Μετά τη δολοφονία του Χοσάμ Σαμπάτ, οι συνάδελφοί του στο συνεργείο του Αλ-Τζαζίρα με το οποίο δούλευε έδωσαν στη δημοσιότητα το τελευταίο του μήνυμα, γραμμένο από τον ίδιο για την περίπτωση που θα έπεφτε νεκρός.
Αν διαβάζετε αυτό το μήνυμα, σημαίνει ότι έχω σκοτωθεί —πιθανότατα στοχευμένα— από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής. Οταν ξεκίνησαν όλα αυτά, ήμουν μόλις 21 ετών — ένας φοιτητής με όνειρα, όπως κάθε άλλος. Τους τελευταίους 18 μήνες, αφιέρωσα κάθε στιγμή της ζωής μου στο λαό μου. Κατέγραψα λεπτό προς λεπτό τις φρίκες στο βόρειο τμήμα της Γάζας, αποφασισμένος να δείξω στον κόσμο την αλήθεια που προσπαθούσαν να θάψουν. Κοιμήθηκα σε πεζοδρόμια, σε σχολεία, σε σκηνές — οπουδήποτε μπορούσα. Κάθε μέρα ήταν μια μάχη για επιβίωση. Υπέμεινα την πείνα για μήνες, όμως ποτέ δεν εγκατέλειψα το λαό μου.
Μα το Θεό, εκπλήρωσα το καθήκον μου ως δημοσιογράφος. Ρίσκαρα τα πάντα για να μεταδώσω την αλήθεια και τώρα, επιτέλους, αναπαύομαι — κάτι που δεν γνώρισα τους τελευταίους 18 μήνες. Εκανα όλα αυτά γιατί πιστεύω στην παλαιστινιακή υπόθεση. Πιστεύω ότι αυτή η γη είναι δική μας και ήταν η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου να πεθάνω υπερασπίζοντάς την και υπηρετώντας το λαό της.
Τώρα σας ζητώ: μην σταματήσετε να μιλάτε για τη Γάζα. Μην αφήσετε τον κόσμο να αποστρέψει το βλέμμα του. Συνεχίστε να πολεμάτε, συνεχίστε να λέτε τις ιστορίες μας — μέχρι η Παλαιστίνη να είναι ελεύθερη.
— Για τελευταία φορά, Χοσάμ Σαμπάτ, από το βόρειο τμήμα της Γάζας.
Οποιοδήποτε σχόλιο είναι περιττό. Κάθε σύγκριση με τη δημοσιογραφική σαβούρα που μας περιβάλλει θα ήταν ιερόσυλη. Θα παραθέσουμε μόνο τα λόγια ενός συναδέλφου και φίλου του, που τα έγραψε αμέσως μόλις έγινε γνωστός ο θάνατος του Χοσάμ:
Ο ανταποκριτής του Αλ-Τζαζίρα, Δημοσιογράφος Χοσάμ Σαμπάτ, έπεσε μάρτυρας όταν το αυτοκίνητό του στοχεύτηκε κατευθείαν από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής.
Θυμάμαι που με πήρε τηλέφωνο, καταχαρούμενος επειδή είχε ανακοινωθεί μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και θα μπορούσε επιτέλους να ξανασυναντηθεί με τη μητέρα του.
Ηταν ευγενικός σε όλους γύρω του και πάντοτε έκανε ό,τι μπορούσε για να βοηθήσει το λαό του και να μεταφέρει τα βάσανά του. Δεν ήταν απλά ένας δημοσιογράφος – ήταν αληθινά ανθρώπινος.
Τον θυμάμαι να να μου λέει: «Γράφω το όνομά μου στο σώμα μου, φοβούμενος πως αν σκοτωθώ από το Ισραήλ, δε θα αναγνωρίζομαι. Δε θέλω να είμαι μια άγνωστη σορός».
Σήμερα, Χοσάμ, σου λέω τούτο: Σε αναγνωρίζουμε. Ξέρουμε εσένα, την ιστορία σου και ποιος είσαι. Πόσο λυπάμει που δεν μπόρεσα να το σταματήσω αυτό. Συγγνώμη, φίλε μου. Είθε ο θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και να σε δεχτεί ως μάρτυρα.
Οπως γράψαμε χτες, μια ώρα πριν από τη στοχευμένη δολοφονία του Χοσάμ Σαμπάτ, δολοφονήθηκε -επίσης στοχευμένα- ο δημοσιογράφος του Palestine Today, Moχάμεντ Μανσούρ. Οι σιωναζιστές στόχευσαν με πύραυλο το σπίτι του στην περιοχή Αλ-Μαουάσι, στη νότια Λωρίδα της Γάζας, και δολοφόνησαν τον Μοχάμεντ, τη σύζυγό του και την κορούλα τους.
Συγκλονιστική στιγμή: ο πατέρας του βάζει στο χέρι του νεκρού Μοχάμεντ το μικρόφωνο και του λέει: «Συνέχισε να μιλάς στον κόσμο… Η εικόνα μιλάει…».
Eνα τεράστιο πλήθος συγκεντρώθηκε έξω από το νοσοκομείο «Αλ-Νάσερ» στη Χαν Γιούνις, απ’ όπου ξεκίνησε η νεκρώσιμη πομπή του Μοχάμεντ Μανσούρ.
