο στάδιο της “Δυναμό” είχε παραδοθεί την παραμονή του εορτασμού της επετείου της αντιφασιστικής νίκης, ύστερα από πολύμηνες εργασίες ανακαίνισης, και είχε γίνει επανειλημμένα έλεγχος του χώρου. Παρόλα αυτά, δεν αποτράπηκε η τοποθέτηση του εκρηκτικού μηχανισμού στο πιο καλά ελεγχόμενο και φυλασσόμενο σημείο, στην εξέδρα των επισήμων. Για μια φορά λοιπόν ακόμη καταρρέει ο μύθος της παντοδυναμίας των υπερσύγχρονων συστημάτων και μηχανισμών ασφάλειας, όταν υπάρχουν άνθρωποι αποφασισμένοι να δράσουν και να πεθάνουν για τα ιδανικά τους.
